Ζαν Κοέν

23/12/2004

 

Με τον πλατωνικό μου φίλο και πατρίδα, Θεσσαλονικιός γαρ, Θανάση Τριαρίδη ( και λέω «πλατωνικό» διότι δεν έχουμε συναντηθεί ποτέ αλλά μιλάμε πολύ συχνά στο τηλέφωνο) έχουμε αναφερθεί πολλάκις στο θέμα της Μέσης Ανατολής. Επειδή δε ο Θανάσης είναι φωτεινό μυαλό, έχει όπως μου είπε κάποτε, αρχίζει και βλέπει όλη την διαμάχη στη Μέση Ανατολή σε γκρίζα χρώματα αντί του μαύρου (Ισραήλ) και άσπρου (Παλαιστίνιοι).

Από την άλλη όμως ο Θανάσης με έκανε να βλέπω και εγώ με διαφορετικό μάτι διάφορα πράγματα που αφορούν το αντισημιτισμό στην Ελλάδα. Ένα από αυτά και η χρησιμοποιήσεις της λέξης «Ολοκαύτωμα» σε σχέση με την Ισραηλινό-Παλαιστινιακή διαμάχη.

Πάντοτε πίστευα πως η χρησιμοποίηση της λέξης παρόλο που σαφώς δεν σημαίνει αντισημιτισμός, δαιμονοποιεί το Ισραήλ και προσβάλει τους Εβραίους που ζουν εκτός Ισραήλ. Η αφορμή να δω το θέμα αλλιώτικα ήταν όταν μερικοί Ελληνό-Εβραίοι χαρακτήρισαν τον Θανάση αντισημίτη, αν είναι δυνατόν!!!!

Μεγαλώνοντας σε κιμπούτς στη δεκαετία το 60 θυμάμαι ένα συμμαθητή μου ο οποίος σε ένα καυγά με ένα δάσκαλο τον απεκάλεσε «ναζί». Το μεσημέρι την ώρα του φαγητού, τρώγαμε όλα τα παιδιά μαζί, ένας άλλος δάσκαλος είπε μπροστά σε όλους τι είπε ο συμμαθητής μου και τον πέταξε έξω από την τραπεζαρία κάτω από τα ‘’Ου’’ και τις αποδοκιμασίες των υπολοίπων. Ο συμμαθητής μου έτρωγε μόνος του για μια βδομάδα και ήταν το όνειδος του σχολείου.

Fast forward μερικές δεκαετίες, τρεις για την ακρίβεια, 1995.

Διαδήλωση διαμαρτυρίας, στο Τελ-Αβίβ, εναντίον των συμφωνιών του Όσλο οργανωμένη από την οργάνωση « Zu Artsenou, αυτή είναι η χώρα μας, » παρόντων των Σαρών, Νετανιάου και του συχωρεμένου Ραφαέλ Εϊτάν. Τα συνθήματα ήταν «Judernrat» τα δε πόστερς έδειχναν το Ράμπιν με στολή Es-Es και μουστάκι αλά Χίτλερ. Ένα μήνα μετά έπεφτε νεκρός.

Πριν από μερικούς μήνες ο πρώην Υπουργός Δικαιοσύνης του Ισραήλ, Γιόσι Λαπίντ, είπε πως “η εικόνα μιας γριάς Παλαιστίνιας του θύμιζε την γιαγιά του στο ολοκαύτωμα.” Τα παραδείγματα χρησιμοποίησης λέξεις και εικόνες συνδεδεμένες με το ολοκαύτωμα από Εβραίους είναι άπειρα και να δείτε τι θα γίνει από τους έποικους όταν αρχίσει η αποχώρηση των Ισραηλινών από τη Γάζα.

‘Όταν λοιπόν εμείς οι ίδιοι, και όχι μόνο οι Εβραίοι της διασποράς, αλλά και επίσημα Ισραηλινά χείλη φέρνουν σαν παράδειγμα το ολοκαύτωμα όταν μιλάνε για το παλαιστινιακό τι ζητάμε από τους μη Εβραίους;

Πως μπορούμε να κατηγορήσουμε τους μη Εβραίους για αντισημιτισμό ή αντί-ισραηλινισμό επειδή καταφεύγουν στο ολοκαύτωμα για να περιγράψουν την κατάσταση στα κατεχόμενα όταν εμείς οι ίδιοι το κάνουμε.

Προς αποφυγή κάθε παρεξήγησης θα ήθελα εδώ να διευκρινίσω ότι το τι συμβαίνει στα κατεχόμενα με το τι έγινε στο ολοκαύτωμα είναι μέρα με νύχτα και δεν χωράει καμία σύγκριση. Όπως επίσης δεν έχω καμία αμφιβολία πως οι περισσότεροι μη Εβραίοι που χρησιμοποιούν την αναλογία ολοκαύτωμα – Παλαιστινιακό το κάνουν με κακή πρόθεση και μόνο.

Αλλά αυτό που με πονάει περισσότερο από όλα είναι όταν Εβραίοι χρησιμοποιούν τέτοιες αναλογίες. Διότι εκτός του ότι δίνουν στους εχθρούς μας αντισημίτες επιχειρήματα να συνεχίζουν να χρησιμοποιούν το ολοκαύτωμα για περιγράψουν την κατάσταση στα κατεχόμενα, εμείς οι Εβραίοι δείχνουμε ασέβεια στους συγγενείς που χάσαμε στο ολοκαύτωμα. Πρέπει εμείς οι Εβραίοι να απομονώσουμε αυτούς τους ομόθρησκους μας όπως κάναμε εμείς στο κιμπούτς πριν τριάντα χρόνια.

Διότι αν δεν το κάνουμε τότε τι ζητάμε από τους μη Εβραίους;