23.3.10
Του Alan Dershowitz

Σας ευχαριστώ. Σας ευχαριστώ. Πω πω, τι υπέροχο συνέδριο. Τι σπουδαία επίδειξη στήριξης προς το Ισραήλ σε μια κρίσιμη στιγμή.

Ο κόσμος θα έπρεπε σήμερα να στέκεται με δέος και εκτίμηση μπροστά στα καταπληκτικά επιτεύγματα και τις συνεισφορές του Ισραήλ. Κανένα κράτος δεν έχει συνεισφέρει τόσο πολύ στον κόσμο, στα μόλις 61 χρόνια της ύπαρξής του. Οι Ισραηλινές εξαγωγές σε ιατρική τεχνολογία έχουν σώσει περισσότερες ζωές από τις εξαγωγές οποιασδήποτε άλλης χώρας. Το Ισραήλ έχει σώσει περισσότερες ζωές Μουσουλμάνων και Αράβων απ’ όλες τις Αραβικές και Μουσουλμανικές χώρες μαζί.

Τα Ισραηλινά επιτεύγματα στον τομέα της υψηλής τεχνολογίας υπερβαίνουν αυτά ολόκληρης της Ευρώπης και του μεγαλύτερου μέρους της Ασίας. Το Ισραήλ έχει πετύχει περισσότερα για το περιβάλλον από σχεδόν οποιαδήποτε άλλη χώρα στον κόσμο ενώ έχει διδάξει τον κόσμο πώς να καταπολεμά την τρομοκρατία με ηθική και ανησυχία για την αποφυγή απωλειών μεταξύ των αμάχων.

Ισραήλ - καμία χώρα στον κόσμο αντιμέτωπη με παρόμοιες απειλές δεν έχει καλύτερο ιστορικό ανθρωπίνων δικαιωμάτων απ’ αυτό που έχει το Ισραήλ. Κι αν δεν το πιστεύετε, ακούστε τον Richard Kemp να περιγράφει πως συγκρίνεται το Ισραήλ με άλλους στρατούς που αντιμετωπίζουν απειλές από τρομοκράτες που κρύβονται ανάμεσα σε πολίτες.

Όταν ο Δικαστής Brennan, ίσως ο πιο φιλελεύθερος δικαστής που υπηρέτησε ποτέ στο Ανώτατο Δικαστήριο, επισκέφτηκε το Ισραήλ, δήλωσε: "Αν η τρομοκρατία έρθει ποτέ στις Ηνωμένες Πολιτείες, υπάρχει μόνο μία χώρα από την οποία θα μπορούσαμε να μάθουμε πώς να εξισορροπούμε τ’ ανθρώπινα δικαιώματα με την ανάγκη καταπολέμησής της, κι αυτή η χώρα είναι το Ισραήλ". Το Ισραήλ έπρεπε να ήταν περήφανο και ικανοποιημένο από τον εαυτό του, αντ’ αυτού όμως, είναι η μόνη χώρα σήμερα στον κόσμο της οποίας η νομιμότητα εξακολουθεί ν’ αμβισβητείται, συνεχώς ν’ αμφισβητείται, συνεχώς να προκαλείται.

Το γεγονός είναι ιδιαίτερα παράδοξο δεδομένου ότι καμία χώρα δεν έχει ποτέ συσταθεί πάνω σε αυστηρότερη βάση δικαίου. Το Ισραήλ ιδρύθηκε, στο κάτω-κάτω, μέσα από διακηρύξεις που έγιναν δεκτές από την Κοινωνία των Εθνών, τα Ηνωμένα Έθνη και το διεθνές δίκαιο, όμως η νομιμότητά του παραμένει υπό αμφισβήτηση. Συγκρινόμενο με άλλες χώρες που ξεκίνησαν με επαναστάσεις ή απλά άρπαξαν τη γη άλλων ανθρώπων, το Ισραήλ πλήρωσε για κάθε σπιθαμή του εδάφους του, πλήρωσε γι’ αυτό με χρήμα και πλήρωσε γι’ αυτό με το αίμα των παιδιών του.

Αυτή η διαδικασία απονομιμοποίησης άρχισε εντατικά το 1975 όταν τα Ηνωμένα Έθνη σπατάλησαν τόσο χρόνο και τόση ενέργεια συζητώντας αν ο Σιωνισμός είναι συνώνυμο του ρατσισμού. Και ξέρετε τι άλλο συνέβαινε το 1975 όσο τα Ηνωμένα Έθνη εμπλέκονταν σ’ αυτή τη γελοία, φανατική συζήτηση; Ένα εκατομμύριο άνθρωποι δολοφονούνταν από γενοκτονίες στην Καμπότζη αλλά τα Ηνωμένα Έθνη δεν τους έδωσαν καμία προσοχή. Ήταν πάρα πολύ απασχολημένα με την απονομιμοποίηση και την καταδίκη του Ισραήλ. Στη συνέχεια, πήγαμε από το 1975 στη Διάσκεψη Durban του 2001 όπου η στρατηγική της απονομιμοποίησης έβγαλε ρίζες. Αυτό που έκαναν είναι ότι τα διαστρέβλωσαν όλα. Κατηγόρησαν το Ισραήλ για ρατσισμό, το Ισραήλ για καθεστώς απαρτχάιντ, το Ισραήλ για γενοκτονία, το Ισραήλ για τη δημιουργία ενός ολοκαυτώματος.

Αυτό που έκαναν είναι ότι διαστρέβλωσαν κάθε αντίληψη σχετικά με τ’ ανθρώπινα δικαιώματα και την έστρεψαν εναντίον του Ισραήλ. Ως αποτέλεσμα της Durban, έγιναν προσπάθειες μποϊκοταρίσματος Ισραηλινών ιδρυμάτων, εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, ιδρυμάτων που προσπαθούν να θεραπεύσουν τον καρκίνο, τις καρδιακές παθήσεις και τη νόσο του Πάρκινσον και, παρόλ’ αυτά, γίνονται ακόμα και σήμερα προσπάθειες - στη Νορβηγία και στην Αγγλία τώρα που μιλάμε - για μποϊκοτάζ Ισραηλινών ακαδημαϊκών ιδρυμάτων.

Ξέρετε τι συνέβη την τελευταία φορά που προσπάθησαν να μποϊκοτάρουν το Ισραήλ και την Αγγλία; Ορισμένοι από μας μαζευτήκαμε και συντάξαμε μια αναφορά που έλεγε: "Ξέρετε, αν μποϊκοτάρετε το Ισραήλ, τα πανεπιστήμια σας θα ζημιωθούν, δεν θα μιλάμε στα πανεπιστήμια σας". Και κυκλοφορήσαμε μια αίτηση. Νομίζαμε ότι θα μαζεύαμε 400 - 500 υπογραφές όμως, τελικά, 11.000 Αμερικανοί ακαδημαϊκοί, νομπελίστες, πρόεδροι πανεπιστημίων υπέγραψαν τη συγκεκριμένη αίτηση.

Το μήνυμα ήταν σαφές: "Αν προσπαθήσετε να μποϊκοτάρετε το Ισραήλ, εσείς θα είστε αυτοί που θα νιώσετε το μποϊκοτάζ και τα πανεπιστήμια σας θα είναι αυτά που θα υποφέρουν". Τα Ισραηλινά πανεπιστήμια συγκαταλέγονται σήμερα μεταξύ των σπουδαιότερων του κόσμου και κανείς δεν πρέπει να μποϊκοτάρει τους σπουδαίους ακαδημαϊκούς τους και τους σπουδαίους αυτούς τόπους επιστήμης.

Και τότε προέκυψε η ιδέα που ονομάζουμε "νομικός ανταρτοπόλεμος (guerilla lawfare)", η προσπάθεια δηλαδή απονομιμοποίησης του Ισραήλ με τη χρήση νομικών τακτικών και μέσων, του διεθνούς και του ανθρωπιστικού δικαίου, εκστρατειών αποεπενδύσεων, στρέβλωσης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οτιδήποτε τέλος πάντων θα μπορούσαν να στρέψουν εναντίον του Ισραήλ. Όταν όμως φτάσαμε στην Durban II και την περσινή προσπάθεια επανάληψης της σχετικής εκστρατείας, ήμασταν προετοιμασμένοι κι έτσι πήγαμε στη Γενεύη και αντεπιτεθήκαμε. Και κερδίσαμε την Durban II. Κάλεσαν τον Ahmadinejad. Καλέσαμε τον Elie Wiesel.

Είπαμε: "Ποιος είναι ο άνθρωπος που μιλά για τ’ ανθρώπινα δικαιώματα σήμερα εδώ;" Μία από τις πιο περήφανες στιγμές της ζωής μου ήταν όταν συνελήφθηκα από την Ελβετική αστυνομία επειδή τόλμησα να επιχειρήσω ν’ αντιμετωπίσω τον Ahmadinejad και να του κάνω μια απλή ερώτηση, "Αρνείσαι το Ολοκαύτωμα; Έχεις πάει ποτέ στο Άουσβιτς; Ποια βιβλία έχεις διαβάσει για το Ολοκαύτωμα;" Να τον προκαλέσω να συζητήσει για την άρνηση του Ολοκαυτώματος που πρεσβεύει. Αρνείται το Ολοκαύτωμα τη στιγμή που προσπαθεί να φέρει άλλο ένα στον Εβραϊκό λαό του Ισραήλ κι όμως εγώ ήμουν εκείνος που συνελήφθηκε επειδή προσπάθησε ν’ αντιπαρατεθεί μαζί του με ειρηνικό τρόπο. Όμως στη διάσκεψη Durban, οι φοιτητές ξεσησηκώθηκαν και αποδοκίμασαν τον Ahmadinejad, οι ακροατές του τον εγκατέλειψαν και κερδίσαμε τη δεύτερη Durban. Και το σημαντικό μήνυμα είναι: "Αντιστεκόμαστε. Δεν δεχόμαστε αμαχητί τέτοιου είδους προσβολές".

Και όταν ο Richard Goldstone, μέσω της αιώνιας ντροπής του, συμφώνησε να συμμετάσχει σε μια επιτροπή που ήταν τόσο μονόπλευρη, προβάλαμε ξανά αντίσταση. "Μονόπλευρη;" Ξέρετε ποιοί ήταν οι τρεις άνθρωποι που μετείχαν στην επιτροπή; Ο ένας απ’ αυτούς ήταν ένας συνταγματάρχης από την Ιρλανδία ο οποίος πριν συμφωνήσει να συμμετάσχει στην επιτροπή πίστευε ότι Ισραηλινοί στρατιώτες είχαν εξουδετερώσει και σκοτώσει εν ψυχρώ Ιρλανδούς στρατιώτες και σκόπευε να πάρει εκδίκηση. Πίστευε ότι το Ισραήλ δεν είχε δικαίωμα στην αυτοάμυνα αλλά μετείχε στην επιτροπή. Μια Βρετανίδα που πριν ακούσει έστω κι ένα αποδεικτικό στοιχείο είχε πει ότι το Ισραήλ ήταν ένοχο για εγκλήματα πολέμου. Μετείχε κι αυτή στην επιτροπή.

Και μια Μουσουλμάνα από το Πακιστάν που είχε δηλώσει: "Πρέπει να πιστέψετε τους Παλαιστινίους, λένε πάντα την αλήθεια". Μετείχε επίσης στην επιτροπή. Και μετά, για να δώσουν φυσικά στην Επιτροπή μια επίφαση νομιμότητας, έβαλαν και τον Richard Goldstone για να υπογράψει συμβολικά ως Εβραίος έτσι ώστε αν κάποιοι διαφωνούσαν με το περιεχόμενο της Έκθεσης ή προσπαθούσαν να το αμφισβητήσουν - όπως προσπάθησα να το αμφισβητήσω εγώ - η απάντησή του θα ήταν: "Όχι. Είμαι Εβραίος. Η κόρη μου ζει στο Ισραήλ. Πρέπει να είμαι σωστός. Δεν μπορείτε να με αμφισβητήσετε γιατί είμαι Εβραίος".

Ένα επιχείρημα εναντίον του το οποίο δεν είχε καμία σχέση με τα μειονεκτήματα της Έκθεσης Goldstone η οποία τα εξέλαβε όλα στραβά. Κι έχουμε τώρα βιντεοσκοπημένες αποδείξεις που δείχνουν ότι όλα όσα είπε ο Goldstone ήταν λάθος. Το Ισραήλ είχε προσπαθήσει απεγνωσμένα ν’ αποφύγει απώλειες αμάχων ενώ η Hamas πυροβολούσε πίσω από ανθρώπινες ασπίδες. Το θέμα είναι ότι οι προσπάθειες απονομιμοποίησης είχαν περιοριστεί, μέχρι σήμερα, κυρίως στα Ηνωμένα Έθνη και τις Ευρωπαϊκές χώρες. Δεν είχαν φτάσει ποτέ στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Γιατί; Επειδή στις Ηνωμένες Πολιτείες - χάρη στην AIPAC και στο γεγονός ότι έχουμε τεράστια υποστήριξη μεταξύ των ανθρώπων του Κογκρέσου και των πολιτών της χώρας - το Ισραήλ είναι γνωστό ως ο μεγάλος φίλος της Αμερικής και κάθε φορά πάει καλά στις σφυγμομετρήσεις της κοινής γνώμης και γι’ αυτό κάθε προσπάθεια απονομιμοποίησής του στις ΗΠΑ έχει μέχρι σήμερα αποτύχει. Θέλω όμως να σας μιλήσω για μια νέα προσπάθεια που μόλις αρχίζει και που έχει τη δυνατότητα να επιτύχει αν δεν περάσουμε στην αντεπίθεση. Η νεότερη απειλή, η νεότερη προσπάθεια για την εισαγωγή στις Ηνωμένες Πολιτείες της εκστρατείας απονομιμοποίησης προέρχεται από ανθρώπους όπως οι Walt και Mearsheimer που έγραψαν ένα βιβλίο που τα διαστρεβλώνει όλα.

Κατά κάποιον τρόπο, οι Walt και Mearsheimer λένε εμφανώς πολύ καλά πράγματα για την AIPAC. Πιστεύουν ότι είναι η πιο ισχυρή οργάνωση στον κόσμο, ότι ελέγχει τις ενέργειες των Ηνωμένων Πολιτειών. Αυτό που αδυνατούν να καταλάβουν είναι ότι ο λόγος που η AIPAC είναι ισχυρή - και μακάρι να γίνει πιο ισχυρή και ν’ αυξήσει τη δύναμή της - είναι επειδή οι Αμερικανοί υποστηρίζουν το Ισραήλ και αφού οι Αμερικανοί υποστηρίζουν το Ισραήλ, το υποστηρίζουν και οι άνθρωποι του Κονγκρέσου.

Υπάρχει ένα λόμπι στην Ουάσιγκτον που δεν έχει καμία λαϊκή στήριξη και το οποίο είναι τόσο ισχυρό που θα μπορούσαν να γράψουν γι’ αυτό και οι Walt και Mearsheimer. Ονομάζεται Σαουδικό λόμπι - δεν έχει κανένα λαϊκό έρεισμα αλλά διαθέτει μεγάλη επιρροή και εξουσία. Πρόκειται για ένα παράδοξο ενώ δεν είναι παράδοξο το γεγονός ότι, σε μια δημοκρατία, ένα λόμπι για μια ομάδα που είναι δημοφιλής και υποστηρίζεται από τον Αμερικανικό λαό έχει κάποια επιρροή στην Ουάσιγκτον. Και μετά ήρθε ο Jimmy Carter ο οποίος, στην προσπάθειά του ν’ απονομιμοποιήσει το Ισραήλ, χρησιμοποίησε αυτή τη λέξη, τη λέξη απαρτχάιντ. Ο Jimmy Carter - ένας άνθρωπος που δεν χρησιμοποιούσε τη λέξη γενοκτονία για να περιγράψει αυτό που συνέβαινε στο Νταρφούρ επειδή "πρέπει να είναι κανείς πολύ προσεκτικός με το πώς χρησιμοποιεί τη γλώσσα" - χρησιμοποίησε τη λέξη απαρτχάιντ για να περιγράψει τη δημοκρατία του Ισραήλ.

Σήμερα όμως, το πιο πρόσφατο και σοβαρό επιχείρημα που διατυπώθηκε ποτέ κατά του Ισραήλ στη σύγχρονη εποχή είναι αυτό που κυριαρχεί τελευταία σ’ όλο το Διαδίκτυο, ότι δηλαδή οι Ισραηλινές ενέργειες θέτουν σε κίνδυνο τις Αμερικανικές δυνάμεις στο Ιράκ και το Αφγανιστάν. Το συγκεκριμένο επιχείρημα κυκλοφορεί σ’ όλο το Internet και κάνει δειλά-δειλά την εμφάνισή του και στα υπόλοιπα μέσα μαζικής ενημέρωσης.

Αρχίζουν να κάνουντην εμφάνισή τους πρωτοσέλιδα του τύπου: "Ισραήλ: ένας κίνδυνος για τ’ Αμερικανικά στρατεύματα" — CNN, Rick Sanchez, "'Αυτό αρχίζει να γίνεται επικίνδυνο για μας', φέρεται να είπε ο Biden στο Netanyahu, 'Αυτό που κάνετε εδώ υπονομεύει την ασφάλεια των στρατευμάτων μας'" — Yedioth Ahronoth.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες λένε στο Ισραήλ: "Υπονομεύετε την Αμερική, θέτοντας σε κίνδυνο τα στρατεύματά μας". "Το Ισραήλ ενισχύει την al-Qaeda, προειδοποιεί ο Petraeus". "Petraeus: Η Ισραηλινή αδιαλλαξία θα μπορούσε να κοστίσει ζωές Αμερικανών". Παραλλαγές αυτού του ψευδούς και επικίνδυνου επιχειρήματος έχουν πλέον υιοθετηθεί από τον Joe Klein του περιοδικού Time, τον Roger Cohen των New York Times, τους Walt και Mearsheimer, τον Brzezinski και άλλους. Τόσο ο Αντιπρόεδρος Biden όσο και ο Στρατηγός Petraeus έχουν φανερά αποκηρύξει αυτό το επιχείρημα αν και οι δηλώσεις τους εξακολουθούν να δείχνουν υποστηρικτικές των συμπερασμάτων του.

Όποια κι αν είναι η πηγή του, το επιχείρημα έχει λάβει, δυστυχώς, μια δική του ζωή και χρησιμοποιείται στην προσπάθεια να φτάσει και στις ΗΠΑ η εκστρατεία απονομιμοποίησης. Είναι το πιο επικίνδυνο επιχείρημα που πρόβαλε ποτέ η συνεχιζόμενη εκστρατεία κατά του Ισραήλ επειδή ο στόχος του είναι η άμεση μείωση της υποστήριξης των μέσων Αμερικανών προς το Ισραήλ το οποίο - όπως όλοι μας σ’ αυτήν την αίθουσα - στηρίζει τ’ Αμερικανικά μας στρατεύματα που πολεμούν στο εξωτερικό.

Πρόκειται για ένα παράδοξο και ύπουλο επιχείρημα, κυρίως επειδή ο κεντρικός άξονας της Ισραηλινής πολιτικής όσον αφορά στα στρατεύματα των Ηνωμένων Πολιτειών είναι ότι το Ισραήλ δεν θα τα έθετε ποτέ σε κίνδυνο. Γι’ αυτό δεν ζητά ποτέ από τους Αμερικανούς στρατιώτες να πολεμήσουν για το Ισραήλ όπως κάνουν, στην πραγματικότητα, πολλοί από τους συμμάχους αναζητώντας τον αποδιοπομπαίο τράγο, το Ισραήλ, πίσω από τους θανάτους Αμερικανών στρατιωτών από τα χέρια Ισλαμιστών τρομοκρατών. Το επιχείρημα αυτό έχει γίνει ένα ισχυρό όπλο στην εκστρατεία δαιμονοποίησης και απονομιμοποίησης του Ισραήλ στο μυαλό των μέσων Αμερικανών. Πάνω απ’ όλα όμως είναι ότι αντικειμενικά πρόκειται για ένα εντελώς ψευδές επιχείρημα, εντελώς ψευδές. Δεν υπάρχει απολύτως καμία σχέση μεταξύ των Ισραηλινών ενεργειών και της ασφάλειας των Αμερικανικών στρατευμάτων, καμία. Θυμηθείτε την περίοδο 2000-2001, τί έκανε το Ισραήλ την περίοδο 2000-2001 - το Νοέμβριο, το Δεκέμβριο, τον Ιανουάριο;

Πρόσφερε ειρήνη στους Παλαιστινίους στο Camp David και τη Taba. Πρόσφερε στους Παλαιστινίους το 100% της Γάζας, το 97% της Δυτικής Όχθης, μια διχοτομημένη Ιερουσαλήμ κι ένα πακέτο αποζημιώσεων ύψους 35 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Τί συνέβαινε κατά τη διάρκεια των μηνών εκείνων; Ο Osama Bin Laden σχεδίαζε την καταστροφή του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου.

Καμία σχέση μεταξύ των Ισραηλινών ενεργειών και του μίσους και των ενεργειών των Ισλαμιστών εξτρεμιστών εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών. Το 2005, το Ισραήλ αποχωρεί από τη Γάζα, αποχωρεί από τη Γάζα - μονομερώς αποχωρεί από τη Γάζα. Ήταν αυτό ακριβώς που ζητούσαν όλοι αλλά την ίδια στιγμή σημειώθηκε μια μικρή αύξηση της βίας κατά των Αμερικανικών στρατευμάτων στο Ιράκ. Κατά τη διάρκεια όμως της Επιχείρησης Συμπαγές Μολύβι και την πρόσφατη ανακοίνωση για την οικοδόμηση στην Ιερουσαλήμ, δεν σημειώθηκε καμία σημαντική κλιμάκωση της βίας κατά των Αμερικανικών στρατευμάτων στο Ιράκ.

Δεν υπάρχει λοιπόν καμία σχέση. Είναι όλα κατασκευασμένα. Προκαλώ αυτούς που παραθέτουν αυτό το επιχείρημα να το αποδείξουν ή να σταματήσουν. Φέρτε αποδείξεις ή σταματείστε να προβάλετε αυτά τα φανατικά μισαλλόδοξα επιχειρήματα. Κάνουν λάθος. Και αναλογιστείτε - αναλογιστείτε τις επιπτώσεις - αναλογιστείτε τις επιπτώσεις αυτής της επιχειρηματολογίας. Οι επιπτώσεις είναι η απονομιμοποίηση του Ισραήλ στο μυαλό των Αμερικανών. Γιατί; Επειδή για τους Μουσουλμάνους εξτρεμιστές το θέμα δεν είναι το τι κάνει η Αμερική. Δεν είναι το τι κάνει το Ισραήλ. Το θέμα είναι αυτό που είναι το Ισραήλ, αυτό που είναι η Αμερική.

Οι Ισλαμιστές εξτρεμιστές δεν μπορούν ν’ αποδεχθούν την ιδέα μιας κοσμικής δημοκρατίας, μιας δημοκρατίας που δίνει ίσα δικαιώματα στις γυναίκες, ίσα δικαιώματα σε όλους. Είναι εξαιτίας αυτού που μας μισούν, όχι εξαιτίας υποθετικών ενεργειών μας. Γι’ αυτό αποτελεί σημαντικό μέρος της εκστρατείας απονομιμοποίησης το γεγονός ότι το Ισραήλ δεν μπορεί να κάνει τίποτα για να ικανοποιήσει στους Ισλαμιστές εξτρεμιστές. Δεν υπάρχει τίποτα που να μπορεί να κάνει το Ισραήλ. Αν το Ισραήλ σύναπτε ειρήνη αύριο παραιτούμενο μονομερώς απ’ όλα τα δικαιώματά του, η πράξη του δεν θα είχε απολύτως κανένα αντίκτυπο. Όσο το Ισραήλ υπάρχει, αποτελεί αιτία παραπόνων για τους Ισλαμιστές εξτρεμιστές. Το Ισραήλ όμως δεν πρόκειται να σταματήσει να υπάρχει απλά και μόνο για να ικανοποιήσει τους Ισλαμιστές εξτρεμιστές.

Ούτε οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν - ούτε οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να κάνουν τίποτα για να σταματήσουν τους Ισλαμιστές εξτρεμιστές από το ν’ απειλούν τους Αμερικανούς εκτός φυσικά αν αποφασίσουν ν’ αποσύρουν το σύνολο των στρατευμάτων τους στη Μέση Ανατολή, κάτι που δεν πρόκειται να κάνουν. Το θέμα είναι ότι δεν υπάρχει τίποτα που να μπορούν να κάνουν είτε το Ισραήλ είτε οι Ηνωμένες Πολιτείες για να σταματήσουν αυτούς τους Ισλαμιστές εξτρεμιστές. Υπάρχει, ωστόσο, κάτι που μπορεί να κάνει η Παλαιστινιακή Αρχή σταματώντας τις καθημερινές παρακινήσεις σε βία κατά των Ηνωμένων Πολιτειών. Απλά πηγαίντε στο MEMRI.org. Απλά παρακολουθείστε το σε καθημερινή βάση στην Παλαιστινιακή τηλεόραση. Αυτή είναι η εξώθηση σε βία  που βάζει σε κίνδυνο τ’ Αμερικανικά στρατεύματα και η οποία θα σταματήσει μόνο αν πάψουν να διδάσκουν στα παιδιά τους να μας μισούν, αν πάψουν να δίνουν σε δημόσιες πλατείες της Δυτικής Όχθης ονόματα δολοφόνων Αμερικανών και Ισραηλινών παιδιών και αμάχων.

Αυτή η πλατεία φέρει το όνομα ενός δολοφόνου που σκότωσε μια Αμερικανίδα και πολλούς Ισραηλινούς. Όταν κάνει κανείς κάτι τέτοιο και λέει ότι ονομάζει έτσι την πλατεία προκειμένου να ενθαρρύνει τα παιδιά του ν’ ακολουθήσουν το δρόμο του δολοφόνου αυτού, υποκινεί σε βία κατά των Αμερικανικών στρατευμάτων και των Αμερικανών πολιτών. Επομένως, ας επικεντρωθούμε σ’ εκείνους που μισούν την Αμερική και σ’ εκείνους που υποκινούν σε τρομοκρατία κατά των στρατευμάτων μας κι όχι σ’ ένα γενναίο έθνος που αγαπά την Αμερική, που τη βοηθά στρατιωτικά και με πληροφορίες και που δεν ζητά ποτέ απ’ αυτήν στρατεύματα για να το προστατεύσουν. Θέλω απλά ν’ αναφέρω δύο διαπιστώσεις και καλώ όποιον κατηγορεί το Ισραήλ να τις αμφισβητήσει, δύο απλές διαπιστώσεις.

Η πρώτη: αν οι εχθροί του Ισραήλ κατέθεταν τα όπλα τους, σταματούσαν την τρομοκρατία και την εκτόξευση ρουκετών, θα είχαμε ειρήνη. Το αμφισβητεί κανείς αυτό; Η δεύτερη: αν το Ισραήλ κατέθετε τα όπλα του, θα υπήρχε γενοκτονία. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Αυτή είναι η αλήθεια και πρέπει να έχουμε πάντα κατά νου αυτές τις δύο διαπιστώσεις.

Τέλος, θέλω ν’ αναφερθώ πολύ σύντομα σε τρία μαθήματα από το Ολοκαύτωμα που αποκόμισα από τη φιλία μου με τον Elie Wiesel. Το πρώτο μάθημα είναι ότι η ηθική χωρίς στρατιωτική ισχύ δεν είναι αρκετή. Είχαμε την ηθική με το μέρος μας κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου αλλά δεν είχαμε τη δυνατότητα να υπερασπιστούμε την Εβραϊκή κοινότητα. Δόξα τω Θεώ για το Ισραήλ. Δόξα τω Θεώ για το στρατό του. Δόξα τω Θεώ για την τωρινή μας ικανότητα να υπερασπιζόμαστε την ηθική μας. Το δεύτερο μάθημα - το δεύτερο μάθημα είναι ότι η στρατιωτική ισχύς χωρίς ηθική είναι επικίνδυνη. Αυτός είναι ο λόγος που ο Ισραηλινός στρατός παίρνει μαθήματα δεοντολογίας. Αυτός είναι ο λόγος που έχει την έννοια της ιερότητας των όπλων. Αυτός είναι ο λόγος που έχει καθηγητές που βοηθούν στη διαμόρφωση ηθικών πολιτικών για το στρατό. Και το τρίτο, και ίσως το πιο σημαντικό μάθημα που το Ισραήλ και όλοι μας πρέπει να έχουμε κατά νου όταν ασχολούμαστε με το Ιράν, είναι ότι πρέπει πάντα να πιστεύουμε τις απειλές των εχθρών μας περισσότερο από τις υποσχέσεις των φίλων μας.

Αυτός είναι ο λόγος που το Ισραήλ πρέπει να είναι εντελώς αυτόνομο. Κι έτσι - κι έτσι κλείνοντας, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για την υποστήριξη που δείχνετε σ’ αυτό το σπουδαίο έθνος. Θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι η Αμερικανο-Ισραηλινή συμμαχία είναι καλή για τις ΗΠΑ. Είναι καλή για το Ισραήλ, είναι καλή για τη δημοκρατία, είναι καλή για τ’ ανθρώπινα δικαιώματα, είναι καλή για την ειρήνη, είναι καλή για τον κόσμο. Και μακάρι η σχέση μεταξύ αυτών των δύο μεγάλων δημοκρατιών να συνεχίσει να γίνεται όλο και πιο ισχυρή. Σας ευχαριστώ πολύ.

http://www.aipac.org/PC2010/webPlayer/sun_dershowitz10.asp