Maariv Κυριακή 4.2.1018
του Arnon Segal 

Η Άνω Ιερουσαλήμ θα αντικαταστήσει με τον καιρό την γήινη Ιερουσαλήμ και ο Ιησούς επιτυχώς θα πάρει τη θέση του Αγίου Ναού (του Σολομώντος). Η Γίσκα Χαράνι, λέκτορας με ειδίκευση στον Χριστιανισμό, είναι πεπεισμένη ότι η πραγματική πρωτεύουσα του Ισραήλ απλά δεν ενδιαφέρει αυτή τη θρησκεία και ότι η θεολογία του θα απεμπολήσει οριστικά την Αγία Πόλη.  

Η Καινή Διαθήκη αναφέρεται αμέτρητες φορές στην Ιερουσαλήμ, απείρως περισσότερες από ό,τι για παράδειγμα στη Ναζαρέτ ή την Καπερναούμ. Και ο Ναός του Σολομώντα επίσης κατέχει μια θέση σεβασμού. Στο Κατά Λουκάν Ευαγγέλιο αναφέρεται ότι η αναγγελία για την γέννηση του Ιωάννη του Βαπτιστή, όπου αναγγέλλεται και ο ερχομός του Ιησού και η βάπτισή του, ειπώθηκε στον πατέρα του από τον ιερέα του Ναού: “Ἐγένετο ἐν ταῖς ἡμέραις Ἡρῴδου τοῦ βασιλέως τῆς Ἰουδαίας ἱερεύς τις ὀνόματι Ζαχαρίας ἐξ ἐφημερίας Ἀβιά, καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ ἐκ τῶν θυγατέρων Ἀαρών, καὶ τὸ ὄνομα αὐτῆς Ἐλισάβετ”. […] καὶ οὐκ ἦν αὐτοῖς τέκνον, καθότι ἡ Ἐλισάβετ ἦν στεῖρα, καὶ ἀμφότεροι προβεβηκότες ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτῶν ἦσαν.   Ἐγένετο δὲ ἐν τῷ ἱερατεύειν αὐτὸν ἐν τῇ τάξει τῆς ἐφημερίας αὐτοῦ ἔναντι τοῦ Θεοῦ, […] ὤφθη δὲ αὐτῷ ἄγγελος Κυρίου ἑστὼς ἐκ δεξιῶν τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ θυμιάματος».

Ο ίδιος ο Ιησούς σύμφωνα με τον Λουκά, μεταφέρθηκε στον Ναό, όταν ήταν ήδη σαράντα ημερών νήπιο, καθώς η μητέρα του πήγε να κάνει την θυσία που προβλέπει η σχετική εντολή της Τορά. Ακριβώς εκείνη τη στιγμή, ο Συμεών ο Δίκαιος (ο Άγιος Συμεών) ανακοινώνει στη μητέρα του ότι το παιδί της θα γίνει ο Μεσσίας.

Η Γίσκα Χαράνι είναι ξεναγός και λέκτορας ενώ θεωρείται αυθεντία σε ό,τι αφορά στην χριστιανική θρησκεία. Οι περισσότερες πληροφορίες που παρατίθενται εδώ έχουν ληφθεί από ένα εκτενές άρθρο της αναφερόμενο στο θέμα. Ακολούθως, συνεχίζει περιγράφοντας πόσο στενός ήταν τα πρώτα χρόνια ο δεσμός μεταξύ του χριστιανισμού και του Ναού του Σολομώντος. Αυτό, τελικώς, συνέβη στο διάστημα, όπου ο νεαρός Ιησούς σε ηλικία 12 ετών μίλησε στο Ναό και εξέπληξε με τη σοφία του τους ακροατές του.  

Όμως όταν ενηλικιώθηκε ο ιδρυτής του χριστιανισμού δεν έτρεφε καμία συμπάθεια για το ιερό κτίσμα του Ιουδαϊσμού. Όταν κοίταξε από το Όρος των Ελαιών προς την κατεύθυνση του Ναού προφήτευσε ότι «δεν θα μείνει εκεί λίθος επί λίθον». Στη συνέχεια πήγε στον ιερό Ναό αναποδογύρισε τα τραπέζια των χρηματικών συναλλαγών και έδιωξε τους εμπόρους περιστεριών, προβάτων και βοδιών. Η Καινή Διαθήκη αναφέρει την ιστορία αυτή με διάφορες παραλλαγές, ωστόσο σε όλες το μήνυμα είναι ένα: αυτός ο Ναός είναι τόπος διαφθοράς και γι΄ αυτό πρέπει να καταστραφεί. Φαίνεται ότι αυτό το μήνυμα τελικώς βρήκε την εφαρμογή του. Παρεμπιπτόντως, τα αποτελέσματά του είναι εμφανή ακόμη και ανάμεσα σε ευσεβείς εβραϊκούς κύκλους, που ουδέποτε είχαν σχέση με τον χριστιανισμό, και ας έχουν περάσει δύο χιλιάδες χρόνια από τα γεγονότα.

«Μία από τις προφητείες του χριστιανισμού», εξηγεί η Χαράνι, «λέει ότι ο πραγματικός Ναός θα καταστραφεί και θα κτιστεί σε τρεις ημέρες, και γράφει επιπλέον το κείμενο ότι δεν γίνεται λόγος για αυτόν τον Ναό αλλά για «τον ναό του σώματός του». Και, εάν αυτή η αναγγελία είναι αινιγματική για εσάς, είναι εν τούτοις κατανοητή σε δύο δισεκατομμύρια χριστιανούς σε ολόκληρο τον κόσμο, οι οποίοι κατανοούν ότι ο καινούριος ναός θα πραγματοποιηθεί στο πρόσωπο του Ιησού. Περικλείει μέσα του την ίδια εγγύτητα μεταξύ ανθρώπου και Θεού που λέγεται ότι χορηγούσε ο Ναός του Σολομώντος και γι΄ αυτό το λόγο η ανάστασή του ερμηνεύεται σαν η εκ νέου ανοικοδόμησή του.

Το βιβλίο των Πράξεων των Αποστόλων, ένα ακόμη βιβλίο της εποχής από τον Λουκά, άνοιξε κι εκείνο στην Ιερουσαλήμ. Αναφέρει ότι οι Απόστολοι που δίδασκαν το νόμο του διδασκάλου τους ξεκίνησαν από την πλατεία του Ναού και άρχισαν να κηρύττουν όπως ο διδάσκαλός τους. Οι περισσότεροι από αυτούς συνελήφθησαν και δικάστηκαν από το Σανχεντρίν και τους ανθρώπους του, όπως ο Πέτρος και ο Παύλος. Και οι περισσότεροι από αυτούς τελικώς θανατώθηκαν. Η Χαράνι εξηγεί  ότι πρόθεση των ευαγγελικών περιγραφών, οι οποίες εξελίσσονται ακριβώς στην αυλή του Ναού, είναι να τονίσει την σκληρότητα αυτού του χώρου στα μάτια τους και την έλλειψη συνοχής με αυτόν. Η ίδια παραθέτει τα λόγια ενός από τους Αποστόλους: «Ἱερουσαλὴμ Ἱερουσαλήμ, ἡ ἀποκτέννουσα τοὺς προφήτας καὶ λιθοβολοῦσα τοὺς ἀπεσταλμένους πρὸς αὐτήν!». Σύμφωνα με την Καινή Διαθήκη η Ιερουσαλήμ δεν δύναται να είναι η λύση για την ανθρωπότητα, όπου θα ζει σ’ αυτήν με αρμονία με τον Θεό. Αυτό θα συμβεί σε «άλλες» περιοχές, μας εξηγεί, «αποκομμένες από το γήινο Ναό».

Και προσθέτει περιγράφοντας την μελλοντική Ιερουσαλήμ σύμφωνα με τη σκιαγράφηση που έχει στην «Αποκάλυψη του Ιωάννη», ένα άλλο χριστιανικό βιβλίο. Η Ιερουσαλήμ που εμφανίζεται σ΄ αυτή την αποκάλυψη δεν είναι γήινη πόλη αλλά η Άνω Ιερουσαλήμ. Ακριβώς όπως ο Ναός σύμφωνα με ορισμένους στοχαστές της ιουδαϊκής θρησκείας της εποχής μας, η πόλη θα κατέβει από επάνω προκατασκευασμένη εν ταις εσχάταις ημέραις, όμορφη και γοητευτική, χωρίς να την έχει αγγίξει άνθρωπος. Και μια ακόμη μικρή αλλά σημαντική λεπτομέρεια που επικαλείται η αποκάλυψη: «δεν θα υπάρχει Ναός σ’ αυτήν». Η Ιερουσαλήμ που εμφανίζεται σε χριστιανικά οράματα δεν χρειάζεται πια Ναό.

«Μην Κάνεις τον Κόπο»
 «Την εποχή του Αποστόλου Παύλου ήταν ήδη εμφανές ότι δεν υπήρχε καμία υποχρέωση εκ μέρους των χριστιανών να επισκέπτονται ως προσκυνητές την Ιερουσαλήμ κατά τις τρεις μεγάλες εορτές (του Ιουδαϊσμού)» συνεχίζει η Χαράνι. «Ας αποκοπούν από εκεί: η Ιερουσαλήμ ενδέχεται να αποτελεί ακόμη και κίνδυνο και να προκαλέσει παρεξήγηση ως προς την κατανόηση των μη-εδαφικών κριτηρίων αυτής της πόλης. Ο χριστιανισμός επέμεινε να ξεριζώσει το εδαφικό κριτήριο του τόπου. Ο Θεός δεν κατοικεί πια σε εδαφικές περιοχές, σε ιερά που έχει κατασκευάσει ο άνθρωπος αλλά σε κάθε μέρος και δεν περιορίζεται από τίποτε».

Ο μεγάλος χριστιανός θεολόγος εποχή του Βυζαντίου Αυγουστίνος (430-354 Κ.Ε.) από την πόλη Ιππώνα που βρίσκεται στη σημερινή Αλγερία, δεν μπήκε στον κόπο να ασχοληθεί με την Ιερουσαλήμ ούτε μια φορά. Παρόλα αυτά επέτρεψε στον εαυτό του να εκφραστεί σε θεωρητικά γραπτά του περί της Ιερουσαλήμ και έκανε λόγο για μια φανταστική θεϊκή πόλη που δεν είναι υπεράνω του κόσμου της πίστης.

Ένας άλλος θεολόγος, ο Γρηγόριος Νύσσης (που σήμερα βρίσκεται στην Τουρκία), που έζησε τον 4ο αι. Κ.Ε. επισκέφτηκε κι εκείνος την Ιερουσαλήμ. «Αμέσως μετά» συνεχίζει η Χαράνι «μπήκε στον κόπο να γράψει: «Τι έμαθα για την Ιερουσαλήμ; Τι έμαθα για την πίστη μου; Η πίστη μου ήταν ισχυρή πριν φτάσω στην Ιερουσαλήμ, όπως ισχυρή ήταν και αφότου αναχώρησα από αυτή. Ένα καλό πράγμα έμαθα από την επίσκεψη, ότι δηλ. οι άνθρωποι της Καππαδοκίας (μιας περιοχής της σημερινής Τουρκίας) αξίζουν περισσότερο από τους ανθρώπους στην Παλαιστίνη». Ο ίδιος επίσης είπε: «κάντε συνήθειά σας να ανεβαίνετε με την καρδιά σας στους ουρανούς και όχι να πηγαίνετε από την Καππαδοκία στην Παλαιστίνη. Παρόμοιες παρατηρήσεις έκανε επίσης ο Ιερώνυμος της Βηθλεέμ (420-342 Κ.Ε.) στον φίλο του Φίλωνα: «Μην μπεις στην κόπο να έρθεις από τη Βρετανία επειδή η Βασιλεία των Ουρανών είναι περισσότερο ανοιχτή από τη Βρετανία από όσο στην Ιερουσαλήμ».

Η Χαράνι πιστεύει ακράδαντα ότι η άρνηση της υλικής Ιερουσαλήμ ισχύει στον χριστιανισμό μέχρι σήμερα: «Όλοι οι άνθρωποι του Υπουργείου Τουρισμού γνωρίζουν ότι ο προσκυνηματικός τουρισμός που παρατηρείται στο Ισραήλ δεν είναι παρά ένα κλάσμα του χριστιανικού κόσμου. Από τους 265 Πάπες μόνο τέσσερεις έχουν έρθει στο Ισραήλ. Δεν υπάρχει θεολογικός λόγος να έρθουν εδώ. Το ταξίδι στην Ιερουσαλήμ έχει μόνο χαρακτήρα ιστορικής ενθύμησης. Υπάρχει τεράστια διαφορά μεταξύ αυτού που βλέπει στην Ιερουσαλήμ τα απομεινάρια εποχών που παρήλθαν και αυτού που την βλέπει μέσα από τη ματιά του μέλλοντος. Ο χριστιανικός κόσμος αποκηρύσσει το μέλλον της Ιερουσαλήμ. Ο σύγχρονος συντηρητικός χριστιανός, είτε ορθόδοξος είτε καθολικός, κοιτάζει τον χώρο της Ιερουσαλήμ και λέει: αυτός είναι χώρος μόνο για επίσκεψη και ενθύμηση. Από τότε που ο Ιησούς σταυρώθηκε, αποχωριστήκαμε από την Ιερουσαλήμ για πάντα».  

Οι ευαγγελικές εκκλησίες αμφισβητούν κάπως τους ισχυρισμούς της Χαράνι επειδή συνηθίζουν να διαβάζουν περισσότερο κατά λέξη το κείμενο της Βίβλου. Εικάζουν, όπως είναι γνωστό,  ότι ο Ησαΐας και ο Μιχαίας γράφουν πως ο Ναός του Θ_ού θα είναι στις κορυφές των ορέων, θα μεταφερθεί στα ύψη και θα εισρεύσουν σ΄ αυτόν πάντα τα έθνη, ερμηνεία που σημαίνει ότι θα πρέπει να επιστρέψουν στο Όρος του πραγματικού Ναού και στην ανοικοδόμησή του από τα ερείπιά του. Και παρόλα αυτά η Χαράνι επιμένει ότι η τοποθέτησή της σχετικά με την κένωση της πραγματική Ιερουσαλήμ ισχύει για ολόκληρο τον χριστιανικό κόσμο συμπεριλαμβανομένων και των Ευαγγελιστών: «Πολλές από τις ομάδες των Ευαγγελιστών, και είναι πολύ δύσκολο να οριστούν σαν ενιαίο σύνολο δεδομένου ότι δεν διαθέτουν κάποιον Πάπα, αλλά, αν εξετάσουμε τις προβλέψεις του κόσμου των Ευαγγελιστών για την κατασκευή του Τρίτου Ναού, θα βρούμε ενδιαφέροντα ευρήματα: ο Τρίτος Ναός, των Εσχάτων Ημερών, θα είναι ο Ναός της πράξης, που θα απελευθερώσει τον κόσμο οριστικά από τον φυσικό χώρο.

Ένας πολύ σημαντικός ευαγγελιστής ιερέας, που συνηθίζει να επισκέπτεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα το Ισραήλ, μου έδωσε ένα διάγραμμα ροής το οποίο αρχίζει από τη Σκηνή του Μαρτυρίου στην έρημο και συνεχίζει  στον Πρώτο και τον Δεύτερο Ναό και φθάνει μέχρι σήμερα στο Θόλο του Βράχου, έργο του Σατανά. Στη συνέχεια περιγράφει ένα ακόμη ναό που θα σταθεί για σύντομο μονάχα χρονικό διάστημα και στο τέλος γράφει για κάποιο «ναό της Χιλιετίας» όπου τα Άγια των Αγίων θα επεκταθούν σε «άπειρη έκταση». Και τι συμβαίνει σχετικά με τον πραγματικό ναό; Γι’ αυτό γράφει σχετικά στα αγγλικά (πως δεν συμβαίνει) «κάτι απαραίτητα». 

Για να συνοψίσει την αποδεκτή χριστιανική αντίληψη σχετικά με τον Ναό και την αιώνια πόλη η ειδήμων είπε τα εξής: «Θα έρθει η ημέρα όπου ο Ναός του Θεού δεν θα βρίσκεται σε αυτό το όρος. Οι άνθρωποι δεν θα γονατίζουν με σωματικό τρόπο αλλά θα υπάρχουν άπειρες διαστάσεις. Ο χριστιανισμός βλέπει την Ιερουσαλήμ με απορία: γιατί ο Θεός διάλεξε μια τόσο πολύ απερριμμένη και απομακρυσμένη περιοχή για να φέρει την απολύτρωση στον κόσμο; Όπως ο Θεός ενήργησε ανάμεσα σε φτωχούς και αρρώστους και λεπρούς, έτσι ενήργησε και σ’ αυτή την περιοχή. Αυτή έφερε την απολύτρωση στον κόσμο και τώρα πια η απολύτρωση ανήκει σε κάθε τόπο. Η επιστροφή στην Ιερουσαλήμ είναι υποχώρηση. Δεν έχει νόημα. Ας στραφούμε εμπρός».

https://www.makorrishon.co.il/judaism/17067/