Al JazeeraΤετάρτη 22 Apr 2015 
Του Εμμανουήλ Καραγιάννη

Η Ελλάδα δημιουργεί ένα παράδειγμα για ολόκληρη την Ευρώπη, όταν καταλογίζει ευθύνες σε όλους εκείνους που χρησιμοποιούν τη δημοκρατία σαν μαχαίρι για να την πλήξουν.

Η δίκη των 69 μελών της Χρυσής Αυγής, συμπεριλαμβανομένης και της ηγεσίας της, έχει οριστεί να ξεκινήσει στις 7 Μαΐου. Η ομάδα είναι γνωστή για την υπερεθνικιστική και ρατσιστική της ιδεολογία. τα μέλη της έχουν κατηγορηθεί ότι ασκούν αυθαίρετη βία σε μετανάστες, αριστερούς και ομοφυλόφιλους. Όντως, ένας χαμηλόβαθμο μέλος της, ο Γιώργος Ρουπακιάς, παραδέχτηκε ότι δολοφόνησε τον Σεπτέμβριο του 2013 τον Παύλο Φύσα, έναν αντιφασίστα ακριβιστή. 

Η άνοδος της ακροδεξιάς ομάδας σε γενικές γραμμές αποτελεί αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα. Στις βουλευτικές εκλογές του 2009 η ομάδα είχε λάβει μόνο 0,3 τοις εκατό των ψήφων. Ωστόσο, τρία χρόνια αργότερα η Χρυσή Αυγή κατάφερε να μπει στο κοινοβούλιο με το εντυπωσιακό ποσοστό του 6,9 τοις εκατό.

Η ομάδα έλαβε 9 τοις εκατό των ψήφων στις ευρωεκλογές του Ιουνίου 2014 και κέρδισαν τρεις έδρες στο Ευρωκοινοβούλιο. 

Παρά τις συλλήψεις ανωτέρων μελών και πολλών βουλευτών της, η Χρυσή Αυγή παρέμεινε το τρίτο μεγαλύτερο κόμμα του ελληνικού κοινοβουλίου μετά τις εκλογές του 2015 που έφεραν στην εξουσία το αριστερό κόμμα ΣύΡιζΑ.

”Παλαιο-ναζισμός
Όμως τα μέλη της δεν αποκαλύπτουν πολλές σχετικά με την ιδεολογία και τους σκοπούς της ομάδα. Η Χρυσή Αυγή ενστερνίζεται το φυλετικό μίσος, τον Αντισημιτισμό και την Ισλαμοφοβία Συνηγορεί υπέρ της δημιουργίας ενός εθνικοσοσιαλιστικού κράτους με μοντέλο του τη Ναζιστική Γερμανία.

Στην πραγματικότητα, είναι σωστό να περιγραφεί η Χρυσή Αυγή ως “παλαιοναζιστικός”, αντί “νεοναζιστικός” τύπος κόμματος, από τη στιγμή που τα περισσότερα ακροδεξιά κόμματα της Ευρώπης έχουν πάρει αποστάσεις από τη Γερμανία της δεκαετίας του 1930. Στην ουσία, τείνουν να γίνουν φίλο-ισραηλινά εξαιτίας του μεγαλύτερου εχθρού τους που είναι τώρα το Ισλάμ.

Με άλλα λόγια η Χρυσή Αυγή είναι μάλλον η εξαίρεση: ένα σκληροπυρηνικό φιλοναζιστικό κόμμα σε μια χώρα που υπέφερε τα πάνδεινα στη γερμανική κατοχή κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Κάποτε ρώτησε ένα εξέχων κοινοβουλευτικό στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας, του μεγαλύτερου συντηρητικού κόμματος, γιατί η Χρυσή Αυγή δεν εγκατέλειψε το εξτρεμιστικό της δόγμα για να υιοθετήσει μια πιο μετριοπαθή στρατηγική έπειτα από τις εκλογικές της επιτυχίες.

Μου απάντησε αφοπλιστικά: “Γιατί να ενοχλούνται; η Χρυσή Αυγή αναδύθηκε μέσα στο λυκόφως με μια αίσθηση ιδεολογικής υπεροχής. Αν ίσο εκατομμύριο Έλληνες τους ψήφισαν, πολλοί περισσότεροι μπορεί να τους ψηφίσουν στο μέλλον”.  

Παρόλη τη σκληρή αντιπολίτευση από το ΜΜΕ, όντως, το κόμμα δεν απώλεσε μεγάλο τμήμα ψηφοφόρων κατά τις τελευταίες εκλογές τον Ιανουάριο του 2015. Αυτό σημαίνει ότι η τεράστια πλειονότητα των ψηφοφόρων της έχουν πλήρη συνείδηση της ιδεολογίας και των τακτικών του κόμματος.

Υπάρχει μακρά παράδοση αντι-κοινοβουλευτισμού στο λίκνο της δημοκρατίας. κατά τη διάρκεια του πρώτου μισού του 20ου αι. τόσο οι φιλομοναρχικοί όσο και οι κομουνιστές αποκήρυσσαν την κοινοβουλευτική δημοκρατία σαν όνειδος.

Συμπάθεια
Ενώ η Χρυσή Αυγή είναι κατά πολύ το πιο ακραίο πολιτικό κόμμα του ελληνικού κοινοβουλίου, είναι πολλοί αυτοί που συμμερίζονται τις αντιδημοκρατικές απόψεις της. Πριν από μόλις τρεις μέρες, η αστυνομία απομάκρυνε αναρχικούς που είχαν καταλάβει το κτίριο της πρυτανείας του Πανεπιστημίου Αθηνών και διαμαρτύρονταν κατά της κυβέρνησης ΣύΡΙΖα.

Αναπάντεχα ορισμένοι βουλευτές του ΣύΡΙΖα εξέφρασαν την συμπάθειά τους προς αυτούς. Όντως, το κυβερνητικό κόμμα διαθέτει και άτομα που πιστεύουν στη δικτατορία του προλεταριάτου και κάνουν λόγο για δημιουργία στρατού των εργατών. Θαυμάζουν τον Ούγκο Τσάβες και τον Φιντέλ Κάστρο για τα κοινωνικά τους επιτεύγματα.

Ως εκ τούτου, η αποστροφή προς την κοινοβουλευτική δημοκρατία δεν είναι αποκλειστική της Χρυσής Αυγής. Επιπρόσθετα, δεν είναι μόνο μέλη του ακροδεξιού κόμματος που υιοθετούν αντισημιτικές συμπεριφορές. Όπως σχεδόν όλες οι ευρωπαϊκές κοινωνίες, η Ελλάδα δεν έχει ανοσία στον αντισημιτισμό.

Στην πράξη, σύμφωνα με μελέτη του Συνδέσμου Ενάντια στην Συκοφαντία, μεγάλο τμήμα των Ελλήνων πολιτών υιοθετούν αντισημιτικές συμπεριφορές. Υπάρχουν πολλοί λαγοί γι’ αυτό: άγνοια, θρησκευτικός φανατισμός και φίλο-αραβική συμπάθεια που καλλιεργήθηκε από το σοσιαλιστικό κόμμα ΠαΣοΚ τη δεκαετία του 1980.

Το τέλος της παθητικότητας

Ποιο είναι άραγε το μέλλον της Χρυσής Αυγής;

Η δίκη προφανώς θα διαρκέσει πολλούς μήνες. Ορισμένοι από τους κατηγορουμένους θα καταδικαστούν. Σ’ αυτή την περίπτωση το κόμμα δεν θα παραμείνει άθικτο. Όλα τα ελληνικά πολιτικά κόμματα έχει έρθει αντιμέτωπα με διασπάσεις και εσωτερικές διαμάχες και υπάρχουν ενδείξεις ότι σύντομα η Χρυσή Αυγή θα ακολουθήσει παρόμοια πορεία.

Πράγματι, θα μπορούσε σύντομα να διασπαστεί σε δύο κόμματα: τους μετριοπαθείς που θα αποκηρύξουν τον εξτρεμισμό και θα υιοθετήσουν μια ρητορική τύπου Εθνικού Μετώπου και τους σκληροπυρηνικούς που θα επιμείνουν στην ρατσιστική καθαρότητα και τον εθνικοσοσιαλισμό.

Όποια κι αν είναι η τελική ετυμηγορία, η δίκη της Χρυσής Αυγής σηματοδοτεί το τέλος της παθητικότητας απέναντι στον πολιτικό εξτρεμισμό. Είναι αλήθεια ότι μια φιλελεύθερη δημοκρατία μπορεί να ανεχθεί τους εχθρούς της αλλά όχι εις το διηνεκές.  

Παρά την οικονομική κατάρρευσή της που βρίσκεται κοντά, η Ελλάδα δημιουργεί ένα παράδειγμα για ολόκληρη την Ευρώπη, όταν καταλογίζει ευθύνες σε όλους εκείνους που χρησιμοποιούν τη δημοκρατία σαν μαχαίρι για να την πλήξουν. Και γι’ αυτό το λόγο η χώρα αξίζει τον απόλυτο σεβασμό.

Ο Εμμανουήλ Καραγιάννης είναι λέκτορας στο King's College του Λονδίνου.

http://www.aljazeera.com/indepth/opinion/2015/04/coming-dusk-golden-dawn-150422051531867.html