YNET Πέμπτη 15.3.2018
Του
Haim Ramon*

Αντί να υπηρετούν κατατασσόμενοι στο στρατό μιας γεσιβά, οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις θα πρέπει να απαλλάξουν από τη θητεία όλους τους Χαρεντίμ. Ένας νεαρός Χαρεντί θα είναι όπως κάθε άλλος Ισραηλινός νεαρός με απαλλαγή από τη στρατιωτική θητεία. Δεν θα χρηματοδοτείται από το κράτος και θα μπορεί να κάνει ό,τι του αρέσει: αν θέλει να σπουδάσει, ας σπουδάσει· αν θέλει να εργαστεί, ας εργαστεί· αν θέλει να υπηρετήσει στο στρατό, ας υπηρετήσει.

Ο Ισραηλινός Νόμος Περί Αμυντικής Στρατιωτικής Θητείας ορίζει ως «άτομο που προορίζεται να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία» τον «Ισραηλινό πολίτη ή μόνιμο κάτοικο από την ηλικία των 16,5 ετών». Σύμφωνα με το γράμμα του νόμου, όλοι οι Ισραηλινοί Άραβες πολίτες, όπως επίσης και οι 340.000 μόνιμοι Παλαιστίνιοι κάτοικοι της Ανατολικής Ιερουσαλήμ, είναι υπόχρεοι στρατιωτικής θητείας. Όλες οι θρησκευόμενες κοπέλες είναι υπόχρεες στρατιωτικής θητείας.

Βεβαίως η μεγάλη πλειοψηφία εξ αυτών δεν στρατεύονται. Παρά τις προσπάθειες των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων πολλά κορίτσια αποφεύγουν να υπηρετήσουν με διάφορες προφάσεις και ψεύτικες δικαιολογίες, ενώ το κράτος εθελοτυφλεί. Για να μην αναφέρουμε τους διάφορους φυγόστρατους.

Για κάποιους λόγους οι «Λαπισιτνές» (σ.μ. οι θιασώτες του Γιαΐρ Λάπιντ) δεν αξίωσαν τη στρατολόγηση όλων αυτών των ανθρώπων για τον δίκαιο επιμερισμό της (στρατιωτικής) υποχρέωσης και το Ανώτατο Δικαστήριο δεν απαίτησε τη στράτευσή τους ώστε να συνδράμουν στην υποχρέωση της ασφάλειας. Το ψευδές σύνθημα «ίσος επιμερισμός της υποχρέωσης» αποσύρεται όταν το πράγμα πάει στους Χαρεντίμ.

Λιγότεροι από τους μισούς δεκαοχτάρηδες κατατάσσονται σήμερα ενώ ο αριθμός τους μειώνεται κάθε χρόνο. Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει καμία διαφορά μεταξύ Χαρεντίμ, Αράβων και θρησκευόμενων κοριτσιών. Όλοι αυτοί είναι μέλη της κοινωνίας με μοναδικά χαρακτηριστικά που δεν υπηρετούν στρατιωτική θητεία για εθνικούς, θρησκευτικούς και πολιτιστικούς λόγους. Όμως ενώ το εβραϊκό κοινό, ιδιαίτερα από το στρατόπεδο της Αριστεράς και του Κέντρου κατανοεί τους Άραβες και δικαιολογεί την αποτυχία στράτευσής τους, όταν το πράγμα πάει στους Χαρεντίμ όλοι τους ξεσπούν σε κατακραυγές. Τι υποκρισία!

Παρόλες τις προσπάθειες οι περισσότεροι Χαρεντίμ δεν έχουν καταταγεί ούτε και θα καταταγούν στο μέλλον. Όλες οι αποφάσεις και οι νόμοι του παρελθόντος και όσοι πρόκειται να έλθουν, δεν πρόκειται να αλλάξουν το παραμικρό, όπως ακριβώς έγινε και με την παταγώδη αποτυχία της προσπάθειας να εξαναγκαστούν να υπηρετήσουν οι Άραβες. Επιπλέον οι περισσότεροι στρατηγοί των ΙΑΔ είναι αντίθετοι στη στρατολόγηση όλων των Χαρεντίμ και πιστεύουν ότι θα κάνουν περισσότερο κακό παρά καλό.

Οι ΙΑΔ λειτουργούν σαν ένας στρατός μιας γεσιβά. Ένας νεαρός Χαρεντί που παρουσιάζεται σε κάποιο Κέντρο Νεοσυλλέκτων έχει δύο επιλογές: να καταταγεί στις ΙΑΔ ή σε μία γεσιβά. Σαφώς η τεράστια πλειοψηφία επιλέγει τη γεσιβά όπου απαγορεύεται να εργάζονται και χρηματοδοτούνται από το κράτος. Πόσο ηλίθιο είναι κάτι τέτοιο;

Υπάρχει μια απλή λύση: να απαλλαγούν οι Χαρεντίμ όπως οι Άραβες και οι θρησκευόμενες κοπέλες. Ένας νεαρός Χαρεντί θα είναι όπως κάθε άλλος Ισραηλινός νεαρός με απαλλαγή από τη στρατιωτική θητεία. Δεν θα χρηματοδοτείται από το κράτος και θα μπορεί να κάνει ό,τι του αρέσει: αν θέλει να σπουδάσει, ας σπουδάσει· αν θέλει να εργαστεί, ας εργαστεί· αν θέλει να υπηρετήσει στο στρατό, ας υπηρετήσει, όπως λίγοι Βεδουΐνοι και Χριστιανοί που πράττουν αναλόγως αν και δεν είναι υποχρεωμένοι. Είμαι πεπεισμένος ότι το αποτέλεσμα θα είναι ο αριθμός των Χαρεντίμ που θα κατατάσσονται με την ελεύθερη βούλησή τους να υπερβαίνει τον αντίστοιχο αριθμό των Χαρεντίμ που κατατάσσονται σήμερα.

Με τα χρήματα που θα εξοικονομηθούν από τη χρηματοδότηση των φοιτητών των γεσιβότ, περί τα 2 δις νέα ισραηλινά σέκελ το χρόνο, το κράτος θα καταβάλλει τους μισθούς των στρατιωτών των ΙΑΔ κατά τον τρίτο χρόνο της θητείας τους. Ο μισθός τους θα συγκρίνεται με τον μέσο μισθό στο Ισραήλ, που σήμερα είναι περίπου 9.800 Νέα Ισραηλινά Σέκελ. Αποτέλεσμα θα είναι κάθε στρατιώτης που συμπληρώνει την πλήρη θητεία του να ξεκινά την ζωή του ως πολίτης με 120.000 σέκελ επιπλέον, συν τα πλεονεκτήματα για όσους έχουν υπηρετήσει στο στράτευμα, εξασφαλίζοντας έτσι σήμερα  ένα πολύ πιο πολλά υποσχόμενο αφετηριακό πλεονέκτημα στη ζωή του. Αυτός είναι ο κατάλληλος τρόπος να σεβαστούμε και να ανταμείψουμε τους στρατιώτες που δίνουν τρία χρόνια από τη ζωή τους για την ασφάλεια του Κράτους του Ισραήλ και των πολιτών του.

Την ίδια στιγμή η απαλλαγή από τη στρατιωτική θητεία θα κάνει τους Χαρεντίμ στο Ισραήλ περισσότερο όμοιους με τους Χασιδιστές Εβραίους στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου οι απόφοιτοι των γεσιβότ μέσης εκπαίδευσης ξεκινούν να εργάζονται και μόνο μία μικρή μειοψηφία σπουδάζει σε γεσιβότ πανεπιστημιακού επιπέδου.

Έτσι θα επιλυθεί μια διένεξη τόσο παλιά όσο και το κράτος· μια διένεξη που έχει επιδεινωθεί τις τελευταίες δεκαετίες λόγω της τεράστιας αύξησης του αριθμού των σπουδαστών των γεσιβότ, οι οποίοι απαλλάσσονται από τη στρατιωτική θητεία. Αυτή η διαμάχη έχει διχάσει την ισραηλινή κοινωνία πυροδοτώντας και υποκινώντας το μίσος και προξενώντας σοβαρή ζημία στην οικονομία του κράτους.

Δυστυχώς η πρότασή μου δεν έχει καμία πιθανότητα να γίνει αποδεκτή καθώς η σημερινή κατάσταση βολεύει και ωφελεί αμφότερες τις πλευρές. Οι ραββίνοι των Χαρεντίμ και οι πολιτικοί απολαύουν την κανονική χρηματοδοτική ροή ενώ οι νεαροί Χαρεντίμ εξαρτώνται από τους δημόσιους ηγέτες τους και ιδιαίτερα από τους διευθυντές των γεσιβότ, οι οποίοι βασικά καθορίζουν ποιοι θα απαλλαγούν από τη στρατιωτική θητεία. Οι «Λαπιντιστές» από την άλλη, θα μπορούν να συνεχίσουν να δίνουν κενές υποσχέσεις σαν να μπορούν όντως να στρατεύσουν τους Χαρεντίμ και να αποκομίζουν έτσι πολιτικά οφέλη.

Η διχαστική μικροπολιτική νικά τη λογική ενώ οι κοινωνικοί ακτιβιστές νικούν το λαϊκό αίσθημα.

*Ο Χάιμ Ραμόν υπηρέτησε ως βουλευτής της Κνέσσετ και υπουργός από το 1983 ως το 2009 με το Εργατικό Κόμμα και το κόμμα Καντίμα. 

https://www.ynetnews.com/articles/0,7340,L-5166484,00.html