JPOSTT.COM 6.7.10
Του Daniel Pipes

Ισραηλινοί, Αμερικανοί και πολλοί άλλοι αποδέχονται συχνά τα γλυκά λόγια που ακούν απευθείας από την ΠΑ και απορρίπτουν τις αναφορές για σκληρές κουβέντες που μαθαίνουν μόνο από δεύτερο χέρι.

Είναι πλέον γνωστό ότι, υπό τον Yasser Arafat, η Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PLO) έλεγε ένα πράγμα στους Άραβες/Μουσουλμάνους και το αντίθετο στους Ισραηλινούς/Δυτικούς μιλώντας φαρμακερά στους πρώτους και γλυκά στους δεύτερους. Τί γίνεται όμως με τον ήπιων τόνων διάδοχο του Arafat, Mahmoud Abbas; Ξέφυγε απ’ αυτό το πρότυπο υποκρισίας ή το συνεχίζει; Αυτό το ερώτημα αποκτά νέο ενδιαφέρον καθώς δημοσιεύματα θέλουν τον Abbas έτοιμο να προβεί σε διάφορους εδαφικούς συμβιβασμούς προς το Ισραήλ μετά μάλιστα τα πρωτοφανή βήματα που έκανε παραχωρώντας μια συνέντευξη σε Ισραηλινούς δημοσιογράφους και έχοντας συνάντηση με Αμερικανο-Εβραίους ηγέτες στο Κέντρο S. Daniel Abraham για την ειρήνη στη Μέση Ανατολή.

Με πρωτοφανή ακρίβεια, επισημαίνει η Αραβική εφημερίδα Al-Hayat, ο Abbas ενημέρωσε την Κυβέρνηση Obama για την προθυμία του να καταλήξει σε κάποια συμφωνία για τη Δυτική Όχθη και ακόμη και την Ιερουσαλήμ (αν και η ΠΑ διέψευσε αμέσως αυτούς τους ισχυρισμούς).

Στη συνέντευξη, ο Abbas έδειξε πραγματικά πρόθυμος να συνάψει μια ειρηνευτική συμφωνία και ν’ αποδεχθεί την ιδέα μιας διεθνούς στρατιωτικής δύναμης στην περιοχή. Συνεργάτης του χαρακτήρισε αυτήν την προσπάθεια ως "απόπειρα προσέγγισης του Ισραηλινού λαού ... "

"Θέλουμε έναν Ισραηλινό εταίρο για μια οριστική συμφωνία, έναν εταίρο που επιλέγει την ειρήνη κι όχι τον εποικισμό, την ειρήνη κι όχι την κατοχή", προειδοποίησε τους Ισραηλινούς ο ίδιος ο Abbas. "Μη μ’ αφήσετε να χάσω κάθε ελπίδα".

Τέλος, τα πρακτικά της συνεδρίασης του Κέντρου Abraham αποκαλύπτουν έναν Abbas που είπε στο ακροατήριό του ακριβώς αυτό που ήθελε ν’ ακούσει: ότι καταδικάζει τη βία, αναγνωρίζει τον ιστορικό Εβραϊκό δεσμό με τη γη που ελέγχει το Ισραήλ, αποδέχεται τις Ισραηλινές ανησυχίες ασφαλείας και υπόσχεται ν’ απομακρύνει κάθε υλικό που παραπέμπει σε υποκίνηση από τα Παλαιστινιακά μέσα ενημέρωσης και τα σχολεία. Όσον αφορά στο ευαίσθητο ζήτημα του Ολοκαυτώματος - ένα θέμα για το οποίο ο ίδιος ο Abbas είχε γράψει μια διδακτορική "διατριβή" στην ΕΣΣΔ στην οποία κατηγορούσε τους Σιωνιστές για διόγκωση του αριθμού των δολοφονημένων Εβραίων για πολιτικούς λόγους – ο Abbas παραδέχθηκε ότι οι Εβραίοι είχαν υποφέρει κατά τη διάρκειά του και απέρριψε τους αρνητές του.

Τι συμπέρασμα μπορεί κανείς να βγάλει απ’ όλα αυτά; Ο Abbas ισχυρίστηκε ότι μίλησε στους Αμερικανο-Εβραίους ηγέτες "στην ίδια γλώσσα" που μιλά στους δρόμους της ΠΑ.

Δύσκολο.

Στην πραγματικότητα, τα Παλαιστινιακά μέσα ενημέρωσης παρουσίασαν δηλώσεις που προορίζονταν για τους "δρόμους" της ΠΑ οι οποίες, για να το θέσω επιεικώς, αντίκρουαν τα γλυκά λόγια που απευθύνονταν σε Ισραηλινούς και Αμερικανούς. Καθώς διέρρεαν τα νέα του ανοίγματος του Abbas προς στην άλλη πλευρά, το ίδιο έκαναν και αναφορές από το Παλαιστινιακό Παρατηρητήριο των ΜΜΕ με ακριβώς τα αντίθετα μηνύματα να διαβιβάζονται στους Παλαιστίνιους.

Για παράδειγμα, η Παλαιστινιακή TV, η οποία ελέγχεται άμεσα από το γραφείο του Mahmoud Abbas, φιλοξενεί ένα εβδομαδιαίο τηλεπαιχνίδι που ονομάζεται The Stars (Τα Αστέρια) και στο οποίο εκπρόσωποι Παλαιστινιακών πανεπιστημίων ανταγωνίζονται στην απάντηση ερωτήσεων. Σε μια πρόσφατη εκπομπή, δύο ερωτήσεις γεωγραφίας (απλοποιημένες εδώ) αρνήθηκαν ανεπιφύλακτα την ύπαρξη του κράτους του Ισραήλ.

• Πόσο μακριά είναι η ακτογραμμή της "Παλαιστίνης"; Η απάντηση των 235 χλμ προσθέτει την ακτή της Γάζας (45 χλμ.) σ’ εκείνη των Μεσογειακών ακτών του Ισραήλ (περίπου 190 χλμ).

• Πόσο μεγάλη είναι η Παλαιστίνη; Η απάντηση των 27.000 τετραγωνικών χλμ περιλαμβάνει τη Δυτική Όχθη και τη Λωρίδα της Γάζας (6.000 τ. χλμ.) καθώς κι εκείνη του Ισραήλ (21.000 τ. χλμ).

Σ’ ένα παράλληλο παράδειγμα υποκρισίας, ο Salam Fayyad - ο οποίος αυτοαποκαλείται Πρωθυπουργός της Παλαιστινιακής Αρχής – είχε ανακοινώσει στ’ αγγλικά πριν από ένα χρόνο στο Aspen του Κολοράντο ότι οι Εβραίοι είναι ευπρόσδεκτοι να ζήσουν σ’ ένα μελλοντικό κράτος της Παλαιστίνης όπου "θ’ απολαμβάνουν [πλήρη] δικαιώματα και σίγουρα όχι λιγότερα από εκείνα που οι Ισραηλινοί Άραβες απολαμβάνουν σήμερα στο κράτος του Ισραήλ".

Όμορφα λόγια, πράγματι. Λίγες μόλις ημέρες νωρίτερα, ωστόσο, ο επικεφαλής της Παλαιστινιακής διαπραγματευτικής ομάδας Saeb Erekat είχε πει ακριβώς το αντίθετο στ’ Αραβικά (όπως έγινε γνωστό από το MEMRI): "Κανείς δεν πρέπει να συμφωνήσει στην παραμονή των Ισραηλινών εποίκων στο Παλαιστινιακό [κράτος] ... Ορισμένοι λένε ότι θα ήμασταν [πρόθυμοι να] χορηγήσουμε υπηκοότητα στους εποίκους. Απορρίπτουμε κατηγορηματικά [αυτήν την ιδέα]".

Οι Abbas και Fayyad μίλησαν στ’ Αγγλικά στους Αμερικανούς και τους Ισραηλινούς, ο Erekat μίλησε στ’ Αραβικά στους Παλαιστινίους. Δεν μπορεί και οι δύο δηλώσεις να είναι αληθείς, η μία πρέπει να είναι ψευδής. Ποιά από τις δυο, αναρωτιέμαι; Οι Παλαιστίνιοι παίζουν αυτό το ολοφάνερο και απλοϊκό διπλό παιχνίδι επειδή έχει αποτέλεσμα. Ισραηλινοί, Αμερικανοί και πολλοί άλλοι συχνά αποδέχονται τα γλυκά λόγια που ακούν απευθείας από την ΠΑ και απορρίπτουν τις αναφορές για σκληρές κουβέντες που μαθαίνουν μόνο από δεύτερο χέρι. Η ΠΑ θα συνεχίσει μακαρίως να ξερνά τα ψέματά της μέχρις ότου η διεθνής κοινότητα να τ’ ακούσει και να τ’ απορρίψει, γιατί η επιβράβευση της κακής συμπεριφοράς φέρνει αδιαφιλονίκητα περισσότερη κακή συμπεριφορά.

Πότε θα σταματήσουμε ν’ αυταπατώμαστε ότι ο Abbas και η ΠΑ επιδιώκουν κάτι λιγότερο από την πλήρη εξάλειψη του Εβραϊκού κράτους; Ποια  καταστροφή πρέπει να συμβεί πριν ανοίξουμε τα μάτια μας στην πραγματικότητα;

Ο συγγραφέας (www.DanielPipes.org) είναι διευθυντής του Φόρουμ της Μέσης Ανατολής (Middle East Forum) και διακεκριμένος επιστημονικός συνεργάτης του Ιδρύματος Hoover του Πανεπιστημίου του Stanford.

http://www.jpost.com/Opinion/Columnists/Article.aspx?id=180628