Παρακάτω είναι το κείμενο της ομιλίας που εκφώνησε η Elisabeth Sabaditsch-Wolff στις 9 Ιουλίου 2012 στη διάσκεψη των Βρυξελλών.
Εμφανίζομαι ξανά ενώπιον σας εδώ στην πόλη των Βρυξελλών το έτος 2012, σχεδόν πέντε χρόνια μετά την προηγούμενη εμφάνισή μου στον ίδιο χώρο και για τον ίδιο σκοπό.
Οι Βρυξέλλες είναι η "πρωτεύουσα της Ευρώπης" και θα έπρεπε δικαιωματικά να είναι μια φωτισμένη πόλη στην καρδιά μιας φωτισμένης ηπείρου.
Ωστόσο, κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Η ανεξέλεγκτη γραφειοκρατία της Ευρωπαϊκής Ένωσης την έχει κάνει πλέον να θεωρείται ευρέως ως ένα "ήπιο" ολοκληρωτικό καθεστώς – που γίνεται όλο και πιο σκληρό ώρα με την ώρα.
Κάτι τέτοιο δεν θα έπρεπε να είναι εφικτό. Οι θεμελιώδεις ελευθερίες μας είναι εδώ και πολύ καιρό εγγυημένες - από την Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου όπως αυτή ψηφίστηκε από τα Ηνωμένα Έθνη το 1948 και στη συνέχεια ενισχύθηκε από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου που υιοθέτησε το Συμβούλιο της Ευρώπης το 1950 και επικύρωσε αργότερα και η Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι εθνικές μας χώρες κωδικοποίησαν επιπρόσθετα τα ίδια θεμελιώδη δικαιώματα στα δικά τους Συντάγματα.
Τα δικαιώματα αυτά περιλαμβάνουν την ελευθερία της ατομικής συνείδησης, το δικαίωμα του συνέρχεσθαι ειρηνικώς και το δικαίωμα της ελεύθερης άσκησης της θρησκείας ή της υιοθέτησης καμίας απολύτως θρησκείας. Και, ίσως το πιο σημαντικό από όλα, περιλαμβάνουν το δικαίωμα μας να εκφράζουμε τις απόψεις μας ελεύθερα και να τις δημοσιεύουμε χωρίς προσκόμματα.
Ωστόσο, η ελευθερία της έκφρασης δέχεται σήμερα επίθεση σε όλη την Ευρώπη. Έχω βιώσει την πλήρη ορμή της στη δική μου χώρα, την Αυστρία - Διώχθηκα, καταδικάστηκα και μου υποβλήθηκε πρόστιμο επειδή είπα την απλή αλήθεια για τον προφήτη του Ισλάμ.
Σήμερα, στη Δυτική Ευρώπη του 21ου αιώνα, το δικαίωμά μας στην ελευθερία της έκφρασης περιορίζεται διακριτικά και συστηματικά με μια αποτελεσματικότητα που οι κομισάριοι της παλιάς Σοβιετικής Ένωσης μπορούσαν μόνο να ονειρευτούν.
Οι νομικές διατάξεις που τα καθιστούν όλα αυτά δυνατά καταγράφονται λεπτομερώς σε δημόσια έγγραφα της ΕΕ και θ’ απολαμβάνουν την πλήρη ισχύ του νόμου σε όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ αρχής γενομένης από σήμερα τα μεσάνυχτα. Τα κράτη της Δυτικής Ευρώπης έχουν συμμορφωθεί πειθήνια με την "Απόφαση-Πλαίσιο" της ΕΕ θεσπίζοντας νόμους που ποινικοποιούν κάθε ρητορική που προσβάλλει τους Μουσουλμάνους.
Ο επιθανάτιος ρόγχος της ελευθερίας της έκφρασης στην Ευρώπη έχει ήδη αρχίσει.
Το φθινόπωρο του 2009 μου γνωστοποιήθηκε ότι μπορεί να μου ασκηθεί δίωξη για "ρητορική μίσους" - είχα "δυσφημίσει θρησκευτικές διδασκαλίες" με την εκφώνηση μιας εκ των δημόσιων διαλέξεών μου για το Ισλάμ.
Το ενδεχόμενο της δίωξής μου δεν μου κοινοποιήθηκε άμεσα αλλά μέσα από άρθρο στον Τύπο. Τα στοιχεία που χρησιμοποιήθηκαν εναντίον μου ήταν ένα αντίγραφο της ομιλίας μου που δόθηκε στο δικαστήριο από την ίδια σοσιαλιστική εφημερίδα. Περιελάμβανε λόγια που δεν είχα πει εγώ και λόγια που δεν είχαν ειπωθεί δημόσια και ως εκ τούτου δεν συνιστούσαν παραβίαση του νόμου.
Η περίπτωσή μου, ωστόσο, δεν σχετιζόταν πραγματικά με το νόμο. Ήταν μια πολιτική δίκη και - όπως οι δίκες των Geert Wilders και Jussi Halla-Aho – αποσκοπούσε στη φίμωση όποιου μιλά ενάντια στη βάρβαρη φύση του νόμου της σαρία.
Πάνω απ’ όλα όμως, αποσκοπούσε στην αποθάρρυνση όσων ενδεχομένως ακολουθήσουν τα βήματά μου. Οι ολιγαρχικοί που κυβερνούν την Ευρώπη είναι αποφασισμένοι ν’ αποτρέψουν κάθε ειλικρινή συζήτηση μεταξύ των πολιτών τους για το Ισλάμ και τις νομικές αντιλήψεις του.
Αυτές είναι μέθοδοι ενός ολοκληρωτικού κράτους.
Είναι πιο επιτυχημένες από εκείνες των Ναζί, των Φασιστών και των Κομμουνιστών γιατί εφαρμόζονται ήσυχα και ειρηνικά, χωρίς την ανάγκη για στρατόπεδα συγκέντρωσης ή γκουλάγκ ή μαζικούς τάφους ή εκτελέσεις μέσα στη νύχτα.
Φιμωνόμαστε συστηματικά.
Εμείς οι Ευρωπαίοι χρειαζόμαστε απεγνωσμένα τη δική μας εκδοχή της Πρώτης Τροπολογίας. Χρειαζόμαστε ηγέτες αρκετά σοφούς και θαρραλέους ώστε να συντάσσουν και να εφαρμόζουν νομικές πράξεις που επιβεβαιώνουν τα ίδια θεμελιώδη δικαιώματα που εγγυάται το Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών σε όλους τους πολίτες.
Πρέπει ν’ αποφασίσουμε να διεκδικήσουμε εκ νέου την ήπειρο και τα κράτη μας. Θα πάρουμε πίσω τις χώρες μας από εκείνους που μας τις έκλεψαν κρυφά ενώ εμείς εφησυχάζαμε βυθισμένοι στο λήθαργο που μας είχε ρίξει ο πλούτος και οι διασκεδάσεις.
Αν χάσουμε την ελευθερία του λόγου, τότε είμαστε χαμένοι για πάντα.
Δεν είμαι θύμα. Σκοπεύω να υπερασπιστώ το σωστό. Θα υπερασπιστώ αυτό που χρίζει υπεράσπισης. Πάνω από κάθε τι άλλο, θ’ ασκήσω το θείο μου δικαίωμα να μιλώ ελεύθερα για ό, τι συμβαίνει. Η ελευθερία του λόγου είναι η πιο σημαντική ελευθερία που διαθέτουμε.
Αυτή είναι η ώρα μας. Δεν ισχύει για μας το "απελθέτω απ' εμού το ποτήριον τούτο".
Θυμήθηκα ένα απόσπασμα από την περίφημη τριλογία του JRR Tolkien "Ο άρχοντας των Δαχτυλιδιών".
Πρόκειται για μια συνομιλία μεταξύ του χόμπιτ Φρόντο και του μάγου Γκάνταλφ και αφορά την επικίνδυνη αναζήτηση στην οποία έχουν σταλεί ο Φρόντο και οι φίλοι του.
Ο Φρόντο λέει: "Εύχομαι τίποτ’ απ’ αυτά να μην συνέβαινε στην εποχή μου".
Ο Γκάνταλφ απαντά: "Κι εγώ το ίδιο όπως και όλοι όσοι ζουν σε τέτοιες εποχές. Αλλά αυτό δεν είναι κάτι που μπορούν ν’ αποφασίσουν οι ίδιοι. Το μόνο που πρέπει ν’ αποφασίσουμε είναι τι να κάνουμε με το χρόνο που μας έχει δοθεί".
Είναι καιρός ν’ αποφασίσουμε τι να κάνουμε με την εποχή που μας έχει δοθεί.
Πόσα παραδείγματα πρέπει να δοθούν προτού ο υπόλοιπος πληθυσμός της Ευρώπης κατανοήσει τους νέους κανόνες και ωθηθεί σε υποταγή;
Και πρέπει να θυμόμαστε σε ποιον τελικά θα υποταγούν τα παιδιά μας. Θα υποταγούν στους διαδόχους μας στην Ευρώπη. Θα υποταγούν στους αντικαταστάτες μας.
Πρέπει να θυμόμαστε ότι, στα Αραβικά, η λέξη για την υποταγή είναι Ισλάμ.
Όταν πλέον θα ζουν αρκετοί Μουσουλμάνοι στην Ευρώπη - και δεν χρειάζεται να είναι η πλειοψηφία του πληθυσμού, απλά κάπου γύρω στο 15 ή 20% - θα ζούμε κάτω από Ισλαμικό νόμο κι όχι από τους νόμους που μας κυβερνούν σήμερα.
Δεν θ’ απολαμβάνουμε πλέον τα συνταγματικά δικαιώματα που έχουμε τώρα. Τα δικαιώματά μας θα καθορίζονται και θα οριοθετούνται πλήρως από τη σαρία. Οι γυναίκες θα γίνουν η εικονική κινητή περιουσία των ανδρών. Χριστιανοί και Εβραίοι θα εκδιωχθούν ή θ’ αναγκαστούν ν’ ασπαστούν το Ισλάμ. Άθεοι και οι ομοφυλόφιλοι θα θανατωθούν.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση θεωρεί αυτά τα λόγια "ρητορική μίσους". Σύμφωνα με την "Απόφαση-Πλαίσιο", χαρακτηρίζονται ως "ρατσισμός και ξενοφοβία" και μπορεί να μας ασκηθεί δίωξη επειδή τα λέμε.
Στην πραγματικότητα όμως συνιστούν την απλή αλήθεια.
Ο καθένας μπορεί να το επαληθεύσει μελετώντας την ιστορία, επιλέγοντας να διαβάσει το Κοράνι, τα Χαντίθ και τη Σούνα του Προφήτη.
Ευρέως διαθέσιμες επίσημες πραγματείες για τον Ισλαμικό νόμο επιβεβαιώνουν ότι η περιγραφή μου δεν συνιστά "ρητορική μίσους" αλλά μια απλή και ακριβή ανάγνωση των δογμάτων της σαρία.
Έχει καταστεί προφανές ότι το να λες την αλήθεια για το Ισλάμ θεωρείται πλέον "υποδαύλιση θρησκευτικού μίσους".
Είναι πλέον σαφές ότι οι μη Μουσουλμάνοι που αποκαλύπτουν τις αρχές της σαρία στο κοινό "δυσφημίζουν θρησκευτικές διδασκαλίες".
Αν δεχτούμε ταπεινά αυτούς τους κανόνες, τότε συναινούμε στην επιβολή του νόμου της σαρία στις δικές μας χώρες. Κι εγώ, κατά πρώτοις, δεν θα καθίσω σιωπηλή ενώ συμβαίνει αυτό.
Δεν θέλω η κόρη μου να ζήσει με βάση τη σαρία.
Ο χρόνος μας είναι περιορισμένος. Αν εσείς κι εγώ δεν οραματιζόμαστε ένα Ισλαμικό μέλλον για τους εαυτούς μας, τότε πρέπει να μιλήσουμε τώρα.
Αν επιθυμούμε να διατηρήσουμε το δικαίωμα μας να μιλάμε και να δημοσιεύουμε ελεύθερα, τότε πρέπει να το ασκήσουμε τώρα.
Εύχομαι να μην χρειαζόταν να συμβεί στην εποχή μου. Αλλά συνέβη.
Πρέπει να εκμεταλλευτούμε πλήρως το χρόνο που μας απομένει.
Σας ευχαριστώ.
http://europenews.dk/en/node/56492