Jpost Παρασκευή 7.2.2025
Του Jonathan Lieberman*

Ο αντισημιτισμός έχει επιβιώσει για χιλιετίες προσαρμοζόμενος στις επικρατούσες ιδεολογίες της εποχής. Τώρα έχει προσαρμοστεί για άλλη μια φορά – μεταμορφώνεται σε ιστορική κλοπή.

Το 2021, ο Ντέιβιντ Μπάντιελ, Βρετανός Εβραίος κωμικός, σεναριογράφος και συγγραφέας, έγραψε ένα λαμπρό, διεισδυτικό και απίστευτα αποκαλυπτικό βιβλίο με τίτλο "Οι Εβραίοι δεν μετράνε".

 Σε αυτό, ο Baddiel υποστηρίζει ότι οι Εβραίοι αντιμετωπίζονται διαφορετικά από όλες τις άλλες μειονότητες, θεωρούνται «πολύ λευκοί» για να δικαιολογήσουν την ίδια εκτίμηση με άλλα θύματα ρατσισμού.

Υποστηρίζει ότι ο αντισημιτισμός είναι ένας «ρατσισμός δεύτερης κατηγορίας», ένας που γίνεται ανεκτός ή ακόμα και αγνοείται από εκείνους που ισχυρίζονται ότι πολεμούν ενάντια στον φανατισμό σε όλες τις μορφές του.

Όταν πρωτοδιάβασα το βιβλίο –πριν από τα σεισμικά γεγονότα των τελευταίων δεκαέξι μηνών– ένιωσα ότι θα έπρεπε να είναι απαραίτητο να το διαβάσουν όλοι. Εξηγεί, με αξιοσημείωτη σαφήνεια, το σύγχρονο φαινόμενο του μίσους εναντίον των Εβραίων, που επιμένει ακόμη και σε δήθεν προοδευτικούς κύκλους.

Για μια πιο λεπτή και ιστορικά εκτεταμένη εξερεύνηση του θέματος, αρκεί να στραφεί κανείς στα γραπτά του αείμνηστου, Αρχιραβίνου Λόρδου Jonathan Sacks, 1948-2020 (βλ.: The Rabbi Sacks Legacy). Ο Ραβίνος Σακς έγραψε εκτενώς για τη μετάλλαξη του αντισημιτισμού στην ιστορία. «Πρώτα, μας μισούσαν εξαιτίας του Θεού μας. Μετά μας μίσησαν γιατί «σκοτώσαμε τον Θεό τους». Μετά μας μισούσαν γιατί ήμασταν διαφορετικοί. Μετά μας μισούσαν γιατί προσπαθούσαμε να είμαστε ίδιοι. Στη συνέχεια, μας υβρίζουν ως μια υπανθρώπινη φυλή χωρίς δικό μας σπίτι – με αποκορύφωμα το Ολοκαύτωμα. Και τώρα, σε μια διεστραμμένη ιστορική ειρωνεία, μας μισούν επειδή έχουμε ένα δικό μας σπίτι και επειδή τολμάμε να το υπερασπιστούμε.»

Η τελευταία μετάλλαξη: Η ιστορική κλοπή. Σήμερα, μια νέα μετάλλαξη του αντισημιτισμού έχει εμφανιστεί – μια μετάλλαξη που βασίζεται στην παρατήρηση του Baddiel ότι «οι Εβραίοι δεν μετράνε» και η οποία έχει φτάσει σε ένα ακόμη πιο κακόηθες επίπεδο: Την ιστορική κλοπή. Αυτό περιλαμβάνει τη σκόπιμη αλλαγή της ιστορίας για να διαγράψει τους Εβραίους από τη δική τους ιστορία. Διευκολύνει την γκροτέσκα αντιστροφή ότι είμαστε αποικιοκράτες σφετεριστές που προσπαθούν να εκτοπίσουν έναν αυτόχθονα λαό.

Το φαινόμενο αυτό δεν είναι καινούργιο. Ξεκίνησε πριν από δεκαετίες με τους Παλαιστίνιους να κατασκευάζουν τον δικό τους «αρχαίο» λαό, ενώ ταυτόχρονα αρνούνται τον δικό μας. Με τη βοήθεια των ξεδιάντροπα αντι-Ισραηλινών, αντισημιτικών, διεφθαρμένων και ηθικά χρεοκοπημένων Ηνωμένων Εθνών, η βιβλική και ιστορική πραγματικότητα της εβραϊκής ύπαρξης στη Γη του Ισραήλ για περισσότερα από 3.000 χρόνια διαβρώνεται σταθερά. Ο κόσμος, σε μεγάλο βαθμό αδαής και αδιάφορος, έχει εξαρτηθεί από το να αποδέχεται τη μυθοπλασία ως γεγονός. Ωστόσο, την περασμένη εβδομάδα, αυτή η ιστορική κλοπή καταποντίστηκε σε ένα επίπεδο που ακόμη και ο πιο κυνικός, απογοητευμένος από τον κόσμο Εβραίος δύσκολα θα μπορούσε να πιστέψει.

Άουσβιτς: Η διαγραφή. Στο Good Morning Britain, το εμβληματικό πρωινό τηλεοπτικό πρόγραμμα του ITV - ενός από τα μεγαλύτερα δίκτυα εκπομπής του Ηνωμένου Βασιλείου - εκτυλίχθηκε μια συγκλονιστική πράξη ιστορικού ρεβιζιονισμού. Κατά τη διάρκεια ενός αφιερώματος για την 80ή επέτειο από την απελευθέρωση του Άουσβιτς, όπου παρευρέθηκε ο βασιλιάς Κάρολος, ο παρουσιαστής Ρανβίρ Σινγκ δήλωσε: «Έξι εκατομμύρια άνθρωποι σκοτώθηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, καθώς και εκατομμύρια άλλοι επειδή ήταν Πολωνοί, ανάπηροι, ομοφυλόφιλοι ή ανήκαν σε άλλη εθνική ομάδα»

Έξι εκατομμύρια άνθρωποι. Όχι έξι εκατομμύρια Εβραίοι.

Όπως είναι λογικό, η εβραϊκή κοινότητα στη Βρετανία αντέδρασε με οργή. Υποβλήθηκαν καταγγελίες στην Ofcom, τη ρυθμιστική αρχή ραδιοτηλεοπτικών εκπομπών, με αποτέλεσμα το ITV να ζητήσει μια βαρετή συγγνώμη: «Στις χθεσινές ειδήσεις, όταν αναφέραμε τα μνημόσυνα στο Άουσβιτς, είπαμε ότι έξι εκατομμύρια άνθρωποι σκοτώθηκαν στο Ολοκαύτωμα, αλλά ουσιαστικά παραλείψαμε να πούμε ότι ήταν Εβραίοι. Αυτό ήταν το λάθος μας, για το οποίο ζητάμε συγγνώμη».

Λάθος; Το Λεξικό του Κέιμπριτζ ορίζει το λάθος ως «μια ενέργεια ή απόφαση που είναι εσφαλμένη ή παράγει ένα αποτέλεσμα που είναι σφάλμα ή μη σκόπιμο».

 Ήταν όμως πραγματικά μη σκόπιμο;

Η σκόπιμη διαγραφή του εβραϊκού πόνου. Αρνούμαι να πιστέψω ότι οποιοδήποτε μορφωμένο άτομο στον δυτικό κόσμο μπορεί απλώς να «ξεχάσει» να αναφέρει τους Εβραίους στο πλαίσιο του Ολοκαυτώματος και του Άουσβιτς. Αυτό δεν ήταν λάθος. Ήταν μια υπολογισμένη, σκόπιμη προσπάθεια να εξαφανιστούν οι Εβραίοι από το πιο φρικτό, αποτρόπαιο έγκλημα στην ιστορία – επειδή η αναγνώριση της θυματοποίησης των Εβραίων δεν ταιριάζει πλέον στη μοντέρνα αφήγηση των Εβραίων ως καταπιεστών, Ναζί και δολοφόνων γενοκτονίας.

Σ΄ αυτήν την διεστραμμένη ιδεολογία, οι Εβραίοι δεν μπορούν να είναι τα θύματα, διότι, υποτίθεται, είναι οι καταπιεστές. Αυτή είναι η τελευταία ύπουλη και επικίνδυνη μορφή αντισημιτισμού, που διαπράττεται από τις ίδιες τις κοινωνίες που ισχυρίζονται ότι υπερασπίζονται την ανεκτικότητα και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Μετά από μια σύντομη ανάπαυλα στον αντισημιτισμό μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, οι δυτικές κοινωνίες επανήλθαν στο μοτίβο, επωάζοντας αυτή τη νέα κακοήθη μετάλλαξη - ιστορική κλοπή - και διαδίδοντάς τη μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, των mainstream ραδιοτηλεοπτικών εκπομπών και σε οποιοδήποτε δεκτικό κοινό πρόθυμο να ακούσει. Και, δυστυχώς, υπάρχουν πολλοί πρόθυμοι δέκτες.

Τι μπορεί να γίνει; Δεν υπάρχει απλή λύση σε αυτό το βαθιά ριζωμένο πρόβλημα, αλλά ο αγώνας πρέπει να ξεκινήσει με την εκπαίδευση. Το βιβλίο του Ντέιβιντ Μπάντιελ, "οι Εβραίοι δεν μετράνε", θα πρέπει να διαβάζεται υποχρεωτικά για όποιον θέλει να σχολιάσει τον αντισημιτισμό. Τα έργα του αείμνηστου Αρχιραβίνου Λόρδου Σακς θα πρέπει να μελετηθούν ως ουσιαστικά ιστορικά και φιλοσοφικά κείμενα. Αλλά πέρα ​​από τα βιβλία, χρειαζόμαστε εκπαίδευση σε βάθος– επισκέψεις σε μουσεία του Ολοκαυτώματος, συζητήσεις με επιζώντες και μια αμείλικτη δέσμευση στην ιστορική αλήθεια. Κάθε δημοσιογράφος, παρουσιαστής και παραγωγός που συμμετέχει στο τμήμα Good Morning Britain θα πρέπει να υποχρεωθεί να περιηγηθεί στο Εθνικό Μουσείο Ολοκαυτώματος ή στο αντίστοιχο μουσείο στις αντίστοιχες χώρες του. Θα πρέπει να αναγκαστούν να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα που τόσο επιπόλαια διέγραψαν. Προσφέρομαι εθελοντικά να γίνω ο ξεναγός τους.

Οι ευρύτερες επιπτώσεις της ιστορικής κλοπής. Αυτό το ζήτημα δεν είναι απλά ένα εβραϊκό πρόβλημα – είναι κοινωνικό. Η διαστρέβλωση της ιστορίας είναι προπομπός σημαντικότερων κινδύνων. Εάν η ιστορική αλήθεια μπορεί να χειραγωγηθεί τόσο εύκολα, τότε οποιαδήποτε ομάδα, ανά πάσα στιγμή, μπορεί να υβριστεί, να περιθωριοποιηθεί ή να διαγραφεί. Το έχουμε ξαναδεί το έργο. Ξεκινά με τους Εβραίους, αλλά δεν τελειώνει ποτέ με τους Εβραίους. Όσοι εμπλέκονται σε αυτόν τον πνευματικό βανδαλισμό –είτε στα μέσα ενημέρωσης, είτε στον ακαδημαϊκό χώρο είτε στην πολιτική– πρέπει να κληθούν και να λογοδοτήσουν. Δεν μπορούμε πλέον να δεχόμαστε αδύναμες, ανειλικρινείς συγγνώμες αφού έχει γίνει η ζημιά. Δεν μπορούμε πλέον να επιτρέψουμε να ξαναγραφτεί η ιστορία μας μπροστά στα μάτια μας. Ο αντισημιτισμός έχει επιβιώσει για χιλιετίες προσαρμοζόμενος στις επικρατούσες ιδεολογίες της εποχής. Τώρα έχει προσαρμοστεί για άλλη μια φορά – μεταμορφώνεται σε ιστορική κλοπή, μια άρνηση όχι μόνο του εβραϊκού πόνου αλλά και της ίδιας της εβραϊκής ύπαρξης. Εάν δεν αντεπιτεθούμε με όλη τη δύναμη της αλήθειας και της εκπαίδευσης, αυτή η διαγραφή θα συνεχιστεί ανεξέλεγκτα. 

Και η ιστορία μας έχει δείξει, ξανά και ξανά, ότι όταν ο αντισημιτισμός αφήνεται να ανθίσει, ο κόσμος υποφέρει δίπλα μας. Το ερώτημα είναι: Θα επιτρέψουμε να επικρατήσει αυτή η τελευταία μετάλλαξη ή θα σηκωθούμε όρθιοι και θα διεκδικήσουμε ξανά την ιστορία μας προτού μας την κλέψουν για πάντα;֍

*Ο συγγραφέας είναι ένας ραβίνος και γιατρός που ζει στο Ramat Poleg της Νετάνια στο Ισραήλ και είναι συνιδρυτής του Techelet-Inspiring Judaism. 

https://www.jpost.com/opinion/article-841031