5 Απριλίου 2014
του Τεύκρου Σακελλαρόπουλου
Τι είναι αυτό που κάνει τον Σολομώντα τόσο ξεχωριστό ανάμεσα στις μορφές που πέρασαν και άφησαν το αποτύπωμα τους στη ζωή αυτή;
Τι είναι αυτό που ξεχωρίζει αυτόν τον άνθρωπο από τους άλλους;
Τι είναι αυτό που ορίζει αυτή την “έννοια” του Σολομώντα και του δίνει αυτή τη Σοφία;
Κάποιος μπορεί να κινηθεί σε πολλές τροχιές προκειμένου να διερευνήσει τις απαντήσεις και να ανακαλύψει τις απαντήσεις… Ας δούμε ωστόσο εν συντομία τι περίπου έχουμε στο μυαλό μας για αυτόν τον άνθρωπο…
Η ιστορική (πάντοτε βέβαια ασαφής) έρευνα παρουσιάσει τον Σολομώντα κάτοχο μοναδικής Σοφίας και ικανοτήτων όσον αφορά το πραγματικό αλλά και το μεταφυσικό επίπεδο. Ο Σολομώντος είχε αρετές εντελώς απροσπέλαστες για τους υπόλοιπους θνητούς. Απροσπέλαστες όχι μόνο για την εποχή του, αλλά στο διηνεκές… Μπορούσε να μιλήσει με τα ζώα, να κυριαρχεί στους δαίμονες, να διατάζει τον άνεμο…
Η Σοφία του παροιμιώδης… Ζήτησε και έλαβε το μέγιστο δώρο…
Ταυτόχρονα όμως δεν υστερούσε σε τίποτα από τα εντελώς ανθρώπινα και πραγματικά. Ο πλούτος του αμύθητος, η δόξα του και η φήμη του αξεπέραστες, η πολυτέλεια, οι απολαύσεις του και ο τρόπος ζωής του μυθικός… Ακόμα το παλάτι λέγεται πως ήταν μεγαλοπρεπέστερο του Ναού…
ΤΙ είναι λοιπόν αυτό που κάνει τον Σολομώντα ΤΟΣΟ ξεχωριστό μεταξύ των ανθρώπων ανά τους αιώνες;
Ας δούμε ποια συνοπτικά τα χαρακτηριστικά που με πρώτη ματιά θα ήταν επαρκή να του προσδώσουν σημαίνουσα θέση ανά τους αιώνες:
Η Σοφία
Βεβαίως ο Σολομών ήταν σοφός. Μα πόσο πολύ σοφός; Άραγε οι Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι ήταν λιγότεροι σοφοί από τον Σολομώντα; Δεν το νομίζω. Ο Σολομών ήταν θρύλος, ο Πλάτων όμως υπάρχει. Οι σοφοί της Αρχαίας Ελλάδας έγραψαν και επηρέασαν όσο τίποτα τον Δυτικό τουλάχιστον πολιτισμό. Αλλά όχι μόνο αυτοί. Ο Κομφούκιος ήταν λιγότερο σοφός από τον Σολομώντα; Πάλι δεν το νομίζω… Ακόμα πρέπει να ομολογήσω πως και η περίφημη ιστορία του διαμοιρασμού των νηπίων δεν μου φαίνεται και τόσο λαμπρή. Απλή λογική και συναίσθημα θα ήταν αρκετά για έναν σώφρονα άνθρωπο να εκτιμήσει ανάλογα την κατάσταση…
Προσωπικά δεν βλέπω κανέναν λόγο για τον οποίο ο Σολομώντος θα ήταν ξεχωριστός σε σχέση με τους άλλους σοφούς.
Ο πλούτος
Δεν μπορούμε να διαφωνήσουμε, ο πλούτος του Σολομώντα ήταν αμύθητος. Αλλά υπήρχαν και πριν και μετά εξ ίσου πλούσιοι (και πολύ περισσότερο) είτε βασιλείς, είτε απλοί άνθρωποι. Σε σχέση με τον Μίδα της Λυδίας ή τον Κροίσο της Λυκίας σίγουρα θα ήταν φτωχότερος γιατί τη φήμη του την απέκτησε κυρίως λόγω της σοφίας του και όχι του πλούτου του όπως οι προαναφερθέντες. Συγκρινόμενους και με τους ηγεμόνες της περιοχής σίγουρα ήταν πολύ πιο φτωχός. Οι φαραώ, οι Βαβυλώνιοι είχαν σίγουρα απείρως περισσότερο χρυσάφι και πετράδια…
Ούτε λοιπόν και ο πλούτος του ήταν τόσο ξεχωριστός, ώστε να αποτελεί σημείο μεγάλης διαφοράς από τους υπόλοιπους.
Ο τρόπος πολιτικής διακυβέρνησης
Στον τομέα αυτό εάν κρίνουμε εκ του αποτελέσματος μάλλον ο Σολομώντος αστόχησε. Κατασκεύασε σπουδαία δημόσια έργα (το παλάτι του και τον Ναό συμπεριλαμβανομένων), ακολούθησε έντονη οικονομική και εμπορική εξωτερική πολιτική, αλλά τελικά υπερχρέωσε, εξήντλησε και στο τέλος κατάφερε εμμέσως να διαλύσει το κράτος του. Μετά την Βασιλεία του επήλθε η διχοτόμηση και οσονούπω και η παρακμή. Ίσως να μην ήταν αιτία ο ίδιος, αλλά δύσκολα μπορούμε να αποφύγουμε την αξιολόγηση…
Συνεπώς ούτε και η Πολιτική του διακυβέρνηση ήταν περισσότερο εμπνευσμένη από πολλών άλλων προσωπικοτήτων ανά τους αιώνες.
Η κληρονομιά σε απογόνους
Αν και διέθετε απεριόριστο αριθμό από συζύγους και αναρίθμητες παλλακίδες μόνο δύο γιούς άφησε. Ο Ραμσής άφησε στρατιές. Άλλοι υπήρξαν μόνο εξ αυτού του γεγονότος γενάρχες με τους απογόνους τους να φθάνουν ως τις ημέρες μας… Όχι όμως και του Σολομώντα.
Ο Σολομών δεν άφησε δική του γενιά… Ούτε και οι γιοί του διεκδικούν δάφνες ικανοτήτων…
Η δύναμις επί των δαιμόνων και η μαγεία
Αυτό το ζήτημα δεν μπορώ να το αξιολογήσω ακριβώς. Ανήκει σε άλλη σφαίρα και ίσως να είναι και το σημείο κλειδί, διότι δεν μπορώ να γνωρίζω τι βαθμό επιρροής μπορεί να είχαν και άλλοι άνθρωποι στην μαγεία.
Ποια είναι η πραγματική διαφορά
Στην ζωή υπάρχουν δύο σχέδια: το πλάνο Α (άλφα) κα το πλάνο Β (βήτα). Όλες μας οι πράξεις και οι επιθυμίες διακατέχονται από τη λογική του πλάνου Α. Ότι θα θέλαμε, ότι έχουμε σχεδιάσει και υπολογίσει ανήκουν στο πλάνο Α. Ωστόσο ο κόσμος μας ανήκει εγγενώς στο πλάνο Β. Όλα όσα και να σχεδιάζουμε ποτέ δεν εξελίσσονται όπως θα θέλαμε. Ποτέ δεν δουλεύει το πλάνο Α, αλλά αντιθέτως δουλεύει τέλεια και πάντα το πλάνο Β. Ακόμα και αν κάποιος καταφέρει να «ξεγελάσει» τη ζωή και να «λειτουργεί» με βάση το πλάνο Α για πολύ μεγάλο διάστημα της ζωής του, το πλάνο Β παραμονεύει και ακόμα και την ύστατη στιγμή καραδοκεί να τα χαλάσει όλα. Ο προαναφερθείς Μίδας, ο Κροίσος, ο Ωνάσης αν και έζησαν μέσα στο πλάνο Α (ίσως), το τέλος τους ήταν σκηνοθετημένο από το πλάνο Β, (και με πολύ σκληρό τρόπο μάλιστα).
ΑΥΤΗ είναι λοιπόν η ΔΙΑΦΟΡΑ…
Ο Σολομών κατάφερε να ζήσει ολόκληρη τη ζωή του ΠΑΡΑΜΕΝΟΝΤΑΣ στο πλάνο Α. Αυτό κανείς άλλος ποτέ δεν το πέτυχε, ούτε και πρόκειται (νομίζω)…
ΑΚΡΙΒΩΣ λοιπόν και για αυτό το λόγο θεωρήθηκε ο Άρχων της μαγείας και των δαιμόνων! Είναι εντελώς αδύνατο και αδιανόητο για οποιονδήποτε άλλον να επιτύχει αυτή την εφαρμογή του πλάνου Α καθ όλη τη διάρκεια της ζωής του…
ΑΚΡΙΒΩΣ όμως εδώ βρίσκεται και το τραγικό (για τους άλλους)… Επειδή τα έργα και η ζωή του ανήκαν στο πλάνο Α, αμέσως μετά το θάνατό του ή λίγο αργότερα συνετρίβησαν από το πλάνο Β.
Το Βασίλειο του Ισραήλ διαμοιράστηκε και σύντομα χάθηκε, ο Ναός ξεθεμελιώθηκε και δεν έμεινε ούτε πέτρα, (ενώ ο δεύτερος Ναός επέζησε όσον αφορά ένα τμήμα των θεμελίων του) για το παλάτι του ίχνος, η Κιβωτός της Διαθήκης χάθηκε, οι Εβραίοι αιχμαλωτίστηκαν από τον Ναβουχοδονόσωρα και ου εστίν τέλος των εντελώς αρνητικών εξελίξεων που ακολούθησαν.
Βλέπετε, ότι γίνεται μέσα στο πλάνο Β ΕΠΕΙΔΗ ακριβώς και όλος ο κόσμος λειτουργεί ΣΕ ΑΥΤΟ το πλάνο (το πλάνο Β) είναι ενταγμένο… Ο Παρθενώνας επέζησε, οι απόγονοι του Ραμσή το ίδιο, διάφορα έθνη καλώς – κακώς τα κατάφεραν• τα έργα όμως και οι ημέρες του Σολομώντα συνεθλίβησαν από την ανισορροπία αυτή, η οποία στο διάβα της τα παρέσυρε όλα. Το πλάνο Β ξαναχτύπησε, ακόμα κι αν ο μοναδικός εκπρόσωπος του πλάνου Α κατάφερε να το αποφύγει (όσο τουλάχιστον ζούσε)…
Η ζωή και τα έργα του Σολομώντα στιγμάτισαν την ιστορία των ομοεθνών του αρνητικά. Για χάρη ενός ανθρώπου που έζησε στο πλάνο Α της ζωής, χιλιάδες αν όχι εκατομμύρια αναγκάστηκαν να υποστούν ούτε καν το πλάνο Β, αλλά ενδεχομένως το πολύ χειρότερο πλάνο Γ των συνεχών διωγμών, καταστροφών και του ολοκαυτώματος.
Ίσως ο Σολομών να ήταν η χειρότερη στιγμή στην ιστορία του Ισραήλ…