Cohen.gr Πέμπτη 1.10.2010
Του Δημήτρη Τζώρα*

Ευχαριστώ ενθέρμως τον κ. Τεύκρο Σακελλαρόπουλο,( Πότε κάνεις Πόλεμο) που με τίμησε, μνημονεύοντας το όνομά μου στην αρθρογραφία του. Η γοητεία αυτού του φιλόξενου ιστότοπου, έγκειται στο ποιοτικό του υπόβαθρο, αλλά και στο ριζοσπαστικά και πλουραλιστικά ενημερωτικό του χαρακτήρα.

Η ανάπτυξη στοχασμών επάνω σε πολιτικά ζητήματα είναι η μαιευτική διαδικασία, που οδηγεί στο πολιτικό και φιλοσοφικό πράττειν. Αυτή είναι και η πεμπτουσία του αστικού πολιτισμού.

Ο πόλεμος, ως επιγέννημα «τετελεσμένων», οδηγεί στην επαναρυμοτόμηση ενός τοπικού, περιφερειακού ή παγκόσμιου συστήματος. Ενώ η ιστορία μας έχει διδάξει, ότι ο πόλεμος διά του ανθρώπινου αίματος δύναται να προσπελάσει παθογένειες και αδιέξοδα του καπιταλιστικού συστήματος, δεν παύει να αποτελεί τον πάπυρο εγγραφής των αποτυχιών της συμμετρικής πολιτικής.

Ο Χίτλερ και ο κάθε Χίτλερ, όπως ο Τσώρτσιλ και ο κάθε Τσώρτσιλ, είναι προϊόντα της αποτυχίας του παγκόσμιου συστήματος στο να συνθέσει. Όταν η Δημοκρατία οπισθοχωρεί μπροστά στην οικονομία, όπως τότε αλλά και σήμερα, τότε επανανοηματοδοτείται η υπόσταση του ανθρώπινου όντος από αρχές και εξουσίες, που δεν εξέλεξε.

Η σχετικοποίηση της Δημοκρατίας, του Συντάγματος, των ανθρώπινων αξιών και του πολιτισμού, δομείται, όταν το οικονομικό σύστημα επικαιροποιεί την παρουσία του ως δικαίωμα.

Για να υπάρξει πόλεμος πρέπει πρώτα να διατυπωθεί το αίτημά αυτού. Ακόμα δεν είναι σαφές πιο είναι το αίτημα, παρ’ όλο που οι παγκόσμιες ισορροπίες και συμβάσεις δείχνουν, ότι «περιήλθαν τη γη και εμπεριπατήσασες εν αυτήν», παρίστανται…   

Όταν γίνει σαφές και διατυπωθεί το αίτημα, τότε θα γνωρίζουμε τι είδους πόλεμο θα έχουμε, πόσο θα κρατήσει και ποιους θα περιλαμβάνει…

* Ο Δημήτρη Τζώρας είναι πολιτικός αναλυτής.