20.9.09
Τεύκρος Σακελλαρόπουλος
Πάρα πολλές φορές αναρωτιέμαι και σίγουρα δεν είμαι καθόλου μόνος από τους πολλούς ανθρώπους που αναρωτιούνται γιατί να ισχύει το “HOMO HOMINI LUPUS” και γιατί μεταξύ ανθρώπων να βιώνουμε καταστάσεις μίσους, εξόντωσης και αποστροφής. Τι είναι αυτό που ορίζει τα Εθνικιστικά μίση, τα Θρησκευτικά πάθη, τους διωγμούς και τη ροή αίματος. Μέσα σε όλες τις αντιπαραθέσεις τι είναι αυτό που καθιστά τον Ορθόδοξο Χριστιανό στόχο του Μουσουλμάνου, τον Προτεστάντη στόχο του Καθολικού, τον Σιίτη Μουσουλμάνο στόχο του Σουνίτη και σε αντίθετες παραλλαγές και άπειρους ακόμα συνδυασμούς· και βέβαια μεταξύ αυτών και τον Εβραίο σε μεγάλη κλίμακα; Γεγονός είναι πως ο κάθε άνθρωπος αισθάνεται ιδιαίτερα καλά όταν ευρίσκεται μεταξύ «ομοίων» ή με ομάδα με κοινά χαρακτηριστικά. Είναι αυτό που δημιουργεί τις Εθνικές, τις θρησκευτικές, πολιτικές, πολιτιστικές διαφορές… Ωστόσο τι είναι αυτό που ωθεί τους περισσοτέρους να επιλέξουν μεταξύ του σεβασμού και της αποδοχής του άλλου το μίσος που φτάνει μέχρι την εξόντωση… Είναι τόσο κοινό και σύνηθες φαινόμενο που το αντίθετο αποτελεί λαμπρή εξαίρεση. Τραγικό μεν, αλλά υπαρκτό…
Είναι μάλιστα ακόμα πιο ενδιαφέρον το γεγονός πως πολύ συχνά είναι αποδεκτός ένας «όμοιος» μας που μας έχει προκαλέσει πολύ μεγάλο κακό από έναν «διαφορετικό», ο οποίος δεν μας έχει βλάψει στο παραμικρό.
Το να προσδίδεις ιδιότητες σε κάποια ομάδα ανθρώπων λόγω κάποιας κοινής τους πίστης ή πεποίθησης ή οποιουδήποτε άλλου κοινού τους στοιχείου ή πολιτισμού είναι ο προθάλαμος του ρατσισμού.
Ωστόσο μου είναι τόσο γνώριμο να ακούω εκφράσεις που αφορούν χαρακτηρισμούς σχετικά με τα πιστεύω των άλλων που στο τέλος καταντά κάποιος να τα πιστέψει ή αν μη τι άλλο να τα υιοθετήσει έστω με την μη αντίδραση…
Παρ΄ όλο που θα μπορούσα να αναλύσω σε πολλές περιπτώσεις το αίτιο (ή μάλλον το βαθύτερο αίτιο) για κάθε περίπτωση, γιατί λχ οι ορθόδοξοι Χριστιανοί είναι σε μεγάλη έχθρα με τους Καθολικούς, ή οι Μουσουλμάνοι με τους Χριστιανούς ή τους Εβραίους, θα ήθελα να σταθώ λίγο στο φαινόμενο του αντισημιτισμού γιατί αν μη τι άλλο διότι το site αυτό φιλοξενεί απόψεις σε θέματα αυτού του ενδιαφέροντος.
Ωστόσο θα ήθελα να προσεγγίσουμε το θέμα αντίθετα. Να δούμε γιατί οι Εβραίοι αποτελούν μόνιμο και διαχρονικό στόχο.
Λοιπόν αντί να σκεφτούμε την έννοια αντί-ΣΗΜΙΤΙΣΜΟΥ, ας θεωρήσουμε την έννοια του ΣΗΜΙΤΙΣΜΟΥ των Εβραίων.
(Προφανώς η λέξη δεν είναι η σωστή διότι ο όρος Σημίτης περιλαμβάνει και τους Άραβες. Εδώ αναφέρομαι στον αντί-Εβραϊσμό).
Παρ΄ όλο που η αρχή μου είναι ο πλήρης και απόλυτος σεβασμός κάθε ανθρώπου και πολιτισμού δεν θα ήθελα να είμαι «γλυκός» στις εκφράσεις μου ακόμα και αν ακούγονται σκληρές. Πάντως σίγουρα ποτέ προσβλητικές ή ανήθικες.
Πολύ στυγνά: Η βασική αιτία για τον ΑΝΤΙ-ΣΗΜΙΤΙΣΜΟ κατά την άποψή μου είναι ο ΣΗΜΙΤΙΣΜΟΣ των Εβραίων. Η φερόμενη ως προνομιακή θέση του έναντι της Υπέρτατης Δύναμης και σε σχέση με τους άλλους ανθρώπους οδηγεί σε μία αυτόματη αντίδραση καθότι εκλαμβάνεται ως πρόκληση· και όχι μόνο αυτό αλλά και σαν αφορμή και ερέθισμα να κατατριφθεί αυτή η πρόκληση. Προσέξτε την έννοια του Εβραίου ως λαού στην Ελληνική γλώσσα: «ο Περιούσιος Λαός». Ακόμα και στην αγγλική η πιο χαλαρή έκφραση «chosen but not privileged” πάλι εμπεριέχει την έκφραση «επιλεγμένος αν και όχι εκλεκτός». Ασχέτως πως αυτό μπορεί να θεωρείται στην ίδια την Εβραϊκή αντίληψη η έξωθεν μαρτυρία περιστρέφεται γύρω από επίθετα του τύπου : «εκλεκτός, περιούσιος, διαλεκτός,». Σε συνδυασμό και με τη Μεσσιανική αντίληψη, (η οποία είναι τόσο βαθειά ριζωμένη και εκ των ουκ άνευ συστατικών του Ιουδαϊσμού) έχουμε τα εκρηκτικά συστατικά του ΣΗΜΙΤΙΣΜΟΥ. Το τονίζω αυτό διότι η πηγαία αντίδραση των «άλλων» είναι κατά κάποιον τρόπο μια ανταγωνιστική αντίδραση (ίσως) του τύπου: «δηλαδή εγώ που δεν είμαι Εβραίος και είμαι οτιδήποτε άλλο δεν μπορώ να έχω προνομιακή σχέση με το Υπέρτατο»; Αυτό είναι αποκλειστικό προνόμιο των Εβραίων και πηγαίνοντας ένα βήμα παραπέρα αναδύεται η σκέψη: «ως εκλεκτοί λοιπόν που είναι ας διαπιστώσουμε ΠΟΣΟ εκλεκτοί»… (με τις ανάλογες συνέπιες)…
Αυτομάτως λοιπόν χωρίς κατ΄ ανάγκη να υπάρχει κάποια άλλη αιτία η έννοια Εβραίος προκύπτει να είναι προκλητική. Είτε από την ερμηνεία που έχει διαδοθεί και παγιωθεί ανά τους αιώνες, είτε από κακή μετάφραση, είτε από κακή προβολή, είτε από υπεροπτική στάση, είτε ακόμα από την, μη συγχώνευση με τον εκάστοτε φιλοξενούντα πολιτισμό, η ξεχωριστή αυτή θέση των Εβραίων προκαλεί. Αν μάλιστα εμπλέκεται και ο πλούτος υπεισέρχονται και οι ανθρώπινες αδυναμίες και τότε ο πλούσιος Εβραίος είναι δύο φορές (τουλάχιστον) χειρότερος από τον ντόπιο πλούσιο.
Είναι προφανές ότι ομάδες με έντονη κατεύθυνση προς την εξουσία και τη δύναμη ερεθίζονται σε πολλαπλάσιο βαθμό από άλλους, διότι έρχονται σε άμεση αντιπαράθεση με αυτούς τους προνομιούχους σε σχέση με την Υπέρτατη Δύναμη. Φυσικά αυτό οδηγεί σε επικίνδυνες τάσεις. Έννοιες όπως η μυστική προφορική παράδοση, “Oral Torah” που μπορεί να μεταδοθεί μόνο μέσω των Εβραίων συντελούν στην άνθηση θεωριών.
Εάν μάλιστα υπεισέλθει και το ζήτημα της «Συνθήκης», τότε ένας πολύ σοβαρός λόγος παραπάνω.
Η βασική αρχή της μη ανάμιξης με τοπικούς πληθυσμούς ή αλληλεπιδράσεις με άλλες πολιτισμικές αξίες (από την ιδιαίτερη αμφίεση, έως την απαγόρευση γάμων με μη Εβραίους), όλα αυτά δημιουργούν ένα κλειστό περίβλημα και την αίσθηση μιας μυστικής - απόκρυφης (ή και υποχθόνιας) κοινωνίας η οποία με άκρα μυστικότητα απεργάζεται σχέδια διείσδυσης στις κοινωνικές δομές των άλλων και με στόχο τη διάβρωση και την καταρράκωση των αξιών.
Προσέξτε ΔΕΝ αξιολογώ ούτε κρίνω (με ποιο δικαίωμα άλλωστε;), αλλά επισημαίνω αυτό που εκλαμβάνεται ως έξωθεν εικόνα. Αν κάποιος επιθυμεί να την υιοθετήσει ή όχι αυτό αποτελεί άλλο ζήτημα. Υπάρχουν όμως ουκ ολίγες αφορμές για κάτι τέτοιο σύμφωνα με τα προαναφερθέντα.
Η πανθομολογούμενη αλληλεγγύη των Εβραίων επισφραγίζει το όλο σκεπτικό διότι καθιστά αδύνατη στην ουσία την πρόσβαση σε αυτή την κλειστή «ομάδα», οποιουδήποτε άλλου κάτι που προσθέτει ακόμα μία προκλητική πινελιά στις τόσες…
Ο Μεσσιανισμός αποτελεί ένα φοβερά ερεθιστικό σημείο διότι παρουσιάζεται σαν η επιτομή της κυριαρχίας των Εβραίων στον “World to come”. Πως λοιπόν να μην σκεφτεί κάποιος (έστω αθέλητα) πως κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και στον παρόντα κόσμο… Φυσικά η εξόντωση της προνομιούχου «ομάδας» επιλύει διά παντός και οριστικά το ζήτημα.
Αν τελικά αυτά όλα ενισχυθούν με προκλητικές συμπεριφορές ή υπεροψία ή καλύτερα με ανθρώπινες αδυναμίες, τότε έχουμε χαοτικές καταστάσεις.
Μελετώντας σε κάθε περίπτωση καταστάσεις αντισημιτισμού, όπως αναφέρονται από Εβραϊκές πηγές πάντοτε εστιάζονται σ το β΄ σκέλος του σκεπτικού δηλαδή στις πράξεις αντισημιτισμού, ενώ δεν θίγεται ποτέ το α΄ σκέλος.
Εν προκειμένου αβίαστα θα τολμούσα να ισχυριστώ πως ο ΑΝΤΙΣΗΜΙΤΙΣΜΟΣ των «άλλων» προκαλείται από των ΣΗΜΙΤΙΣΜΟ των Εβραίων. Κανείς Εβραίος απ΄ όσο γνωρίζω δεν έκανε τον κόπο να εξηγήσει τουλάχιστον ΓΙΑΤΙ συμβαίνουν αυτά και ποιο σκεπτικό κρύβεται πίσω από αυτές τις συμπεριφορές. Φυσικά δεν εννοώ να γίνουν όλα αυτά αποδεκτά αλλά τουλάχιστον η γνώση καταπολεμά το σκότος. Φυσικά και δεν είναι ανάγκη να συμφωνεί κάποιος αλλά σκεφτείτε πόσα πολλά γνωρίζουμε για τον Χριστιανισμό, τον Μωαμεθανισμό, τον Βουδισμό ή τον Ινδουισμό ακόμα και τις Ανιμιστικές Θρησκείες και πόσο ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΑ λίγα και ανεπαρκή για τον Ιουδαϊσμό και την φιλοσοφία του. Πηγαίνοντας ένα βήμα παραπέρα (και ίσως στον γκρεμό):
Το γεγονός πως στο Σινά η ΕΠΙΛΟΓΗ να δοθεί η Τορά στους συγκεκριμένους 40 χιλιάδες ανθρώπους (τότε μη Εβραίους) καθόρισε και την ημερομηνία έναρξης του αντισημιτισμού. Ήταν η αναπόφευκτη συνέπεια της ΕΠΙΛΟΓΗΣ και ΟΧΙ ανθρώπινο δημιούργημα.
Η ΕΠΙΛΟΓΗ της απόδοσης της Τορά στους Εβραίους ΕΜΠΕΡΙΕΙΧΕ ΜΕΣΑ της ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ και τον ΑΝΤΙΣΗΜΙΤΙΣΜΟ.
Αυτό εξηγεί ίσως και κάποιες από τις παρενέργειες Εβραίων να «απεγκλωβιστούν» από τον Εβραϊσμό τους, αφού είναι εφοδιασμένοι με μία ιδιότητα (τον αντισημιτισμό) που ΔΕΝ έχουν επιλέξει αλλά την υφίστανται ως «βάρος».
Επιπλέον αυτός είναι και ο λόγος (πάντα κατά τη γνώμη μου) που θεωρώ πως μέσω επιβαλλόμενων νόμων (όπως η ποινικοποίηση της άρνησης του Ολοκαυτώματος ή και ο προσήκον σεβασμός στην αυτονόητη ύπαρξη του οποιουδήποτε ανθρώπου) δεν προσδίδει στην ουσία του προβλήματος απολύτως τίποτα. Οι νόμοι των ανθρώπων δεν μπορούν να υποκαταστήσουν τον Νόμο του Θεού. Αντιθέτως μια πιο ανοικτή στάση ίσως θα μπορούσε να αμβλύνει κάπως τα πράγματα. Φοβάμαι όμως πως δεν υπάρχει ανθρώπινο «φάρμακο» για αυτό το ζήτημα.
Με πολύ μεγάλο κίνδυνο και με το βήμα μου πλέον μετέωρο να αιωρείται ΗΔΗ στον γκρεμό υποψιάζομαι πως ΜΟΝΟ με την ΑΡΣΗ της ΕΠΙΛΟΓΗΣ θα ήταν δυνατόν να εξαλειφθεί ο αντισημιτισμός. Τότε όμως ΔΕΝ θα μιλούσαμε πλέον για Εβραίους…
Σημ. Επειδή νοιώθω πως υπεισέρχομαι σε πολύ ευαίσθητα ζητήματα που ίσως θίγουν ή ίσως και προσβάλλουν επισημαίνω για άλλη μία φορά πως ο ορισμός του προβλήματος είναι και ο μισός δρόμος προς την επίλυσή του. Οι σκέψεις αυτές γράφτηκαν σαν μία προσπάθεια ακριβώς να ορισθεί το πρόβλημα και δεν διεκδικώ σε καμιά περίπτωση ότι μπορεί στο ελάχιστον να είναι ορθές. Αν μη τι άλλο ακόμα και η διεύρυνση της οπτικής γωνίας ίσως μπορεί να έχει να προσφέρει ένα ελάχιστο κάτι…