13.9.2011
Σαμ Χασίδ*
By right she should be taken out and hung
For the cold-blooded murder of the English tongue
Sir Reginald (Rex) Harrison in “My fair Lady” movie
Ο κος Ιάκωβος Φριζής αναγκάσθηκε στο δικαστήριο να πεί πως ο Πλεύρης ΔΕΝ είπε πως επιθυμεί την εκτέλεση όλων των Εβραίων. Έτσι αποσύρθηκε εναντίον η μήνυση του Πλεύρη, ο οποίος όμως εξακολουθεί να διατείνεται πως είναι σαφές πως δεν αναφέρεται σ'όλους στους Εβραίους, αλλά σ'αυτή την περίπτωση μόνο στους Ρότσιλντ.
Και για στήριγμά του αναφέρεται στην απόφαση του Αρείου Πάγου …
Ας αρχίσουμε με το ποιος ΔΕΝ είπε την παραπάνω φράση.
Ένας που ΔΕΝ την είπε είναι ο Κλεμανσώ (ή Τίγρης).
Ο Κλεμανσώ σαν αρχισυντάκτης της εφημερίδας Ωρόρ ήταν ο κύριος υποστηρικτής του Ντρέϋφους στην περίφημη δίκη και εκεί δημοσίευσε το γνωστό άρθρο του «Κατηγορώ» ο Αιμίλιος Ζολά. Σε ορισμένα μέρη στο διαδίκτυο αναφέρεται ο ίδιος σαν άνθρωπος με σχέσεις με την οικογένεια Ρότσιλντ, ενώ Ρότσιλντ ήταν και το αρχικό όνομα του στενού συνεργάτη του και μετέπειτα επιφανούς γαλλο-εβραίου πολιτικού του μεσοπολέμου Μαντέλ.
Πουθενά δεν αναφέρεται νάχει πεί τίποτα εναντίον των εβραίων.
Άλλος που ΔΕΝ το είπε ήταν ο συγγραφέας του βιβλίου «Οι Εβραίοι» Περφίτ.
Ο Περφίτ κατ’ αρχήν είναι συγγραφέας του βιβλίου « Οι Εβραίοι» που αποτελεί τον αντί-Πλεύρη. Διότι ο τελευταίος ζητάει σε πολλά μέρη την απομάκρυνση των Εβραίων από την Ευρώπη, ενώ ο Περφίτ στο βιβλίο του αφιερώνει εκατοντάδες σελίδες για να αποδείξει πως οι Εβραίοι είναι τόσο πολύ αδιαχώριστοι από την ευρωπαϊκή ζωή και σκέψη που κάθε προσπάθεια να απομακρυνθούν δεν μπορεί παρά να αποτύχει. Δεν υπάρχει πολιτικός, πνευματικός, οικονομικός και ακόμη και θρησκευτικός παράγοντας που να μην έχει εβραϊκό αίμα μέσα του.
Στο επεισόδιο που αναφέρεται ο Πλεύρης ΔΕΝ μίλησε για εκτέλεση μετά από 24 ώρες – όπως σαφώς εννοείται από την φράση. Ο Περφίτ μιλά για απειλή σύλληψης των Ρότσιλντ μέσα σε 24 ώρες (εννοείται με βάση εκτάκτους νόμους που ισχύουν κατά την διάρκεια του πολέμου), μετά την οποία θα του απαγγελθούν κατηγορίες για άλλα αδικήματα – κατηγορίες που μπορούν να καταλήξουν και στο εκτελεστικό απόσπασμα.
Τι ήταν σ'αυτή την περίπτωση το αμάρτημα των Ρότσιλντ ? Το ότι ζήτησαν προμήθεια 1 % για παροχή εγγύησης στην τράπεζα Μόργκαν των ΗΠΑ σε δάνειο για την εμπόλεμη Γαλλία. Το 1 % το θεωρεί ο Πλεύρης, αλλά και οι δικαστές του Εφετείου και του Αρείου Πάγου, τοκογλυφία – δικαιολογημένα ίσως γιατί εκείνη την εποχή δεν είχαν εισχωρήσει στο ελληνικό λεξιλόγιο οι λέξεις «σπρεντ» και «σι-ντι-ες» για δάνεια προς αφερέγγυους χρεώστες, όπως οπωσδήποτε ήταν η Γαλλία την εποχή πολέμου όπου φαινόταν να είχε μεγάλες πιθανότητες να ηττηθεί. Η απειλή της θανατικής ποινής ΔΕΝ είναι για την συγκεκριμένη προμήθεια που έλαβαν οι Ρότσιλντ για να εγγυηθούν δάνειο της Τράπεζας Μόργκαν των ΗΠΑ.
Ποια είναι η πηγή της ιστορίας που αναφέρει ο Περφίτ ? ΚΑΜΜΙΑ.
Το διηγήθηκε, λέει, στον (φανταστικό) ήρωα του βιβλίου του ένας μη κατονομαζόμενος εγγονός του Κλεμανσώ. ΔΕΝ το παρουσιάζει σαν αυθεντικό ούτε στο παρά-ιστορικού περιεχομένου μυθιστόρημά του. Εντύπωση σαυτό το σημείο κάνει και η φράση των ανωτέρων Ελλήνων δικαστικών πως δεν αμφισβητεί κανένας τα λεγόμενα από τον Κλεμανσώ αλλά τα γραφόμενα από τον Περφίτ¨. Πώς να αμφισβητηθούν τα γραφόμενα από τον Περφίτ όταν ούτε ο ίδιος δεν τα εμφανίζει σαν γεγονός αλλά σαν αόριστη συζήτηση μεταξύ ενός φανταστικού και ενός αγνώστου προσώπου ?
Επομένως ποιος μένει ?
Κατά ορισμένους, ο Πλεύρης (πατέρας).
Ίσως κάποιος θ'άταν πιο σωστός αν έλεγε πως ο Πλεύρης απλώς διαστρέφει φράση που ο Περφίτ έμμεσα αποδίδει στον Κλεμανσώ. ¨Ένα όμως που δεν μπορεί να πει πως το κάνει επιπόλαια ή κατά λάθος – αντίθετα γνωρίζει πολύ καλά το πραγματικό περιεχόμενο του βιβλίου που διαστρέφει, και στην μια παράγραφο πριν αναφέρει και τα αναγραφόμενα στον Περφίτ χωρίς διαστροφές.
Μπορεί τώρα η φράση αυτή του Πλεύρη (που πολύ λίγο συνδέεται με τα γραφόμενα από τον Περφίτ και οπωσδήποτε όχι με τον Κλεμανσώ) μπορεί να ερμηνευθεί σαν έκκληση να εκτελεσθούν όλοι οι εβραίοι ?
Μπορεί. Ο Πλεύρης ΔΕΝ λέει ούτε «οι εβραίοι Ρότσιλντ», ούτε οι «εβραίοι τοκογλύφοι», ούτε οι «εβραιοσιωνιστές» (όρος που χρησιμοποιεί μόνο ο Πλεύρης στο βιβλίο του) αλλά «οι εβραίοι».
Μπορεί να υποβιβαστεί και να ερμηνευθεί απλά σαν έκκληση να αντιμετωπίζονται ι «εβραίοι» με την ίδια αποφασιστικότητα που ο Κλεμανσώ αντιμετώπισε (σύμφωνα με τον Περφίτ) τους εβραίους Ρότσιλντ. .
Μπορεί και να ερμηνευθεί ως αναφερόμενο μόνο στους Ρότσιλντ, με το σκεπτικό ότι αναφέρονται στις φράσεις που προηγούνται στο βιβλίο του ? Ίσως ναι και ίσως όχι, μια και τα αναφερόμενα για το φανταστικό επεισόδιο με τους Ρότσιλντ είναι διαστρεβλωμένα.
Όποιοι όμως καλή τη πίστη επιλέγουν την δεύτερη ή την τρίτη ερμηνεία ας σκεφτούν πως η δολοφονία των Εβραίων της Ελλάδας κατά ποσοστό ανώτερο του 80 % ΔΕΝ είναι θεωρητική. Σε πολλές πόλεις της Ελληνικής επαρχίας πράγματι οι Εβραίοι συγκεντρώθηκαν το 1944 και μέσα σε 24 ώρες εστάλησαν στο Άουσβιτς- ενώ είχε προηγηθεί το 1943 η αποστολή των Εβραίων της Θεσσαλονίκης που χρειάστηκε περισσότερος χρόνος να συγκεντρωθούν. Όσοι δικαστικοί θορυβήθηκαν πως εθίγη η τιμή του Πλεύρη φαίνεται πως δεν έδειξαν παρόμοια ευθιξία για την τιμή των ελληνοεβραίων.
Φυσικά το περιεχόμενο του βιβλίου του Πλεύρη το αντιπαρερχόμαστε (και νομίζουμε προσωπικά πως κακώς έγινε η δίκη του). Δυστυχώς ΔΕΝ μπορούμε να αγνοήσουμε πως οι ανώτεροι και ανώτατοι Έλληνες δικαστικοί στις αποφάσεις του Εφετείου και Αρείου Πάγου θεωρούν το βιβλίο του Πλεύρη «ιστορική έρευνα» και εξέλαβαν ως αληθινά τα αναγραφόμενα από τον Πλεύρη, έστω και αν είναι ηλίου φαεινότερο πως πολλές φορές δεν ανταποκρίνονται ούτε καν στο περιεχόμενο των παραπομπών του.
Περισσότερα στον ιστότοπο Σαραντάκου http://sarantakos.wordpress.com/2009/04/03/pleyris2/