30.12.2010
Ζαν Κοέν

Ο τίτλος αυτού του άρθρου είναι του ιδρυτή του Σιωνιστικού κινήματος Theodor Herzl, και το είπε στο πρώτο σιωνιστικό συνέδριο το 1897 στη Βασιλεία της Ελβετίας. Το νόημα της φράσης είναι ότι αν οι σύνεδροι πιστέψουν στην ιδέα ίδρυσης κράτους μπορούνε να το πετύχουνε.

Επιτρέψετε μου να παραφράσω την παραπάνω φράση και να πω «Αν θέλαμε μπορούσαμε»

Φυσικά θα ρωτήστε τι να θέλαμε και η απάντηση είναι να μπούνε φυλακή όσοι κλέψανε το κράτος, τα λεφτά μας, τη δουλειά μας και τα κάνανε «μπίζνα», κότερα, διαμερίσματα κλπ. Είτε ατοί είναι πολιτικοί είτε επιχειρηματίες είτε εκδότες είτε εργατοπατέρες συνδικαλιστές.

Αφορμή για το παρόν είναι φυσικά η καταδίκη του πρώην προέδρου του Ισραήλ Moshe Katsav, για δύο βιασμούς  και τέσσερις σεξουαλικές  παρενοχλήσεις,  και τα τηλεφωνήματα και email που πήρα για την υπόθεση.  

Από όσα έλαβα ούτε ένα δεν ήταν εναντίον της απόφασης, αλλά το σημαντικότερο είναι ότι όλοι είχαν το παράπονο γιατί δεν γίνεται και στην Ελλάδα.

Καταρχάς , να πω πως το να μπαίνει στο Ισραήλ φυλακή υπουργός, πρωθυπουργός, και γενικότερα πολιτικός είναι εκ των ουκ άνευ. Αυτή τη στιγμή βρίσκονται στη φυλακή 4 βουλευτές, ένας υπουργός οικονομίας, ένας υπουργός εσωτερικών, και ένας υπουργός υγείας ενώ ο πρώην πρωθυπουργός Ehud Olmert βρίσκετε σε δίκη για διαφθορά, διότι πήρε σε διάρκεια 10 ετών από Αμερικανό φίλο του επιχειρηματία δώρα και μετρητά 150.000 δολάρια.

Δηλαδή 15.000 δολάρια το χρόνο!!! Ήταν και φτηνιάρικος ο ξεφτίλας, αν έκανε παρέα με τους δικούς μας θα καταλάβαινε πως 15.000 δολάρια το χρόνο είναι η μίζα για τους  χυμούς  το μήνα. Παλιότερα είχε καθίσει στη φυλακή ένας εκ των δύο μεγαλυτέρων εκδοτών του Ισραήλ. Μπορείτε να φαντασθείτε κάτι τέτοιο εδώ;

Θα μου πείτε πως γίνεται αυτό στο Ισραήλ και δεν γίνεται εδώ; Πολύ απλά υπάρχει θέληση και είναι αυτονόητο ότι όλοι είναι ίσοι ενώπιον του νόμου, σε αντίθεση με εδώ όπου δεν υπάρχει θέληση για κάτι τέτοιο και φυσικά παραφράζοντας τον George Orwell “όλοι είναι ίσοι ενώπιον του νόμου αλλά μερικοί είναι ποιο ίσοι”.

Στο Ισραήλ η βουλευτική ασυλία καλύπτει μόνο τα της πολιτική καθαρά και τίποτα άλλο. Δεν καλύπτει τροχαίο, απάτη,  φόνο διαφθορά κλπ, δεν καλύπτει απολύτως τίποτα εκτός πολιτικής.

 Αν συμβεί κάποια παράβαση του νόμου η αστυνομία επιλαμβάνεται του συμβάντος όπως για κάθε πολίτη και ανοίγει φάκελο. Ο κάθε πολιτικός, αν κληθεί, θα πάει στο αστυνομικό τμήμα να καταθέσει (να δείτε τον πρωθυπουργό να πηγαίνει στο τμήμα συνοδεία της φρουράς του)   όπως ο κάθε οπλίτης. Η μόνη εξαίρεση έγινε με το Katsav για να προστατευόσουν τον θεσμό της προεδρίας.

Στο Ισραήλ δεν υπάρχουν ούτε ανακριτικές επιτροπές που έχουν πολιτικά κίνητρα, ούτε ειδικά δικαστήρια. Έκανες κουτσουκέλα θα την πληρώσεις όπως ο κάθε πολίτης.

Μπορεί λοιπόν, να γίνει αυτό  και εδώ; Η απάντηση είναι βεβαίως αλλά «κόρακος κοράκου μάτι βγάζει; Όχι βέβαια, δε βγάζει.

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ