30.5.2012
του Τεύκρου Επ. Σακελλαρόπουλου

Η ιστορία αυτή είναι απολύτως αληθινή και βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα.

Πριν από αρκετά χρόνια, αρχές του προηγούμενου αιώνα, σε μία απομακρυσμένη περιοχή του πλανήτη μας ιδρύθηκαν δύο νέα κράτη:

Το πρώτο ήταν το  κράτος του 1,80, ενώ το δεύτερο το κράτος του Πτυχίου.

Τα βασικά χαρακτηριστικά των δύο κρατών ήταν πως στο μεν πρώτο οι πολίτες έπρεπε οπωσδήποτε να έχουν ύψος 1,80 μ και άνω, ενώ στο δεύτερο έπρεπε να έχουν οπωσδήποτε πτυχίο.

Δεν έπαιζε ρόλο κανένα άλλο χαρακτηριστικό για την αποδοχή αλλά και την παραμονή των πολιτών στα δύο αυτά κράτη παρά μόνον το 1,80 και το πτυχίο.

Στην πρώτη περίπτωση, γυναίκες, άνδρες, έξυπνοι, λιγότερο έξυπνοι, άσπροι, μαύροι, μορφωμένοι, αμόρφωτοι, λεπτοί, ευτραφείς, οτιδήποτε κι αν ήταν δεν είχε καμία σημασία αρκεί το ύψος τους να υπερέβαινε τουλάχιστον το 1,80.

Στην άλλη περίπτωση το πτυχίο ήταν το παν. Ανεξαρτήτως φύλου, εμφάνισης, χρώματος οτιδήποτε, είχες πτυχίο ήσουν μέλος, δεν είχες όχι.

Υπήρχαν όμως και άλλες διαφορές. Στο πρώτο εάν δεν ήσουν 1,80 και πλέον όχι μόνον δεν ήσουν αποδεκτός αλλά η ποινή ήταν η φυσική εξόντωση. Απαγορευόταν να είσαι κάτω από 1,80.

Στο άλλο αν τυχόν δεν είχες πτυχίο, δεν μπορούσες να έχεις πλήρη δικαιώματα. Ήσουν φιλοξενούμενος μεν αλλά χωρίς άλλη δυνατότητα συμμετοχής στο κράτος. Η κοινωνία γενικά δεν μπορούσε να σε αποδεχθεί.

Γιατί όμως αυτό;

Ήταν απλό. Οι δύο αρχηγοί και ιδρυτές ήταν ο μεν ένας, ένας ψηλός άνδρας, σαφώς άνω του 1,80 ενώ η άλλη ήταν μία μάλλον κοντή και σίγουρα κάτω του …1,65 γυναίκα, με πολλά όμως πτυχία…

Περιττό να αναφέρω πως μεταξύ των δύο κρατών υπήρχε μεγάλη έχθρα. Όχι πως δεν υπήρχαν ψηλοί άνω του 1,80 με πτυχίο, ούτε πτυχιούχοι με ύψος 1,85, αλλά η πολιτική στην κάθε περίπτωση ήταν σαφής.

Όλα κύλισαν ομαλά τα πρώτα χρόνια. Μετά την ίδρυση μαζεύτηκαν αντιστοίχως άνδρες και γυναίκες αφ’ ενός 1,80 και άνω και αφ’ ετέρου με πτυχία. Ομολογουμένως το κράτος των 1,80 ήταν κορυφαίο στο σωματικό ιδεώδες και την εμφάνιση. Δεν ίσχυε το ίδιο για το άλλο, όπου κυριαρχούσε το βραδινό φως της μελέτης των κατοίκων του.

Τα πρώτα χρόνια κύλισαν ομαλά χωρίς αμφιβολία. Όμως τα πρώτα «περίεργα» σημάδια εμφανίστηκαν περίπου 19 χρόνια αργότερα, όταν συνέβησαν δύο ανήκουστα γεγονότα:

Ο γιός του αρχηγού του κράτους του 1,80 ήταν …1,79…

Ενώ και η κόρη της πτυχιούχου αρχηγού το μόνο που ήθελε ήταν να ασχολείται με τις …κομμώσεις!

Περιττό να σας υπενθυμίσω πως με την ενηλικίωση στο μεν κράτος του 1,80 υπήρχε μία μοναδική πόρτα με ύψος 1,80, την οποία έπρεπε οπωσδήποτε να ΜΗΝ μπορείς να διαβείς γυμνός, άλλωστε η ποινή ήταν …θάνατος, ενώ στο κράτος των πτυχίων έπρεπε να έχεις περάσει όλες τις εξετάσεις για την εισαγωγή σε κάποια σχολή. Βέβαια εκεί δεν ήταν η ποινή ακριβώς ίδια αλλά η ντροπή ισοδυναμούσε με κοινωνικό θάνατο…

Οποία όμως θλίψη και ατυχία!

Ο γιός του αρχηγού και η κόρη της άλλης αρχηγού …κόβονταν…

Δεν υπήρχε άλλη δίοδος.

Θρήνος στην οικογένεια του αρχηγού, στενοχώρια και απογοήτευση στην πολύ-μορφωμένη μητέρα…

Η πραγματικότητα βέβαια δεν ήταν και τόσο τραγική. Αυτό διότι πολλοί στο κράτος του 1,80 είχαν αρχίσει να διαπιστώνουν πως κάποια από τα παιδιά τους μάλλον δεν θα έφταναν και ξεπερνούσαν το καθορισμένο ύψος. Από την άλλη ο γιός του αρχηγού τους αν εξαιρέσει κάποιος τον μείον έναν πόντο ήταν όλη την ημέρα μέσα στα βιβλία….

Αλλά ούτε και οι πτυχιούχοι στενοχωρούνταν και τόσο. Κάθε άλλο μάλιστα! Ιδίως οι γυναίκες είχαν σε μεγάλη εκτίμηση την κόρη της αρχηγού γιατί στην κομμωτική ήταν κορυφαία και αυτό βελτίωνε τα μέγιστα την αισθητική κάθε …πτυχιούχου γυναίκας! Παρεμπιπτόντως το μειονέκτημά της ήταν πως ήταν αρκετά ψηλή (1,83) και αυτό δημιουργούσε κάποια άβολη αίσθηση…

Στην απόγνωσή του οι αρχηγός του 1,80 σκέφτηκε πως η μορφωμένη αντίπαλος και εχθρός, ίσως του έβρισκε μια λύση. Όντως αυτό έκανε… Χωρίς να γίνει αντιληπτός από τους υπηκόους του ταξίδεψε στην εχθρική πρωτεύουσα.

Χωρίς να τα πολυλογώ αφού ετέθη το ερώτημα και μετά από κάποια σκέψη, η πτυχιούχος αρχηγός σκέφτηκε μία λύση:

Στον ιδρυτικό νόμο του κράτους του 1,80 είχαν όλα προβλεφθεί, εκτός από ένα σημείο:

Είχαν ξεχάσει να προσδιορίσουν το αυτονόητο. Τι ήταν τα 1,80; Μέτρα ή μήπως κάτι άλλο;

Προφανώς δεν θα μπορούσαν να ήταν …χιλιόμετρα, αλλά …μήπως θα μπορούσαν να ήταν …πόδια;

Δεν χρειάστηκε τίποτα άλλο. Ο αρχηγός επέστρεψε καταχαρούμενος στην πρωτεύουσα του και διακήρυξε πως δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα, αφού το ύψος αφορούσε (όπως πλέον είχε δικαίωμα να αποφανθεί ως αρχηγός όχι μέτρα, αλλά πόδια) Συνεπώς οποιοσδήποτε άνω των 55 περίπου εκατοστών (1,80 Χ ,031) είχε το δικαίωμα να είναι πολίτης του κράτους του 1,80!

Η πτυχιούχος αρχηγός επίσης δεν χρειάστηκε και πολύ σκέψη για να βρει τη λύση για την κόρη της. Ναι πτυχίο, αλλά …τι πτυχίο; Αποφάνθηκε πως δεν θα είχε καμία σημασία αν το πτυχίο αφορούσε την κομμωτική, την κηπουρική ή την πυρηνική φυσική, αρκεί όμως να πιστοποιούσε με τον ισχυρότερο τρόπο ότι αυτός, ο οποίος το ελάμβανε ήταν όντως ο καλύτερος!

Μετά από 19 περίπου χρόνια τα δύο κράτη με μία μικρή (θα έλεγα ανεπαίσθητη) τροποποίηση του συνταγματικού τους νόμου εξασφάλισαν ότι στο κράτος του 1,80 κανείς δεν μπορεί να είναι υπήκοος αν δεν υπερβαίνει τα 1,80 πόδια (55 εκατοστά), ενώ στο κράτος του πτυχίου κανείς δεν μπορεί να είναι υπήκοος αν δεν είναι πιστοποιημένα άριστος κάτοχος της τέχνης του. Μάλιστα έφτασαν τόσο μακριά, ώστε πιστοποιούσαν ακόμα και την …κλοπή. Όποιος είχε αυτή την ικανότητα της κλοπής και μη γινόμενος αντιληπτός ελάμβανε το αντίστοιχο …πτυχίο, (δεν θυμάμαι ακριβώς πως το έλεγαν).

Δεν χρειάζεται να γράψω περισσότερα, εξ’ άλλου μου διαφεύγουν της μνήμης μου. Απλώς στο κράτος του 1,80 ήταν όλοι πλέον πολίτες αφού μάλλον πολύ δύσκολο αν όχι αδύνατον να υπάρξει άνθρωπος με ύψος κάτω από 55 εκατοστά.

Στο άλλο κράτος απολάμβαναν μία εξαιρετική ποιότητα υπηρεσιών αφού όλοι είχαν πτυχίο. Όταν λέω όλοι εννοώ όλοι αφού για οτιδήποτε όφειλαν να είναι πιστοποιημένοι ακόμα και για να καθαρίσουν τους δρόμους.

Σημείωση:

Οι Αρχαίοι Έλληνες παρεμπιπτόντως δεν χρειάζονταν ιστορίες. Το είχαν επιλύσει άπαξ και δια παντός το ζήτημα με μία μόνο ρήση του Ισοκράτη:

«πας μετέχων της ελληνικής παιδείας, Έλλην»

Όπως μάλιστα εξέφρασε και ο Τζόνας Έντουαρντ Σολκ (αγγλικά: Jonas Edward Salk, 28 Οκτωβρίου 1914 – 23 Ιουνίου 1995)  ο  Αμερικανός ιατρικός ερευνητής και ιολόγος, παγκοσμίως γνωστός για την ανακάλυψη και ανάπτυξη του πρώτου ασφαλούς και αποτελεσματικού εμβολίου κατά της πολιομυελίτιδας.:

 “Find the right questions. You don’t invent the answers; you reveal the answers”

(«Βρείτε τις σωστές ερωτήσεις. Δεν εφευρίσκετε τις απαντήσεις• αποκαλύπτετε τις απαντήσεις»).

Ο Σολκ ήταν Εβραίος...