Cohen,gr Σάββατο 16.4.2016
Μαρία Πολυζωίδου
 

Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ήταν ένας ιδιαίτερα διορατικός Πρωθυπουργός. Ίσως από τους πιο διορατικούς που διαθέτει η χώρα. Σε θέματα εξωτερικής πολιτικής είχε διαβάσει καλά το παιχνίδι, εάν και το παιχνίδι αυτό καθ’ εαυτό, ήταν πέρα από τον έλεγχό του. Ήταν οι εποχές, όπου ο κόσμος άλλαζε ραγδαία προς ένα μέλλον, που τώρα έχει δείξει το πραγματικό και απάνθρωπο πρόσωπό του. Αναγνώρισε το Κράτος του Ισραήλ, όταν η κοινωνία ήταν εθισμένη (ακόμα είναι) στην φιλοαραβική προπαγάνδα των Παπανδρέου (βλέπε Σαούντ, Αραφάτ, Καντάφι, Σαντάμ) και της γενιάς του Πολυτεχνείου.

 Μετά, όμως, από την κατάρριψη του μύθου του Πολυτεχνείου, στην συνείδηση της κοινωνίας έρχεται η ώρα όπου θα καταρριφθεί και το μεταπολιτευτικό πολιτικό δόγμα του φιλέλληνα Άραβα μονάρχη του Περσικού Κόλπου. Διότι, εάν το σκεφτούμε καλά, όσο καλό μας έχει κάνει η γενιά του Πολυτεχνείου, άλλο τόσο καλό μας έχει κάνει και η «αγάπη» και το τακίμιασμα με τον Αραβικό κόσμο…

Σήμερα, όλες οι Κυβερνήσεις, δεξιές, αριστερές και μικτές (αχταρμάδικες δηλαδή), αναγνωρίζουν στο πρόσωπο του Ισραηλινού Κράτους έναν αξιόπιστο και στρατηγικό σύμμαχο της χώρας μας. Μέχρι πριν από 2-3 χρόνια τα στελέχη του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. προσπαθούσαν να σπάσουν τον θαλάσσιο αποκλεισμό της Λωρίδας της Γάζας για να τροφοδοτήσουν τους τρομοκράτες της Χαμάς, ενώ σήμερα αναγνωρίζουν, ότι ο μόνος πραγματικός φίλος της χώρας μας στην Μεσόγειο είναι η Κυβέρνηση του Μπέντζαμιν Νετανιάου. Αυτό δείχνει, ότι η κληρονομιά που άφησε ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης στην χώρα μας είναι κάτι παραπάνω από πολύτιμη.

Δεν είναι, όμως, η μόνη κληρονομιά στις διεθνείς σχέσεις, που μας άφησε ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης. Έφερε την οικογένεια Μπους κοντά στο Ελληνικό δρώμενο. Αυτό δεν είναι κάτι πολιτικά αμελητέο, ανεξαρτήτως των πολιτικών αξιωμάτων που κατέχουν οι Μπους στις ΗΠΑ. Είναι μέρος του αμερικανικού κατεστημένου και δομικό στοιχείο του αμερικανικού ρεπουμπλικανικού κόμματος.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης από την άλλη, δεν είναι αυτό που αποκαλούμε «γεράκι» κατά την αμερικανική πολιτική ορολογία. Δεν έχει δείξει, ότι τρέφει και καμία ιδιαίτερη συμπάθεια προς τους Μπους και την γεωπολιτική τους θεώρηση των πραγμάτων. Παρ’ όλα αυτά, πηγαίνοντας στο συνέδριο της Ν.Δ., σε μερικές ημέρες, έχει να αντιμετωπίσει δύο πραγματικότητες.

Η μία είναι η κήρυξη εμφυλίου πολέμου των στελεχών των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ με την ελληνική κοινωνία. Όταν ο κύριος Τόσκας, ο πολιτικός προϊστάμενος των εσωτερικών δυνάμεων ασφαλείας της χώρας, μορφοποιεί σε πολιτικό Σώμα τους λαθρομετανάστες, το οποίο έχει αιτήματα που, εάν δεν ικανοποιηθούν θα αρχίσουν να ανατινάζουν Έλληνες και Ευρωπαίους πολίτες στον αέρα, τότε αυτό σημαίνει, ότι την πολιτική εξουσία την ασκούν πλέον οι λαθρομετανάστες στην πατρίδα μας.

 Η άσκηση εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής, έχει μεταφερθεί στα χέρια των «αλληλέγγυων», που στην πραγματικότητα, είναι πράκτορες ξένων κέντρων εξουσίας. Μπορεί τα ΜΜΕ να κάνουν την «πάπια» σε αυτά που ξεστομίζει ο Υπουργός και ορισμένοι συνάδελφοι να παίζουν στο θέμα του λαθροπροσφυγικού το πιο άθλιο παιχνίδι συγκαλύψεως της πραγματικότητας από το 1940 και μετά, όμως, αυτό δεν αναιρεί την πολιτική πραγματικότητα που θα κληθούν να αντιμετωπίσουν όλοι οι πολίτες που ασχολούνται με τα κοινά.

Οι απειλές κατά της ζωής Ελλήνων πολιτών- ακόμα και εάν αυτοί οι πολίτες είναι αυθάδεις- από τον κύριο Πολάκη, , δείχνουν με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο και στον πιο δύσπιστο και καλοπροαίρετο πολίτη, ότι η Κυβέρνηση πλέον, οδηγεί τον ελληνικό λαό, να υπερασπιστεί την ζωή του, την περιουσία του, την ιστορική κληρονομιά του και την θρησκεία του, με τα όπλα. Απειλές κατά της ζωής πολιτών από την εκτελεστική εξουσία, είχαμε να ακούσουμε από την εποχή της ναζιστικής κατοχής!!!

Ο ένας θέλει με την βοήθεια των λαθρομεταναστών να μας τινάξει στον αέρα, εάν για παράδειγμα δεν δώσουμε στους λαθρομετανάστες σπίτια, γυναίκες, λεφτά και την θέσμιση της Σαρίας και ο άλλος να μας βάλει 3 μέτρα κάτω από το χώμα, γιατί, λέει, αυθαδιάσαμε προς την εξουσία!!! Ναι, μπορούμε να πούμε ξεκάθαρα, ότι η συγκυβέρνηση αυτή, κάνει τον Τσολάκογλου να μοιάζει με Δημοκράτη και φιλέλληνα μπροστά της!!!

Η ένοπλη βία κατά της κυβερνήσεως θα προκύψει νομοτελειακά, όπως εξελίσσονται οι καταστάσεις. Αυτό, δεν θα χρειαστεί να μας το προαναγγείλουν τα δελτία ειδήσεων. Θα συμβεί, όπως έχει δείξει η παγκόσμια πολιτική ιστορία, από την μία στιγμή στην άλλη. Εκεί που δεν το περιμένουν. Εάν βγάλουμε από το κάδρο τους πολιτικούς τακτικισμούς, τις επικοινωνιακές μάσκες και τα κομφετί, ο πυρήνας της πολιτικής του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., είναι η ακροαριστερή εκδίκηση προς τον Ελληνικό λαό. Οικονομικό λιώσιμο για τους Έλληνες πολίτες από το αριστερό μνημόνιο, ταυτόχρονα με εισβολή και κατοχή της χώρας, από τους λαθρομετανάστες. Αυτή είναι η πρώτη πραγματικότητα που καλείται να διαχειριστεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης. 

Η δεύτερη πραγματικότητα που θα πρέπει να διαχειριστεί, είναι πιο σύνθετη στη λήψη του ζητούμενου. Είναι μάλιστα, αυτή, που απασχολεί τους αντιπάλους του περισσότερο από τον ίδιο!!! Είναι η πολιτική κληρονομιά του πατέρα του και το φάντασμα του Πρέσκοτ Μπους που θα παρίσταται στο συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας!!! Ναι, θα είναι και εκεί, ο Πρέσκοτ Μπους, ο γενάρχης αυτής της πολιτικής δυναστείας και θα κοιτάζει με το σαρδόνιο χαμόγελό του τους παριστάμενους. Ας μην έχει κανένας, ουδεμία αμφιβολία γι’ αυτό!!!

Εάν ο Κυριάκος Μητσοτάκης αγνοήσει αυτές τις πραγματικότητες, θα είναι το μεγαλύτερο και το τελευταίο σφάλμα της πολιτικής του καριέρας. Κάπου εκεί, θα τελειώσει άδοξα και εκείνος, όπως όλοι οι προηγούμενοι που θέλησαν να αγνοήσουν αυτές τις πολιτικές παρακαταθήκες. Πιστεύω, ότι εάν η Ντόρα Μπακογιάννη, που είναι «ψημένη» στο γεωπολιτικό παίγνιο, αποτελέσει τον συνθετικό πυρήνα μέσα στη Νέα Δημοκρατία, ανάμεσα στο «παλιό» και το «νέο», ανάμεσα στην Ευρωπαϊκή Χριστιανοδημοκρατία και το αμερικανικό ρεπουμπλικανικό κόμμα, τότε η ζωή του κυρίου Τσίπρα και των ΠΑΣΟΚων, που φλερτάρουν άγρια με την ιδέα της συγκυβέρνησης μαζί του, θα γίνει αφόρητα δύσκολη. 

Ο George W. Bush το είχε θέσει πολύ ξεκάθαρα στους συμμάχους του ελεύθερου κόσμου, πριν αυτός χαθεί από τις πολιτικές της αμερικανικής ακροαριστερής κυβέρνησης του Μπαράκ Χουσεΐν Ομπάμα… “You’re either with us, or against us”. Και το δίλλημα αυτό, παραμένει και θα παραμείνει ζωντανό, έντονο και πιο επιτακτικό κάθε μέρα που περνάει, ανεξαρτήτως του ποιος θα εκλεγεί Πρόεδρος στις ΗΠΑ…