Cohen.gr  Τρίτη 21.2.2018
Ζαν Κοέν

Το ότι ο Φρανκ Σινάτρα αγαπούσε το Ισραήλ και τους Εβραίους γενικότερα είναι τοις πάσι γνωστό, αν και όχι τόσο ευνόητο.

Για την αγάπη του για το Ισραήλ αρκεί κανείς να κάνει ένα περίπατο στη χώρα για να  δει διάφορα ιδρύματα που ίδρυσε ο Σινάτρα και που φέρουν το όνομα του, όπως π.χ. το «Διεθνές Κέντρο Σπουδών Φρανκ Σινάτρα» στο πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ.

Μάλιστα, το 1962 έκανε μία ταινία μικρού μήκους με τίτλο «Ο Σινάτρα στο Ισραήλ» Τόσο γνωστή ήταν η αγάπη του για το Ισραήλ που μερικές Αραβικές χώρες απαγόρευσαν η μουσική του να ακούγεται στα ραδιόφωνα και φυσικά του απαγόρευσαν και συναυλίες του.

Το γιατί αγαπούσε τόσο τους Εβραίους και το Ισραήλ παραμένει μέχρι σήμερα ένα ερώτημα. Σίγουρα, δεν χρειαζόταν την υποστήριξη των εβραίων του Χόλυγουντ αν σκεφτούμε μάλιστα τις κατά καιρούς σχέσεις του με την ιταλική μαφία της Αμερικής.

Υπάρχουν διάφορες εκδοχές. Η μία είναι ότι οι γείτονες της οικογένειας του πατέρα του, η οικογένεια Γκόλντεν, ήταν εβραίοι και η κυρία Γκόλντεν συχνά πυκνά έκανε babysitting στον μικρό Φρανκ. Μάλιστα, η κυρία Γκόλντεν του χάρισε μία μεζουζά[1] που φορούσε συχνά κατά τη διάρκεια της ζωής του. 

Το 1975, δώρισε 250.000 δολάρια στα ομόλογα του Ισραήλ «εις μνήμη των γειτόνων της οικογένειας μου κυρία Γκόλντεν από το Χόμπικεν» όπως είναι γραμμένο.

Φαίνεται πως και το Ολοκαύτωμα έπαιξε τον ρόλο του, διότι από το 1943 και μέχρι το τέλος του πολέμου πήρε μέρος σε ένα μιούζικαλ  με το όνομα «δεν θα πεθάνουμε ποτέ». Το πρόγραμμα μεταξύ των άλλων είχε και αφηγήσεις εβραίων που δραπετεύσαν από την ανατολική ευρώπη και διηγούντο τις τρομακτικές τους εμπειρίες.

Θεωρούσε τον κυνηγό των ναζί Σάιμον Βίζενταλ «ήρωα του» και διετέλεσε μέλος του Δ.Σ. της οργάνωσης «Κέντρο Σάιμον Βίζενταλ»

Αυτό που δεν ξέρουν πολλοί είναι πως η έμπρακτη αγάπη του για το Ισραήλ δεν ξεκίνησε με την ίδρυση του κράτους αλλά αρκετά πριν και με περιπετειώδη τρόπο. Μάλιστα, μερικοί θα πουν ότι ήταν με τρόπο Τζέιμς Μποντ.

Είναι Μάρτιος του 1948 και το Εβραϊκό Πρακτορείο[2] στο Ισραήλ ετοιμάζεται να ανακηρύξει την ίδρυση του κράτους του Ισραήλ τον Μάιο με την αποχώρηση των Άγγλων. Παράλληλα, ο Μπεν Γκουριόν γνωρίζει ότι επίκεται πόλεμος και γι’ αυτό ετοιμάζεται όπως μπορεί καλύτερα.

Για τον λόγο αυτόν στέλνει δύο από τους ευνοούμενους του στην Ευρώπη και την Αμερική. Ο 25ρόνος  Σιμόν Πέρες πάει στην Ευρώπη για να βρει οπλισμό, ως επί το πλείστο στην Τσεχοσλοβακία, ενώ ο έτερος Καππαδόκης και μετέπειτα θρυλικός δήμαρχος της Ιερουσαλήμ ο 37χρόνος Τέντι Κόλεκ[3] πάει Αμερική για να μαζέψει χρήματα για τον επερχόμενο πόλεμο.

Ο Τέντι διαμένει στο ξενοδοχείο 14 στη Νέα Υόρκη, όπου δουλεύει για την Χαγκανά[4] και βρίσκεται στα μαύρα πανιά μιας και έχει μία βαλίτσα δίπλα του με ένα εκατομμύριο δολλάρια. Αυτήν  πρέπει να μεταφέρει στο λιμάνι της Νέας Υόρκης, όπου τον περιμένει ο καπετάνιος ενός εμπορικού πλοίου γεμάτο όπλα. Η συμφωνία είναι ο καπετάνιος να πάρει τα λεφτά, να βγει από τα μερικανικά χωρικά ύδατα, που τότε ήταν τρία μίλια, και να μεταφορτώσει τα όπλα σε πλοίο της Χαγκανά που περιμένει να τα μεταφέρει στην Παλαιστίνη.

Το πρόβλημα δεν ήταν να πάει στο λιμάνι. Το πρόβλημα ήταν ότι στο ξενοδοχείο υπήρχε ένα night club ονόματι Κοπακαμπάνα όπου μαζευόταν η ελίτ της μαφίας της πόλης. Γι’ αυτόν τον λόγο, το FBI είχε το κλαμπ υπό 24ωρη παρακολούθηση ελέγχοντας  όποιον θεωρούσε ύποπτο είτε μπαίνοντας είτε βγαίνοντας από το κλαμπ. Ο εστί μεθερμηνευόμενον πως έτσι και έβγαινε ο Κόλεκ από το κλαμπ με τη βαλίτσα στο χέρι σίγουρα θα τον σταματούσε το FBI  και άντε μετά να εξηγήσει τα ανεξήγητα, χώρια φυσικά ότι θα έχανε και τα λεφτά και το φορτίο με τα όπλα. 

Χρόνια μετά,  αναφερόμενος στο συμβάν, ο δήμαρχος πλέον Κόλεκ είπε: «Δεν ξέρω τι μ’ έπιασε, αλλά του είπα ποιος είμαι, τι κάνω στη Νέα Υόρκη και πιο το πρόβλημα μου».

Χωρίς να το πολυσκεφτεί, ο Σινάτρα είπε στον απελπισμένο Παλαιστίνιο[5] «άστο πάνω μου.»

Δέκα λεπτά αργότερα, ο Κόλεκ βγαίνει από το ξενοδοχείο με την βαλίτσα και όπως το περίμενε το FBI τον σταμάτησε και του ζήτησε να ανοίξει τη βαλίτσα του. Βλέποντας την βαλίτσα άδεια και μετά από μερικές ερωτήσεις, το FBI τον άφησε να συνεχίσει το δρόμο του.

Την ίδια ώρα, ο Σινάτρα έβγαινε από την πίσω πόρτα το ξενοδοχείου με μία κλασσική χάρτινη σακούλα που περιείχε όμως ένα εκατομμύριο δολλάρια.

Ο τραγουδιστής μπήκε σε ταξί πήγε στο λιμάνι, βρήκε το πλοίο, παρέδωσε στον καπετάνιο τα λεφτά, και το αποχαιρέτησε καθώς το εμπορικό έφευγε από το λιμάνι να συναντήσει έξω από τα αμερικανικά χωρικά ύδατα το πλοίο της Χαγκανά.

«Ήταν η αρχή ενός νεογέννητου έθνους και ήθελα να βοηθήσω. Φοβόμουν ότι δεν θα τα κατάφερναν ότι θα έπεφταν», είπε ο Σινάτρα αναφερόμενος στο γεγονός χρόνια αργότερα

 

 

 

     

 

 

 

 

 

[1] Εβραϊκό φυλαχτό.

[2] Η ανεπίσημη κυβέρνηση των 600.000 Εβραίων της τότε Παλαιστίνης. Επικεφαλής της οποίας ήταν ο Νταβίντ Μπεν Γκουριόν, κατά κόσμο Νταβίντ Γκριν.

[3] Ο Τέντι Κόλεκ χρημάτισε δήμαρχος της Ιερουσαλήμ από το 1965 μέχρι το 1993.

[4] Η στρατιωτική πτέρυγα τους Εβραϊκού Πρακτορείου και η μεγαλύτερη από τις 3 αντιστασιακές ομάδες.

[5] Πριν την ίδρυση του Κράτους του Ισραήλ οι Εβραίοι λεγόντουσαν Παλαιστίνιοι  και οι Άραβες Άραβες