Σχόλιο της Jerusalem Post
17.7.04
 

Την Τετάρτη, ο Ναμπίλ Αμπού Ρουτείνα, σύμβουλος του Πρόεδρου της Παλαιστινιακής Αρχής, Γιασέρ Αραφάτ, είπε ότι «οι δηλώσεις του απεσταλμένου του ΟΗΕ, Τέριε Ρόεντ Λάρσεν, δεν είναι αντικειμενικές. Από σήμερα είναι ανεπιθύμητο πρόσωπο στα Παλαιστινιακά εδάφη.» Την επόμενη μέρα τα ένοπλα παρακλάδια της Φατάχ και της Ισλαμικής Τζιχάντ ακολούθησαν διανέμοντας ένα φυλλάδιο που αποκαλούσε τον Ρόεντ Λάρσεν “Ισραηλινό Πρέσβη.» Με απειλητικό τρόπο η ομάδα των μασκοφόρων τον συμβούλεψε: «μάζεψε τα πράγματά σου και φύγε αμέσως.»

Μιλάμε για τον ίδιο Ρόεντ Λάρσεν, ο οποίος ίσως είχε περισσότερες κατ’ ιδίαν συναντήσεις με τον Αραφάτ από οποιονδήποτε άλλο διπλωμάτη, και ο οποίος είχε απομονωθεί από της Ισραηλινές Αρχές από τότε που έπαιξε κεντρικό ρόλο στην διόγκωση των κατασκευασμένων κατηγοριών για την υποτιθέμενη σφαγή στην Τζενίν τον Απρίλιο του 2002 από τις Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις. Τότε, ο σχολιαστής της «Μααρίβ», Αμνόν Ντακάρ, τον είχε περιγράψει σαν «έναν προσωπικό και ενθουσιώδη υποστηρικτή του Γιασέρ Αραφάτ,» και αυτός ήταν ένας τίτλος που ούτε ο ίδιος ο Λάρσεν η κανένας άλλος είχαν κανέναν λόγο να διαψεύσουν.

Τι ήταν αυτό που είπε ο Ρόεντ Λάρσεν για να ξεπέσει τόσο πολύ από την εύνοια των Παλαιστινίων; Όταν ο Αμπού Ρουτείνα τον κατηγόρησε ότι δεν είναι “αντικειμενικός”, τι εννοούσε;

Ιδού αυτά που είπε ο Λάρσεν που ξεσήκωσαν την οργή των Παλαιστινίων: “Η Παλαιστινιακή Αρχή, παρ’ όλες τις συνεχείς υποσχέσεις της ηγεσίας της, δεν έχει κάνει καμία πρόοδο στην κύρια δέσμευσή της να πάρει άμεσα μέτρα στο έδαφος για να σταματήσει τη βία, να καταπολεμήσει την τρομοκρατία, να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις και να αναδιοργανώσει την Παλαιστινιακή Αρχή.» Μετά προχώρησε πιo πέρα: «Σε σχέση με τον κρίσιμο τομέα των μεταρρυθμίσεων σε επίπεδο ασφάλειας, ο Πρόεδρος της Παλαιστινιακής Αρχής έχει δώσει μόνο εικονική και μερική υποστήριξη στην αξιέπαινη προσπάθεια των Αιγυπτίων που στοχεύει στην εξυγίανση των Παλαιστινιακών δυνάμεων ασφαλείας, που πάσχουν. ‘Όλοι όσοι ελπίζουν στην ειρήνη έχουν επανειλημμένως, πει στον Γιασέρ Αραφάτ, τόσο δημόσια όσο και σε ιδιωτικό επίπεδο, ότι πρέπει να πάρει άμεσα μέτρα για να αποκαταστήσει αυτή την κλονισμένη αξιοπιστία,» είπε ο απεσταλμένος στην έκθεσή του στο Συμβούλιο Ασφαλείας.

Αυτή (η τοποθέτηση) είναι εκπληκτικά ειλικρινής για ένα διπλωμάτη του ΟΗΕ γενικά, και ιδιαίτερα για τον Ρόεντ Λάρσεν. Αλλά (ο Λάρσεν) καταφέρθηκε και εναντίον του Ισραήλ επειδή δεν έκανε «καμία πρόοδο ούτε στην κύρια δέσμευσή του να διαλύσει άμεσα τους παράνομους οικισμούς που δημιουργήθηκαν από τον Μάρτιο του 2001, αλλά ούτε και για να προχωρήσει σε ένα πάγωμα όλων των δραστηριοτήτων στους οικισμούς. Η μη τήρηση των δεσμεύσεων (από το Ισραήλ) στο ευαίσθητο θέμα τον οικισμών είναι εξίσου αποθαρρυντικό (σε σύγκριση με την απραξία της Παλαιστινιακής Αρχής).»

Επομένως, ο Ρόεντ Λάρσεν δεν είναι ακριβώς και «Πρέσβης του Ισραήλ.» Το μεγάλο αμάρτημά του, στα μάτια των Παλαιστινίων, όπως είπε και ο Πρωθυπουργός της Παλαιστινιακής Αρχής, Αχμέντ Κορέϊ, είναι ότι: «ταυτίζει τα Παλαιστινιακά θύματα με τους επιτιθέμενους Ισραηλινούς.» Μάλιστα, στην έκθεσή του ο Ρόεντ Λάρσεν είχε το θράσος να αναφερθεί στον θάνατο το τρίχρονου Αφίκ Ζεχάβι, που σκοτώθηκε σε επίθεση από πύραυλο Κασάμ στην πόλη Σντερότ τον περασμένo μήνα. Από πότε έχουν το δικαίωμα οι Ισραηλινοί να παρουσιάζονται σαν θύματα;

Το αξιοσημείωτο όλης αυτής της φασαρίας, δεν είναι τόσο η αλλαγή στον τόνο των δηλώσεων του Ρόεντ Λάρσεν, αλλά το τι αποκαλύπτει για τις προσδοκίες των Παλαιστίνιων από τα Ηνωμένα ‘Έθνη. Αυτό που φανερώνει πραγματικά το επεισόδιο είναι το πόσο η διεθνής κοινότητα – με την μεγάλη εξαίρεση των ΗΠΑ -δεν τηρεί ουδέτερη στάση, αλλά ουσιαστικά έχει υποστηρίξει την πλευρά των βομβιστών αυτοκτονίας.

Μπορεί κάποιος να αναρωτηθεί, πώς γίνεται αυτό, με τις συχνές δηλώσεις σε διεθνές επίπεδο ότι πρέπει να σταματήσει η τρομοκρατία εναντίον του Ισραήλ; Μπορεί κάποιος να βασιστεί στον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ, Κόφι Ανάν, ότι θα καταδικάσει κάθε «σημαντική» τρομοκρατική επίθεση στο Ισραήλ. Και διεθνείς απεσταλμένοι έχουν πιέσει τους Παλαιστινίους, τόσο δημόσια όσο και σε ιδιωτικό επίπεδο, για να πάρουν τα μέτρα που ο Ρόεντ Λάρσεν απαιτεί τώρα με πιο αιχμηρό τρόπο.

Αλλά κατά μία έννοια, οι Παλαιστίνιοι έχουν δίκιο. Μία «ισορροπημένη» δήλωση που καταλογίζει ξεκάθαρα στον Αραφάτ την αποτυχία να καταπολεμήσει την τρομοκρατία ενώ καλεί το Ισραήλ να παγώσει τους οικισμούς αποτελεί μία οπισθοδρόμηση γι’αυτούς. Είναι συνηθισμένοι σε μία κατάσταση όπου το Συμβούλιο Ασφαλείας βάζει μπρος τις μηχανές του, όχι όταν γίνονται τρομοκρατικές επιθέσεις στο Ισραήλ, αλλά όταν το Ισραήλ αντιδρά. Σε αντίθεση με την γρήγορη και κατηγορηματική απόφαση που καταδίκαζε της επιθέσεις της 11ής Σεπτεμβρίου εναντίον των ΗΠΑ, όχι μόνο δεν υπάρχει καμία απόφαση του ΟΗΕ που να αναφέρεται στην καταδίκη της τρομοκρατίας εναντίον του Ισραήλ, αλλά οι καταδικαστικές αποφάσεις εναντίον του Ισραήλ σπάνια αναφέρουν και σίγουρα δεν καταδικάζουν την τρομοκρατία που οδήγησε στις ενέργειες του Ισραήλ.

Αυτή η φανερή προκατάληψη υπέρ των Παλαιστινίων θα συνεχιστεί αυτήν την εβδομάδα καθώς η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ αναμένεται να υποστηρίξει την θεαματικά αντι – Ισραηλινή απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου, που με κάποιους τρόπους ξεπέρασε ακόμα και αυτά που έχει κάνει ο ΟΗΕ. Αυτή η απόφαση δηλώνει ρητά ότι το δικαίωμα του Ισραήλ στην αυτοάμυνα σύμφωνα με το ‘Αρθρο 51 της Χάρτας του ΟΗΕ δεν έχει «καμία σχέση» με την απόφαση του για έναν φράχτη που κτίστηκε με μοναδικό σκοπό να σταματήσει τις τρομοκρατικές επιθέσεις. ‘Ίσως οι Παλαιστίνιοι δεν θα έπρεπε τελικά να ανησυχούν ότι ο ΟΗΕ θα γίνει σύντομα Πρέσβης του Ισραήλ.