Μιας και δεν κατάφερα, παρά τις προσπάθειες μου, να εγγραφώ ώστε να μπορέσω να σχολιάσω το παραπάνω άρθρο http://news247.gr/eidiseis/kosmos/mia_tromaktikh_nuxta_sthn_gaza_enas_palaistinios_perigrafei.2012984.html) θα προσπαθήσω από εδώ να παρουσιάσω την θέση μου για τον νέο κύκλο βίας που λαμβάνει χώρα στην περιοχή που ζω.
Εδώ και 12 χρόνια, η περιοχή γύρω από την Γάζα (σε ακτίνα 30 χλμ και σήμερα πλέον ακόμα πιο μακριά) και οι κάτοικοι της Γάζας ζουν κάτω από συνεχή κίνδυνο και αγωνία, όντας στα πλαίσια του βεληνεκούς των ρουκετών, αυτοσχέδιων στην αρχή και βιομηχανικών μετά από την αποχώρηση του Ισραήλ από την Γάζα, χάρις στις "ευγενική και την ανθρωπιστική βοήθεια" του Ιράν και άλλων "φιλειρηνικών" κρατών και οργανώσεων στην ευρύτερη περιοχή. Τα παιδιά σε αυτήν την περιοχή όπως και τα παιδιά που ζουν στην Γάζα ζουν τον ίδιο καθημερινό τρόμο και ρωτάν με τον ίδιο γεμάτο αγωνία τρόπο τους γονείς τους "γιατί?".
Κατανοώ απόλυτα τους φόβους και την αγωνία του Ιμπραήμ και θέλω να πιστεύω ότι και αυτός βαθειά μέσα του κατανοεί τους δικούς μου φόβους. Αλλά νομίζω ότι θα πρέπει να σταθούμε λίγο στους λόγους για τον κοινό παρανομαστή που μας ενώνει.
Ανήκω στο εκείνο το κομμάτι της πλειοψηφίας (δυστυχώς συνήθως σιωπηλής) των κατοίκων του Ισραήλ που πιστεύουν σε μια, επιτέλους, ειρηνική διευθέτηση της μακροχρόνιας αυτής διένεξης, μιας λύσης δυο κρατών για δύο λαούς που θα ζουν ένας πλάι στον άλλον με σεβασμό για τον χώρο, τις παραδόσεις και τα έθιμα και αγαστή συνεργασία. Άλλα δυστυχώς αυτό εξακολουθεί να παραμένει ένα όνειρο που το διακόπτουν συνεχείς εφιάλτες.
Ας πάρουμε την χειρότερη για το Ισραήλ περίπτωση, περίπτωση που βέβαια δεν υφίσταται και δεν έχει γίνει αποδεκτή από όλα τα αληθώς δημοκρατικά κράτη και τους διεθνείς οργανισμούς ανά την υφήλιο, παρά τις επιμελείς και έντονες προσπάθειες πολλών παραγόντων ιδιαιτέρα από τα Αραβικά κράτη και σήμερα και από το "δημοκρατικό" Ιράν : Το Ισραήλ κατέλαβε όλα τα εδάφη στην Παλαιστίνη, εκδίωξε ένα μεγάλο μέρος των προηγούμενων κατοίκων και ίδρυσε ένα φασιστικό στρατοκρατούμενο κράτος, κρατώντας τους μη Εβραίους το θρήσκευμα κατοίκους της περιοχής κάτω από αυστηρά περιοριστικούς όρους, εκμεταλλευόμενο κάθε πιθανό πόρο ζωής και παρέχοντας μηδενικές ανθρωπιστικές παροχές. Κάτι σαν την Γερμανική Ναζιστική κατοχή στην Ευρώπη και ειδικότερα στην Ελλάδα. Με αυτόν τουλάχιστον τον τρόπο παρουσιάζουν τον πυρήνα της Μεσανατολικής διένεξης ένα μεγάλο μέρος των διαφόρων Παλαιστινιακών οργανώσεων /κομμάτων/ θρησκευτικών ομάδων (διαγράψτε το περιττό). Όπως και τότε έτσι και σήμερα η κατοχή δημιουργεί αντίσταση και αγώνα, κάτω από διάφορες σημαίες, αλλά όχι εναντίον των στρατιωτικών και των άλλων μονάδων κατοχής. Αν η Παλαιστινιακή αντίσταση στρεφόταν κατά των παραπάνω μονάδων, θα έσφιγγα τα δόντια αλλά κάπου έστω και βαθειά μέσα μου θα το αποδεχόμουν. Αλλά από το 1964, που ιδρύθηκε η PLO, και δεν θέλω να αναφερθώ στα πογκρόμ εναντίον Εβραίων στην ονομαζόμενη από τους Άγγλους "αρμοστές" λόγω της εντολής της Κοινωνίας των Εθνών (την μητέρα του σημερινού ΟΗΕ) Παλαιστίνη, την δεκαετία του 30 του προηγούμενου αιώνα, οι επιθέσεις κατά στρατιωτικών και άλλων παρεμφερών στόχων μπορούν να μετρηθούν στα δάκτυλα του ενός χεριού. Η αύξηση του αριθμού των διαφόρων οργανώσεων μελών της PLO αύξησε αντίστοιχα και σχεδόν γεωμετρικά τις "επιχειρήσεις αντίστασης" που κατευθύνθηκαν και συνεχίζουν να κατευθύνονται εναντίον άμαχου πληθυσμού: Σχολικές εκδρομές, αθλητές στους Ολυμπιακούς αγώνες, επιβάτες λεωφορείων, θαμώνες καφέ, εστιατορίων και κέντρων διασκέδασης και μεμονωμένων άοπλων και ανυπεράσπιστων οικογενειών και ατόμων που κυριολεκτικά σφαγιάσθηκαν στον ύπνο τους. Δυστυχώς οι ηγέτες της λωρίδας της Γάζας (Χαμάς,Τζιάντ κλπ) είναι εκείνοι που σήμερα "ηγούνται" του "απελευθερωτικού αγώνα" έχουν ξεπεράσει κάθε όριο σαρκασμού και εκμετάλλευσης των πράγματι αθώων κατοίκων της λωρίδας. Αποθηκεύοντας οπλισμό (ρουκέτες, πυραύλους και άλλους εξοπλισμούς) στα υπόγεια σχολείων, ναών θρησκευτικής λατρείας, νοσοκομείων και άλλων κοινωφελών ιδρυμάτων, βολές μέσα από κατοικημένες περιοχές μετατρέπουν τον άμαχο πληθυσμό χωρίς την θέληση του σε ανθρώπινες ασπίδες. Τον ίδιο πληθυσμό που τον εκμεταλλεύονται με τον χειρότερο τρόπο και οικονομικά, χρησιμοποιώντας τα χρήματα ανθρωπιστικής βοήθειας που φθάνει από διάφορες πηγές για εξοπλισμούς και για την ευημερία των ημετέρων. Με την πρώτη αντίληψη επικείμενου κινδύνου εξαφανίζονται από προσώπου γης (μόλις τώρα 18/11 12:15 ανακοινώνει ο εκπρόσωπος τύπου της κυβέρνησης Χαμάς στην Γάζα ότι ο πρωθυπουργός Ανία κρύφθηκε στα υπόγεια - συνήθως στο δεύτερο υπόγειο του νοσοκομείου Σήφα στην πόλη της Γάζας - για λόγους ασφαλείας…) και κρύβονται από τον φόβο για την ζωή τους κάτω από την γη ή ανάμεσα στους αμάχους. Οι πύραυλοι τους στοχεύουν αδιάκριτα εναντίον πόλεων, χωριών και ουσιαστικά εναντίον του αμάχου πληθυσμού, χωρίς σχεδόν διάλειμμα εδώ και 12 χρόνια και πολύ περισσότερο μετά την αποχώρηση των Ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων και των Εβραϊκών οικισμών από την λωρίδα της Γάζας τον Σεπτέμβριο του 2005. Πληροφοριακά από την έναρξη του τωρινού κύκλου και μέχρι την στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές εκτοξευτήκαν πάνω από 800…! ρουκέτες και πύραυλοι ποικίλου βεληνεκούς εκ των οποίων το 95% των κατευθυνόμενων σε κατοικημένες περιοχές αναχαιτίσθηκε από το σύστημα εναέριας προστασίας "σιδερούς θόλος", γύρω στους 30 έπληξαν κατοικημένες περιοχές προκαλώντας τον θάνατο 3 ατόμων και τον τραυματισμό τουλάχιστον 240 ατόμων, μέρος αυτών με ψυχολογικά τραύματα αγωνίας και φόβου που θα τους συνοδέψουν για τι υπόλοιπο της ζωής τους. Αντίθετα παρά τις παραπάνω τυφλές επιθέσεις, από τις 700 εξόδους Ισραηλινών αεροσκαφών και πολεμικών σκαφών, ο "χειρουργικός σχεδιασμός" των αποστολών και η επιχειρησιακή πείρα των πιλότων και λοιπών μαχητών έχει προκαλέσει μειωμένες απώλειες στο άμαχο πληθυσμό και παράλληλα έπληξε αρκετά σε βάθος, σημεία εκτόξευσης πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς και άλλα στρατηγικά σημεία και αρκετούς από τους υπευθύνους για τον "σχεδιασμό" και την εκτέλεση των "αντιστασιακών" τους πράξεων.
Η συνήθως πολυφωνική Ισραηλινή κοινωνία συγκλίνει σήμερα κατά 95% στην σύμφωνη γνώμη για την ανάγκη της εξάλειψης του τυφλού και απάνθρωπου κινδύνου, αλλά με την τήρηση των διεθνών προβλέψεων για την προστασία του αμάχου πληθυσμού, γεγονός το οποίο τηρείται με ευλάβεια από τις επιχειρούσες δυνάμεις με την ακύρωση επιθέσεων αν το πλήρωμα του αεροσκάφους αντιληφθεί ότι κινδυνεύουν άμαχοι και ακόμα, σήμερα και ενώ ρουκέτες εκτοξεύονται εναντίον του αμάχου Ισραηλινού πληθυσμού, το Ισραήλ επιτρέπει από τις πύλες επικοινωνίας της λωρίδας της Γάζας με το Ισραήλ την είσοδο φορτηγών με τρόφιμα και ιατρικό και νοσοκομειακό υλικό. Εσείς γνωρίζετε κάποια άλλη διένεξη στον κόσμο που σε ώρα μάχης, μια εκ των πλευρών παρέχει στην απέναντι ανθρωπιστική βοήθεια;… εκτός αν ξαναζούμε τις σάτιρες του Αριστοφάνη και την επάνοδο της Λυσιστράτης!
Ο ανώνυμος γράφων του παραπάνω άρθρου στο www.new247.gr αναφερόμενος στην γνωριμία του στο Λονδίνο με τον Ιμπραήμ τονίζει: "Ήθελε να γυρίσει γρήγορα πίσω και να βοηθήσει στην ορθή πολιτική οικοδόμηση του Παλαιστινιακού κράτους. Πίστευε και διαλαλούσε την αναγκαιότητα επιβολής της πολιτικής σκέψης στις διμερείς σχέσεις με το Ισραήλ.". Την επιθυμία και την πίστη στα λεγόμενα του φίλου από την Γάζα έχουν εκφράσει σχεδόν από την ίδρυση του κράτους όχι μόνο οι εκάστοτε πολιτικοί αλλά και η πλειοψηφία των Εβραίων κατοίκων του Ισραήλ. Πόσες φορές το Ισραήλ άπλωσε το χέρι και δέχθηκε να κάνει τεράστιες παραχωρήσεις για την επίτευξη αυτού του σκοπού; Αλλά κάθε φορά οι απαντήσεις ήταν αρνητικές, οι απαιτήσεις μεγάλωναν ασύμμετρα και πάντα κάποια μικρή ή μεγαλύτερη φράξια έκαιγε όλα τα χαρτιά με δολοφονικές ενέργειες. Τα προσωποπαγή Αραβικά πολιτεύματα φρόντισαν να κρατάν τις φλόγες της διένεξης αυτής ζωντανές, χρησιμοποιώντας την για εσωτερική τους κατανάλωση. Και σήμερα μετά την "Αραβική άνοιξη", που ξεκίνησε από την ανάγκη απόταξης των δικτατορικών καθεστώτων και που καταλήγει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο σε θεοκρατικές δικτατορίες, η βοήθεια και η αλληλεγγύη στις εξτρεμιστικές οργανώσεις είναι πιο φανερή και πιο αισθητή.
Εύχομαι στον Ιμπραήμ (άλλωστε το όνομα του είναι η αραβική έκφραση του ονόματος του Αβραάμ) και στην οικογένεια του όπως και σε όλους τους αθώους άμαχους στην λωρίδα της Γάζας, όπως και σε όλους τους κατοίκους του Ισραήλ η περιπέτεια αυτή να τελειώσει γρήγορα και με ελάχιστες απώλειες και να εμπεδώσουμε όλοι μας το δίδαγμα και την προσταγή που το μέλλον των παιδιών μας διατάσσει: Η μοίρα μας έταξε να ζήσουμε ό ένας πλάι στο άλλο. Θα είναι καλύτερο να ζήσουμε ειρηνικά και " να βοηθήσουμε πράγματι κάποια στιγμή στην οικοδόμηση ειρηνικών και πολιτικών σχέσεων ανάμεσα στις δύο πλευρές".
Επίλογος: Προς την αξιότιμη συντρόφισσα, Γ.Γ. του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα:
Συντρόφισσα, επιθυμώ να σε συγχαρώ για την βελτίωση και την ενημέρωση των Πρωτοκόλλων των Σοφών της Σιών που είχαν μείνει ορφανά εδώ και δεκαετίες με την εκπληκτική, προφητική και τόσο αληθινή παρατήρηση που έκανες στον χθεσινό σου λόγο συνέχεια στον πρόλογο του Κούνδουρου για το τελευταίο του δημιούργημα:
«Το Ισραήλ που κατέχει συριακά και παλαιστινιακά εδάφη βομβαρδίζει τη Γάζα στις πλάτες των Παλαιστινίων, προσπαθεί να δημιουργήσει προγεφύρωμα για να χτυπήσει τη Συρία και στην συνέχεια το Ιράν» ανέφερε η γγ του ΚΚΕ. Η ελληνική κυβέρνηση, συνέχισε η Αλ. Παπαρήγα, «έχει προχωρήσει σε μία κατάπτυστη στρατιωτική συμφωνία με το Ισραήλ που σημαίνει ότι η Ελλάδα έτσι ή αλλιώς έχει διάθεση εμπλοκής στον πόλεμο με τις βάσεις ή με κάτι περισσότερο». Είμαστε ριζικά αντίθετοι σε αυτήν τη συμφωνία που δεν έχει καμία σχέση με τα συμφέροντα των δύο λαών αλλά με την ενεργητική συμμετοχή στη διαπάλη για τους δρόμους της ενέργειας και τους δρόμους του πετρελαίου». "
πηγή http://news.in.gr/greece/article/?aid=1231222455
Συντρόφισσα, οι προλετάριοι όλοι του κόσμου, οι εργάτες και οι αγωνιστές κατά του διεθνούς ιμπεριαλισμού χαιρετίζουν τις αγνές σου προθέσεις και την ανθρωπιά των λόγων σου. Δυστυχώς οι Σύριοι αδελφοί μας δεν είναι σε θέση να εκφράσουν άμεσα τον θαυμασμό τους για την αμετακίνητη συμπαράσταση σου στον Γολγοθά που ζουν εδώ και παραπάνω από ένα χρόνο, όπως επίσης και οι ελεύθεροι Ιρανοί και οι υπήκοοι των "δημοκρατικών" κρατών στην Ασία και την Αφρική. Και να μην ξεχάσω στο επόμενο πλοίο για την Γάζα βάλτε και λιγάκι ανθρωπιστική βοήθεια για το τελευταίο έφθασε εντελώς άδειο. Χαιρετίσματα στον ξάδελφο σύντροφο Αλέξη…!
Υ.Γ. Συντρόφισσα, αν έχεις λίγο ελεύθερο καιρό διάβασε το τελευταίο βιβλίο του Umberto Echo "Το νεκροταφείο της Πράγας" ένα βιβλίο που ανταγωνίζεται με τιμή την διαστρέβλωση της ιστορίας και των γεγονότων από το φιλειρηνικό σου στόμα.
Λίγα λόγια για την Γάζα: http://en.wikipedia.org/wiki/Gaza_Strip