Διάβασα με προσοχή στον ιστότοπο του κ. Κοέν την επιστολή του κου Μάκη Λεβή με τίτλο "Γράμμα ενός Έλληνα από το Ισραήλ". Στην απάντησή μου στον κ. Λεβή δεν θα βάλω τίτλο, γιατί δε ξέρω τι να διαλέξω και αν βάλω θα είναι ένας τίτλος χιλιοπαιγμένος. Προσωρινά τιτλοφορώ το γράμμα μου:
"Όλοι ήξεραν και κανείς δεν μιλούσε".
Ο κ. Λεβή απευθύνεται σε έναν κόσμο ουτοπικό, μόνο στη θεωρία ανοιχτό στην ουσιαστική εξεύρεση λύσεων και μόνο φαντασιακά δεκτικό στον να θυσιάσει ένα ελάχιστο από το συμφέρον του, ώστε η ζωή στο παγκόσμιο χωριό να γίνει εφικτή.
Ο κόσμος στον οποίον απευθύνεται ο κ. Λεβή, πού ήταν όταν λογής-λογής υστερόβουλοι, στενόμυαλοι, υστερικοί και αγράμματοι μουλάδες, άρπαξαν μια ολόκληρη πίστη, το Ισλάμ, και την κατάντησαν μια βιομηχανία βομβιστών? Πού ήταν ο κόσμος όταν όλοι οι "πολιτισμένοι" (Σοβιετικοί, Αμερικανοί, άλλοι) τους έπαιξαν μπαλάκι για κοντόφθαλμους σκοπούς και στην πορεία τους έβαλαν σε ατραπούς μίσους και δε διδαχές των όπλων?
Πού ήταν ο κόσμος και μαζί και η περίφημη Ουνέσκο και η περίφημη Ευρωπαϊκή διανόηση όταν στη Γάζα παιδάκια από 4 ετών εκπαιδεύονται μια μέρα να τιναχτούν σε κάποιο λεωφορείο στο Ισραήλ?
Πού είναι άραγε ο κόσμος όταν ο κάθε ηγετίσκος για να κάνει το κομμάτι του αγοράζει και ξεφορτώνει στη γάζα (ή σε διόδους προς τη Γάζα) ρουκέτες με την άνεση που στην Ελλάδα αγοράζουμε παστέλια? Που είναι η Ευρώπη που ενώ δεν σε αφήνει ούτε σφεντόνα να έχει αδήλωτη στα εδάφη της, κάνει τα στραβά μάτια δίπλα στην πόρτα της, να κουβαλούν πλοία τόσο εξοπλισμό όσο κατανάλωσαν οι ναπολεόντειοι πόλεμοι?
Πού είναι άραγε ο κόσμος και η Ευρώπη όταν δεν κάνουν φιλοξενίες μαθητών, νέων, εφήβων, επαγγελματιών, επιχειρηματιών, κλπ με τη Γάζα ώστε να μπουν εκεί Γνώση, επιμέλεια, αρετή, εργασία και προκοπή? Τους θέλουν μόνο και μόνο για είναι ένα καρφί στα πλευρά του Ισραήλ.
Πού είναι όλοι αυτοί οι Χριστιανοί που κόπτονται για την Ειρήνη και χτυπιούνται ότι όσοι συμβάλλουν στην ειρήνευση των άλλων πάνε στον Παράδεισο ? Πού είναι όλοι αυτοί οι άλλοι, οι όλοι, που κόπτονται για την ηθική? Καλή η ηθική, αλλά μερικοί πουλάνε ρουκέτες, άλλοι θένε να τα κάνουν πλακάκια με το Ιράν, άλλοι κάνουν συμφωνίες με κάναν άλλο Εμίρη ή και κακομοίρη, άλλοι έχουν άλλα προβλήματα, άλλοι "αγρόν ηγόραζαν" που λέει κάπου.
Και έτσι, όσο ο κόσμος κόμπαζε για την αρετή του, όσο ο κόσμος κοιτούσε αλλού αδιάφορα, όσο έκανε τα στραβά μάτια, όσο χαιρέκακα έλεγε "έλα μωρέ, στον οβριό θα τα ρίξουν", όσο ο κόσμος κοίταγε τη δουλειά του, όσο έκλεινε το μάτι σε κάνα καθεστώς, όσο ο κόσμος τα έκανε πλακάκια κρυφά και φανερά.... κάθε φανατισμένος έφηβος είχε και τη ρουκέτα του, κάθε πωρωμένος καραγκιόζης και έναν πύραυλο, κάθε παιδί και κΚαλάσνικοφ, κάθε νέος και δυναμίτη.
Στον κόσμο στον οποίο απευθύνεται ο κος Λεβή θα βρεί κλειστά αυτιά, φοβάμαι.
Αν κατά λάθος έχω δίκιο, θα ευχηθώ η Χαμάς να αποκτήσει κάνα πύραυλο που να φτάνει μέχρι τους πολιτισμένους που σφυράνε αδιάφορα. Να δω τότε τι γνώμη θα έχουν, αν δουν τη Χαμάς να έχει πυραύλους που φτάνουν μέχρι τη Νέα Υόρκη, τη Μόσχα, το Παρίσι, το Βερολίνο, τη Ρώμη, τη Αθήνα, αλλά και την Οττάβα, το Τόκυο, την Κίνα.... Να δω τότε ΤΙ θα λέει ο κόσμος για τη Χαμάς, για τον αφοπλισμό της, για το αν θα πρέπει να γαλουχούνται με μίσος τα παιδάκια της ή όχι. Τότε να δω ΑΝ θα εχουν αποψη για το τι πλοια θα καταφθανουν τα απομερα λιμανάκια και τι θα κεχουν μεσα οι κουτες που κατεβλαζουν.
Ίσως είπα μεγάλη κουβέντα, αλλά έσκασα να βλέπω τόσο ρουκετομάνι που στοιχίζει τόσα λεφτά στα χέρια ανθρώπων που δεν έχουν ούτε τα στοιχειώδη και τους κλέβουν το τελευταίο πράγμα που τους μένει, την ανθρωπιά τους, για να τους κάνουν πειθήνια όργανά τους.
Και τους κλέβουν το μόνο πράγμα που θα τους έδινε ΟΛΑ τα άλλα: μια ήρεμη καθημερινή ζωή, προκοπή, ένα πολιτισμό, διεθνή αποδοχή και μια ταυτότητα ΑΛΛΗ από αυτή του βομβιστή.
Σήμερα, 60 χρόνια μετά τον πόλεμο έχουμε ακόμα τη Γερμανία και την Ιαπωνία στο μικροσκόπιο, μην τυχόν πουν στα παιδάκια τους για «φυλετική ανωτερότητα» και γενικά απαξιώνουμε σε όλη την πολιτισμένη Ευρώπη τη ρητορική του μίσους. ΔΕΝ ξέρουμε το ίδιο να το διδάξουμε και στη Γάζα όμως. Είναι πολύ μακριά φαίνεται, ίσως σε άλλο πλανήτη.
Η Γάζα έχει ανάγκη από πολιτισμό και ανθρωπιά, πιο πολύ από όσο έχει ανάγκη δρόμους και νοσοκομεία, γιατί χωρίς ανθρωπιά και πολιτισμό, όσα νοσοκομεία και να της χαρίσει κανείς, θα τα κάνει πολυβολεία και αποθήκες πυρομαχικών. Για την ώρα, ο πολιτισμένος κόσμος κρύβεται από το καθήκον του να στείλει στη Γάζα μια στήριξη που θα αντισταθμίζει και εν πολλοίς θα καθιστά άχρηστες τις ρουκέτες. Και όσο κρύβεται, τα πλοία θα ξεφορτώνουν και όλοι θα ετοιμάζονται για τον επόμενο πόλεμο-αστραπή.
Είπον μετά πλείστης τιμής,
Νίκος Φαρμακίδης