Τζάκο – Ιακώβ Αλγκάβα*
Η εξέγερση του Bar Kokhba σηματοδότησε μια εποχή υψηλών ελπίδων που ακολουθήθηκε από βίαιη απόγνωση. Οι Εβραίοι είχαν προσδοκίες για πατρίδα και Ιερό Ναό , αλλά στο τέλος διώχτηκαν και πουλήθηκαν ως σκλάβοι. Κατά τη διάρκεια της ίδιας της εξέγερσης, οι Εβραίοι κέρδισαν τεράστιες ποσότητες γης, μόνο για να απωθηθούν και να συντριβούν στην τελική μάχη της Bethar.
Όταν ο Αδριανός έγινε για πρώτη φορά Ρωμαίος αυτοκράτορας το 118 μ.Χ. , ήταν συμπαθής με τους Εβραίους. Τους επέτρεψε να επιστρέψουν στην Ιερουσαλήμ και τους έδωσε άδεια για την ανοικοδόμηση του Ιερού τους Ναού . Οι προσδοκίες των Εβραίων αυξήθηκαν καθώς έκαναν οργανωτικές και οικονομικές προετοιμασίες για την ανοικοδόμηση του ναού. Ωστόσο, ο Αδριανός επανήλθε γρήγορα στον λόγο του και ζήτησε να μετακινηθεί ο χώρος του Ναού από την αρχική του θέση. Άρχισε επίσης να εκτοπίζει Εβραίους στη Βόρεια Αφρική.
Οι Εβραίοι ετοιμάστηκαν να επαναστατήσουν μέχρι που ο Ραβίνος Τζόσουα μπεν Χανάνια τους ηρεμούσε. Στη συνέχεια, οι Εβραίοι αρκέστηκαν στο να προετοιμαστούν κρυφά σε περίπτωση που αργότερα γινόταν απαραίτητη μια εξέγερση. Έφτιαξαν κρησφύγετα σε σπηλιές και έκαναν κακές δουλειές κατασκευάζοντας όπλα, ώστε οι Ρωμαίοι να απορρίψουν τα όπλα και να τα επιστρέψουν στους Εβραίους.
Οι Εβραίοι οργάνωσαν αντάρτικες δυνάμεις και, το 123 μ.Χ., άρχισαν να εξαπολύουν αιφνιδιαστικές επιθέσεις κατά των Ρωμαίων. Από εκείνο το σημείο και μετά, η ζωή έγινε χειρότερη για τους Εβραίους. Ο Αδριανός έφερε μια επιπλέον λεγεώνα στρατού, την «Έκτη Φερράτα», στην Ιουδαία για να αντιμετωπίσει την τρομοκρατία. Ο Αδριανός μισούσε τις «ξένες» θρησκείες και απαγόρευε στους Εβραίους να κάνουν περιτομές(μας θυμίζει κάτι αυτό;…). Διόρισε κυβερνήτη της Ιουδαίας τον Tinneius Rufus. Ο Ρούφος ήταν ένας σκληρός ηγεμόνας που εκμεταλλευόταν τις Εβραίες. Περίπου το 132 μ.Χ., ο Αδριανός άρχισε να ιδρύει μια πόλη στην Ιερουσαλήμ που ονομαζόταν Aelia Capitolina, το όνομα ήταν συνδυασμός του δικού του ονόματος και του ρωμαϊκού θεού Δία Καπιτωλίου. Άρχισε να χτίζει ένα ναό στον Δία στη θέση του εβραϊκού Ιερού Ναού.
Όσο ο Αδριανός παρέμενε κοντά στην Ιουδαία, οι Εβραίοι παρέμεναν σχετικά ήσυχοι. Όταν έφυγε το 132 μ.Χ., οι Εβραίοι άρχισαν την εξέγερσή τους σε μεγάλη κλίμακα. Κατέλαβαν πόλεις και τις οχύρωσαν με τείχη και υπόγεια περάσματα. Υπό την ισχυρή ηγεσία του Shimon Bar-Kokhba , οι Εβραίοι κατέλαβαν περίπου 50 οχυρά στην Ιουδαία και 985 ανυπεράσπιστες πόλεις και χωριά, συμπεριλαμβανομένης της Ιερουσαλήμ. Εβραίοι από άλλες χώρες, ακόμη και μερικοί εθνικοί, προσφέρθηκαν εθελοντικά να συμμετάσχουν στη σταυροφορία τους. Οι Εβραίοι έκοψαν νομίσματα με συνθήματα όπως «Η ελευθερία του Ισραήλ» γραμμένα στα εβραϊκά. Ο Αδριανός έστειλε τον στρατηγό Publus Marcellus, κυβερνήτη της Συρίας, για να βοηθήσει τον Ρούφο, αλλά οι Εβραίοι νίκησαν και τους δύο Ρωμαίους ηγέτες. Στη συνέχεια οι Εβραίοι εισέβαλαν στην παράκτια περιοχή και οι Ρωμαίοι άρχισαν ναυμαχίες εναντίον τους.
Το σημείο καμπής του πολέμου ήρθε όταν ο Αδριανός έστειλε στην Ιουδαία έναν από τους καλύτερους στρατηγούς του από τη Βρετανία, τον Ιούλιο Σεβήρο, μαζί με τον πρώην κυβερνήτη της Γερμανίας, τον Αδριανό Κουίντο Λόλλιο Ούρμπικο. Μέχρι εκείνη την εποχή, υπήρχαν 12 λεγεώνες στρατού από την Αίγυπτο, τη Βρετανία, τη Συρία και άλλες περιοχές στην Ιουδαία. Λόγω του μεγάλου αριθμού Εβραίων επαναστατών, αντί να διεξάγει ανοιχτό πόλεμο, ο Σεβήρος πολιόρκησε τα εβραϊκά φρούρια και κράτησε πίσω τα τρόφιμα έως ότου οι Εβραίοι αδυνάτισαν. Μόνο τότε η επίθεσή του κλιμακώθηκε σε ξεκάθαρο πόλεμο. Οι Ρωμαίοι κατέστρεψαν και τα 50 εβραϊκά φρούρια και τα 985 χωριά. Οι κύριες συγκρούσεις έλαβαν χώρα στην Ιουδαία, τη Σφελά, τα βουνά και την έρημο της Ιουδαίας, αν και οι μάχες εξαπλώθηκαν και στο Βόρειο Ισραήλ. Οι Ρωμαίοι υπέστησαν επίσης μεγάλες απώλειες και ο Αδριανός δεν έστειλε το συνηθισμένο του μήνυμα στη Γερουσία ότι «εγώ και ο στρατός μου είμαστε καλά".
Η τελευταία μάχη του πολέμου έλαβε χώρα στο Bethar, το αρχηγείο του Bar -Kokhba, το οποίο στέγαζε τόσο το Sanhedrin (Εβραϊκό Ανώτατο Δικαστήριο) όσο και το σπίτι του Nasi (αρχηγού). Το Bethar ήταν ένα ζωτικής σημασίας στρατιωτικό προπύργιο λόγω της στρατηγικής του θέσης σε μια κορυφογραμμή βουνού με θέα τόσο την κοιλάδα του Sorek όσο και τη σημαντική οδό Ιερουσαλήμ-Μπετ Γκούβριν. Χιλιάδες Εβραίοι πρόσφυγες κατέφυγαν στη Bethar κατά τη διάρκεια του πολέμου. Το 135 μ.Χ., ο στρατός του Αδριανού πολιόρκησε τη Βηθάρ και την 9η Αβ, την εβραϊκή ημέρα νηστείας που γιορτάζει την καταστροφή του πρώτου και του δεύτερου Ιερού Ναού, τα τείχη της Βηθάρ έπεσαν. Μετά από μια σκληρή μάχη, κάθε Εβραίος στη Bethar σκοτώθηκε. Πέρασαν έξι μέρες πριν οι Ρωμαίοι επέτρεψαν στους Εβραίους να θάψουν τους νεκρούς τους.
Μετά τη μάχη της Bethar, υπήρξαν μερικές μικρές αψιμαχίες στις σπηλιές της ερήμου της Ιουδαίας, αλλά ο πόλεμος είχε ουσιαστικά τελειώσει και η ανεξαρτησία της Ιουδαϊκής γης χάθηκε. Οι Ρωμαίοι όργωσαν την Ιερουσαλήμ με ένα ζυγό βοδιών. Οι Εβραίοι πουλήθηκαν ως σκλάβοι και πολλοί μεταφέρθηκαν στην Αίγυπτο. Οι ιουδαϊκοί οικισμοί δεν ξαναχτίστηκαν. Η Ιερουσαλήμ μετατράπηκε σε παγανιστική πόλη που ονομαζόταν Aelia Capitolina και απαγορεύτηκε στους Εβραίους να ζουν εκεί. Τους επετράπη να εισέλθουν μόνο στις 9 του Av για να θρηνήσουν τις απώλειές τους στην εξέγερση. Ο Αδριανός άλλαξε το όνομα της χώρας από Ιουδαία σε Συρία Παλαιστίνη.
Στα χρόνια που ακολούθησαν την εξέγερση, ο Αδριανός έκανε διακρίσεις εναντίον όλων των ιουδαιοχριστιανικών αιρέσεων, αλλά η χειρότερη δίωξη στράφηκε κατά των θρησκευόμενων Εβραίων. Έβγαλε αντιθρησκευτικά διατάγματα που απαγόρευαν τη μελέτη της Τορά , την τήρηση του Σαββάτου , την περιτομή , τα εβραϊκά δικαστήρια, τις συναθροίσεις σε συναγωγές και άλλες τελετουργικές πρακτικές. Πολλοί Εβραίοι αφομοιώθηκαν και πολλοί σοφοί και εξέχοντες άντρες μαρτύρησαν, συμπεριλαμβανομένου του Ραβίνου Ακίβα και των υπολοίπων Asara Harugei Malchut (δέκα μάρτυρες). Αυτή η εποχή των διώξεων διήρκεσε καθ' όλη τη διάρκεια της βασιλείας του Αδριανού, μέχρι το 138 μ.Χ.֍
*Δρ Γεωπόνος - Μηχανικός , Εβραιος Διδασκαλος.
ο Εβραϊκό Χρονολόγιο του Τζάκου Αλγκάβα δημοσιεύεται κάθε Παρασκευή. Το χρονολόγιο είναι καθαρά ιστορικό και δεν έχει καμία θρησκευτική χροιά. Όλη τη σειρά των άρθρων μπορείτε να τη βρείτε:
https://www.cohen.gr/new/articles/evraiko-xronologio-tou-tzakou-algkava