11.2.2011

Στις 24 Δεκεμβρίου, αναχώρησε η πρώτη αποστολή μαθητών Λυκείου στο Ισραήλ για την πρώτη επίσκεψη γνωριμίας με τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας, υπό την αιγίδα της Ισραηλιτικής Κοινότητος της Αθήνας και την υποστήριξη της οργάνωσης Κέρεν Αγιεσόντ.

Από την ίδρυση της το 1920 στο Λονδίνο η οργάνωση έχει σαν ένα από τους σταθερούς άξονες της πολιτικής της την παιδεία και την μόρφωση των απανταχού εβραίων.

Το παρακάτω άρθρο που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ΑΛΕΦ (αρ. τεύχους 37) είναι οι εντυπώσεις μίας εκ των συμμετεχόντων, της Μερίτα Ρούσσο. 

 

ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΜΕ ΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ
Μερίτα Ρούσσο.

Η Ισραηλιτική Κοινότητα της Αθήνας διοργάνωσε ένα ταξίδι στο Ισραήλ, ώστε να δώσει την ευκαιρία σε μας του νεότερους να έρθουμε σε επαφή με την πανεπιστημιακή ζωή αυτού του κράτους. Ο λόγος αυτού του ταξιδιού δεν αποσκοπούσε μόνο στο να κρίνουμε ποιο ίδρυμα είναι καταλληλότερο για σπουδές στο εξωτερικό, αλλά στο ποιος κλάδος εν τέλει ταιριάζει στον καθένα μας. Διότι, αυτό που θα σπουδάσει ο καθένας από εμάς δεν πρέπει να είναι μόνο αυτό που θέλει, αλλά και αυτό που μπορεί να κάνει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, ώστε να τον «γεμίζει» ψυχικά και πνευματικά.

Η πρώτη στάση μας ήταν στο I.D.C.  στην Ερτσελία. Ένα διεθνές αναγνωρισμένο κολλέγιο που επικεντρώνεται στους τομείς της επικοινωνίας, διεθνών σχέσεων και πολλών άλλων κλάδων. Είναι αξιοσημείωτο να επισημάνω ότι ο τρόπος παρουσίασής του, που πραγματοποιήθηκε από μία καθηγήτρια και από κάποιους σπουδαστές καθώς και ενός πολύ οικείου προσώπου μας, ήταν αυτός που έκανε πολλούς από εμάς να εντυπωσιαστούμε και να μείνουμε έκπληκτοι με ουσιώδη πράγματα, που το ελληνικό σύστημα εκπαίδευσης δεν μας δίνει τη δυνατότητα ούτε να τα φανταστούμε!

Επόμενη στάση ήταν το Πανεπιστήμιου του Τέλ-Αβίβ, που δόθηκε έμφαση στη νομική, οικονομικά και τα κοινωνικά επαγγέλματα. Κατά τη γνώμη μου, ο τρόπος παρουσίασής του από τους φοιτητές δεν ήταν ο πλέον κατάλληλος, ώστε να μπορέσει να μας προσελκύσει. Τα πάντα τα παρουσίαζαν πολύ δυσκολότερα αν αποφασίσει κάποιος να σπουδάσει εκεί χωρίς να έχει κάνει αλιγιά. Οι διαδικασίες εισαγωγής πάντα θα είναι δύσκολες, οπουδήποτε κι αν αποφασίσουμε να σπουδάσουμε. Από την άλλη μεριά όμως, δεν διαφωνώ στο ότι είναι ένα από τα πιο καταξιωμένα πανεπιστήμια.

Το Ισραήλ, εδώ και αρκετά χρόνια, φημίζεται σε όλο τον κόσμο για την προηγμένη τεχνολογία του. Το πιο κατάλληλο εκπαιδευτικό ίδρυμα για να το διαπιστώσει αυτό κανείς, είναι το ίδρυμα από όπου αρχίζουν όλα, το πανεπιστήμιου της τεχνολογίας, το γνωστό σε όλους  μας Τέχνιον. Το τρίτο και – κατά τη δική μου άποψη – πιο ενδιαφέρον πανεπιστήμιου που επισκεφθήκαμε, λόγω των τόσων πληροφοριών που είχαμε γι’αυτό.

Πρώτα πήγαμε στο “International Institute of Technology” στο οποίο πραγματοποιήθηκε μια πολύ ωραία παρουσίαση, από την οποία αποκομίσαμε πολλές χρήσιμες πληροφορίες και βασικά στοιχεία για τη φοιτητική ζωή εκεί. Ύστερα πήγαμε να συναντηθούμε με τον κ. Μπένη Νατάν, Έλληνα καθηγητή του Τέχνιον, ο οποίος μας μίλησε ουσιαστικά για το δικό του κλάδο, δείχνοντάς μας αντίστοιχα και κάποια πειράματα. Ενημερωθήκαμε, τέλος για το πώς μπορεί ο καθένας από εμάς να εισαχθεί σε αυτό. Ήταν μία αξιόλογη παρουσίαση, αλλά περιμέναμε να πάρουμε περισσότερες πληροφορίες και για τους άλλους κλάδους που συμπεριλαμβάνονται σε αυτό. Αργότερα επισκεφθήκαμε τη σχολή Καλών Τεχνών “WIZO”.

Τις δύο τελευταίες μέρες επισκεφθήκαμε το “Volcani”, ένα πανεπιστήμιο που επικεντρώνεται στη γεωργία, τις βιολογικές καλλιέργειες και γενικά σε ό,τι έχει σχέση με το περιβάλλον. Εκεί μας μίλησε ο κ. Βίκτωρ Αλχανάτης, Έλληνας καθηγητής, και μας παρουσίασε με έναν πολύ ενδιαφέροντα τρόπο τους τομείς που έχει το πανεπιστήμιο, ενώ δόθηκε έμφαση στο πώς η τεχνολογία συμβάλει στη φροντίδα του περιβάλλοντος. Έπειτα μεταφερθήκαμε στο πανεπιστήμιου της Μπερ Σέβα, το «Μπεν Γκουριόν», στην παρουσίαση του οποίου δόθηκε έμφαση στον κλάδο της Ιατρικής.

Τέλος, πήγαμε στο πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ, όπου ενημερωθήκαμε για τους κλάδους της λογοτεχνίας, των κοινωνικών και οικονομικών σπουδών. Εκεί οι υπεύθυνοι της παρουσίασης αναφέρθηκαν επίσης στα δικαιώματα των φοιτητών και στην αλιγιά. Έτσι έκλεισε ο κύκλος των επισκέψεών μας στα πανεπιστήμια του Ισραήλ.

Αυτή η εμπειρία πιστεύω ότι ήταν «εμπειρία ζωής», που λίγοι από εμάς την έχουμε και ακόμα λιγότεροι την εκμεταλλευόμαστε με το σωστό τρόπο. Πιστεύω πως αυτό το ταξίδι ωφέλησε πολλούς από εμάς περισσότερο από όσο υπολογίζαμε, γιατί μας έκανε να σκεφτούμε και άλλους τομείς που ίσως μας ταιριάζουν καλύτερα και μας «γεμίζουν» περισσότερο. Τέλος θα ήθελα να ευχαριστήσω την Κοινότητα και τη συνοδό μας Υβόνη Καπόν γι’αυτή την ουσιαστική προσφορά τους.