15.9.2005


 Φίλοι και συνάδελφοι μου, αρχηγοί και εκπρόσωποι των κρατών μελών των Ηνωμένων Εθνών,

Έφτασα από την Ιερουσαλήμ, την πρωτεύσουσα του Εβραϊκού λαού για περισσότερο από 3.000 χρόνια και την αδιαίρετη και αιώνια πρωτεύσουσα του Κράτους του Ισραήλ.

Αρχικά, θα ήθελα να εκφράσω τη συμπάθεια του λαού του Ισραήλ προς το Αμερικανικό έθνος καθώς και τα ειλικρινή συλλυπητήρια στις οικογένειες που έχασαν αγαπημένα τους άτομα. Θα ήθελα να ενθαρρύνω το φίλο μου, Πρόεδρο Μπους, και τον αμερικανικό λαό, στις αποφασιστικές τους προσπάθειες να βοηθήσουν τα θύματα του τυφώνα και να ξαναχτίσουν τα χαλάσματα μετά την καταστροφή. Οι ΗΠΑ έχουν σταθεί στο πλευρό του Ισραήλ σε δύσκολους καιρούς και είναι έτοιμο να δώσει όση βοήθεια έχει στη διάθεση του στην τεράστια ανθρωπιστική βοήθεια.

Κυρίες και Κύριοι,

Βρίσκομαι εδώ μπροστά σας στην πύλη των εθνών ως Εβραίος και ως ένας πολίτης του δημοκρατικού, ελεύθερου και κυρίαρχου Κράτους του Ισραήλ, ένας περήφανος εκπρόσωπος ενός αρχαίου λαού, που ενώ αριθμεί λίγα άτομα, αλλά έχει συμβάλλει στον πολιτισμό και στις αξίες της ηθικής, της δικαιοσύνης και της πίστης που αγκαλιάζουν τον κόσμο και διαπνέουν την ιστορία. Ο Εβραϊκός λαός έχει μακρά μνήμη, μνήμη που ένωσε τους εξόριστους του Ισραήλ για χιλιάδες χρόνια: μια μνήμη που έχει τις καταβολές της στην εντολή του Θεού στον πρόγονο μας Αβραάμ: «Προχωρήστε μπροστά» και συνέχισε με την απόκτηση της Τορά στους πρόποδες του Όρους του Σινά και περιπλάνηση των παιδιών του Ισραήλ στην έρημο, με αρχηγό τον Μωυσή στο ταξίδι του για τη γη της επαγγελίας, τη γη του Ισραήλ.

Γεννήθηκα στο Ισραήλ, γιος πρωτοπόρων- άνθρωποι που καλλιεργούσαν τη γη και δεν επεδίωκαν μάχες- που δεν ήρθαν στο Ισραήλ για να διώξουν τους κατοίκους που ζούσαν εδώ. Αν δεν το απαιτούσαν οι συνθήκες, δε θα γινόμουν στρατιώτης, αλλά αγρότης και γεωργός. Η πρώτη μου αγάπη ήταν, και παραμένει η χειρονακτική εργασία, να καλλιεργώ τη γη και να συλλέγω τη συγκομιδή, να φροντίζωτα βοειδή.

Εγώ, κάποιος που ο δρόμος της ζωής με οδήγησε να γίνω πολεμιστής και αξιματικός σε όλους τους πολέμους του Ισραήλ, απευθύνομαι σήμερα στους Παλαιστίνιους γείτονες μας σε μια προσπάθεια συμφιλίωσης και συμβιβασμού για να τελειώσει η αιματηρή διένεξη, και να ακολουθήσουμε το δρόμο που οδηγεί στην ειρήνη και την κατανόηση μεταξύ των δύο λαών. Αυτό θεωρώ ότι είναι η κύρια αποστολή μου για τα επόμενα χρόνια.

Η Γη του Ισραήλ μου είναι πολύτιμη, είναι πολύτιμη για μας, τον Εβραϊκό Λαό, περισσότερο από οτιδήποτε. Το να απαρνηθούμε οποιοδήποτε μέρος της κληρονομιάς των προγόνων μας είναι σπαρακτικό, τόσο δύσκολο όσο και το να διασχίσουμε την Ερυθρά Θάλασσα. Κάθε εκατοστό της γης, κάθε λόφος και κάθε κοιλάδα, κάθε ποταμάκι και βράχος, είναι γεμάτο με Εβραϊκή ιστορία, και μνήμες. Η συνέχεια της Εβραϊκής παρουσίας στη Γη του Ισραήλ δεν έπαψε ποτέ. Ακόμη και εκείνοι από εμάς που είμασταν εξόριστοι από τη γη μας, παρά τη θέληση μας, στο τέλος του κόσμου- οι ψυχές τους, για γενεές, παρέμεναν συνδεδεμένες με την πατρογονική εστία, με χιλιάδες κρυμμένες κλωστές επιθυμίας και αγάπης, που εκφράζονται τρεις φορές τη μέρα στην προσευχή και τα τραγούδια της προσμονής.

Η Γη του Ισραήλ είναι η ανοιχτή Βίβλος, η γραπτή μαρτυρία, η ταυτότητα και το δίκαιο του Εβραϊκού λαού. Κάτω από τους αιθέρες του, οι προφήτες του Ισραήλ εξέφρασαν την επιθυμία τους για κοινωνική δικαιοσύνη, και το αιώνιο όραμα τους για συμμαχία μεταξύ των λαών, σε έναν κόσμο που δε θα γνώριζε άλλους πολέμους. Οι πόλεις του, τα χωριά, οι βουνοκορφές, οι έρημοι, και οι πεδιάδες διατηρούν ως πιστοί μάρτυρες τα αρχαία Εβραϊκά τους ονόματα. Σελίδα τη σελίδα, η γη μας είναι ανοιχτή, και στην καρδιά της είναι η ενωμένη Ιερουσαλήμ, η πόλη του Ναού στο Βουνό Μοριά, ο άξονας της ζωής του Εβραϊκού λαού για όλες τις γενέες, και η έδρα των προσδοκιών και προσευχών για 3.000 χρόνια. Η πόλη στην οποία ορκιστήκαμε αιώνια πίστη, που χτυπά πάντα σε κάθε Εβραϊκή καρδιά «Αν σε ξεχάσω, ω Ιερουσαλήμ, να μου κοπεί το δεξί χέρι".

Σας τα λέω αυτά γιατί είναι η ουσία της εβραϊκής μου συνείδησης, και της πίστης μου στο αιώνια και αδιαπραγμάτευτο δικαίωμα του λαού του Ισραήλ στη Γη του Ισραήλ. Παρόλα αυτά, το λέω αυτό εδώ για να τονίσω το μέγεθος του πόνου που νιώθω στην καρδιά μου αναγνωρίζοντας ότι πρέπει να κάνουμε υποχωρήσεις για την ειρήνη με τους Παλαιστίνιους γείτονες μας.

Το δικαίωμα του Εβαρϊκού λαού στη Γη του Ισραήλ δε σημαίνει απόρριψη των δικαιωμάτων άλλων στη γη. Οι Παλαιστίνιοι θα είναι πάντα γείτονες μας. Τους σεβόμαστε, και δε φιλοδοξούμε να τους κυβερνήσουμε. Έχουν και αυτοί δικαιώματα στη ελευθερία και σε μια εθνική και κυρίαρχη ύπαρξη σε ένα δικό τους κράτους.

Αυτή την εβδομάδα, ο τελευταίος Ισραηλινός στρατιώτης έφυγε από τη Λωρίδα της Γάζας, και ο στρατιωτικός νόμος έπαψε να ισχύει. Το Κράτος του Ισραήλ απέδειξε ότι είναι έτοιμο να κάνει οδυνηρές υποχωρήσεις για να λύσει τη διένεξη με τους Παλαιστινίους. Η απόφαση να απεμπλακούμε ήταν πολύ δύσκολη για μένα, και περιελάμβανε βαρύ προσωπικό τίμημα. Παρόλα αυτά, είναι η απόλυτη αναγνώριση ότι είναι ο σωστός δρόμος για το μέλλον του Ισραήλ που με οδήγησε σε αυτή. Η Ισραηλινή κοινωνία περνάει μια δύσκολη κρίση ως αποτέλεσμα της απεμπλοκής, και τώρα πρέπει να γιατρέψει τις ρωγμές που δημιουργήθηκαν.

Τώρα είναι η σειρά των Παλαιστινίων να αποδείξουν την επιθυμία τους για την ειρήνη. Το τέλος του Ισραηλινού ελέγχου και ευθύνης στη Λωρίδα της Γάζας επιτρέπει στους Παλαιστίνιους, αν το επιθυμούν, να αναπτύξουν την οικονομία τους και να χτίσουν μια φιλειρινική κοινωνία, που αναπτύσσεται, ελεύθερη, νομοταγής, διάφανη, βασισμένη στις δημοκρατικές αρχές. Η πιο σημαντική δοκιμή που θα αντιμετωπίσει η Παλαιστινιακή ηγεσία είναι η πραγματοποίηση της δέσμευσης της να βάλει τέλος στην τρομοκρατία και την υποδομή της, να εξαλείψει το αναρχικό καθεστώς των ένοπλων συμμοριών, και να σταματήσει την υποκίνηση και κήρυξης του μίσους προς το Ισραήλ και τους Εβραίους.

Μέχρι να το κάνουν, το Ισραήλ θα γνωρίζει πως να αμύνεται από τη φρίκη της τρομοκρατίας. Γι αυτό χτίσαμε το Φράχτη Ασφαλείας, και θα συνεχίσουμε νε το χτίζουμε μέχρι να ολοκληρωθεί, όπως θα έκανε κάθε χώρα για να προστατέψει τους κατοίκους της. Ο Φράχτης Ασφαλείας αποτρέπει τους τρομοκράτες και τους δολοφόνους από το να φτάνουν στα αστικά κέντρα σε καθημερινή βάση και να στοχεύουν εναντίον πολιτών καθοδόν στη δουλειά τους, παιδιών που πηγαίνουν στο σχολείο και οικογενειών που κάθονται σε εστιατόρια. Ο Φράχτης είναι ζωτικής σημασίας. Ο Φράχτης σώζει ζωές!

Η επιτυχής εφαρμογή του Σχεδίου Απεμπλοκής ανοίγει ένα παράθυρο ευκαιρίας για την προώθηση της ειρήνης, σύμφωνα με τον Οδικό Χάρτη. Το Κράτος του Ισραήλ έχει δεσμευτεί στον Οδικό Χάρτη και την εφαρμογή των συμφωνηθέντων στη συνάντηση στο Σαρμ Ελ Σέιχ. Και ελπίζω ότι θα είναι δυνατόν, μέσω αυτών, να ανανεώσουμε την πολιτική διαδικασία.

Είμαι ανάμεσα από αυτούς που πιστεύουν ότι είναι δυνατόν να φτάσουμε σε ένα δίκαιο συμβιβασμό και να συνυπάρξουμε σε συνθήκες καλής γειτονίας μεταξύ Εβραίων και Αράβων. Όμως, πρέπει να τονίσω ένα πράγμα: δε θα γίνει κανένας συμβιβασμός στο δικαίωμα ύπαρξης του Κράτους του Ισραήλ ως εβραϊκό κράτος, με βιώσιμα σύνορα, χωρίς απειλές και τρομοκρατία.

Καλώ την Παλαιστινιακή ηγεσία να δείξει αποφασιστικότητα και να ασκήσει την ηγεσία της, και να εξαλείψει την τρομοκρατία, τη βία και την κουλτούρα του μίσους από τις σχέσεις μας. Είμαι βέβαιος ότι μπορούμε να παρουσιάσουμε στους λαούς μας έναν νέο, πολλά υποσχόμενο ορίζοντα, ένα ορίζοντα ελπίδας.

Αξιότιμοι εκπρόσωποι,
Όπως προανέφερα, ο εβραϊκός λαός έχει μακρά μνήμη. Θυμόμαστε τα γεγονότα που έγιναν πριν από χιλιάδες χρόνια, και βεβαίως θυμόμαστε τα γεγονότα που έλαβαν χώρα σε αυτή την αίθουσα πριν από 60 χρόνια. Ο Εβραϊκός λαός θυμάται τη δραματική ψηφοφορία της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ στις 29 Νοεμβρίου 1947, όταν οι εκπρόσωποι των εθνών αναγνώρισαν το δικαίωμα μας για εθνική αναγέννηση στην ιστορική μας πατρίδα. Θυμόμαστε, επίσης, τις δεκάδες σκληρών και άδικων αποφάσεων του ΟΗΕ. Και γνωρίσουμε ακόμη, ότι και σήμερα, υπάρχουν αυτοί που βρίσκονται εδώ ως εκπρόσωποι ενός κράτους του οποίου η ηγεσία καλεί να σβήσει το Ισραήλ από το πρόσωπο της γης, και κανείς δεν αντιδρά.

Οι προσπάθειες αυτής της χώρας να αποκτήσει πυρηνικά όπλα πρέπει να ταράσσει τον ύπνο οποιουδήποτε επιθυμεί την ειρήνη και τη σταθερότητα στη Μέση Αντολή και σε όλο τον κόσμο. Ο συνδιασμός του σκοτεινού φονταμενταλισμού κια της στήριξης των τρομοκρατικών οργανώσεων δημιουργεί μια σοβαρή απειλή στην οποία κάθε μέλος του ΟΗΕ πρέπει να αντιταχθεί.

Ελπίζω ότι οι ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις που γίνονται στον ΟΗΕ κατά την 60η επέτειο του, θα περιλαμβάνουν και μια θεμελιώδη αλλαγή στην προσέγγιση του ΟΗΕ, των οργανώσεων του, και των θεσμών του προς το Κράτος του Ισραήλ.

Συνάδελφοι και αντιπρόσωποι,

Η ειρήνη είναι ύψιστη αρχή στην εβραϊκή κληρονομιά, και είναι ο στόχος της πολιτικής μας. Μετά από ένα μακρύ ταξίδι περιπλανήσεων και δυσκολιών για τον εβραϊκό λαό, μετά το Ολοκαύτωμα που εξαφάνισε το ένα τρίτο του λαού μας, μετά από μια μακρά προσπάθεια για αναβίωση, μετά από πάνω από 57 συναπτά χρόνια πολέμου και τρομοκρατίας που δε σταμάτησαν την ανάπτυξη του Κράτους του Ισραήλ, μετά από όλα αυτά- αυτό που επιθυμούσαμε κα επιθυμούμε μέσα από την καρδιά μας είναι ειρήνη με τους γείτονες μας. Η επιθυμία μας για ειρήνη είναι τόσο δυνατή που βεβαιώνει ότι θα τα καταφέρουμε, μόνο αν οι γείτονες μας είναι ειλικρινείς συνεργάτες σε αυτό το στόχο. Αν καταφέρουμε να δουλέψουμε μαζί, μπορούμε να μετρατρέψουμε το κομμάτι γης μας, που είναι πολύτιμο και για τους δυο λαούς, από μια γη συγκρούσεων σε μια γη ειρήνης- για τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας.

Σε λίγες μέρες στο εβραϊκό ημερολόγιο, θα αρχίσει μια νεά χρονιά, 5.766 από Δημιουργίας. Σύμφωνα με την Εβραϊκή πίστη, οι τύχες των ανθρώπων και των εθνών κρίνονται την Πρωτοχρονιά από το Δημιουργό- να σωθούν ή να χαθούν. Είθε ο Μεγαλοδύναμος, ευλογημένο το όνομα του, να αποφασίσει ότι αυτή τη χρονιά, η τύχη μας και η τύχη των γειτόνων μας είναι η ειρήνη, ο αμοιβαίος σεβασμός και η καλή γειτονία.

Από το διακεκριμένο βήμα, εκ μέρους του λαού του Ισραήλ, εύχομαι σε όλους τους ανθρώπους του κόσμου, ευτυχισμένη χρονιά.

Shana Tova!