Rotagon.gr12.2.2014
Παναγιώτη Μιχαήλ Παναγιωτίδη
 

Ο ΣΥΡΙΖΑ φιλοδοξεί να κυβερνήσει τη χώρα, φιλοδοξία θεμιτή. Η υπόθεση Καρυπίδη όμως δημιουργεί ερωτηματικά, αφού έγιναν σοβαρά λάθη : 

Λάθος 1ο:Η ίδια η επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ να τον χρίσει υποψήφιο Περιφερειάρχη. Αποτελεί παιδική αφέλεια και σοβαρή άγνοια κινδύνου για ένα κόμμα, τη σημερινή εποχή να μην κάνει φύλο και φτερό κάθε υποψήφιο. Ζούμε στην εποχή των social media και της ψηφιακής μνήμης. Αν ο ΣΥΡΙΖΑ είχε «ψάξει» τον Καρυπίδη επαρκώς δεν θα τον επέλεγε για υποψήφιο, γιατί ας μη γελιόμαστε : οι σαφώς αντισημιτικές και δημοσιοποιημένες απόψεις του, εμπλουτισμένες με την κατάλληλη δόση εβραϊκής συνομωσιολογίας, αποπνέουν κλασικό ρατσισμό. 

Λάθος 2ο:Το λάθος έγινε, η γκάφα αποκαλύφθηκε. Στο σημείο αυτό έπρεπε να είχε επέμβει αποτελεσματικά η ηγεσία του κόμματος και προσωπικά ο Πρόεδρός του, να το «πάρει πάνω του». Ένα από τα χαρακτηριστικά του ηγέτη είναι η αναγνώριση του λάθους του και η άμεση διόρθωσή του. Ο κ. Τσίπρας, έδειξε ατολμία και κρύφτηκε πίσω από τις κομματικές διαδικασίες, αντί να δείξει το πολιτικό αντανακλαστικό και να λύσει το θέμα με την άμεση ανάκληση της υποψηφιότητας Καρυπίδη. Εσωτερικό κόστος θα είχε αλλά θα έδειχνε μια ηγετική πυγμή, που ακόμα και σε ένα αριστερό κόμμα που βασίζεται στα όργανά του, είναι απαραίτητη. Αν ο κ. Τσίπρας γίνει πρωθυπουργός και διαπιστωθεί ένα σοβαρό πρόβλημα, θα το αφήσει στις κομματικές διαδικασίες να λυθεί; Οι ηγετικές του ικανότητες και η ικανότητα διαχείρισης κρίσεων, δοκιμάστηκαν και δοκιμάστηκαν ανεπιτυχώς. 

Λάθος 3ο: Βεβαίως και θα υπήρχε αντίδραση από την ισχυρότατη αμερικανοεβραϊκή Επιτροπή (AJC) και το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο και από πολλούς άλλους. Η ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ που περιέχει τη φράση «…αποτελεί απαράδεκτη απόπειρα παρέμβασης στα εσωτερικά πράγματα της χώρας…» είναι παντελώς ξένη με την πραγματικότητα που ο ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται να αγνοεί. Ουσιαστικά αυτή η ανακοίνωση δείχνει την ξεπερασμένη απομονωτική άποψη της παλιάς αριστεράς, τον εγκλεισμό της σε μια γυάλα που δεν επικοινωνεί με το παγκόσμιο περιβάλλον. Φοβίζει και προβληματίζει στην ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ επίσης, ότι ουσιαστικά βλέπει συνωμοσία της AJC με το Μέγαρο Μαξίμου. Αν έψαχνε καλύτερα θα έβλεπε ότι η ίδια οργάνωση έχει σθεναρά κατακρίνει και την ενσωμάτωση τέως βουλευτών του ΛΑΟΣ στη ΝΔ και την υπουργοποίηση ενός από αυτούς. Αυτή η λογική που υπαγορεύει ότι στο δικό μας λάθος οι άλλοι δεν έχουν δικαίωμα να ομιλούν, είναι απολύτως ασύμβατη με τις διεθνείς σχέσεις και τις προδιαγραφές που τις διέπουν. 

Λάθος 4: Η έλλειψη κεντρικού ελέγχου. Πού τελειώνει ο σεβασμός της διαφορετικής εσωκομματικής άποψης και πού αρχίζει η σοβαρότητα μιας ομοιογενούς και συνεπούς πολιτικής ταυτότητας; Τελικά, ποιος κάνει κουμάντο σ’ αυτό το κόμμα; 

Η εκτόξευση από το 4% στο 25% δεν έρχεται χωρίς προβλήματα, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει σαφές πρόβλημα ηγεσίας -δεν αφορά αυτό μόνο στο πρόσωπο του Αλέξη Τσίπρα αλλά και στον τρόπο που παίρνονται οι αποφάσεις στα όργανα- που προέρχεται από το όπως-όπως στρίμωγμα εξαιρετικά αντικρουόμενων απόψεων και αντιλήψεων, εν ονόματι της πιθανότητας κατάκτησης της εξουσίας. 

Ο Καρυπίδης έφυγε, ο ΣΥΡΙΖΑ όμως βγαίνει πληγωμένος από αυτή την υπόθεση. Πληγωμένος στα μάτια όσων είναι ψηφοφόροι του ή το σκέφτονται και δεν είναι τυφλά κομματικά του στελέχη, όσοι ζητούν αποδείξεις για την ικανότητα του κόμματος να κυβερνήσει μέσα σε πολύ δύσκολες συνθήκες. Το λάθος της επιλογής Καρυπίδη, θα μπορούσε να εξελιχθεί σε μια πρώτης τάξεως ευκαιρία απτών αποδείξεων σοβαρότητας, ωριμότητας και ικανότητας. Αυτή η ευκαιρία χάθηκε. 

http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.anagnwstes&id=31668&fb_action_ids=680384322000734&fb_action_types=og.likes&fb_source=other_multiline&action_object_map=%5B207177182810569%5D&action_type_map=%5B%22og.likes%22%5D&action_ref_map=%5B%5D