Ας μου επιτραπεί να εκφράσω την αγανάκτηση μου για την δημοσίευση στο περιοδικό του ελληνικού εβραϊσμού «Χρονικά» άρθρο αντισημιτικού περιεχομένου - την «Σύντομη Ιστορία του Αντισημιτισμοί του κ. Κ. Βάσση. Και να ερωτήσω με βάση ποια λογική δημοσιεύεται σε εβραϊκό περιοδικό «Χρονικά» το άρθρο του κου Βάσση και αν αυτοί που αποφάσισαν τη δημοσίευση του το διάβασαν προηγουμένως.
Δεν έχω την τιμή να γνωρίζω τον πολύ κ. Βάσση - πέρα από τον χαρακτηρισμό του από το περιοδικό σαν τ. πρέσβη, ποιητή και συγγραφέα - αλλά δεν είναι τόσο δύσκολο να καταλάβει κανένας ότι ούτε ιδιαίτερες γνώσεις έχει στο θέμα που πραγματεύεται ενώ αντίθετα τον χαρακτηρίζει έντονη κακοπιστία και επιλεκτικότητα στα γεγονότα.
Από την πρώτη κιόλας σελίδα δίνει έναν αρκετά πρωτότυπο ορισμό στον όρο «αντισημιτισμός», σύμφωνα με τον οποίο αντισημίτες είναι και οι ίδιοι οι εβραίοι που προσφυγοποίησαν τους παλαιστίνιους το 1948... Ας σημειωθεί ότι δυστυχώς
υπάρχουν πολλοί που δεν αντιλαμβάνονται την προέλευση του όρου «αντισημιτισμός» και πέφτουν στην παγίδα της αντισημιτικής προπαγάνδας που μιλάει για δήθεν «άρρειους» και «σημίτες»: στην λέξη αντισημιτισμός ο όρος «Σημ»
χρησιμοποιείται μεταφορικά - συμβολίζοντας την Ασία, με σκοπό να υπογραμμισθεί ότι οι εβραίοι είναι ξένοι προς τον ευρωπαϊκό πολιτισμό (σε αυτό οι αντισημίτες δεν είναι και τόσο διαφορετικοί από τους σημερινούς αντισιωνιστές, που προσπαθούν αντίθετα να υποστηρίξουν ότι οι εβραίοι είναι ξένοι στην Ασία όπου λειτουργούν σαν προγεφύρωμα της Ευρώπης...) Την γελοιότητα εγγίζει και ο επισυναπτόμενος δήθεν χάρτης διαδρομών - που δείχνει τους εβραίους να κινούνται προς την Ισπανία τον 12ο αιώνα - ακριβώς όταν ο Μαϊμονίδης (που μνημονεύονται εφέτος τα 700 χρόνια από τον θάνατό του) κατέφευγε από την ισλαμοκρατούμενη Ισπανία στην Αίγυπτο ...
Πως μπορεί συνοψίσει το άρθρο του κου Βάσση; Με λίγα λόγια, ότι οι εβραίοι φταίνε σε μεγάλο βαθμό για όσα κακά τους έχουν συμβεί κατά καιρούς. Έτσι στη σ.6 ο αντισημιτισμός αναφέρεται σαν ένα «τίμημα» που πληρώνουν οι εβραίοι για την
ανάμειξή τους στις διενέξεις του περιβάλλοντος (δηλ. αν δεν ανακατεύονταν σε αυτές τις διενέξεις -λες και αυτό ήταν δυνατό- δεν θα τους συνέβαινε τίποτα ...). Και ότι οι εβραίοι πάντοτε απελάμβαναν της ευνοίας των κυβερνώντων και γιαυτό συγκέντρωναν το μίσος των λαών (δηλ. ο αντισημιτισμός είναι μια δικαιολογημένη αντίδραση των καταπιεσμένων, ενάντια όμως όχι σαυτούς που τους καταδυναστεύουν, αλλά στους ευνοούμενους απ'αυτούς ...).
Εξωφρενική είναι η παράγραφος, στην οποία ο κος Βάσσης προσεταιρίζεται τις θέσεις του Ροζέ Γκαροντί - έστω και αν στην χώρα μας δεν ισχύουν οι περιορισμοί που απαγορεύουν την έκδοσή ορισμένων βιβλίων του στην Γαλλία, με αποτέλεσμα να έχουν εμφανιστεί τα ίδια βιβλία στην ελληνική γλώσσα ( μαζί με αρκετά πολλά στα οποία αποδίδονται όλες οι αναποδιές που
αντιμετώπισε ο ελληνισμός από καταβολής κόσμου).
Εν πρώτοις, είναι απαράδεκτο να ανάγεται σε επιστημονική έρευνα το βιβλίο του Γκαροντί - στο οποίο ΔΕΝ αμφισβητεί απλώς, τον αριθμό των θυμάτων του Ολοκαυτώματος (και «άλλων συναφών στοιχείων», κατά την ορολογία του κου Βάσση) αλλά και την έννοια του Ολοκαυτώματος - δεν παραδέχεται δηλ. το να ξεχωρίζουν τους εβραίους από τα άλλα θύματα του Β' Παγκόσμιου. Ο αριθμός των θυμάτων - τα οποία αρνείται να καταμετρήσει ο Γκαροντί - ΔΕΝ έχει καμία σημασία όσον αφορά την δικαιολόγηση της ύπαρξης του Ισραήλ, αλλά το αδιαμφισβήτητο γεγονός της γενοκτονίας. Είναι άξιο απορίας γιατί ο κος Βάσσης είναι τόσο άριστα πληροφορημένος για τον αριθμό των γάλλων θυμάτων του Ολοκαυτώματος όταν δεν λέει λέξη για τους έλληνες - όπου το Ολοκαύτωμα εξόντωσε πάνω από 80 % των εβραίων - πιθανά σε μια προσπάθεια αμφισβήτησης της γενοκτονίας ή της έκτασης της. Είναι λυπηρό ότι ο κος Βάσσης δεν ξέρει ότι το Ισραήλ δεν αναγνωρίζει την λογική ότι η ύπαρξη του δικαιολογείται από το Ολοκαύτωμα, όπως και το ότι επιλέγει να αγνοήσει όλα τα προσφυγικά προβλήματα που δημιουργήθηκαν στην Ευρώπη μετά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο.
Τα άλλα επί μέρους σημεία στα οποία ο κος Βάσσης δείχνει τόσο άγνοια όσο και κακοπιστία αξίζει να αναφερθούν.
Μας αναφέρει ο πολύς κος Βάσσης και μιαν άλλη αιτία - η διαίρεση του κόσμου σε εβραίους και μη, για την οποία λέει ότι δήθεν είναι η - κατά την γνώμη του - μοναδική παγκόσμια λέξη «goy» (εννοείται ότι η παρόμοια ελληνική έκφραση «πας μη Έλλην βάρβαρος» ή δεν είναι γνωστή στον κο Βάσση, ή αποφάσισε να την αγνοήσει ...). Κάπου ανακάλυψε και τις 613 εντολές - που το κύριο περιεχόμενο τους είναι δήθεν η διαφορετική μεταχείριση εβραίων και μη. Και είναι μεν αλήθεια ότι υπάρχει παρόμοια διαφορετική μεταχείριση, αλλά έχει την έννοια της επιβολής προσθέτων υποχρεώσεων προς τους εβραίους και όχι προνομίων όπως διατείνεται ο κος Βάσσης. Όσο για τον «Νόμο της Επιστροφής» στο Ισραήλ, πέρα από ότι είναι εντελώς άσχετος με τις 613 εντολές, που θεσπίσθηκαν αιώνες προ της δημιουργίας του Ισραήλ, είναι τουλάχιστον υποκρισία η κρίση του κου Βάσση που αν πραγματικά ήταν στο παρελθόν πρέσβης θα ξέρει ότι και η ελληνική νομοθεσία διαφοροποιείται όσον αφορά την εγκατάσταση στην Ελλάδα ομογενών και μη - αλλά και πολλούς παρόμοιους νόμους που έχουν πολλά άλλα κράτη...
Για την μετά την χειραφέτηση Ευρώπη ο κ. Βάσσης, φυσικά, σε ποιους αποδίδει τον αντισημιτισμό ; φυσικά, στους εβραίους, πούχαν γίνει «κράτος εν κράτει» - σε μια χρησιμοποίηση της έννοιας όπου αφήνεται μάλλον σκόπιμα ασαφές αν πρόκειται για τις δικαιοδοσίες των εβραϊκών κοινοτήτων με την εικόνα της δήθεν εβραϊκής υπερεξουσίας - όπως φαίνεται στα «Πρωτόκολλα».
Δεν είμαι σε θέση να κρίνω όλες τις λεπτομέρειες που αναφέρει ο κοσ Βίσσης για την αρχαιότητα - αν και είναι προφανές ότι διαστρεβλώνει τα περί Μακκαβαίων - των οποίων η επανάσταση, κατά τη γνώμη του, κατεστάλη. Το συμπέρασμα όμως που
αποδίδει στον Φέλντμαν ότι αυτό που αποκαλεί την «δακρύβρεκτη» θεωρία της ιστορίας των εβραίων έχει μάλλον σαν σκοπό να δικαιολογήσει τα επόμενα παρά να προσθέσει τίποτα νέο: απλώς - δεν ισχύει ότι η ιστορία των εβραίων κατά την
αρχαιότητα ήταν «δακρύβρεκτη».Αναφερόμενος στον Μεσαίωνα, ο κος. Βάσσης πάλι αποδίδει την υπαιτιότητα των αντί-εβραϊκών διώξεις σε εβραίους - στην περίπτωση της Αγγλίας π.χ. λέγει ότι εξεδιώχθησαν «λόγω τοκογλυφικών δραστηριοτήτων» (ενδιαφέρον αν εξεδιώχθησαν και οι δανεισθέντες από εβραίους, μια και είναι εξ’ίσου υπεύθυνοι ...). Για την περίπτωση της Γαλλίας αποδίδει τις αντιεβραϊκές διώξεις στον Εκατονταετή πόλεμο - λησμονώντας πώς η εκδίωξη των εβραίων από αυτή τη χώρα έγινε από τον ίδιο βασιλέα που έχασε όλες τις μάχες με την Αγγλία και υπέγραψε την διαδοχή του θρόνου του στον βασιλιά της Αγγλίας μετά τον θάνατό του. Δεν υπάρχουν εκπλήξεις και στον τρόπο περιγραφής της ζωής των εβραίων κατά το Βυζάντιο: δεν κατεδιώχθησαν - εκτός όταν αυτό ήταν αποτέλεσμα των ενδοχριστιανικών διαμαχών, ή αποτέλεσμα της
δικής τους προδοσίας, ή δεν δέχτηκαν να εκχριστιανισθούν δια της πειθούς - οπότε οι αυτοκράτορες μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν σαν δικαιολογία τις αμαρτίες τους προ 15 αιώνων - όπως κάνανε οι Ασμοναίοι βασιλείς (των οποίων προηγουμένως την επανάσταση είχε διακηρύξει αποτυχούσα ...)
Κάπως και του ιδίου τύπου είναι και οι παρατηρήσεις του όσον αφορά την κατάστασή των εβραίων στην Ανατολική Ευρώπη και Ρωσία - όπου τα αντιεβραϊκά έκτροπα δικαιολογούνται από την αύξηση του αριθμού τους (το προφανές λάθος που κάνει με τον πληθυσμό της Ρωσίας μάλλον οφείλεται σε προσπάθεια να υποστηριχτεί αυτό) , ενώ σε άλλες περιπτώσεις δικαιολογούνται σαν απλά συνεπακόλουθα μιας γενικότερης εξέγερσης πού είχε και άλλα θύματα.
Στην επόμενη σελίδα υπάρχει ένα βασικό λάθος στην αναλογία που γίνεται ανάμεσα στην εβραϊκή «Μπουντ» στη Ρωσία με την αντίστοιχη «Φεντερασιόν» στην Οθωμανική αυτοκρατορία : ενώ η «Μπουντ» οργανώνει μόνο εβραίους εργάτες, η Φεντερασιόν προσπαθεί (όχι με ιδιαίτερα μεγάλη επιτυχία, λόγω της ανεπαρκούς ανταποκρίσεως από τις άλλες εθνότητες) να οργανώσει όλους τους εργάτες, ανεξάρτητα από εθνικότητα και θρησκεία.
Δεν πρόκειται να σταθώ στα δευτερεύοντα λάθη που κάνει για τον 19ο και 20 αιώνα όταν, πχ. εβραιοποιεί τους Αϊζενστάιν και Ντισραέλι ενώ εκχριστιανίζει τον Ντρέυφους...) - αλλά όταν αναφέρει τον Ρατενάου σαν παράδειγμα ανεκτικότητας προς τους εβραίους - ο Ρατενάου δολοφονήθηκε από ακροδεξιούς εξτρεμιστές που έμειναν ατιμώρητοι - εγγίζει τη χυδαιότητα...
Εκεί όμως που ο κος Βάσσης ξεπερνάει τα όρια - είναι όταν φτάνει στο Ολοκαύτωμα οι εβραίοι «εκτοπίσθηκαν» σε στρατόπεδα σε στρατόπεδα συγκεντρώσεως, με «αποτέλεσμα» τον θάνατο εκατομμυρίων εξ'αυτών. Τα λόγια είναι προσεκτικά επιλεγμένα, μια και δεν μιλάει για γενοκτονία εκ προθέσεως με θαλάμους αερίων, αλλά απλώς θανάτους που οφείλονται σε κακουχίες. Εξωφρενική είναι όμως και η απόπειρα δικαιολόγησης των αντί-εβραϊκών μέτρων του χιτλερισμού: αν αντιπολεμική δραστηριότητα μπορεί να χρεωθεί η Λούξεμπουργκ, ο Κάουτσκυ ψήφισε τον πολεμικό προϋπολογισμό, ενώ ο Ράτεναου ήταν ο οργανωτής της οικονομικής επιστράτευσης της Γερμανίας κατά τον Α' Παγκόσμιο, στον οποίο σκοτώθηκαν και 12,000 εβραίοι στρατιώτες. Τον Μπέλα Κουν κάλεσε να σχηματίσει κυβέρνηση η αυτοκρατορική κυβέρνηση της Ουγγαρίας, με την ελπίδα να διασώσει ορισμένα εδάφη που διεκδικούσαν δυναμικά γειτονικές χώρες. Κακόπιστη είναι και η σύγκριση μεταξύ των στρατοπέδων συγκεντρώσεως, που φυλακίστηκαν πολιτικοί αντίπαλοι τα πρώτα χρόνια του Χιτλερικού καθεστώτος, με τα στρατόπεδα εξοντώσεως, που έστειλαν τους εβραίους για να θανατωθούν.
Γυρνώντας στην Ελλάδα, ενώ είναι αλήθεια ότι ο εβραϊσμός της Θεσσαλονίκης δεν ωφελήθηκε από την διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, δεν ισχύει ότι έκανε καμιά πράξη που να υπονόμευσε την κυριαρχία της Ελλάδας στην Θεσσαλονίκη - η υποστήριξη τού σχεδίου αυτονόμησης αφορούσε μόνο της Θεσσαλονίκης και δεν υποστηρίχθηκε μόνο από την εβραϊκή κοινότητα. Οι βιαιοπραγίες που αναφέρει ο κος Βάσσης προηγήθηκαν κατά πολύ του σχεδίου της αυτονομήσεως, που εν αντιθέσει στα αναφερόμενα, δεν περιλάμβανε την ενδοχώρα της Θεσσαλονίκης (δηλ. όλης της Οθωμανικής Μακεδονίας και πέρα από αυτήν ...). Και ενώ είναι αλήθεια ότι οι εβραίοι, αλλά και η τεράστια πλειοψηφία των ελλήνων της Μακεδονίας,, ήταν αντίθετοι προς τον Βενιζέλον, είναι αστείος ο ισχυρισμός του κου Βάσση - αλλά και άλλων, ότι η εκλογική ήττα του Βενιζέλου οφείλεται στους εβραίους της Θεσσαλονίκης, όταν τον καταψήφισε σύσσωμη η νότια Ελλάδα, όπου δεν υπήρχαν καθόλου εβραίοι. Δυστυχώς και τα γεγονότα του Κάμπελ δεν περιγράφονται σωστά - διότι ενώ αναφέρεται η δράση της περιθωριακής σχετικά ΕΕΕ, δεν υπάρχει λέξη για τον ρόλο της Βενιζελικής εφημερίδας «Μακεδονία» και του αρχισυντάκτη
της Φαρδή. ¨Άξια μνείας είναι πραγματικά και τα επεισόδια πού συνέβηκαν το 1891 στην Κέρκυρα (όχι την Ζάκυνθο) που αναφέρονται και στο διήγημα του Παπαδιαμάντη «Αντίκτυπος του Νου» για το οποίο δημοσιεύτηκε και άρθρο σε προηγούμενη έκδοση των «Χρονικών» Αναφερόμενος στις Ισλαμικές χώρες, δεν είναι ιδιαίτερα επιτυχής η περιγραφή της θέσεως των εβραίων σε ισλαμικές χώρες - και ιδιαίτερα της Ισπανίας, της οποίας το Ισλαμικό καθεστώς έφερε τους εβραίους προ του διλήμματος «εξισλαμισμός ή θάνατος». Δεν ισχύει επίσης καθόλου και η εξιδανικευμένη εικόνα της ζωής των εβραίων σε ισλαμικές χώρες προ της ιδρύσεως του Ισραήλ - προς την ύπαρξη του οποίου είναι σαφώς αντίθετος ο κος Βάσσης -, δικαιολογώντας την αραβική εισβολή του 1948 και αποσιωπώντας τους λόγους που εξώθησαν το Ισραήλ στον πόλεμο του 1967. Δεν γνωρίζω που ορμώμενος ο κος Βάσσης έβγαλε το συμπέρασμα ότι οι εβραίοι του Ιράν και της Συρίας ζουν βασικώς ανενόχλητοι - ακόμη και στο πραγματικά ηπιότερο Μαρόκο εδέχθησαν επιθέσεις συναγωγές και εβραϊκές επιχειρήσεις.
Τελειώνοντας με την αγαπητή στους έλληνες αντισημίτες Χάνα Αρεντ - τις οποίας η ανθελληνική σύγκριση της συμπεριφοράς της Ελλάδας και Βουλγαρίας δεν συγκινεί ιδιαίτερα - δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω με την τελευταία φράση ότι «η ιστορία του αντισημιτισμού έχει πραγματικά περιέλθει στα χέρια ευφάνταστων μη εβραίων « που ουσιαστικά αποδίδουν τον αντισημιτισμό στους ίδιους τους εβραίους». Και δηλώνω - σαν απόγονος οικογένειας που έχασε 20 άτομα στο Ολοκαύτωμα - ότι ΔΕΝ αναγνωρίζω ΚΑΜΜΙΑ εβραϊκή ευθύνη στον χαμό τους - και θεωρώ απαράδεκτο εβραϊκή έκδοση να δημοσιεύει κείμενα σαν του κου Βάσση.
Σαμ Χασσίδ
Καθηγητής – ΤΕΧΝΙΟΝ Χάϊφα Ισραήλ
Η απάντηση του ΚΙΣ
30.8.2005
Κύριο
Σαμουήλ Χασσίδ
Καθηγητή – ΤΕΧΝΙΟΝ Χάϊφα
Ισραήλ
Κύριε Χασσίδ,
Λάβαμε γνώση του κειμένου σας με τίτλο “Διαμαρτυρία για τη δημοσίευση κειμένου αντισημιτικού περιεχομένου στα «Χρονικά»”.
Δεν θα είχαμε καμία αντίρρηση το κείμενό σας, ως απαντητικό, να δημοσιευθεί στη στήλη των επιστολών, εφ΄ όσον θα παραμείνει στην επιστημονική του δομή, απαλλαγμένο από εκφράσεις που θίγουν.
Εσείς, ως Καθηγητής Τεχνικής Ανώτατης Σχολής γνωρίζετε το ύφος της σύνταξης μιας επιστημονικής ανακοίνωσης, την οποία και περιμένουμε.
Εν αναμονή απαντήσεως σας.
Μωϋσής Κωνσταντίνης
Πρόεδρος
Κεντρικού Ισραηλιτικού
Συμβουλίου Ελλάδος