Ο νέος αντισημιτισμός αντικαθιστά το μίσος για τους Εβραίους με τη δαιμονοποίηση του Ισραήλ.
Πάμε άραγε πίσω στον χρόνο όταν η Ναζιστική προπαγάνδα αποκτήνωνε τους Εβραίους απεικονίζοντάς τους ως ζώα; Μια πρόσφατα δημοσιευμένη γελοιογραφία από τη Γερμανική Sueddeutsche Zeitung που παρουσιάζει το Ισραήλ ως ένα τέρας "Μολώχ" που καταβροχθίζει όπλα αποτελεί απλώς μια ακόμη επιβεβαίωση ότι ο αντισημιτισμός εξακολουθεί να είναι στη μόδα αλλά με μια νέα πιο επικίνδυνη μορφή.
Πριν από τη δημιουργία του κράτους του Ισραήλ, οι αντισημιτικές επιθέσεις, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης μισαλλόδοξων σχημάτων λόγου όπως λίβελων αίματος, θεολογικών κατηγοριών και ρατσιστικών απεικονίσεων, στρέφονταν προς τον Εβραϊκό λαό. Ο "νέος αντισημιτισμός", ένα πιο πρόσφατο φαινόμενο, αντικαθιστά το μίσος για τους Εβραίους με τη δαιμονοποίηση του Ισραήλ.
Η νέα αυτή έκφραση του σύγχρονου αντισημιτισμού απεικονίζεται εύγλωττα από μια γελοιογραφία που εμφανίστηκε πρόσφατα στη μεγαλύτερη Γερμανική εφημερίδα μεγάλου σχήματος αναβιώνοντας σκηνές των σκοτεινών Ναζιστικών χρόνων. Παρουσιάζει το Ισραήλ ως ένα άγριο, πεινασμένο τέρας που σερβίρεται από μια γυναίκα με μια λεζάντα από κάτω που λέει "Η Γερμανία σερβίρει. Το Ισραήλ λαμβάνει όπλα για δεκαετίες - και εν μέρει δωρεάν. Οι εχθροί του Ισραήλ πιστεύουν ότι είναι ένας αδηφάγος Μολώχ..." Δυστυχώς, αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που η Βαυαρική εφημερίδα δημοσιεύει "άρθρα υποκίνησης εναντίον του Ισραήλ".
Επιπλέον, Παλαιστινιακές ΜΚΟ, χρηματοδοτούμενες από τα χρήματα των Γερμανών φορολογουμένων, ισχυρίζονται ότι προωθούν τη δημοκρατία και τ’ ανθρώπινα δικαιώματα ενώ παράλληλα εφαρμόζουν τόσο τον "νέο αντισημιτισμό" όσο και τον κλασικό.
Σύμφωνα με έκθεση με τίτλο "Λίβελοι Αίματος & BDS" που δημοσιεύθηκε πρόσφατα από την οργάνωση NGO Monitor με έδρα την Ιερουσαλήμ, ένα δίκτυο μη κυβερνητικών οργανώσεων που ισχυρίζονται ότι προωθούν ανθρώπινα δικαιώματα και ανθρωπιστικές ατζέντες στο πλαίσιο της Αραβο-Ισραηλινής διένεξης, συχνά καταφεύγει σε αντισημιτικά θέματα και εικόνες. Αυτές οι οργανώσεις χρησιμοποιούν τον κλασικό και θεολογικό αντισημιτισμό ενώ κατά καιρούς καταφεύγουν σε ρητορική που συνιστά αντισημιτισμό "αναφορικά με το κράτος του Ισραήλ", όπως φαίνεται από τον ορισμό της ΕΕ για τον αντισημιτισμό.
Για παράδειγμα η Miftah, μια Παλαιστινιακή μη κυβερνητική οργάνωση (ΜΚΟ), δημοσίευσε πρόσφατα ένα άρθρο του Nawaf al-Zaru που αναβίωσε τον αρχαίο αντισημιτικό λίβελλο αίματος εναντίον των Εβραίων. Έγραψε, "Γνωρίζει άραγε όντως ο Obama τη σχέση, για παράδειγμα, μεταξύ του ‘Πάσχα’ και του ‘Χριστιανικού αίματος’...! Ή του ‘Πάσχα’ και των ‘Εβραϊκών τελετουργικών αίματος’ ...! Πολλές από τις ιστορικές αφηγήσεις και ιστορίες για τις Εβραϊκές τελετές αίματος στην Ευρώπη βασίζονται σε πραγματικές τελετουργίες και δεν είναι ψευδείς όπως ισχυρίζονται. Οι Εβραίοι χρησιμοποιούσαν το αίμα των Χριστιανών κατά το Εβραϊκό Πάσχα..."
Η Miftah χρηματοδοτείται απευθείας από τη Γερμανία (μέσω του Ιδρύματος Konrad-Adenauer στα Αυτόνομα Παλαιστινιακά Εδάφη) καθώς και από άλλες Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις. Επειδή αυτά τα ιδρύματα δεν διαθέτουν μηχανισμούς αξιολόγησης ή εποπτείας για να ελέγχουν την υλοποίηση εγχειρημάτων και να διασφαλίζουν ότι η χρηματοδότηση δεν γίνεται αντικείμενο κατάχρησης, οι κυβερνήσεις είναι συχνά απληροφόρητες ως προς τον τρόπο αξιοποίησης των χρημάτων των φορολογουμένων τους. Σε ιδιωτική αλληλογραφία με το Ίδρυμα Konrad-Adenauer, εξηγούσαν ότι η "συνεργασία τους περιορίζεται στην εφαρμογή κοινών εργαστηρίων στον τομέα της προώθησης χρηστής διακυβέρνησης" και ότι δεν παρέχουν "θεσμική χρηματοδότηση". Αυτές οι λογικές εξηγήσεις είναι ανεπαρκείς κι επιτρέπουν στους χρηματοδότες ν’ αποστασιοποιούνται από τις αντισημιτικές ενέργειες ακραίων οργανώσεων όπως η Miftah.
Οι αντισημιτικές γελοιογραφίες, τα φυλλάδια, οι ισχυρισμοί, είτε δημοσιεύονται στη Γερμανία είτε υποστηρίζονται από χρήματα Γερμανών φορολογουμένων, θέτουν σε κίνδυνο τους Εβραίους και υπονομεύουν τις ιδιαίτερες Γερμανο-Ισραηλινές σχέσεις. Η προώθηση κακόβουλων ιδεολογιών που συστηματικά δαιμονοποιούν τους Εβραίους και αρνούνται το δικαίωμα ύπαρξης του Ισραήλ, έρχεται σε αντίθεση με δεδηλωμένες ατζέντες οργανώσεων όπως η Miftah που ισχυρίζονται ότι ενθαρρύνουν την ειρήνη και προωθούν την επίλυση των συγκρούσεων.
Παρά τις εκτεταμένες αποδείξεις του αντισημιτισμού των ΜΚΟ, οι κυβερνήσεις συνεχίζουν να τις χρηματοδοτούν. Αξιωματούχοι δικαιολογούν τη χρηματοδότηση με το πρόσχημα ότι προορίζεται για ξεχωριστά "εγχειρήματα" που δεν σχετίζονται με την ευρύτερη ατζέντα τους και τις εκφράσεις αντισημιτισμού τους. Ωστόσο, οι χρηματοδότες τις διευκολύνουν και μοιράζονται μαζί τους την πλήρη ευθύνη για τις δραστηριότητες τους - συμπεριλαμβανομένης της προώθησης μίσους και μισαλλοδοξίας.
*Η συγγραφέας είναι Επιστημονική Συνεργάτης του NGO-Monitor για το 2012-2013 και οδηγός στο Yad Vashem
http://www.ynetnews.com/articles/0,7340,L-4404153,00.html