JPOST 7.12.10
Του Michael Marmur *
Το διάταγμα των ραβίνων που απαγορεύει την ενοικίαση ή πώληση ακινήτων σε μη Εβραίους δείχνει έλλειψη κατανόησης για τη βασική αξία της ζωής σε μια φιλελεύθερη δημοκρατία.
Πενήντα Ορθόδοξοι Ραβίνοι, οι περισσότεροι από τους οποίους είναι δημόσιοι υπάλληλοι, εξέδωσαν μόλις τώρα διάταγμα που απαγορεύει την ενοικίαση ή πώληση ακινήτων σε μη-Εβραίους. Παραθέτουν έναν αριθμό θρησκευτικών προηγούμενων συμπεριλαμβανομένου του φόβου της επιμειξίας που προφανώς θ’ ακολουθήσει τη σύναψη τέτοιων συμφωνιών και επισημαίνουν την πτώση τιμών που θα προκύψει αν λάβουν χώρα παρόμοιες συναλλαγές. Είναι η Αραμαϊκή εκδοχή του "πάει η γειτονιά".
Αν επιτρέψουμε να περάσουν ασχολίαστες αυτές οι δηλώσεις, πάει ο Ιουδαϊσμός. Αν η πραγματική φωνή του Ιουδαϊσμού δίνει εντολή για επίδειξη μισαλλοδοξίας και επιτρέπει το ρατσισμό, τότε η κρίση που αντιμετωπίζουμε είναι επικών διαστάσεων.
Υπάρχει προηγούμενο για τη θέση που υιοθέτησαν οι 50 άγιοι ραβίνοι. Ακόμη και η ίδια η Βίβλος δεν αποτελεί διαφήμιση για το διάλογο μεταξύ ομάδων.
Οι ερωτήσεις τότε οι εξής: Πώς αντιλαμβάνεστε την ουσία του Ιουδαϊσμού και πόσο καιρό είστε διατεθειμένοι να σιωπάτε ενώ απάγεται η ψυχή του Ιουδαϊσμού; Το διάταγμα αυτών των ραβίνων είναι επονείδιστο, επιζήμιο και λανθασμένο. Η επιχειρηματολογία του μπορεί να είναι ορθή όμως η ουσία του είναι σάπια. Δείχνει μια τρομαχτική έλλειψη κατανόησης για το βασικό νόημα της ζωής σε μια φιλελεύθερη δημοκρατία.
Μόλις άκουσα στο ραδιόφωνο μια πολύ συγκινητική συνέντευξη του δήμαρχου της Χάιφα Yona Yahav. Δεν είναι Εβραίος λόγιος ούτε υποκρίνεται ότι είναι κάτι τέτοιο. Ως δήμαρχος όμως μιας πόλης στην οποία Εβραίοι και Άραβες προσπαθούν να συνυπάρξουν, επισήμανε την αισχρότητα του ραβινικού διατάγματος και το αντιπαρέβαλε με τις επιδείξεις αλληλεγγύης και αγάπης για την πατρίδα που παρατηρήθηκαν τις τελευταίες ημέρες στο Βορρά. Εβραίοι και Άραβες (και άλλοι επίσης) πολέμησαν μαζί τη φωτιά επιδεικνύοντας συχνά στην πορεία μεγάλο ηρωισμό και ανθρωπιά.
Την περασμένη εβδομάδα, πριν από την πυρκαγιά στην περιοχή Carmel, μια μεγάλη έρευνα που διεξήγαγε το Ισραηλινό Ινστιτούτο Δημοκρατίας προσέφερε αποδείξεις για τ’ αποκαΐδια της μισαλλοδοξίας που εξακολουθούν να σιγοκαίνε. Η έρευνα διαπίστωσε ότι το 53% του Εβραϊκού λαού θεωρεί ότι το κράτος δικαιούται να ενθαρρύνει τους Άραβες να μεταναστεύσουν από το Ισραήλ. Αναρωτιέμαι αν αυτό το 53% είναι διατεθειμένο να σκεφτεί τις επιπτώσεις αυτού του είδους της 'ενθάρρυνσης' κι αν το υπόλοιπο 47% είναι έτοιμο και ικανό να σβήσει αυτές τις φλόγες πριν χαθεί κάθε έλεγχος.
Είμαι ένας ανθρωπιστής φιλελεύθερος. Η καρδιά μου πράγματι ματώνει αλλά μάλλον όχι για το προφανή λόγο. Είναι αλήθεια ότι τα θύματα της μισαλλοδοξίας αξίζουν τη συμπάθειά μας.
Η καρδιά μου πονά για κάθε μη-Εβραίο πολίτη αυτής της χώρας που πέφτει θύμα αυτής της ανισότητας. Όμως, η καρδιά μου ματώνει για τον Ιουδαϊσμό μήπως και δεν μπορέσει να επιδείξει το είδος της ηθικής εστίασης και της νοητικής ευελιξίας που απαιτούνται για ν’ αντιμετωπιστούν οι σημερινές προκλήσεις. Η μισαλλοδοξία μας κάνει ανόητους και θέτει σε κίνδυνο την επιτυχία του εγχειρήματός μας. Ένας Ιουδαϊσμός που μου επιβάλλει ν’ αρνηθώ τα πολιτικά δικαιώματα και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια οποιουδήποτε ατόμου δεν αξίζει τη μονοπωλιακή φίρμα του ούτε την κρατική χρηματοδότηση.
Ο Ιουδαϊσμός δεν πρέπει ποτέ να ρίξει λάδι στις ποταπές προκαταλήψεις και τα ταπεινά συναισθήματά μας. Στόχος του είναι να δώσει μορφή στις υψηλότερες προσδοκίες και τους βαθύτερους πόθους μας.
Φτάνουμε στο τέλος του Hanukka, της δικής μας γιορτής των φώτων. Μερικοί το θεωρούν ως εντολή για μισαλλοδοξία.
Στο κάτω-κάτω, ο Mattathias εξαπέλυσε δριμεία επίθεση κατά αυτών που προσπάθησαν να μας εξελληνίσουν. Εδώ πάλι, το ερώτημα είναι πως αντιλαμβάνεται κανείς τον Ιουδαϊσμό. Είναι τα κεριά σύμβολα μισαλλοδοξίας ή διατήρησης ορίων, μίσους ή ελπίδας; Η φωτιά στο Carmel έχει επιτέλους σβήσει. Η φωτιά όμως του ρατσισμού και της μισαλλοδοξίας καίει ακόμα. Στην πραγματικότητα, εξαπλώνεται. Αν είσαι ένας Εβραίος που νοιάζεται για τον Ιουδαϊσμό και το Ισραήλ, ανεξαρτήτως δογματικών θρησκευτικών πεποιθήσεων, πρέπει να σηκωθείς και να πεις: Αυτό το ραβινικό διάταγμα είναι λανθασμένο.
Αυτή η φωτιά μας απειλεί όλους. Πρέπει να σβήσουμε τις φλόγες της μισαλλοδοξίας με το ζωοποιό νερό που ρέει μέσα σ’ έναν Ιουδαϊσμό ανθρωπιάς. Γιατί δεν συνεργαζόμαστε όλοι εμείς που αγωνιζόμαστε για έναν τέτοιο Ιουδαϊσμό; Από αυτήν την τελευταία κρίση μάθαμε ότι, όταν υπάρχει επείγουσα ανάγκη, αντίπαλοι - ή ακόμα και εχθροί - μπορούν να συνεργαστούν. Αυτή η φωτιά καίει ακόμα. Είναι καιρός να σημάνουμε συναγερμό.
* Ο συγγραφέας είναι Αντιπρύτανης Ακαδημαϊκών Υποθέσεων στο Hebrew Union College-Jewish Institute of Religion.
http://www.jpost.com/Opinion/Op-EdContributors/Article.aspx?id=198433