Σ.Μ.: Μια νέα σειρά ξεκινάει σήμερα στην "καινούργια τηλεόραση" (θέληση του Πρωθυπουργού μας που δεν του "κάθισε' κατά το λαϊκότερων…) 

ΚΑΝ Δευτέρα 23.4.2018
Ο Γιόαβ Κρακόβσκι*
 

Ποιο είναι το μυστικό του Βενιαμίν Νετανιάχου?

Ο πρωθυπουργός, Βενιαμίν Νατανιάxου – για μέρος του κοινού αποτελούν συνώνυμες λέξεις. Σε μικρό χρονικά διάστημα η θητεία του Νατανιάxου θα γίνει μακρύτερη από αυτήν μιας από τις πλέον λατρεμένες από αυτόν φυσιογνωμίες της ιστορίας του Σιωνισμού -  του Δαβίδ Μπεν Γκουριόν. Αν ολοκληρώσει την παρούσα θητεία, μέχρι τον Νοέμβριο του 2019, αναμένεται να "σπάσει το ρεκόρ" του Μπεν Γκουριόν, του πρώτου πρωθυπουργού του Κράτους, ο οποίος θήτευσε 14 έτη – δηλαδή λιγότερο από 4.872 ημέρες. 

Σύμφωνα με τους Ισραηλινούς όρους ο Νατανιάxου είναι winner. Έχασε μόνο μια φορά τις εσωτερικές εκλογές στο Λικούντ [το κόμμα του], σε οκτώ διεκδικήσεις που έλαβε μέρος. Αυτό ήταν το 2002, όταν νίκησε ο Αριέλ Σαρόν που ήταν τότε πρωθυπουργός και ο Νατανιάxου "έπαιζε τον ανήσυχο /προβληματισμένο πολίτη"…. 

Σε γενικές εκλογές έχασε δυο φορές, Την πρώτη από τον Εχούντ Μπαράκ σε προσωπικές εκλογές το 1999, και την δεύτερη από τον Εχούντ Όλμερτ μετά την διάσπαση του Λικούντ και την ίδρυση του κόμματος "Καντίμα" [Εμπρός]. Αντίθετα τέσσερεις φορές νίκησε. 

Ο Νατανιάχου θα μπορούσε να είναι και ο  αρχαιότερος των βουλευτών του Ισραήλ. Θα πετύχαινε αυτό το ρεκόρ αν δεν αποχωρούσε για κάποιο χρονικό διάστημα μετά την κατατρόπωση του το 1999 από τον Μπαράκ. 

Πως έγινε λοιπόν ο Νατανιάxου ο αναμφισβήτητος ηγέτης της δεξιάς; 

Όντας μεγαλωμένος στις ΗΠΑ, ο Νατανιάxου υιοθέτησε την προσωπική γραμμή, και ακόμα και αυτήν των ζευγών των προέδρων των ΗΠΑ και των συζύγων τους. Έτσι έγινε η σύζυγος του Σάρα Νατανιάχου αναπόσπαστο μέρος από τον πολιτικό ορίζοντα του Ισραήλ.  

Ο Νατανιάχου εκδίωξε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο όλους τους πιθανούς αντιπάλους του. Ο Δαβίδ Λέβη [μια εξέχουσα πολιτική προσωπικότητα του Λικούντ που ξεκίνησε από πολύ χαμηλά σε μια περιφερειακή πόλη του Ισραήλ, την Μπέϊτ Σεάν] ο όποιος αποχώρησε στο κόμμα Γκέσερ [το οποίο εξαφανίστηκε]. Οι "δελφίνοι" του Λικούντ, Νταν Μεριντόρ και Ρόνι Μιλό που πήγαν στο κόμμα του Κέντρου, εξαερώθηκαν. Ο Σίλβαν Σαλώμ κι ο Γκιντόν Σάαρ, κάποτε ισχυρά μέλη των κυβερνήσεων με κεντρικό κόμμα το Λικούντ, απομονώθηκαν σε "άνυδρες" θέσεις μέχρι που ο καθένας για τους δικούς του λόγους αποχώρησαν. Επίσης προσπάθησε να απομονώσει τον Μοσέ Καχλόν, αλλά αυτόν τον βρήκε ο Νατανιάχου μπροστά του στο κόμμα Κουλάνου [όλοι μας] [σημερινός υπουργός Οικονομικών]. 

Ο Νατανιάχου ήξερε να κυριαρχεί σε άλλα κόμματα. Μαζί με τον Εούντ Μπαράκ διέλυσε το εργατικό κόμμα. Το κόμμα Καντίμα σχεδόν και το διάλυσε  - προσβάλλοντας τις ηγετικές ικανότητες της Τσίπι Λίβνι – φέρνοντας τον Σαούλ Μοφάζ [πρώην αρχηγό του Γενικού Επιτελείου και συν αρχηγό στο εν λόγω κόμμα] για πολύ μικρό χρονικό διάστημα στην κυβέρνηση του. Μετά από αυτό το Καντίμα έπεσε από τις 28 έδρες [από σύνολο 120 εδρών στην Βουλή του Ισραήλ] σε μόλις δυο. 

Οι συνεχείς επιθέσεις του στα ΜΜΕ – τα ΜΜΕ και η Αριστερά έχουν σημειωθεί από τον Νατανιάχου σαν οι κεντρικοί εχθροί της Δεξιάς, δηλαδή της εξουσίας του Λικούντ.  Και τι κάνει κανείς όταν τα ΜΜΕ είναι εναντίον του; τον Νόμο "Ισραήλ σήμερα" [τίτλος της πρώτης εφημερίδας στο Ισραήλ που διανέμεται δωρεάν, ανήκει στον Αμερικανοεβραίο μεγιστάνα Sheldon Adelson, και καθαρά εφημερίδα υπέρ του Νατανιάχου], την διάσπαση του 2ου Καναλιού, και την προσπάθεια να εξουσιάσει την νέα εταιρεία Ειδήσεων [αντικαταστάτρια, με πίεση του Νατανιάχου, της Δημόσιας Ραδιοτηλεόρασης] – αλλά βασικότερα με την προσπάθεια παράκαμψης των ΜΜΕ μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Ο Νατανιάχου έχει 1,348,250 followers στο Twitter, σχεδόν 2,250 χιλ. στο Facebook όπως επίσης και σελίδα στο Telegram – μιας και ο Μπένετ [υπουργός Παιδείας και αρχηγός του υπερδεξιού κόμματος που εκπροσωπεί κατά πολύ τους εποίκους στην Δυτική Όχθη]  άνοιξε λογαριασμό πριν από αυτόν. 

Τα τελευταία χρόνια ο Νατανιάχου φυλάει [και αν θέλετε φιλάει…] την βάση. Δεν μιλάει πλέον Εβραϊκά ή την "γλώσσα που κατανοούν οι Ισραηλινοί" αλλά την γλώσσα της δεξιάς – και μόνο με τους ψηφοφόρους του Λικούντ και δεξιότερα. Και σε αυτό το σημείο δεν θα επιτρέψει τον Μπένετ να τον υπερκεράσει, ούτε από ψηλά αλλά σίγουρα ούτε και από τα δεξιά. 

Τις τελευταίες εβδομάδες ο Νατανιάχου συμπληρώνει 25 χρόνια από την εκλογή του ως πρόεδρος του Λικούντ για πρώτη φορά. Συνολικά θήτευσε σε αυτή την θέση 19 έτη, και από καιρό έγινε ο βασικός ηγέτης αυτού του κινήματος μετά τον Μεναχέμ Μπέγκιν. Ο Αριέλ Σαρόν, για λόγους σύγκρισης, διετέλεσε πρόεδρος του κινήματος μόνο έξι έτη. 

Ο Νατανιάχου είναι αρχιτέκτονας, με πτυχίο από το ΜΙΤ με αριστείο. Έχει επίσης δυο ακόμα πτυχία – διοίκηση επιχειρήσεων επίσης από το ΜΙΤ και πολιτικές επιστήμες από Χάρβαρντ. Υπήρξε αριστεύων φοιτητής όπου και αν σπούδασε. Αλλά είναι εξ ίσου καλός και στην πράξη; Σε αυτό υπάρχει τεράστια πολιτική και δημόσια διαφωνία…. 

*Ο Γιόαβ Κρακόβσκι, υπεύθυνος των πολιτικών ειδήσεων στην "καινούργια τηλεόραση" [πεπειραμένος πολιτικός δημοσιογράφος και συντάκτης]. 

https://www.kan.org.il/item/?itemId=30399