18.5.2015
Ζαν Κοέν
Το άρθρο αυτό το είχα γράψει στις 16 Μαρτίου φέτος μετά την εκδήλωση στο «Μέγαρον Plus» όπου ο κ. Κωσταντίνης δεν αντέδρασε στα λεγόμενα της Φωτεινής Τομαή. Δεν το δημοσίευσα τότε διότι ήθελα να δώσω στον Πρόεδρο του ΚΙΣ το πλεονέκτημα της αμφιβολίας ότι απλώς ήταν παράλειψη που δεν αντέδρασε.
Εχθές όμως στις ειδήσεις του Σκάϊ κατάλαβα ότι είχα λάθος. Ο κ. Κωσταντίνης είπε στις ειδήσεις του Σκάϊ ότι στην απαίτηση της δημάρχου Καβάλας να μικρύνει το Άστρο Του Δαυίδ:
«Της εξήγησα ότι αυτό δεν είναι έμβλημα εθνικό αλλά είναι θρησκευτικό σύμβολο της Εβραϊκής θρησκείας ανάλογο με το σταυρό της Χριστιανικής θρησκείας. Συμφώνησε τελικά, μου είπε να το μικρύνουμε αν είναι δυνατόν λίγο, της απάντησα ότι δεν είναι δυνατόν να μικρύνει δεδομένου ότι έχει ήδη κατασκευασθεί»[1]
Και αναρωτιέμαι εγώ: δηλαδή αν δεν είχε χαραχθεί θα υποχωρούσε στην απαίτηση; Σύμφωνα με την απάντηση του είναι λογικό να συμπεράνει κανείς ότι ναι θα υποχωρούσε.
Στο αρχικό μου άρθρο μεταξύ άλλων έγραφα και τα εξής:
«Όταν ξεκίναγα την επαγγελματική μου σταδιοδρομία, ο κολλητός μου φίλος Αλμπέρτο Μανουάχ μου έδωσε το βιβλίο Up The Organization του Robert Townsend, Διευθύνοντα Συμβούλου της εταιρείας AVIS. Ο Robert Townsend έμεινε στην ιστορία για το διαφημιστικό σλόγκαν της AVIS «We are only number two, that is why we try harder».
Στο βιβλίο ο Robert Townsend έλεγε μεταξύ των άλλων ότι οποιαδήποτε θέση και να κατέχεις, ύστερα από 7 χρόνια πρέπει να αποχωρήσεις οικειοθελώς διότι όχι μόνο δεν έχεις τίποτα πια να προσφέρεις, αλλά κάνεις και κακό δεδομένου ότι δεν αφήνεις να αναλάβει νέο αίμα και νέες ιδέες που θα πάνε την οργάνωση πιο μπροστά.
Το πόσο δίκιο είχε ο Robert Townsend το αντιλήφθηκα πριν από μερικές μέρες (3.3.2015) κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης «Ολοκαύτωμα Και Μνήμη» που διοργανώθηκε από το Εβραϊκό Μουσείο Ελλάδας σε συνεργασία με το «Μέγαρον Plus». Στην εκδήλωση μεταξύ άλλων παρευρισκόταν και η κυρία Φωτεινή Τομαή (λείπει ο Μάρτης από τη Σαρακοστή;). Ναι, ναι, η ίδια κυρία που προσπαθεί εδώ και μια δεκαετία περίπου, διαστρεβλώνοντας την ιστορία των Ελλήνων Εβραίων κατά τη διάρκεια της κατοχής, να μας πείσει πως όλοι οι Έλληνες Χριστιανοί βοήθησαν τους Εβραίους.»[2]
Αγαπητέ κύριε πρόεδρε του ΚΙΣ, χωρίς να θέλω να σας στεναχωρήσω (τουλάχιστον όχι πολύ), νομίζω ότι μετά και τη χθεσινή σας δήλωση (17.5.2015) στις ειδήσεις του Σκάϊ έχει έρθει η ώρα να αποχωρίσετε από την προεδρία και να την παραδώσετε σε κάποιον νεότερό σας, κάποιον που καταρχάς όχι μόνο θέλει να βρίσκεται σε αυτή τη θέση αλλά και που μπορεί να εκπροσωπήσει επάξια τον Εβραϊσμό της Ελλάδας. Εσείς σε αυτή σας τη θητεία μετρηθήκατε, ζυγιστήκατε και βρεθήκατε ελλιπής.
Βλέπετε εκτός όλων των άλλων αρνείστε να βοηθηθείτε από νεότερους σας σε θέματα επικοινωνίας (και δεν εννοώ τον εαυτό μου διότι και εγώ είμαι πια μεγάλος σε ηλικία), στρατηγικής, και πολιτικής, δεν δίνετε και τα εύσημα, δημοσίως σε αυτούς που πρέπει. Αυτό δείχνει πως ήρθε η ώρα να αποχωρίσετε διότι φοβάστε για την υστεροφημία σας. Παράδειγμα, ποτέ δεν αναφέρατε δημοσίως ότι την «Ημέρα Μνήμης» την έφτιαξα εγώ που έφερα το Νίκο Μπίστη σε συνάντηση μαζί σας αφού τον ρώτησα αν θα την έκανε και μου είπε βεβαίως.
Θέλω εδώ να τονίσω κύριε Κωσταντίνη πως επ’ουδενή λόγω δεν πρόκειται να κρίνω την πολυετή και επιτυχημένη προσφορά σας στον Ελληνικό Εβραϊσμό. Μάλιστα θα έλεγα πως κανείς από αυτούς που δεν πρόσφεραν ποτέ και τίποτα στον Ελληνικό Εβραϊσμό έχουν δικαίωμα να κρίνουν την προσφορά σας ακόμα και αν ήταν (που δεν ήταν) αποτυχημένη.
Καταλαβαίνω απόλυτα ότι η καρέκλα είναι γλυκιά, όπως καταλαβαίνω ότι το χρήμα πολλοί «εμίσησαν τη δόξα ουδείς», αλλά εάν πραγματικά θέλετε το καλό του ελληνικού Εβραϊσμού θα πρέπει να κάνετε τη καρδιά σας πέτρα και να αρκεστείτε στα λίγες χιλιάδες άρθρα και φωτογραφίες που γράφτηκαν για εσάς και να μας αφήσετε να συνεχίσουμε τον δρόμο μας σε μια νέα εποχή, την οποία πολύ λίγο καταλαβαίνετε.
Αν πάλι η επίκληση στα Εβραϊκά σας αισθήματα δεν φτάνει, σας υπόσχομαι εγώ προσωπικά να κάνουμε μια τελετή με φωτογράφους και δημοσιογράφους όπου θα σας ονομάσουμε επίτιμο πρόεδρο.
Ίσως αναρωτιέστε γιατί τέτοιος θυμός και δυσαρέσκεια. Η απάντηση είναι πολύ απλή: Ως απόγονος του Ολοκαυτώματος δεύτερης γενιάς, δεν δέχομαι οι Χριστιανοί συμπατριώτες μου να μου κλέψουν για δεύτερη φορά την ιστορία μου, και να μου κάνουν χάρες.
Και ως ηλικιωμένη πια δεύτερη γενιά του Ολοκαυτώματος αν δεν αντισταθούμε τώρα στα ψέματα της ελληνικής πολιτείας και στα παραμύθια της κ. Φωτεινής Τομαή, και τις «χάρες» της κ. Δημάρχου οι επόμενες γενιές δεν θα μάθουν ποτέ την ιστορική αλήθεια για τους προγόνους τους. Αν λοιπόν η ηγεσία μας δεν μπορεί να κάνει κάτι γιαυτό μπορεί τουλάχιστον να φύγει.
Ίσως με ρωτήστε: Είναι σίγουρο ότι ο νεότερος θα είναι καλύτερος; Όχι βέβαια, αλλά σίγουρα θα καταλαβαίνει τα πράγματα καλύτερα αφού δεν θα έχει περάσει από το ολοκαύτωμα και θα έχει μεγαλώσει με το κράτος του Ισραήλ, και αυτό, όπως λένε και οι Αγγλοσάξονες «makes all the difference in the world».
Καταλαβαίνω ότι σας πικραίνει το γεγονός ότι το όνομά σας δεν θα υπάρχει στο βιβλίο όσο θα θέλατε για τις επόμενες γενιές, αλλά, όπως σας είπα και πιο πάνω, κάντε τη καρδιά σας πέτρα για το καλό του ελληνικού Εβραϊσμού.
Φιλικά
Ζαν Κοέν
[1] Σκάϊ λεπτό 40.13 http://www.skai.gr/player/TV/?mmid=259519
[2] Για περισσότερες λεπτομέρειες Το πρόβλημα που λέγεται Φωτεινή Τομαή