Εγκαίνια Μνημείου Ολοκαυτώματος Αθήνας
10 Μαΐου 2010
Ο Πρόεδρος του Κ.Ι.Σ. κ. Δαυίδ Σαλτιέλ.
Η Αθήνα, η πρωτεύουσα πόλη, θυμάται και τιμά σήμερα τους πολίτες της, εβραίους το θρήσκευμα, που θανατώθηκαν στα χιτλερικά στρατόπεδα. Τιμά εκείνους που ανυπεράσπιστοι, έχασαν τη ζωή τους για μόνο το λόγο της θρησκείας τους.
Όπως έχει παγκόσμια διακηρυχθεί, το Ολοκαύτωμα, είναι μοναδικό στην ιστορία της Ανθρωπότητας, που στο διάβα των αιώνων βαρύνεται με πολλά εγκλήματα απέναντι σε ομάδες ανθρώπων. Οι Έλληνες ως λαός υπήρξαμε δυστυχώς πολλές φορές θύματα μαζικών εξοντώσεων. Η μοναδικότητα του Ολοκαυτώματος όμως, έγκειται στο ότι συνελήφθηκαν και θανατώθηκαν –με προγραμματισμό και μεθοδικότητα- άνθρωποι από τις ευρωπαϊκές χώρες ομαδικά ή μεμονωμένα, με μόνο κοινό χαρακτηριστικό γνώρισμα τη θρησκεία τους. Νέοι, γέροι, άνδρες, γυναίκες, παιδιά, πλούσιοι, πένητες, όλοι χωρίς διάκριση φόρεσαν το Αστέρι του Δαυίδ και με αυτό το θρησκευτικό έμβλημα έχασαν την ζωή τους.
Είναι γνωστό ότι ο Ελληνικός Εβραϊσμός υπήρξε από τα μεγάλα θύματα του χιτλερικού αφανισμού. Χάσαμε το 86% του προπολεμικού δυναμικού μας. Γονείς, αδέλφια, συγγενείς, φίλοι άφησαν την τελευταία τους πνοή, ανήμποροι να αντιδράσουν, αβοήθητοι, αμνημόνευτοι.
Τα τελευταία χρόνια, με καθυστέρηση δεκαετιών, οι ελληνικές πόλεις στις οποίες έζησαν και δημιούργησαν οι ομόθρησκοί μας, τιμάνε την ιερή μνήμη των αδικοχαμένων συμπολιτών τους.
Η Ισραηλιτική Κοινότητα των Αθηνών, κατά τον ιστορικό Γεώργιο Κορομηλά, είναι από τις πρώτες που ιδρυθήκαν στην Ελλάδα.
Όπως αναφέρει η ιστορία, κατά την φυγή στην Αίγυπτο (το 1.500 περίπου προ Χριστού) ομάδες Εβραίων, ήλθαν και εγκαταστάθηκαν σε πολλές πόλεις της Ελλάδος. Στα τέλη της δεύτερης χιλιετηρίδας Εβραίοι εγκαταστάθηκαν στην Αρχαία Αθήνα, στην έρημη τότε βορειοδυτική πλευρά της Ακρόπολης, πλησίον της Αγοράς του Κεραμικού, όπου βρισκόταν μια γέφυρα, γιαυτό και τους αποκάλεσαν «Γεφυραίους». Όσο για την θρησκεία, οι Γεφυραίοι ζήτησαν και οι αρχαίοι Αθηναίοι συμφώνησαν τον ρητό όρο ότι, ούτε οι Γεφυραίοι θα μπαίνουν στα ιερά κτίσματα των Αθηναίων, αλλά ούτε και αυτοί θα είχαν το δικαίωμα να μπαίνουν στην δική τους Συναγωγή.
Κάτω από την Ακρόπολη, δίπλα στον Άρειο Πάγο οι Εβραίοι που ήταν από τις δώδεκα φιλές των παιδιών του Ιακώβ, έκτισαν τον συνοικισμό τους που τον ονόμασαν «Μελτ-Μελιτ». Που στην σημιτική γλώσσα σημαίνει «Καταφύγιο».
Από τον ίδιο αυτό αρχαιότατο χώρο, από τον χώρο που τώρα βρισκόμαστε, άρχιζε και στην νεώτερη εποχή η εβραϊκή συνοικία των Αθηνών. Κοντά σ΄ αυτήν την συνοικία κτίστηκε στα τέλη του περασμένου αιώνα η Ιερά Συναγωγή της οδού Μελιδώνη, και αργότερα, λόγο προ του πολέμου, η σημερινή καλλιμάρμαρη συναγωγή. Σ΄αυτόν τον ιερό τόπο οι χιτλερικοί συγκέντρωσαν, τον Μάρτιο του 1944 τους Εβραίους της Αθήνας κι΄ από ‘κει τους οδήγησαν στα στρατόπεδα του θανάτου.
Ο Δήμαρχος Αθηναίων κύριος Νικήτας Κακλαμάνης, είχε την πρωτοβουλία ώστε και η πρωτεύουσα της Ελλάδος να επιτελέσει το καθήκον της. Εκ μέρους του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου Ελλάδος, που εκπροσωπεί τον Ελληνικό Εβραϊσμό, τον ευχαριστώ και του αναγνωρίζουμε ότι κάλυψε μια αθέλητη ίσως αμέλεια πολλών χρόνων. Συγχαρητήρια επίσης οφείλονται στην Ισραηλιτική Κοινότητα Αθηνών, πού υλοποίησε την πρωτοβουλία του κυρίου Δημάρχου.
Οι ψυχές των αθώων θυμάτων, που ένιωσαν τον πόνο του άδικου χαμού, ασφαλώς αισθάνονται αγαλλίαση με την σημερινή τελετή της μνημοσύνης.
Η ευχή η δική μας, όσων επιζήσαμε, είναι μία, απλή αλλά βαθύτατα περιεκτική: «Ποτέ πια!»