Haaretz 30.5.10
Του
Gideon Levy

Βεβαίως ο στολίσκος της ειρήνης δεν θα φέρει ειρήνη, ούτε καν θα καταφέρει να φθάσει στην ακτή της Γάζας. Το σχέδιο δράσης προβλέπει τον αναγκαστικό κατάπλου στο λιμάνι της Ασντόντ, αλλά και τον δικό μας κατάπλου στις ακτές της βλακείας και των εσφαλμένων ενεργειών.

Ο Ισραηλινός προπαγανδιστικός μηχανισμός έφτασε σε νέα ύψη την ανέλπιδα φρενίτιδά του. Διαμοίρασε μενού από εστιατόρια της Γάζας συνοδευόμενα με ψευδή πληροφόρηση. Περιήλθε σε αμηχανία εισερχόμενο σε μία ανώφελη μάχη δημοσίων σχέσεων, την οποία θα ήταν καλύτερο να μην είχε αρχίσει ποτέ. Θέλησε να στηρίξει τον αναποτελεσματικό, παράνομο και ανήθικο αποκλεισμό της Γάζας και να μην επιτρέψει στον “στολίσκο της ειρήνης” να καταπλεύσει στην ακτή της Γάζας; Δεν υπάρχει τίποτα για να εξηγήσει, και βεβαίως όχι σε έναν κόσμο που δεν θα αγοράσει ποτέ τον ιστό των εξηγήσεων, των ψεμάτων και του τακτικισμού.

Μόνο στο Ισραήλ οι άνθρωποι αποδέχονται ακόμη αυτά τα μολυσμένα αγαθά. Απομεινάρι ενός τελετουργικού πριν από τη μάχη σε αρχαίες εποχές, η χορωδία ζητωκραύγαζε χωρίς να κάνει ερωτήσεις. Στρατιώτες με άσπρες στολές ήσαν έτοιμοι εξ ονόματός μας. Οι εκπρόσωποι Τύπου δίνουν τις παραπλανητικές εξηγήσεις τους εξ ονόματός μας. Το σκηνικό γκροτέσκ στήνεται εις βάρος μας. Και εικονικώς, κανένας μας δεν διέκοψε την παράσταση.

Η χορωδία συνεχίζει να τραγουδά τραγούδια απάτης και ψεμάτων. Όλοι μας στη χορωδία λέμε ότι δεν υπάρχει καμία ανθρωπιστική κρίση στη Γάζα. Είμαστε όλοι μέρος της χορωδίας που ισχυρίζεται ότι η κατοχή της Γάζας έχει λήξει, και ότι ο στολίσκος αποτελεί μία βίαιη επίθεση στα κυριαρχικά δικαιώματα του Ισραήλ -το τσιμέντο είναι για να φτιαχτούν αποθήκες και το κονβόι χρηματοδοτείται από την Τουρκική Μουσουλμανική Αδελφότητα. Ο Ισραηλινός αποκλεισμός θα ανατρέψει τη Χαμάς και θα ελευθερώσει τον Γκιλάντ Σαλίτ. Ο   εκπρόσωπος Τύπου του Υπουργείου Εξωτερικών Yossi Levy, ένας από τους πιο γελοίους προπαγανδιστές, ξεπέρασε τον εαυτό του όταν διακήρυξε ότι το κονβόι βοήθειας που κατευθύνεται προς τη Γάζα συνιστά παράβαση του Διεθνούς Δικαίου. Τελεία. Παύλα.   

Δεν είναι ο αποκλεισμός παράνομος αλλά μάλλον ο στολίσκος. Και δεν έφτανε να μοιράζονται μενού από ρεστοράν της Γάζας από το Πρωθυπουργικό Γραφείο (περιλαμβανομένου του οπωσδήποτε συνιστώμενου βοδινού Stroganoff και της κρέμας σπανακιού) και να επιδεικνύονται περήφανα οι ποσότητες καυσίμων που εστάλησαν σύμφωνα με όσα δήλωσε ο εκπρόσωπος Τύπου του στρατού. Η επιχείρηση προπαγάνδας προσπάθησε να πουλήσει σε εμάς και στον κόσμο την ιδέα ότι η κατοχή της Γάζας τελείωσε, αλλά σε κάθε περίπτωση, το Ισραήλ έχει την νομική εξουσία να εμποδίσει την ανθρωπιστική βοήθεια. Όλα ένα μάτσο ψέματα.

Μόνο μια φωνή χάλασε τον απατηλό εορτασμό λίγο: μία Έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας για την κατάσταση στη Γάζα. Τέσσερις στους πέντε κατοίκους της Γάζας χρειάζονται ανθρωπιστική βοήθεια. Εκατοντάδες περιμένουν σε κατάσταση απόγνωσης να τους επιτραπεί να εξέλθουν για ιατρική περίθαλψη και 28 ήδη πέθαναν. Όλα αυτά είναι αντίθετα με την ενημέρωση του εκπροσώπου Τύπου του στρατού για απουσία αποκλεισμού και παρουσία βοήθειας, αλλά ποιος νοιάζεται;

Αλλά και οι προετοιμασίες για την επιχείρηση είναι υπολείμματα μιας ιδιαίτερα διασκεδαστικής φάρσας: της ξέφρενης συζήτησης μεταξύ της επτάδας των υπουργών, της ανάπτυξης της μονάδας Masada, της ομάδας καταδρομέων που ειδικεύεται στην διείσδυση σε φυλακές, της ομάδας επιλέκτων του Ναυτικού με εφεδρείες από την ειδική αντιτρομοκρατική μονάδα της αστυνομίας και της ομάδας Oketz, των ειδικών εγκαταστάσεων κράτησης στο λιμάνι της Ασντόντ και της ηλεκτρονικής ασπίδας που υποτίθεται ότι θα μπλοκάρει τις επικοινωνίες των πλοίων που θα καταληφθούν και της κράτησης των πληρωμάτων τους.

Και όλα αυτά για ποιο σκοπό; Για λίγες εκατοντάδες διεθνών ακτιβιστών, ανθρώπων με συνείδηση των οποίων την φήμη η Ισραηλινή προπαγάνδα καλείται να κηλιδώσει. Είναι πραγματικά άνθρωποι που νοιάζονται για τους άλλους, και το θεωρούν δικαίωμα και υποχρέωσή τους, ακόμη και αν ο αποκλεισμός δεν μας αφορά καθόλου. Ναι, όντως αυτός ο στολίσκος είναι πολιτική προβοκάτσια αλλά τότε τι είναι η πράξη διαμαρτυρίας εάν όχι μια πολιτική προβοκάτσια;

Και η αντιμετώπισή τους στη θάλασσα έγινε το Ισραηλινό Πλοίο των τρελών, που πλέουν αλλά δεν ξέρουν το πού και το γιατί. Γιατί να συλλάβουν ανθρώπους; Γιατί έτσι. Γιατί ο αποκλεισμός; Γιατί έτσι. Είναι πάλι σαν την υπόθεση με τον Νόαμ Τσόμσκυ αλλά πολύ μεγαλύτερη αυτή τη φορά. Το επιχειρησιακό σχέδιο προβλέπει τον αναγκαστικό κατάπλου στο λιμάνι της Ασντόντ, αλλά και τον δικό μας κατάπλου στις ακτές της βλακείας και των εσφαλμένων ενεργειών. Ακόμη μια φορά θα μας παρουσιάσουν σαν αυτούς που εμπόδισαν την βοήθεια, αλλά επίσης και σαν τους τρελούς που κάνουν το παν προκειμένου να υποσκάψουν τις θέσεις τους. Εάν αυτός ήταν ο στόχος των οργανωτών του στολίσκου της ειρήνης, χθες κέρδισαν μια μεγάλη νίκη.

Πριν από πέντε χρόνια ο διάσημος Περουβιανός συγγραφέας Mario Vargas Llosa, που είναι και κάτοχος ενός Βραβείου Ιερουσαλήμ, αφού είχε ολοκληρώσει το ταξίδι του στο Ισραήλ, είπε ότι η Ισραηλινή κατοχή είχε φθάσει στη φάση του γκροτέσκ. Αυτή την εβδομάδα ο Vargas Llosa, που θεωρεί τον εαυτό του φίλο του Ισραήλ, είναι παρών για να δει ότι αυτή η φάση έφθασε σε νέα ύψη παραλογισμού.

http://www.haaretz.com/print-edition/opinion/ship-of-fools-1.292959