YNET 10.1.2013
AFP

 

Σ’ ένα βιβλίο με τον ανατριχιαστικό τίτλο 'Amon: Ο παππούς μου θα με είχε σκοτώσει', η Γερμανο-Νιγηριανή Jennifer Teege αφηγείται όσα έζησε μόλις έμαθε ότι ο διοικητής του στρατοπέδου συγκέντρωσης Plaszow ήταν ο ίδιος ο παππούς της.

Ένας Ναζιστής δολοφόνος με παγωμένα μάτια πυροβολεί με το τουφέκι του Εβραίους κρατούμενους από το μπαλκόνι του σπιτιού του σε στρατόπεδο συγκέντρωσης το 1944.

Περισσότερες από έξι δεκαετίες μετά, μια Γερμανο-Νιγηριανή που έχει σπουδάσει στο Ισραήλ ξεφυλλίζει ένα βιβλίο και διαπιστώνει συγκλονισμένη ότι ο δολοφόνος της λίστας του Schindler ήταν ο παππούς της και πως αν την γνώριζε θα μπορούσε να την είχε σκοτώσει.

Στα απομνημονεύματά της με τον ανατριχιαστικό τίτλο 'Amon: Ο παππούς μου θα με είχε σκοτώσει', η Γερμανο-Νιγηριανή Jennifer Teege αφηγείται το σκοτεινό μυστικό της οικογένειάς της και τον τρόπο που η ζωή της μπλέχτηκε σ’ ένα από τα χειρότερα κεφάλαια της ιστορίας.

Η Teege είναι το παιδί ενός Νιγηριανού φοιτητή και της Γερμανίδας κόρης του Amon Goeth, του διοικητή του στρατοπέδου συγκέντρωσης Plaszow έξω από την Κρακοβία της σημερινής Πολωνίας που εμφανίστηκε στη δραματική ταινία του Steven Spielberg "Η Λίστα του Schindler" το 1993.

Πριν από πέντε μόλις χρόνια, η 43χρονη Teege έμαθε τυχαία ότι ο παππούς της ήταν ο σαδιστής δολοφόνος γνωστός ως ο "Χασάπης του Plaszow" που απαγχονίστηκε το 1946 για το βασανισμό και τη δολοφονία χιλιάδων θυμάτων.

Οι γονείς της Teege είχαν μόνο έναν σύντομο δεσμό κι έδωσαν την κόρη τους για υιοθεσία λίγες μόλις εβδομάδες μετά τη γέννησή της. Είχε δοθεί σε ανάδοχη οικογένεια και τελικά υιοθετήθηκε από ένα ευκατάστατο ζευγάρι σε προάστιο του Μονάχου όταν ήταν επτά ετών, βλέποντας τη βιολογική της μητέρα μόνο σποραδικά.

Μετά από αρκετά χρόνια, κοιτάζοντας στις στοίβες των βιβλίων στην τοπική βιβλιοθήκη του Αμβούργου, σκόνταψε πάνω σ’ έναν τίτλο που της θύμισε τη δική της κατακερματισμένη προσωπική ιστορία: "Ich muss doch meinen Vater lieben, oder;" (Πρέπει ν’ αγαπώ τον πατέρα μου, σωστά;)

Η ηλικιωμένη γυναίκα που εικονιζόταν στο βιβλίο της φάνηκε αμυδρά οικεία και μια γρήγορη ματιά στις βιβλιογραφικές λεπτομέρειες αποκάλυψε μια τέλεια αντιστοιχία μ’ εκείνες της βιολογικής της μητέρας.

"Ήταν σαν να έχασα τη γη κάτω από τα πόδια μου", δήλωσε η Teege στο AFP.

"Έπρεπε να καθίσω σ’ ένα παγκάκι. Τηλεφώνησα στον άνδρα μου και του είπα ότι δεν μπορούσα να οδηγήσω και πως έπρεπε να έρθει να με πάρει. Έπειτα είπα στην οικογένειά μου ότι δεν ήθελα να με ενοχλήσουν, ξάπλωσα και διάβασα μονορούφι όλο το βιβλίο".

Σε μια από τις πιο οδυνηρές σκηνές της ταινίας του Spielberg, ο Goeth - τον οποίο υποδυόταν ο Ralph Fiennes - αρχίζει να πυροβολεί για πλάκα Εβραίους αιχμαλώτους από το μπαλκόνι της οικείας του μέσα στο στρατόπεδο συγκέντρωσης προτού αφήσει ελεύθερα τα σκυλιά να τους ξεσκίσουν.

Η Teege είπε ότι είχε δει τη "Λίστα του Schindler" όταν ήταν φοιτήτρια στο Ισραήλ αλλά δεν ήταν σίγουρη πόσο πιστή απεικόνιση της πραγματικής ζωής του Goeth ήταν.

"Εκείνη τη στιγμή δεν έκανα κανένα συσχετισμό με τη δική μου ζωή. Παρόλο που το όνομα γέννησής μου είναι Goeth, δεν ήταν γραμμένο στην οθόνη και όταν το άκουσα στην ταινία δεν μου πέρασε καν από το μυαλό ότι θα μπορούσε να υπάρχει κάποια σύνδεση".

Φωτογραφία του Goeth πάνω από το κρεβάτι της

Ακόμη κι όταν την εγκατέλειψαν οι γονείς της, η Teege είχε καλές αναμνήσεις από τις περιστασιακές επισκέψεις και τις κάρτες που της έστελνε στα γενέθλιά της η γιαγιά της Ruth.

"Ως εγκαταλειμμένο παιδί, ήταν ένα πολύ σημαντικό πρόσωπο στη ζωή μου", δήλωσε.

Η Teege συγκλονίστηκε όταν έμαθε αργότερα πως αυτή η ευγενική γυναίκα είχε ζήσει για ένα διάστημα ως ερωμένη του Goeth στο ίδιο κτίριο του στρατοπέδου συγκέντρωσης από το οποίο είχε δολοφονήσει τόσους κρατούμενους.

Είχαν γνωριστεί όταν εκείνη δούλευε ως γραμματέας του Schindler στην Κρακοβία. Η κόρη τους Monika γεννήθηκε το 1945.

Η Ruth πήρε το επώνυμο Goeth λίγο μετά την εκτέλεσή του και, αρνούμενη τα εγκλήματά του ως το τέλος, είχε ακόμη μια φωτογραφία του πάνω από το κρεβάτι της μέχρι που αυτοκτόνησε το 1983.

Κειμενογράφος διαφημίσεων και μητέρα δύο παιδιών, η Teege αποπνέει μια ζεστασιά που διαψεύδει την καταγωγή της.

Το βιβλίο της, γραμμένο από κοινού με τον δημοσιογράφο Nikola Sellmair, παρουσιάζει ένα πορτρέτο της ανοιχτόχρωμης μαύρης Teege να κοιτά από το εξώφυλλο.

Ο τίτλος του βιβλίου αναφέρεται στη διαπίστωση ότι ο ίδιος ο παππούς της θα μπορούσε να την είχε θεωρήσει υπάνθρωπο και να την είχε σκοτώσει όπως όλους εκείνους τους Εβραίους που δολοφόνησε.

Η ίδια η Teege επισκέφθηκε το μουσείο Schindler στην Κρακοβία, τη βίλα του Goeth στο Plaszow και άφησε λίγα λουλούδια για τα θύματα στο μνημείο εντός του στρατοπέδου.

Παρά το γεγονός ότι με τη μητέρα της είναι αποξενωμένες, η Teege λέει ότι μπορεί να καταλάβει γιατί τα τρομερά μυστικά της οικογένειας κρατήθηκαν κρυφά από αυτήν, επισημαίνοντας ότι η δεύτερη γενιά Γερμανών μετά τους Ναζί είχε ένα πολύ διαφορετικό βάρος να επωμιστεί σε σχέση με την τρίτη.

"Η μητέρα μου ήταν εντελώς ανίκανη να διαχειριστεί τη δική της ιστορία. Και ήθελε να με προστατεύσει κρατώντας με στο σκοτάδι", είπε.

"Μόλις έμαθα το παρελθόν της οικογένειάς μου, έπρεπε να πάρω μια συνειδητή απόφαση να ζω στο εδώ και το τώρα".

Η Teege εξηγεί ότι, μέσω του βιβλίου της, προσπαθεί να διαχειριστεί τον τρόμο και την κατάθλιψη που της ενέπνευσε το οικογενειακό της δέντρο αλλά και να θέσει πιο καθολικά ερωτήματα για το πως ν’ αντιμετωπίσει το βάρος του παρελθόντος σήμερα.

"Φυσικά η ιστορία μου είναι συγκλονιστική και πρωτότυπη", είπε.

"Αλλά αφορά και γενικότερα στο γεγονός ότι είναι δυνατό να προχωρήσεις πέρα από την απογοήτευσή σου και ν’ αποκτήσει ένα είδος προσωπικής ελευθερίας από το παρελθόν ανακαλύπτοντας ποιος πραγματικά είσαι".

Σύμφωνα με την Teege, η μεσοαστική της ανατροφή την είχε θωρακίσει σε μεγάλο βαθμό από τον ρατσισμό στη σημερινή Γερμανία.

Τώρα, μετά τη σκληρή και μακροχρόνια πάλη της με την κληρονομιά της μητέρας της, είναι έτοιμη να ξεκινήσει να εξερευνά τις Αφρικανικές ρίζες της.

"Ανυπομονώ να μάθω περισσότερα για την άλλη πλευρά μου".

 

http://www.ynetnews.com/articles/0,7340,L-4435005,00.html