YNET 9.6.10
Του
Dudi Goldman

Νέα έρευνα που περιελάμβανε δεκάδες Εβραίους απ’ ολόκληρο τον κόσμο διαπιστώνει ότι ο Εβραϊκός λαός έχει κοινή γενετική ιστορία

Μια νέα έρευνα, η μεγαλύτερη που έχει ποτέ διεξαχθεί στον τομέα αυτό, αποκαλύπτει ότι ο Εβραϊκός λαός μοιράζεται μια σαφή γονιδιακή συγγένεια. Όπως φαίνεται, η γενετική ομοιότητα μεταξύ ενός Εβραίου Ιταλού κι ενός Εβραίου Πολωνού είναι μεγαλύτερη από την ομοιότητα, για παράδειγμα, μεταξύ ενός Εβραίου κι ενός Χριστιανού Πολωνού.

"Οι Εβραϊκές κοινότητες μοιράζονται πολύ περισσότερες (γενετικές πληροφορίες) μεταξύ Εβραίων παρά μη Εβραίων στην ίδια γεωγραφική περιοχή", δήλωσε στη New York Post ο Δρ Gil Atzmon, Καθηγητής Γενετικής στο Albert Einstein College και ένας από τους διοργανωτές της έρευνας.

Στην έρευνα μετείχαν περίπου 237 Εβραίοι εκπροσωπώντας τις τρεις μεγάλες κοινότητες της Διασποράς συμπεριλαμβανομένων των Εβραίων Ashkenazi από όλη την Ευρώπη, των Sephardim και των Mizrahim από τη Συρία, το Ιράν και το Ιράκ.

Κοινή γενετική ιστορία
Η έρευνα διαπίστωσε ότι οι Ashkenazim μοιράζονται μια γενετική πυκνότητα που θα μπορούσε να υποδηλώνει ότι οι περισσότεροι από αυτούς κατάγονται από ένα μικρό αριθμό αρχικών μητέρων. Οι ερευνητές επισήμαναν ότι το επίπεδο της συγγένειας μεταξύ των Εβραίων Ashkenazi είναι παρόμοιο με το επίπεδο συγγένειας μεταξύ ξαδελφών πέμπτου βαθμού.

Αυτή δεν είναι η πρώτη έρευνα που προσπαθεί ν’ απομονώσει ένα γενετικό νήμα μεταξύ των Εβραίων. Ωστόσο, είναι η πρώτη που δείχνει σαφή και κατηγορηματική γονιδιακή συγγένεια. Η έρευνα με τίτλο "Τα Παιδιά του Αβραάμ στην Γονιδιακή Εποχή", δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο Αμερικανικό Περιοδικό Γενετικής "American Journal of Human Genetics".

"Βρήκαμε ότι οι Εβραϊκές κοινότητες δημιουργούν τις δικές τους γενετικές ομάδες", δήλωσε ο Atzmon.

Σύμφωνα με την έρευνα, δύο μεγάλες ομάδες Εβραίων, οι Εβραίοι της Μέσης Ανατολής και οι Εβραίοι της Ευρώπης, διαχωρίστηκαν γενετικά πριν από περίπου 2500 χρόνια.

"Η έρευνα στηρίζει την ιδέα ενός Εβραϊκού λαού συνδεδεμένου με μια κοινή γενετική ιστορία", εξήγησε ο βασικός εμπνευστής της έρευνας, Καθηγητής Harry Ostrer του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης.

"Ο στόχος της μελέτης ήταν ο καθορισμός μιας γονιδιακής αφετηρίας", τόνισε ο Καθηγητής Gil Atzmon, επίκουρος καθηγητής Ιατρικής και Γενετικής στο Einstein. "Όταν αυτή καθοριστεί, θα είμαστε σε θέση να προσδιορίζουμε ευκολότερα τα γονίδια που συνδέονται με πολύπλοκες παθήσεις όπως ο διαβήτης και τα οποία καθορίζονται από πολλαπλές μεταβλητές σε όλο το γονιδίωμα. Οπλισμένοι με αυτές τις πληροφορίες, θα είμαστε σε θέση να θεραπεύσουμε καλύτερα τους ασθενείς".

 http://www.ynetnews.com/articles/0,7340,L-3902234,00.html