Ζαν Κοέν

09/02/ 2006

 


 Οι Ελληνες Εβραίοι πάντοτε είχαν πλήρη θρησκευτική ελευθερία στην Ελλάδα, όπως τα μέλη όλων των άλλων θρησκειών, των Καθολικών και των Μουσουλμάνων. Κατά την διάρκεια των εβραϊκών γιορτών οι Εβραίοι που κάνουν την στρατιωτική τους θητεία παίρνουν άδεια με εντολή του Γενική Επιτελείου και επιτρέπεται στα παιδιά να μην πάνε σχολείο. Το παρακάτω απόσπασμα δημοσιεύθυκε στην Εέλευθεροτυπία στις 4/4/2006.


Ο Μωϋσής Κωνσταντίνης, Πρόεδρος του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου Ελλάδας (το ΚΙΣ είναι η οργάνωση ομπρέλα που εκπροσωπεί όλους τους Ελληνες Εβραίους), λέει ότι «σύμφωνα με την συνταγματικά καταχωρημένη αρχή της θρησκευτικής ελευθερίας, οι Εβραίοι δεν αντιμετωπίζουν οποιοδήποτε πρόβλημα στην άσκηση των θρησκευτικών τους δικαιωμάτων.»


Η δήλωση του κυρίου Κωνσταντίνη είναι σωστή σε ότι αφορά την άσκηση των θρησκευτικών δικαιωμάτων, όμως υπάρχουν και προβλήματα τα οποία ο Πρόεδρος του ΚΙΣ προσπαθεί να αλλάξει.


Οι μισθοί των ραββίνων επιβαρύνουν τις Εβραϊκές Κοινότητες σε αντίθεση με τους μισθούς των Χριστιανών και Μουσουλμάνων ιερωμένων που καλύπτονται από την Ελληνική Κυβέρνηση.


«Πιστεύουμε ότι και οι ραββίνοι πρέπει να πληρώνονται από την Ελληνική Κυβέρνηση για λόγους ισότητας δεδομένου ότι οι πιστοί της Εβραϊκής θρησκείας είναι και αυτοί Έλληνες φορολογούμενοι,» λέει ο Κωνσταντίνης.


Ένα άλλο ζήτημα που έχει τεθεί από τον κύριο Κωνσταντίνη είναι το θέμα της άδειας που χρειάζεται από τον Μητροπολίτη της περιοχής για να κτιστεί μία Συναγωγή. Πρόκειται για έναν νόμο που θεσπίστηκε το 1936 από την δικτατορία του Μεταξά, που το ΚΙΣ θεωρεί «άδικο και αναχρονιστικό.»


«Πιστεύουμε ότι ο νόμος πρέπει να αναθεωρηθεί και να επανεκτιμηθεί καθώς ο Μητροπολίτης δεν θα έπρεπε να έχει καμία δικαιοδοσία σε πρακτικά ζητήματα που αφορούν άλλες θρησκείες,» λέει ο Κωνσταντίνης.


Σήμερα υπάρχουν συνολικά 13 Συναγωγές στην Ελλάδα (Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Λάρισα, Βόλος, Τρίκαλα, Χαλκίδα, Ιωάννινα, Κέρκυρα, Ρόδος, Χανιά και Βέροια) εκ των οποίων μόνο τρεις λειτουργούν τακτικά (Αθήνα, Θεσσαλονική, και Λάρισα) σε περιοχές όπου βρίσκεται συγκεντρωμένο το μεγαλύτερο μέρος του Εβραϊκού πληθυσμού και όπου λειτουργούν ραββίνοι.


Οι εβραϊκές κοινότητες σε όλη την Ελλάδα φέρουν την ευθύνη για την λειτουργία και συντήρηση των Συναγωγών καθώς και για την πληρωμή των μισθών των ραββίνων ή οποιονδήποτε ραββίνων καλούν από το εξωτερικό. Οι περισσότερες Συναγωγές της Περιφέρειας έχουν μεγάλη ιστορική αξία και αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον. Το κόστος της λειτουργίας τους καλύπτεται από τις Εβραϊκες Κοινότητες ή από το ΚΙΣ.


Σε ότι αφορά τα εβραϊκά νεκροταφεία, αυτά υπάρχουν σε όλες τις δραστήριες εβραϊκές κοινότητες. Σε ορισμένες περιπτώσεις ένα μέρος των νεκροταφείων των δήμων έχει παραχωρηθεί στις κοινότητες, ενώ σε άλλες πρόκειται για οικόπεδα που ανήκουν στις κοινότητες τα οποία αγοράστηκαν από αυτές γι’ αυτόν τον λόγο.


Ενας μεγάλος αριθμός εβραϊκών νεκροταφείων βρίσκεται διασκορπισμένος σε όλη την Ελλάδα. Σε κάποιες περιπτώσεις τα νεκροταφεία είναι κλειστά και ερειπωμένα σε πόλεις όπου οι εβραϊκές κοινότητες εξοντώθηκαν κατά την διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και του Ολοκαυτώματος, και όπου από τότε δεν έχουν ξαναλειτουργήσει (Δράμα, Καβάλα, Ξάνθη, Κως, κτλ.) Το κόστος συντήρησης αυτών των νεκροταφείων καλύπτεται επίσης από το ΚΙΣ.


Στο χρονικό διάστημα αμέσως μετά την περίοδο του πολέμου όταν η ηγεσία των Ελλήνων Εβραίων είχε εστιάσει την προσοχή της στην βοήθεια και αποκατάσταση των επιζώντων του Ολοκαυτώματος, πολλά νεκροταφεία καταπατήθηκαν και χάθηκαν (Χανιά, Ηράκλειο, Καστοριά, Ορεστειάδα).


Η πιο τρανταχτή περίπτωση είναι το πρώην εβραϊκό νεκροταφείο Θεσσαλονίκης, η οποία είχε τον μεγαλύτερο αριθμό Εβραίων και το μεγαλύτερο νεκροταφείο.


Μετά τον πόλεμο κτίστηκε το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης πάνω στην τοποθεσία του νεκροταφείο. Τα περισσότερα μάρμαρα από τις ταφόπλακες χρησιμοποιήθηκαν σε διάφορα κτίρια και όλα τα δικαιώματα της Εβραϊκής Κοινότητας Θεσσαλονίκης αγνοήθηκαν.