Cohen.gr Τρίτη 28.8.2018
Δημήτρης Τζώρας*

Ξέρω ότι ο Ελληνικός λαός σκέφτεται, αποφασίζει, λειτουργεί και ψηφίζει με καθαρά εγωιστικούς, ναρκισιστικούς και ωφελιμιστικούς όρους. Η πείρα, όμως, θα έπρεπε να του έχει δείξει, έως τώρα, ότι αυτή η πρακτική, δεν τον οδηγεί πουθενά. Η χώρα, έχει διαλυθεί. Η Ελλάδα, δημογραφικά, οικονομικά, πολιτισμικά, θεσμικά και γεωπολιτικά, είναι νεκρή. Τρώμε τις σάρκες του πτώματός της. Τώρα, ως Έθνος, θα πρέπει να παλέψουμε για την ψυχή μας.

Θα ήθελα να κάνουμε το παρακάτω νοητικό πείραμα. Ας φανταστούμε δύο πρόσωπα το ένα δίπλα στο άλλο. Όπως στα τηλεοπτικά παράθυρα. Σχηματίστε στο μυαλό σας το κοντράστ. Δύο νέοι, για την πολιτική, άνθρωποι, μεταξύ 40 και 50 ετών. Ομορφόπαιδα, όπως εγώ και δε θέλω κακεντρεχή σχόλια πάνω σε αυτό. Γεννήθηκαν τη δεκαετία του ’70, οπότε οι γονείς τους ήταν στην ακμή τους κατά τη διάρκεια της Χούντας. Ίδια αφετηρία και για τους δύο, με ίδιες οικονομικές συνθήκες.

Ο ένας από τους δύο, σπούδασε και άρχισε αμέσως να δουλεύει στον τομέα του.

Ο άλλος, έγινε κηφήνας.

Ο ένας, κυκλοφορεί στον εργασιακό του χώρο και είναι αγαπητός και αξιοσέβαστος από ολόκληρο τον κόσμο, ακόμα και από τους αντιπάλους του.

Ο άλλος, προσπαθεί να εξαγοράσει την αγάπη και τον σεβασμό του κόσμου και των φίλων του.

Ο ένας, παρ’όλο που δεν συνέτρεχε κανένας επαγγελματικός λόγος, έστρωσε τον πισινό του κάτω, διάβασε και πήρε διδακτορικό.

Ο άλλος, δεν ξέρει ούτε Αγγλικά να μιλήσει.

Ο ένας, πήγε στις Ειδικές Δυνάμεις.

Ο άλλος, έβαλε βίσμα για να πάει να λουφάρει στο Πολεμικό Ναυτικό.

Ο ένας, δηλώνει πιστός Χριστιανός και πατριώτης.

Ο άλλος, άθεος και διεθνιστής.

Ο ένας, είναι ευγενής, καλός ακροατής και συνομιλητής, συγκροτημένος και ταπεινός, ως προσωπικότητα. Επίσης, είναι πεντακάθαρος από κάθε λαμογιά και απάτη.

Ο άλλος, είναι βουτηγμένος σε αυτήν. Είναι επίσης, θρασύς, υπερόπτης, αγενής, εριστικός απαίδευτος και πραγματικός «χωριάτης».

Ο ένας, οπαδός της αξιοκρατίας.

Ο άλλος, οπαδός της αναξιοκρατίας.

Ο ένας, επιτυχημένος οικογενειάρχης.

Ο άλλος, «συμβασιούχος» μιας τυπικής οικογενειακής στέγης.

Πείτε τώρα, ότι είστε ένας μεγάλο- επιχειρηματίας, όπου δεν έχετε τις άκρες του Βαρδινογιάννη, έχετε πατριωτική αγνότητα μέσα σας και έχετε σιχαθεί αυτό το πολιτικό σύστημα. Ποιον από τους δύο θα ψηφίζατε, όχι για Βουλευτή, αλλά για Πρωθυπουργό. Σε ποιον θα θέλατε να εναποθέσετε τη διακυβέρνηση της χώρας; Ξαναλέω, όχι Βουλευτή και Υπουργό. Σε ποιον θα δίνατε την εντολή, αφού πρώτα είχατε νιώσει μέχρι το τελευταίο σας κύτταρο, το ιστορικό βάρος του να λέγεσαι Έλληνας και να είσαι απόγονος Αυτοκρατοριών; Σε ποιον θα λέγατε, με όλη την πολιτική, ιστορική και πολιτισμική βαρύτητα, που κρύβει η φράση, «Εμείς, ο Λαός», σε εξουσιοδοτούμε να αλλάξεις τα Πάντα;

Πείτε, ότι είστε ένας υγιής, πολιτικά και πνευματικά, άνθρωπος (δεν είστε κομματόσκυλο), που βαρεθήκατε τα ίδια πρόσωπα, επί σαράντα χρόνια να σας κοροϊδεύουν. Ποιον θα ψηφίζατε;

Είστε κάποιος, που το παιδί του έφυγε για εργασία στο εξωτερικό και ένας Θεός ξέρει, πότε θα το ξαναδείτε και ποια θα είναι η κατάληξή του. Ποιον θα ψηφίζατε;

Είστε κάποιος, που θέλει να κοιμάται με ανοιχτά παράθυρα στο σπίτι του και το παιδί του να παίζει χωρίς κίνδυνο στην γειτονιά, όπως έκανε η δική μας η γενιά κάποτε. Ποιον θα ψηφίζατε;

Είστε κάποιος, που βαρέθηκε αυτό το πολιτικό σύστημα να επιτίθεται στις οικογενειακές αξίες, τη Θρησκεία και την Ιστορία μας. Ποιον από τους δύο θα ψηφίζατε;

Είστε κάποιος, που δε θέλει το παιδί του να γίνει ένας σαλτιμπάγκος των τηλεπαιχνιδιών και των ριάλιτι, αλλά να κερδίσει την αναγνωρισιμότητα μέσα από την εργασία του και το χαρακτήρα του.

Είστε κάποιος, που δε θέλει η κόρη του να γίνει wanna be βίζιτα των πλούσιων Αράβων στη Μύκονο, αφού ξεπεταχτεί πρώτα από κάποιο σκουπιδοριάλιτι.

Ποιος από τους δύο θα θέλατε να είναι το πολιτισμικό σας πρότυπο;

Για να μην μακρηγορώ, τα δύο πρόσωπα είναι υπαρκτά, όπως υποπτεύεστε. Το ένα, είναι ο Θάνος Πλεύρης. Το άλλο, είναι ο Αλέξης Τσίπρας.

Γιατί έφερα αυτά τα δύο παραδείγματα, που το ένα είναι ακριβώς το αντίθετο του άλλου; Διότι η χώρα, μπαίνει σε πολύ δύσκολα μονοπάτια, από όλες τις απόψεις. Ίσως να είναι οι τελευταίες εν ηρεμία – από γεωπολιτική, στρατιωτική και οικονομική άποψη – (το λέω όσο πιο απαλά και κομψά μπορώ) εκλογές. Το παγκόσμιο παιχνίδι, θα πάψει να είναι «παιχνίδι». Γι’ αυτό, ήταν αναγκαίο να τεθεί αυτό το κοντράστ των δύο πολιτικών προσωπικοτήτων.  

Ο Ελληνικός λαός, πρέπει να κάνει τις επιλογές του, όχι μόνο στην κάλπη, αλλά πολιτισμικά και πρωτίστως ψυχικά. Δε διαλέγουμε πλέον, πρόσωπα και κόμματα. Διαλέγουμε πολιτισμό και τρόπο ζωής. Ή θα απωλέσουμε τελείως την ψυχή μας και την ψυχή του Έθνους μας ή θα τα επαναδιεκδικήσουμε, για να σώσουμε ό,τι μπορεί να σωθεί, ακόμα και στο παρα πέντε…

*Δημήτρης Τζώρας, Πολιτικός Αναλυτής