Ζαν Κοέν                                                                                                                                                                                                  1/2/2007

  Πριν λίγες μέρες η Ευρώπη (και φυσικά και η Ελλάδα) γιόρτασε την «Ημέρα Μνήμης Εβραίων Μαρτύρων του Ολοκαυτώματος», με τελετές, ομιλίες και καταθέσεις στεφάνων.

Και όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος το ερώτημα από εφημερίδες, σκιτσογράφους, και ανθρώπους τις διανόησης αν η μέρα αυτή πρέπει να αφορά μόνο τους Εβραίους και όχι και τα άλλα θύματα που πέθαναν στα στρατόπεδα των Ναζί όπως Τσιγγάνοι, ομοφυλόφιλοι, αντιστασιακοί και ψυχικά ασθενείς.

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως το 95% των θυμάτων του Ολοκαυτώματος ήταν Εβραίοι και πέθαναν μόνο και μόνο επειδή ήταν Εβραίοι. Αυτός είναι άλλωστε και ο λόγος που πολλοί Εβραίοι πιστεύουν πως το Ολοκαύτωμα είναι αποκλειστικά δική τους τραγωδία και ως εκ τούτου η Ημέρα Μνήμης τους ανήκει.

Παρόλο αυτά πιστεύω ότι το Ολοκαύτωμα, αυτό το τρομερό έγκλημα της ανθρωπότητας, δεν είναι θέμα αριθμών. Είναι θέμα τερατώδους νοοτροπίας. Δεν έχει σημασία αν πέθαναν περισσότεροι Εβραίοι, ή Τσιγγάνοι κλπ.

Το έγκλημα του Ολοκαυτώματος είναι ότι αθώοι άνθρωποι πήγαν στους θαλάμους αερίων μόνο και μόνο διότι είχαν την ατυχία να γεννηθούν με κάποια ιδιαιτερότητα που δεν άρεζε στους Ναζί, Εβραίοι Τσιγγάνοι, ομοφυλόφιλοι, ψυχικά ασθενείς. Με άλλα λόγια τα «άλλα» θύματα, δηλαδή εκτός των Εβραίων, σφαγιασθήκανε για τους ίδιους λόγους που σφαγιασθήκαμε και εμείς.

Αυτό είναι που κάνει το ολοκαύτωμα ιδιαίτερο και δεν υπάρχει, και ελπίζω να μην υπάρξει δεύτερο στην ιστορία. Παρένθεση όσοι ταυτίζουν το ολοκαύτωμα με τα διαδραματιζόμενα στο Ισραήλ και τα κατεχόμενα εδάφη ή ανιστόρητοι είναι ή βλάκες ή και τα δύο. Κλείνει η παρένθεση.

Προσωπικά πιστεύω πως η ημέρα μνήμης του ολοκαυτώματος πρέπει να συμπεριλαμβάνει όλα τα θύματα των Ναζί και όχι μόνο Εβραίους. Ναι μεν είχαμε το μεγαλύτερο αριθμό θυμάτων αλλά το ολοκαύτωμα δεν είναι αριθμητική.

Αν ήταν στο χέρι μου η ημέρα μνήμης θα ήταν «Ημέρα Μνήμης Θυμάτων του Ολοκαυτώματος και Ρατσισμού».

Το ολοκαύτωμα είναι ένα ρατσιστικό έγκλημα και ο ρατσισμός πρέπει να καταπολεμάται παντού και πάντα. Και όσοι περισσότεροι ανήκουν στο κίνημα αυτό τόσο λιγότερες οι πιθανότητες να ξανασυμβεί κάτι παρόμοιο.

Και αυτό για να μην συμβεί αυτό που είπε και ο ιερέας Νιμεγιερ: «Όταν πιάσαν τους Εβραίους δεν φώναξα διότι δεν ήμουν Εβραίος. ¨όταν πιάσαν του κουμουνιστές δεν φώναξα διότι δεν ήμουν κουμουνιστής. ¨όταν πιάσαν εμένα φώναξα αλλά δεν υπήρχε κανείς να με ακούσει.»



Υ.Γ.Και εγώ έχασα οικογένεια στο ολοκαύτωμα όπως τους παππούδες μου από την πλευρά του πατέρα μου, την αδελφή της μάνας μου, ενώ ο πατέρας μου ήταν διασωθείς «απόφοιτος» του Άουσβιτς.