19.2.10
Ο ΓΕΡΟ ΦΡΕΑΝΤΛΗΣ

 

Το ΜΗΝΥΜΑ ΠΟΥ ΕΛΑΒΑ ΚΑΙ ΠΡΟΚΑΛΕΣΕ ΘΛΙΒΕΡΟΥΣ ΣΤΟΧΑΣΜΟΥΣ, ΕΛΕΓΕ:

Είμαστε κορόιδα!

Μέσα στη κρίση και στα σενάρια πτωχεύουμε δεν πτωχεύουμε, κάποιοι κερδοσκοπούν σε βάρος μας και κερδοσκοπούν αισχρά!

Δεν μιλάω για μονάδες spread των ελληνικών 10ετών ομολόγων, αλλά για την καθημερινότητα μας!

Πρόσφατα πήγα να αγοράσω ένα επιπλάκι από την πολυεθνική IKEA. Είχα αγοράσει ήδη ένα πριν κανα χρόνο και πήγα να αγοράσω και ένα δεύτερο. Θυμόμουν ότι το είχα αγοράσει 49 ευρώ. Όταν πήγα να πάρω το δεύτερο η τιμή του ήταν 79 ευρώ!

Δηλαδή 61% ακριβότερα!

Τρελάθηκα! Δεν ήταν τα 30 ευρώ που με τρέλαναν αλλά αυτό το 61%!
Σκέφτηκα μεσα σε περίοδο παγκόσμιας κρίσης αυτοί ανεβάζουν τις τιμές τους; Περίεργο!
Μπήκα λοιπόν στα
sites της IKEA σε όλη την ευρώπη και τι διαπίστωσα;
Οι τιμές ναι μεν αυξήθηκαν... ΑΛΛΑ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!
Δεν φτάνει που έχουμε από τους ποιο χαμηλούς μισθούς στην Ευρώπη, έχουμε και τις πολυεθνικές (και όχι μόνο) να μας δουλεύουν...

Λοιπόν για να μην λέτε ότι σας λέω χαζομάρες, έκανα μια μικρή δειγματοληπτική έρευνα σε προιοντα μαζικής κατάνάλωσης της εν λόγω εταιρείας:

Τα συμπεράσματα δικά σας...

Τραπεζάκι LACK (200..114.13)
Ελλάδα: Άσπρο: 9,95 Καρυδιά/Σημύδα: 15,00 (καταλογος 2010 σελ. 66)
Γαλλία : Όλα 4,95 (Σε μας από 200% - 300% ακριβότερα!)
Ιταλία: 7.99 (Σε μας από 25% - 50% ακριβότερα!)
Ιρλανδία: Άσπρο: 5,99 Καρυδιά/Σημύδα: 8,99 (Σε μας από 66% ακριβότερα!)
Ισπανία: Όλα 4,99 (Σε μας από 200% - 300% ακριβότερα!)
Πορτογαλία: Όλα 4,99 (Σε μας από 200% - 300% ακριβότερα!)
Γερμανία: Άσπρο 7,99 Καρυδιά/Σημύδα: 9,99 (Σε μας από 25% - 50% ακριβότερα!)

Καναπές διθέσιος KLIPPAN (180χ88) κάλυμμα Lappmon
Ελλάδα : 235,00 (καταλογος 2010 σελ.. 18)
Γαλλία, Ιταλία, Γερμανία : 199,00 (Σε μας 18% ακριβότερα)
Ιρλανδία, Ισπανία, Πορτογαλία : 189,00 (Σε μας 24% ακριβότερα)

Επιπλο Τηλεόρασης Mavas
Ελλάδα : 79,00 (καταλογος 2010 σελ. 75)
Γαλλία, Ιταλία, Γερμανία, Ισπανία, Πορτογαλία : 69,00-69.90 (Σε μας 14% ακριβότερα)
Ιρλανδία: 59,00 (Σε μας 33% ακριβότερα)

Ραφιέρα EXPEDIT 59x39 Λευκή
Ελλάδα : 45,00 (καταλογος 2010 σελ. 81)
Γαλλία, Πορτογαλία, Ισπανία: 19,95 (Σε μας 225% ακριβότερα!)

Συρταριέρα MALM (300.539.21)
Ελλάδα: 79,00 (καταλογος 2010 σελ. 157)
Γαλλία, Ιταλία, Ιρλανδία, Ισπανία, Πορτογαλία : 59,00 (Σε μας 33% ακριβότερα!)

Όλες οι τιμές που σας παραθέτω έχουν και τα αντίστοιχα links στα sites των άλλων χωρών για να μην πείτε ότι είμαι υπερβολικός!

Και θέτω τα εξής ερωτήματα:

1. Είναι προφανές ότι υπάρχουν διαφορετικοί τιμοκατάλογοι και εμείς είμαστε στον πιο ακριβό τουλάχιστον για την ευρώπη γιατί; Μήπως γιατί έχουμε τα υψηλότερα εισοδήματα; Μήπως μας περισσεύουν; Γιατί οι τιμές που αγοράζουμε είναι ίδιες με αυτές των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων (ναι εκεί το τραπεζάκι κάνει 49ΑΕΔ = 9,5 ευρώ αν και λίγο φτηνότερο) μιας από τις πλουσιότερες χώρες στον κόσμο; (Στην Αμερική κάνει 7,99$ = 5,65 ευρώ - είναι φτωχοί αυτοί...)

2. Τι τους κάνει να πιστεύουν ότι είμαστε τόσο κορόιδα, ώστε να μας πουλάνε τα ίδια πράγματα 2 και 3 φορές ακριβότερα; Νομίζουν ότι πουλάνε χάντρες στους ιθαγενείς;

3. Τι μπορούμε να κάνουμε ως καταναλωτές; Μπορούμε να σταματήσουμε να ψωνίζουμε από δαύτους κανά τρίμηνο να "στρώσουν χαρακτήρα"; Μπορούμε να τους στείλουμε καμιά 1.000xxx emails διαμαρτυρίας; Να γράψουμε ένα email και να το στείλουμε σε όλους τους γνωστούς μας, απλά για να μάθουν τι θα πει σας "πουλάμε ακόμα φτηνότερα";

Δεν ξέρω για σας, αλλά εμένα μου την δίνει αφάνταστα να με περνάνε για κορόιδο, αλλά όλα με περνάνε για ΤΟΟΟΟΣΟ κοροίδο δεν ξέρω καν πως να αντιδράσω!

ΜΠΟΫΚΟΤΑΖ ΤΩΡΑ!!!!!!

ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ (Ἢ) ΟΙ «ΑΛΛΟΙ».

ΑΝΑΔΡΟΜΗ 1.
Ὅ
ταν στὰ 404 π.Χ. οἱ Ἀθηναῖοι ἔχασαν τὸν Πελοποννησιακὸ Πόλεμο, καὶ οἱ Σπαρτιάτες κατέφθασαν στὴν Ἀττική τροπαιοῦχοι, ἡ πρώτη τους δουλειά ἦταν νὰ γκρεμίσουν τὰ Μακρὰ Τείχη, ποὺ προστάτευαν τὸ Ἄστυ καὶ τὸ ἕνωναν μὲ τὸ ἐπίνειόν του τὸν Πειραιά.

Τότε οἱ Ἀθηναῖοι, χαρούμενοι ἔφεραν ὀργανοπαῖκτες καὶ  μὲ μουσικὲς καὶ τραγούδια τὸ «γλεντοῦσαν», γιατὶ πίστευαν ὅτι τώρα πιὰ οἱ «ἄλλοι» δὲν θὰ τοὺς πείραζαν πλέον ἐφ᾿  ὅσον αἱ Ἀθῆναι δὲν θὰ ἀποτελοῦσαν κίνδυνο γι᾿ αὐτούς…

ΞΥΠΝΗΜΑ 1.
Στ
ὴ σύγχρονη Ἑλλάδα, χαρούμενα ὑποδεχόμαστε κάθε τι ποὺ ἔρχεται «ἀπ᾿ ἔξω», εἴτε αὐτὸ εἶναι «μετανάστες» ἀπὸ ἐξαθλιωμένες χῶρες, εἴτε ἰσχυρὲς ἐπιχειρήσεις ἀπὸ «ἀνεπτυγμένες» χῶρες.

Γλεντοῦμε καὶ μεῖς, ἐπειδὴ «σοβαρὲς» ἐπιχειρήσεις βάζουν ἐπιτέλους «τάξη» στοὺς «κατεργάρηδες» ντόπιους ἐπιχειρηματίες καὶ μᾶς δίνεται ἡ δυνατότητα νὰ ἀπολαύσουμε καὶ μεῖς, ὅ,τι ἀπολαμβάνουν καὶ οἱ «πολιτισμένοι» λαοί. Γλεντοῦμε καὶ γιατὶ ἄνθρωποι μὲ χαμηλὲς ἀπαιτήσεις, χώνωνται στὴ μύτη τῶν ἀπαιτητικῶν ἰθαγενῶν μαστόρων μας, ποὺ δὲν ἔχουν φραγμὸ στὰ ζητούμενά τους. Αὐτὸ τὸ φαινόμενο ἄλλοι τὸ λένε «ἐκσυγχρονισμό», ἄλλοι «ἐξυγιείανση» καὶ διάφοροι ὀπισθοδρομικοί, κατὰ κανόνα ἀκροδεξιοί ἢ κομμουνιστές, «ξεπούλημα»…

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΝΑΔΡΟΜΗΣ 1.
Τ
ὴν ἀρχικὴ εὐθυμία τῶν Ἀθηναίων τὴν ἀντικατέστησε συντόμως τότε ἡ θλίψη, ὅταν οἱ νικητὲς ἔδωσαν τὸ «μάνατζμεντ» τῆς πόλεως σὲ «ἐκσυγχρονιστὲς» τῆς ἐποχῆς τοὺς γνωστοὺς …«Τριάκοντα Τυράννους»!

ΑΝΑΔΡΟΜΗ 2.
Ὅ
ταν «ἔκλεισε» ὁ «ΦΙΞ», πανηγυρίζαμε μιὰ μεγάλη νίκη «ἐνάντια στὸ ντόπιο κεφάλαιο» καὶ ἐπὶ τέλους μᾶς δινότανε ἡ εὐκαιρία νὰ πίνουμε καὶ μεῖς «εὐρωπαϊκὴ» μπυρίτσα. Ἔρρευσε τότε στὰ λαρύγγια μας ἡ Ἄμστελ, ἡ Λεβενμπρώυ καὶ ἡ Χάινεκεν. Χαρήκαμε ποὺ πλουτοκράτες σὰν τὸν Πίτσο, τὴν Ἰζόλα καὶ τόσοι ἄλλοι «κατετροπώθησαν» καὶ μᾶς ἄδειασαν τὴ γωνιά.

Κανεὶς δὲν τοὺς ἔκλαψε, δεδομένου ὅτι σὰν πλουτοκράτες ἦταν καὶ «νεροκουβαλητὲς στὸ μῦλο τῆς ἀντίδρασης». Θυμᾶμαι ἀκόμη ὑπέροχο ἄρθρο στὴν «Ἀθηναϊκή», ποὺ «στόλιζε» τὴν «ΦΙΞ». Ἦταν λέει ἱδρυμένη ἀπὸ ξενόφερτους Βαυαροὺς καὶ τώρα (τότε) πιά στὰ χέρια τοῦ «ἀνθρώπου» τῶν Ἀνακτόρων Γαρουφαλιᾶ. Συνέχιζε μὲ τὸ πόσοι ἐργάτες της ἔπαθαν ἀτύχημα στὰ τελευταῖα χρόνια, σημειώνοντας ὅτι τὰ περίπου 4.000 ἄτομα ποὺ ἀπασχολοῦσε, θἄβρισκαν δουλειά σὲ σύγχρονες «εὐρωπαϊκὲς» ἐπιχειρήσεις.

Ὅλα εἶχαν προετοιμαστεῖ καλά. Ἤδη ἀπὸ τὰ χρόνια τοῦ στρατιωτικοῦ καθεστῶτος, μᾶς εἶχαν πάει μὲ τὰ σχολειά μας στὶς νέες ὑπερσύγχρονες ἐγκαταστάσεις τῆς Κοκακόλας (Τόμ Πάππας), ὅπου μᾶς «ἄνοιξαν» τὰ μάτια καὶ τὴν ὄρεξη, ὥστε νὰ αἰσθανθοῦμε περιφρόνηση γιὰ τὸ ἄθλιο «Ταμτάμ» τοῦ Γαρουφαλιᾶ. Ὁ λυκειάρχης μας ἔβγαλε ἐμπνευσμένο λόγο, χειροκροτούμενος, λέγοντας ἀνάμεσα σ᾿ ἄλλα, ὅτι ἡ «ΦΙΞ» εἶναι ἕνα φυτώριο κομμουνιστῶν, διοικούμενη ἀπὸ ἕνα πράκτορα τοῦ βασιλιᾶ, ὁ ὁποῖος χρηματοδοτεῖται ἀπὸ ᾿κεῖ, προκειμένου νὰ προσπαθήσῃ πάλι νὰ ἀνατρέψῃ τὴν «Ἐπανάστασιν» καὶ τὴν Δημοκρατία...

ΞΥΠΝΗΜΑ 2.
Ἐ
ν συνεχείᾳ τὸ τόπι χάθηκε... Κανεὶς πιά δὲν μποροῦσε καὶ δὲν μπορεῖ νὰ κατονομάςῃ ἢ νὰ προσδιορίςῃ τὴν προέλευση τῶν προϊόντων τῆς ἐκσυγχρονισμένης μας ἀγορᾶς.

Μυστηριωδῶς οἱ τιμὲς καθορίζονται στὶς μυστηριώδεις μητροπόλεις τοῦ κεφαλαίου. Δὲν ἔχουμε πιὰ «πλουτοκράτες», Γαρουφαλιάδες, Πίτσους κλπ. γιὰ νὰ βρίζουμε. Σὰν κάτι ἀνοϊκοὶ γέροι καταριόμαστε ἁπλῶς τὴ μοίρα μας.

Κακὸ πρᾶμα τὸ Κεφάλαιο. Ἀλλὰ μήπως τελικὰ ὑπάρχει κάποια μικρὴ διαφορὰ ἀνάμεσα στὸ «ντόπιο» καὶ στὸ «ξενόφερτο»;

ΑΝΑΔΡΟΜΗ 3.
Σεπτέμβριος 1981. Βρίσκομαι στ
ὸ Ἰσραήλ. Κάθομαι σὲ καφετέριες καὶ πίνω τὴν μπυρίτσα μου. Ὅλες οἱ μπύρες τοῦ κόσμου μπροστὰ μου καὶ σὲ «χριστιανικὲς» τιμές. Ὑπάρχει καὶ μιὰ μπύρα σ᾿ ἕνα μικρὸ μίζερο μπουκάλι, ντόπια ἡ ὁποία λέγεται φυσικὰ «Μακαμπέ». Ὅλοι ἐμεῖς οἱ τουρίστες πίνουμε ἀπὸ τὸ μεγάλο καλειδοσκόπιο ἐτικετῶν. Τὶ Παουλάνερ, τὶ Φίσερ, τὶ Γκίνες! Βλέπω τοὺς Ἰσραηλινοὺς νὰ πίνουν τὴν ἐλάχιστη καὶ ἀκριβώτερη «Μακαμπέ» τους μὲ τεράστιο κέφι... «-Εἶναι τρελλοὶ αὐτοὶ οἱ Ἑβραῖοι...»!

ΞΥΠΝΗΜΑ 3.
Τώρα πιά, «
ἐκσυγχρονισμένος», ξεφτιλισμένος ἐθνικῶς, καταναλωτικῶς καὶ οἰκονομικῶς, συλλογίζομαι ἐπιμηθεϊκῶς:

Μήπως δὲν εἶναι τρελλοί; Μήπως τελικὰ ὁ πατριωτισμὸς δὲν περνᾶ μέσα ἀπὸ παλλόμενα πλήθη σὲ συγκεντρώσεις πάθους μὲ ξεφωνητὰ τοῦ τύπου «Ἡ Μακεδονία εἶναι Ἑλληνική», ἢ τὸ ἀλήστου μνήμης καὶ νῦν «ῥατσιστικό», «Ἡ Ἑλλάδα ἀνήκει στοὺς Ἕλληνες» ποὺ τόσο ἀποτελεσματικὰ μοὔδειξε τότε, ἕνα μήνα μετὰ τὴν ἐπίσκεψή μου στὸ Ἰσραήλ, πῶς ἔπρεπε νὰ ψηφίσω προκειμένου «Ἡ Ἑλλάδα νὰ ἀνήκῃ στοὺς Ἕλληνες»;

Μήπως τελικῶς ὁ πατριωτισμὸς εἶναι ἐξατομικευμένη πράξις οἰκονομικοῦ ἡρωισμοῦ;

Μήπως ἔφθασε ἡ ὥρα νὰ διαλέξουμε τὶ θέλουμε ἐπιτέλους;

Μᾶς ἐνοχλοῦν οἱ μεγάλες φίρμες ποὺ ἀσυδότως τιμολογοῦν, κοστολογοῦν καὶ ἀργυρολογοῦν; Μᾶς ἐνοχλοῦν καὶ οἱ τρισάθλιοι φουκαράδες ποὺ «εἶδαν φῶς καὶ μπῆκαν» μιὰ καὶ ἡ «πόρτα» βρέθηκε ἀνοιχτή;

Καὶ στὴν μιὰ περίπτωση καὶ στὴν ἄλλην, ἡ λύση περνᾶ μέσα ἀπὸ ἐξατομικευμένες συμπεριφορές, οἱ ὁποῖες κάποια στιγμὴ μποροῦν νὰ συσχηματισθοῦν σὲ πατριωτικὸ συντονισμένο παλμό.

Συμπεριφορὲς ποὺ ἀρχικῶς περικλείουν τὸ στοιχεῖον τοῦ οἰκονομικῶς παραλόγου.

Συνεχὴς ἀγορὰ προϊόντων ΜΑΣ στὴν πρώτη περίπτωση.

Γιὰ τὴ δεύτερη; Ἂς ἀποφασίσουμε ἐπιτέλους τὶ θέλουμε.

Θέλουμε ἡ μάντρα μας στὸ χωριό νὰ χτιστῇ σὲ 15 μέρες, ἀντὶ γιὰ ἕνα μήνα, μὲ «λιγώτερα» καὶ χωρὶς «Ἴκα σίκα, τέβε κλέβε»; Θέλουμε τὰ πορτοκάλια νὰ τ᾿ ἀγοράζουμε μόνον 30 λεπτά τὸ κιλό;

Ἢ προτιμοῦμε νὰ κοιμώμαστε πάλι στὶς ταράτσες μας καὶ στὰ μπαλκόνια, ἢ ἔστω μὲ τὶς μπαλκονόπορτες ἀνοιχτὲς τὸ καλοκαίρι;

Προτιμοῦμε στὴν πόλη γιὰ τὴν ὁποία πληρώνουμε φόρους καὶ τέλη, νὰ μποροῦμε νὰ πηγαίνουμε ὅπου θέλουμε καὶ ὅποιαν ὥρα θέλουμε; Μήπως δὲν ἦρθε ἀκόμη ἡ ὥρα νὰ βγοῦμε ἀπὸ τὰ γκέττο μας; Ἴσως...

ΕΠΙΜΥΘ(Ε)ΙΟΝ:
Ὅ
ταν οἱ Τριάκοντα μάνατζερς τῶν Σπαρτιατῶν στὰς Ἀθήνας, τότε, ἔγιναν ἀνυπόφοροι καὶ τἄκαναν ὅλα σὰν τὰ μοῦτρα τους, βρέθηκε κάποιος Θρασύβουλος, μάζεψε μιὰ παλιοπαρέα λεβεντονιῶν κάπου ἐκεῖ στὴ Χασιά, κατέβηκε στὴν πόλη καὶ τοὺς ξεπάτωσε.

ΣΥΜΒΟΥΛΗ:
Μ
ὴν περιμένετε κάτι τέτοιο πιά. Οἱ Θρασύβουλοι μᾶς τελειώσανε...!

Ὅπως μᾶς τέλειωσε καὶ τὸ θράσος καὶ ἡ βουλή...

Πάμε ἀπ᾿ τὴν ἀρχὴ τὸ γύρισμα...