www.cohen.gr - Προσωπική ιστοσελίδα Jean Cohen
  • Αρχική Σελίδα
  • Άρθρα
    • Άρθρα του Ζαν Κοέν
    • Videos του Ζαν Κοέν
    • Μέση Ανατολή
    • Σχέσεις Ελλάς-Κύπρου-Ισραήλ
    • Εβραϊσμος
    • Κοινωνικά - Πολιτικά
    • Σατιρικόν
    • Το Βήμα των Αναγνωστών
    • Στοιχεία-Aριθμοί για το Ισραήλ
    • Βίντεο από όλο τον κόσμο
    • Εβραϊκό Χρονολόγιο του Τζάκου Αλγκάβα
  • Συνδέσεις
  • Βιογραφικό
  • Βιβλία
  • Επικοινωνία
  1. Home
  2. Άρθρα

Σχόλια τύπου-ιστολογίων-blogs

Η Θεσσαλονίκη προσκαλεί για μπίζνες το εβραϊκό λόμπι

Εθνος 12.2.2011
ΧΡΙΣΤΟΣ ΤΕΛΙΔΗΣ

Αντιπροσωπεία 80 ατόμων της «Διάσκεψης των Προέδρων των Σημαντικότερων Αμερικανοεβραϊκών Οργανώσεων» επισκέφθηκε τη συμπρωτεύουσα και συζήτησε για την προοπτική επενδύσεων και επιχειρηματικών συνεργασιών

Και όλοι γνωρίζουν ότι δεν είναι λόγια πρόσκαιρης κατανάλωσης. Εκφράζουν πάνω απ’ όλα τους κοσμοπολίτες αστούς της Θεσσαλονίκης που ποτέ δεν έπαψαν να βλέπουν προς τα πίσω και να αποδέχονται την ταυτότητα και συγχρόνως το πλούσιο κεφάλαιο της πόλης, αλλά και να οραματίζονται ένα αύριο χωρίς τις συντηρητικές παραδοξότητες και τους εγκλωβισμούς των τελευταίων δεκαετιών.

«Καινούργιος» άνεμος
Ισως αρκετοί από την αντιπροσωπεία των 80 ατόμων, προέδρων και εκτελεστικών διευθυντών 52 Μειζόνων Αμερικανοεβραϊκών Οργανώσεων που ήρθαν την περασμένη Τρίτη και Τετάρτη, να μη γνώριζαν πολλά πράγματα για την Αθήνα, γνώριζαν όμως περισσότερα για τη Θεσσαλονίκη. Και ήταν αρκετά ενήμεροι και για τον νέο δήμαρχο και τον «καινούργιο» άνεμο που πνέει στην πόλη. Στη Θεσσαλονίκη βρέθηκαν σε ένα πολύ φιλικό περιβάλλον. Οχι μόνο συγκινησιακό λόγω της ιστορίας και της θερμής υποδοχής των μελών της Ισραηλιτικής Κοινότητας, αλλά και της ανταπόκρισης που υπήρξε από τους παράγοντες της πόλης.

Το πρόγραμμα δεν περιορίστηκε μόνο στο προσκύνημα στο μνημείο του Ολοκαυτώματος στην Πλατεία Ελευθερίας, στο Εβραϊκό Μουσείο της Θεσσαλονίκης, στα εβραϊκά ιδρύματα και στο δείπνο της Ισραηλιτικής Κοινότητας, παρουσία και του αναπληρωτή υπουργού Περιφερειακής Ανάπτυξης Σωκράτη Ξυνίδη. Η συνάντηση με τη δημοτική αρχή είχε ιδιαίτερη σημασία για λόγους συμβολισμών, καθώς επίσης και η συγκέντρωση σε κεντρικό ξενοδοχείο, όπου εκπρόσωποι των παραγωγικών φορέων της πόλης τους ενημέρωσαν πολύπλευρα.

Παρόντες ο πρόεδρος της ΔΕΘ Γιάννης Κωνσταντίνου, ο πρόεδρος του Εμποροβιομηχανικού Επιμελητηρίου Δημήτρης Μπακατσέλος, ο πρώην πρόεδρος του ΣΒΒΕ και πρόεδρος του Κέντρου για τη Δημοκρατία και της Συμφιλίωση στη Ν.Α. Ευρώπη Νίκος Ευθυμιάδης, ο αντιπεριφεριάρχης Απόστολος Τζιτζικώστας, εκπρόσωποι του ΣΒΒΕ και του Συνδέσμου Εξαγωγέων κ.ά.

«Η θέση της Θεσσαλονίκης είναι στρατηγική και η πόλη είναι ελκυστική για επενδύσεις τόσο στα Logistic και στην καινοτομία όσο και στο τουριστικό προϊόν» ήταν το στίγμα που έδωσε ο Ν. Ευθυμιάδης. Και όπως τόνισε, οι άνθρωποι αυτοί με τις οργανώσεις τους παίζουν σημαντικό ρόλο στις ΗΠΑ αλλά και στο επιχειρηματικό πεδίο. Και μέσα στο πλαίσιο της συνεργασίας που δημιουργείται, αν πάμε με συγκεκριμένες προτάσεις για επιχειρηματικές συνεργασίες, θα βρούμε ανταπόκριση.

Υποστήριξη
«Ψάχνουμε τρόπους για το πώς μπορούμε να βοηθήσουμε την ελληνική οικονομία να προχωρήσει μπροστά, να ενδυναμώσουμε τις σχέσεις μας και να υποστηρίξουμε οικονομικά την Ελλάδα» ήταν τα λόγια του προέδρου της Ομοσπονδίας Μειζόνων Αμερικανοεβραϊκών Οργανώσεων, Αλεν Σόλοου, κατά τη συνάντηση με τον Γ. Μπουτάρη. «Γιατί θεωρούμε -όπως είπε- ότι η Θεσσαλονίκη είναι η πατρίδα ενός μεγάλου εβραϊκού πληθυσμού στην Ελλάδα», προσθέτοντας ότι «άκουσαν τις απόψεις του δημάρχου για το πώς σκέφτεται να αναβιώσει το εβραϊκό παρελθόν της πόλης και να ενδυναμώσει την εβραϊκή κοινότητα».

Η Ελλάδα είναι μια πλούσια χώρα σε φυσικούς πόρους και ταλαντούχους ανθρώπους, σύμφωνα με τον Αλ. Σόλοου, και ο σκοπός της επίσκεψης ήταν να στείλουν το μήνυμα στους συνομιλητές τους, που είναι διεθνείς επενδυτές, ότι στην Ελλάδα υπάρχουν ευκαιρίες. Χωρίς να ξεχνούν από την άλλη πλευρά να επαναλαμβάνουν, τόσο ο κ. Σόλοου όσο και άλλα μέλη της αντιπροσωπείας, ότι το Ισραήλ χρειάζεται φίλους ειδικά στην περιοχή αυτή, επισημαίνοντας ιδιαίτερα τις θερμές σχέσεις και τη συνεργασία που οικοδομείται ανάμεσα στις δύο χώρες και τις κυβερνήσεις τους το τελευταίο διάστημα.

Στο Ισραήλ με σκοπό να προσελκύσει τουρίστες
Πριν ακόμη αναχωρήσει η αντιπροσωπεία των Αμερικανοεβραίων από τη Θεσσαλο­νίκη ο Γ. Μπουτά­ρης, επικεφαλής μιας αντιπροσω­πείας παραγωγικών φορέων της Θεσσαλονίκης, είχε φτάσει στο Ισραήλ με συγκεκριμένη στόχευση.

Πρώτο μέλημα είναι η προσέλκυση στη Θεσσαλονίκη τουριστών όλο τον χρόνο από το Ισραήλ αλλά και Εβραίων από ολόκληρο τον κόσμο. Η συγκυρία λόγω των προβλη­μάτων του Ισραήλ με την Τουρκία αλλά και της κατάστασης στην Αίγυπτο είναι ευνοϊκή. Ηδη δύο εταιρείες με κρουαζιερόπλοια στη Μεσόγειο έδειξαν ενδιαφέ­ρον για να περιλά­βουν από το 2012 τη Θεσσαλονίκη στους σταθμούς τους, μεταφέροντας περίπου 50.000 τουρίστες.

Μέσα στον Απρίλιο θα επισκεφτούν τη Θεσσαλονίκη εκπρόσωποί τους για να ελέγξουν τις υποδομές του λιμανιού. Επίσης κάποιες αφίξεις κρουαζιερόπλοιων θα γίνουν και μέσα στο 2011. Ο δεύτερος στόχος είναι η προσέλκυση επιχειρηματιών για συνεργασίες και επενδύσεις.

Χασδαϊ Καπόν
Δεν είναι τυχαίο ότι ο Γ. Μπουτάρης επέλεξε για την κρίσιμη θέση του αντιδημάρχου Οικονομικών έναν Θεσσαλονικιό εβραϊκής καταγωγής, τον Χασδάι Καπόν.

Είναι η πρώτη φορά, μετά το ξεκλήρισμα της πολυπληθέστατης εβραϊκής κοινότητας στη διάρκεια της Κατοχής, που ένας Εβραίος εκλέγεται στο δημοτικό συμβούλιο της πόλης. Η οικογένειά του μάλιστα έχει ρίζες στη Θεσσαλονίκη εδώ και πέντε αιώνες, καθώς το όνομα Καπόν εμφανίζεται στην πόλη από το 1550.

Η οργάνωση «cop»
Επεμβαίνει προς όφελος των εβραϊκών συμφερόντων
Η «CoP» συστάθηκε το 1956, επί προεδρίας Αϊζενχάουερ, με στόχο να αποτελέσει τον βασικό εκπρόσωπο όλων των εβραϊκών οργανώσεων στις επαφές τους με την κυβέρνηση. Σύμφωνα με όσα αναγράφονται στον ιστοχώρο της, η εν λόγω οργάνωση αναλαμβάνει δράση «όποτε οι εξελίξεις στις ΗΠΑ, στο Ισραήλ ή αλλού επηρεάζουν την εβραϊκή κοινότητα». Και επειδή από εξελίξεις άλλο τίποτα στην περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου (κοιτάσματα φυσικού αερίου Ταμάρ και Λεβιάθαν, ρήξη στις σχέσεις Ισραήλ-Τουρκίας, καθορισμός ΑΟΖ μεταξύ Κύπρου και Ισραήλ, προσέγγιση μεταξύ Τουρκίας και Ιράν κ.ά.), δεν θα έπρεπε να μας εκπλήσσει το γεγονός πως οι κορυφαίοι Εβραίοι λομπίστες αποφάσισαν να αναλάβουν δράση... πραγματοποιώντας επίσκεψη στην Ελλάδα.

Ενδεικτικές των διαθέσεων με τις οποίες ήρθαν στη χώρα μας είναι και οι θερμά φιλελληνικές δηλώσεις που έχουν κάνει το τελευταίο διάστημα ορισμένοι εξ αυτών όπως ο Αλαν Σόλοου (πρόεδρος της «Διάσκεψης των Προέδρων» και προσωπικός φίλος του Μπαράκ Ομπάμα), ο Μάλκολμ Χένλαϊν (εκτελεστικός αντιπρόεδρος της «Διάσκεψης» αρχής γενομένης από το 1986) και ο Ντέιβιντ Χάρις (επικεφαλής της «Αμερικανικής Εβραϊκής Επιτροπής ΑJC»). Υπενθυμίζεται πως ο Χάρις έχει ξαναβρεθεί στην Ελλάδα (τον περασμένο Αύγουστο) και πως έχει επανειλημμένως συναντηθεί με τον Γιώργο Παπανδρέου. Μάλιστα το 2000, όταν ο νυν Ελληνας πρωθυπουργός υπηρετούσε ακόμη ως ΥΠΕΞ, η «ΑJC» τον είχε βραβεύσει για την προσφορά του στη σύσφιγξη των ελληνοϊσραηλινών σχέσεων.

 Επιρροή ακόμα και στον Λευκό Οίκο
Οσο για την επιρροή του εβραϊκού λόμπι, αυτή φτάνει έως την κορυφή της αμερικανικής πολιτικής πυραμίδας. Χαρακτηριστικά, ο Αλαν Σόλοου, ο πρόεδρος της «Διάσκεψης», τυγχάνει συντοπίτης (Σικάγο, Ιλινόι) και προσωπικός φίλος του Μπαράκ Ομπάμα ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1990. Στηρίζει πολιτικά τον Μπαράκ από την εποχή που αυτός ήταν ακόμη υποψήφιος γερουσιαστής, ενώ έχει ταξιδέψει μαζί του και στο Ισραήλ. Μάλιστα, ο Αλαν Σόλοου είχε φτάσει στο σημείο να αποκαλέσει τον Ομπάμα «πρώτο Εβραίο πρόεδρο των ΗΠΑ», θέλοντας να αναδείξει γλαφυρά πόσο στενοί είναι οι δεσμοί μεταξύ του προέδρου και της εβραϊκής κοινότητας.

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11424&subid=2&pubid=54420951

Λεπτομέρειες
Δημοσιεύθηκε : 14 Φεβρουαρίου 2011

Συνέντευξη του πρέσβη του Ισραήλ στην Αθήνα Άριε Μέκελ για τις ελληνοϊσραηλινές σχέσεις

Ikypros.com
11.2.2011

O άνθρωπος για τη δράση του οποίου έκανε λόγο σε δημοσίευμά της η "Κορριέρε Ντελλ Σέρα", συνελήφθη στην Αθήνα. Ήταν για καιρό υπό παρακολούθηση, αλλά το δημοσίευμα επέσπευσε τις εξελίξεις. Σύμφωνα με πληροφορίες προετοίμαζε εντυπωσιακό χτύπημα

Συνελήφθη από την Ελληνική Αστυνομία το βράδυ του Σαββάτου ο Λιβανικής υπηκοότητας Παλαιστινιακής καταγωγής Γκαλέμπ Ταλέμπ που σύμφωνα με το δημοσίευμα της Κορριέρε Ντέλλα Σέρα είναι μέλος της Λιβανέζικης ομάδας "Φατάχ Αλ Ισλάμ" που θεωρείται ότι έχει σχέσεις με την Αλ Κάιντα.

Σύμφωνα με το αρχηγείο της αστυνομίας ο Ταλέμπ ήταν υπό παρακολούθηση από την ΕΥΠ, την κεντρική ασφάλεια και την αντιτρομοκρατική υπηρεσία εδώ και αρκετό καιρό στην Ελλάδα αλλά μετά το δημοσίευμα οι αρχές για να μην διαφύγει, τον συνέλαβαν μαζί με ένα ακόμα άτομο και κρατούνται στην διεύθυνση αλλοδαπών για απέλαση ή για να εξεταστεί τυχόν αίτημα για άσυλο.

Επίσης ο Μωχάμεντ Μούσα που αναφέρεται στο δημοσίευμα της Κορριέρε Ντέλλα Σέρα ότι ήταν ο προκάτοχος του Ταλέμπ για λογαριασμό της "Φατάχ Αλ Ισλάμ" στην Ελλάδα, έχει συλληφθεί και κρατείται εδώ και αρκετό καιρό για απέλαση.

Η Κορριέρε Ντέλλα Σέρα, σύμφωνα με πληροφορίες του Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων από την Ρώμη, δημοσίευσε στο χθεσινό φύλλο της ότι "ο Άραβας τρομοκράτης Γκαλέμπ Ταλέμπ βρίσκεται στην Ελλάδα και ετοιμάζει θεαματική επίθεση η οποία θα πραγματοποιηθεί σε ελληνικό έδαφος ή σε άλλη ευρωπαϊκή χώρα".

Με «κορμό» την οικονομική συνεργασία, οι σχέσεις Ελλάδας-Ισραήλ αναπτύσσονται σε ένα πρωτοφανές εύρος δραστηριοτήτων και αποδίδουν ήδη «χειροπιαστά» αποτελέσματα προς αμοιβαίο όφελος. Το επόμενο σημαντικό βήμα θα είναι η σύγκληση του Κοινού Υπουργικού Συμβουλίου την άνοιξη, το οποίο θα ασχοληθεί με όλο το φάσμα των σχέσεων, την οικονομία, τον τουρισμό, την άμυνα, τον πολιτισμό, την ενέργεια.

Ο πρέσβης του Ισραήλ στην Ελλάδα Άριε Μέκελ, στο βιογραφικό του οποίου ξεχωρίζουμε τη μακρόχρονη δημοσιογραφική του εμπειρία και τη θητεία του στα Ηνωμένα Έθνη, μιλάει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ για την ελληνοϊσραηλινή προσέγγιση, η οποία επισφραγίστηκε από την «ιστορική» ανταλλαγή επισκέψεων των δύο πρωθυπουργών και έχει αποφέρει ένα «άνευ προηγουμένου» όγκο κοινών δραστηριοτήτων με «θεμέλιο λίθο» την οικονομική συνεργασία.

Αναφέρεται ιδιαίτερα στην αλματώδη ανάπτυξη της συνεργασίας στον τουρισμό, στις καινοτόμες μεθόδους διαχείρισης της γεωργίας και του περιβάλλοντος και πιστεύει ότι οι σχέσεις Ελλάδας -Ισραήλ έχουν τη δική τους αξία, τονίζοντας ότι δεν αποτελούν αποτέλεσμα μιας συγκυρίας.

Εκφράζει τέλος τη βαθιά εκτίμηση που τρέφει το Ισραήλ για τη συμβολή της ελληνικής κυβέρνησης στην ειρηνευτική διαδικασία στη Μέση Ανατολή, προσθέτοντας ότι είναι προς το κοινό συμφέρον των χωρών μας να συνεργαστούν για την ειρήνη και την ασφάλεια στην περιοχή.

Όταν ρωτήσαμε για την άφιξη για πρώτη φορά στην Ελλάδα της «μείζονος» Αμερικανο-εβραϊκής αντιπροσωπείας, αν και παρών στις εκδηλώσεις που διοργανώθηκαν με την ευκαιρία της επίσκεψης, ο ισραηλινός διπλωμάτης αρνήθηκε να μιλήσει εκ μέρους τους, λέγοντας διακριτικά ότι «δεν είναι ισραηλινές οργανώσεις», αλλά μια αντιπροσωπεία Αμερικανών Εβραίων ηγετών, που εκπροσωπούν την ομογένεια του Ισραήλ στις Ηνωμένες Πολιτείες.

"Η δική μου ευθύνη", απαντά, "είναι οι σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Ισραήλ. Η Αθήνα και η Ιερουσαλήμ βρίσκονται στη διαδικασία ανάπτυξης ενός νέου συνεταιρισμού μέσω μιας πολύπλευρης συνεργασίας σε όλους τους τομείς, όπως εκείνων του τουρισμού, του πολιτισμού, της ασφάλειας και της οικονομίας. Ο όγκος της πολιτικής δραστηριότητας μεταξύ των δύο κρατών είναι πραγματικά άνευ προηγουμένου, από τότε που πραγματοποιήθηκε η ιστορική ανταλλαγή επισκέψεων των δύο Πρωθυπουργών μας".

"Μια ένδειξη προς αυτήν την κατεύθυνση", εξηγεί, "είναι ότι σε διάστημα μόλις τριών εβδομάδων, ο Ισραηλινός Υπουργός Εξωτερικών Άβιγκντορ Λίμπερμαν επισκέφθηκε την Αθήνα, ενώ οι Έλληνες Υπουργοί Επικρατείας, Εξωτερικών, Πολιτισμού και Τουρισμού, Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, καθώς και ο Δήμαρχος της Θεσσαλονίκης, μετέβηκαν ή θα μεταβούν στο Ισραήλ. Μάλιστα, για κάποιους ήταν η δεύτερη επίσκεψή τους σε διάστημα λίγων μηνών. Είχαν προηγηθεί οι επισκέψεις στην Αθήνα του Ισραηλινού υπουργού Επικρατείας και του υφυπουργού Άμυνας, καθώς και η επίσκεψη του Έλληνα υπουργού Εξωτερικών στην Ιερουσαλήμ. Πλέον, εργαζόμαστε μαζί προκειμένου να ενισχύσουμε τις σχέσεις μας στο μέγιστο δυνατό επίπεδο».

-Κατά την επίσκεψη του Ισραηλινού ΥΠΕΞ στην Αθήνα, του κ. Λίμπερμαν, αναγγέλθηκε η σύσταση Κοινού Υπουργικού Συμβουλίου, Ελλάδας-Ισραήλ το οποίο θα επεξεργαστεί τη συνεργασία μεταξύ των δύο χωρών σε πολλούς τομείς. Πότε θα πραγματοποιηθεί το Συμβούλιο αυτό και ποιους τομείς ξεχωρίζετε;

"Το Συμβούλιο θα συγκληθεί πιθανότατα την άνοιξη και θα συμπεριλαμβάνει ολόκληρο το φάσμα των σχέσεων σε όλους τους τομείς, όπως η οικονομία, ο τουρισμός, η άμυνα, ο πολιτισμός, η ενέργεια κλπ. Η σύστασή του συνιστά ένδειξη της σπουδαιότητας που αποδίδουν οι δύο χώρες στην συνεργασία.

Προφανώς, οι οικονομικές σχέσεις αποτελούν έναν σημαντικό, θεμέλιο λίθο στις διμερείς σχέσεις διότι παρέχουν τον «κορμό» πάνω στον οποίο μπορούν να αναπτυχθούν πολλοί άλλοι τομείς συνεργασίας. Μάλιστα, η οικονομική μας συνεργασία προωθείται σε αρκετούς τομείς.

Στον τομέα του τουρισμού, η συνεργασία είναι εξαιρετική. Το 2010, 250.000 Ισραηλινοί τουρίστες επισκέφτηκαν την Ελλάδα, σημειώνοντας αύξηση κατά 200% σε σχέση με το προηγούμενο έτος. Σκοπός μας είναι ο αριθμός αυτός να αυξηθεί σημαντικά φέτος. Ο Έλληνας Υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού, κ. Παύλος Γερουλάνος, βρέθηκε πρόσφατα στο Ισραήλ, για δεύτερη φορά μόλις σε διάστημα λίγων μηνών, όπου και συμμετείχε στην Διεθνή Έκθεση Τουρισμού, προκειμένου να προωθήσει την αύξηση του Ισραηλινού τουρισμού στην Ελλάδα καθώς και την διοργάνωση πολιτιστικών εκδηλώσεων στην Θεσσαλονίκη.

Ο Δήμαρχος της Θεσσαλονίκης Γιάννης Μπουτάρης, επισκέπτεται επίσης το Ισραήλ ώστε να προωθήσει τον τουρισμό και την συνεργασία μεταξύ των λιμανιών της Θεσσαλονίκης και της Χάιφας. Η Θεσσαλονίκη είναι μια πόλη με ειδική ιστορική και συμβολική σημασία για τους Εβραίους παγκοσμίως.

Στον αγροτικό τομέα, ο Έλληνας Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Κώστας Σκανδαλίδης, πρόσφατα ολοκλήρωσε μια εξαιρετικά επιτυχημένη επίσκεψη στο Ισραήλ. Μεταξύ των δύο χωρών υπήρξε συμφωνία για συνεργασία στους τομείς της εφαρμοσμένης αγροτικής έρευνας, της δημιουργίας ενός διακομετακομιστικού κέντρου για την προώθηση ελληνικών προϊόντων με έδρα τη Βόρεια Ελλάδα, της ίδρυσης πρότυπων, καινοτόμων, αγροτικών κέντρων υψηλής τεχνολογίας, της διαχείρισης υδάτινων πόρων και των υδάτινων καλλιεργειών (π.χ. ιχθυοτροφία).

Στο πλαίσιο της γενικής οικονομικής συνεργασίας, η ισραηλινή κυβέρνηση έχει παρουσιάσει στην ελληνική κυβέρνηση προτάσεις για πάνω από δώδεκα μεγάλα κοινά έργα σε τομείς όπως ο τουρισμός, η αγροτική ανάπτυξη, οι Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ), η διαχείριση υδάτινων πόρων και λυμάτων, η διαστημική τεχνολογία και οι επενδύσεις. Τα εν λόγω ζητήματα συζητήθηκαν και κατά την εδώ επίσκεψη του Υπουργού Εξωτερικών, Ά. Λίμπερμαν.

Όλα αυτά τα ζητήματα και πολλά ακόμα θα συζητηθούν πιθανότατα στο Κοινό Υπουργικό Συμβούλιο που θα συγκληθεί την άνοιξη, με σκοπό την επίτευξη χειροπιαστών αποτελεσμάτων στην συνεργασία μας που θα εξυπηρετούν τα συμφέροντα των δύο λαών μας».

-Η ελληνική κυβέρνηση δηλώνει ότι το άνοιγμα προς το Ισραήλ είναι ανεξάρτητο από τις σχέσεις της με τη γειτονική Τουρκία. Ωστόσο η ψυχρότητα των σχέσεων του Τελ Αβίβ με την Άγκυρα τροφοδοτεί σχόλια που συνδέουν την ελληνοϊσραηλινή προσέγγιση με αυτή τη συγκυρία. Πόσο σταθερή θεωρείτε εσείς τη σχέση Ελλάδας-Ισραήλ;

"Ο νέος συνεταιρισμός που έχουν δρομολογήσει η Αθήνα και η Ιερουσαλήμ είναι κάτι που έπρεπε να έχει γίνει εδώ και πολύ καιρό και δεν σχετίζεται με τις εξελίξεις στις σχέσεις μεταξύ Ισραήλ και της Τουρκίας. Οι ελληνοϊσραηλινές σχέσεις πρέπει να αξιολογούνται με βάση την δική τους αξία. Είναι σαφές ότι υπάρχουν μεγάλες προοπτικές σε αυτή την συνεργασία και θα συνεχιστεί».

-Ποια βήματα είναι διατεθειμένη να κάνει η Ισραηλινή κυβέρνηση για την επίλυση του Παλαιστινιακού;

«Το Ισραήλ έχει αποδείξει ότι είναι έτοιμο να κάνει τις απαραίτητες θυσίες για την ειρήνη αλλά δυστυχώς πολλές από τις προτάσεις που παρουσιάστηκαν στους Παλαιστινίους, στο παρελθόν, απορρίφθηκαν. Το 2000, η Παλαιστινιακή ηγεσία απέρριψε τις μεγάλες παραχωρήσεις που είχαν προταθεί από τον τότε Πρωθυπουργό Εχούντ Μπαράκ. Η απάντηση στην θαρραλέα απόφαση του Πρωθυπουργού Σαρόν να εκκενώσει πλήρως τους εποίκους και στρατιώτες από την Λωρίδα της Γάζας το 2005 ήταν να πέσουν σαν βροχή χιλιάδες ρουκέτες της Χαμάς πάνω στους πολίτες μας.

Ο Πρωθυπουργός Νετανιάχου έχει εκφράσει ανοικτά την υποστήριξή του για μια λύση δύο κρατών με την σαφή αναγνώριση του Ισραήλ ως το εθνικό κράτος του Εβραϊκού Λαού και ένα Παλαιστινιακό κράτους για τους Παλαιστινίους. Είμαστε έτοιμοι να θέσουμε όλα τα εκκρεμή ζητήματα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων προκειμένου να επιτευχθεί μια βιώσιμη ειρήνη για εμάς και τις μελλοντικές γενεές".

-Ποια είναι η συνεργασία Ελλάδας-Ισραήλ για την ειρήνευση της Μέσης Ανατολής;

"Σε ότι αφορά στην Ελλάδα και το Ισραήλ, θα πω ότι εκτιμούμε βαθύτατα την υποστήριξη της ελληνικής κυβέρνησης στην ειρηνευτική διαδικασία. Όπως αποδεικνύουν τα πρόσφατα γεγονότα, η Ελλάδα και το Ισραήλ είναι δύο σταθερές δημοκρατίες σε μια ασταθή περιοχή οι οποίες συμβολίζουν την σύγχρονη ανεξαρτησία δύο περήφανων και αρχαίων λαών. Ως εκ τούτου, έχουν κοινό συμφέρον όχι μόνο να αναπτύξουν τις διμερείς σχέσεις τους στο μέγιστο δυνατό επίπεδο προς αμοιβαίο όφελος, αλλά και να συνεργαστούν για την προώθηση της ειρήνης και της σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή μας».

http://www.ikypros.com/easyconsole.cfm/id/11258

 

Λεπτομέρειες
Δημοσιεύθηκε : 14 Φεβρουαρίου 2011

Η Σύλβια στην Αγίου Μηνά

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ 7.2.11
Του Θεόφιλου Σιχλετίδη

Την περασμένη Τετάρτη εγκαινιάστηκε στο Εβραϊκό Μουσείο Θεσσαλονίκης, στην Αγίου Μηνά, η φωτογραφική έκθεση «Σύλβια» με έργα του Βίκτορ Κοέν από τα κολαστήρια του Άουσβιτς, του Μπιρκενάου και του Μαϊντάνεκ.

Η Αγίου Μηνά είναι ένα πολύ σεμνό στενό, πρώτος παράλληλος πάνω από την Τσιμισκή. Είναι σχεδόν κρυμμένη και μπορεί να έχεις ζήσει όλη τη ζωή σου στη Θεσσαλονίκη, χωρίς να χρειαστεί ή να τύχει να την περπατήσεις. Κάπως έτσι είναι η κατάσταση και με το Εβραϊκό Μουσείο Θεσσαλονίκης, σεμνό και σχεδόν κρυμμένο.

Το απόγευμα των εγκαινίων της έκθεσης το προσωπικό της ασφάλειας του Μουσείου είχε απλωθεί σε όλη την Αγίου Μηνά και όποιον δεν γνώριζε τον ρωτούσε αν είχε κάποια δουλειά εκεί, αν περίμενε κανέναν ή μήπως είχε χαθεί. Από τους ελάχιστους, άγνωστους, που πήγαν για την έκθεση ζητούσε ταυτότητες και σε όσους πράγματι είχαν χαθεί έδινε οδηγίες πώς να απομακρυνθούν.

Συμβαίνουν τέτοια πράγματα έξω από μουσεία και μάλιστα σε απόγευμα εγκαινίων; Υπάρχει περίπτωση, ενώ έχεις χαθεί και έχεις πέσει πάνω σε ένα μουσείο, να μη σε προσκαλέσουν να μπεις μέσα; Δυστυχώς υπάρχει ακόμη φόβος και όχι μόνο στη Θεσσαλονίκη -το Εβραϊκό Μουσείο του Βερολίνου για παράδειγμα απ’ έξω μοιάζει περισσότερο με στρατιωτική εγκατάσταση.

Μέσα στο Μουσείο, στην πτέρυγα «Ανδρέας Σεφιχά», ο κόσμος δεν ήταν πολύς, σχεδόν όλοι γνωστοί με τα μικρά ονόματά τους και μέλη της Ισραηλιτικής Κοινότητας Θεσσαλονίκης. Οπότε μιλούσαν για θέματα της Κοινότητας και η κατάσταση ήταν ελαφρώς κλειστοφοβική. Βέβαια σε πολλά μουσεία συμβαίνει αυτό, μόνον που στην Αγίου Μηνά είναι πιο έντονο ίσως από τις μνήμες και τα ίχνη 25 γενιών Εβραίων που έζησαν στη Θεσσαλονίκη μέσα στους αιώνες.

Α, η έκθεση… Ο Βίκτορ Κοέν, που γεννήθηκε το 1967 στη Θεσσαλονίκη, σπούδασε στο Ισραήλ και ζει και εργάζεται στη Νέα Υόρκη, επισκέφθηκε το Άουσβιτς, το Μπιρκενάου και το Μαϊντάνεκ το 2004 με ξεναγό τη γιαγιά του, τη Σύλβια -από εκεί και το όνομα της έκθεσης- που επέζησε από την κόλαση των ναζιστικών στρατοπέδων συγκέντρωσης στην Πολωνία.Από αυτήν την επίσκεψη είναι και οι φωτογραφίες.

Με το φακό του είδε τους χώρους καθαρούς, σαν εγκαταλειμμένα εργοστάσια, σαν να έφυγαν ξαφνικά οι εργάτες μία μέρα, αφήνοντας πίσω τους λίγα ρούχα, ένα ζευγάρι παπούτσια, κάποια σπασμένα γυαλιά μυωπίας. Μόνον που τα πράγματα δεν πήγαν καθόλου έτσι, λίγοι ήταν αυτοί που μπόρεσαν να φύγουν.

Μία φωτογραφία του Κοέν με τα εκατοντάδες τεχνητά μέλη που οι κρατούμενοι άφησαν έξω από τα κρεματόρια και μία άλλη με ένα κουβάρι ύφασμα από ανθρώπινο μαλλί μαρτυρούν τους φόνους και τη φρίκη. Παρ’ όλα αυτά οι φωτογραφείς του Κοέν δεν είναι τρομακτικές, μάλλον γιατί από παντού λείπει η ζωή.

Ο ίδιος στο βιβλίο της έκθεσης σημειώνει πως αναζήτησε τη βιομηχανική λεπτομέρεια των στρατοπέδων, έψαξε να βρει τι υπήρχε στις σκέψεις αυτών που τα σχεδίασαν και αυτών που τα λειτούργησαν. Ο Κοέν βρήκε τη μοιραία συνέπεια της επιμονής τους στην τελειοποίηση των μεθόδων εξόντωσης των κρατουμένων.

Και πού κολλάνε τα παραπάνω με τα σχέδια του Γιάννη του Μπουτάρη να μετατρέψει τη Θεσσαλονίκη σε «Νέα Ιερουσαλήμ» -κάτι που ακούγεται, όπως ακριβώς οι ιστορίες περί Βαρκελόνης, Ντουμπάι και Σίλικον Βάλεϊ- με τη δημιουργία νέων μνημείων και μουσείων, ώστε η πόλη να προσελκύσει δεκάδες χιλιάδες τουρίστες από το Ισραήλ;

Απ’ ό,τι φαίνεται πουθενά. Η Θεσσαλονίκη δεν δείχνει ικανή να συμβιβαστεί με ένα παρελθόν που ουσιαστικά ποτέ δεν παραδέχτηκε ότι είχε. Μιλάμε δηλαδή για δύο πόλεις, που είναι σίγουρο ότι δεν μπορούν να συναντηθούν με μοναδικό κίνητρο τουριστικούς και εμπορικούς λόγους. Από την άλλη μνημεία όπως το Άουσβιτς και μουσεία όπως του Βερολίνου υπάρχουν και προσελκύουν δεκάδες χιλιάδες Εβραίους, και όχι μόνο, από όλο τον κόσμο.

Πώς να μπει η Θεσσαλονίκη σε αυτήν την ιστορία; Έτσι απλά χτυπώντας τα δάχτυλα… Άλλωστε, όταν πριν από έντεκα χρόνια είχε έρθει ο Ελιάου, ο γιος του Αβραάμ Μπεναρόγια, του ιδρυτή της «Φεντερασιόν», αυτό που έψαξε να βρει στη Θεσσαλονίκη ήταν η πόλη για την οποία του μιλούσε, κάθε μέρα μέχρι να πεθάνει, ο πατέρας του. Δεν ξέρω τι τελικά βρήκε, αλλά δεν νομίζω ότι θα επέλεγε να κλειστεί μέσα σε ένα μουσείο.

Αν υπάρχει κάποιο θέμα με τη Θεσσαλονίκη, αυτό πρέπει να έχει σχέση με το μέλλον. Αν θέλει να φτιάξει κάτι η νέα δημοτική αρχή, μάλλον πρέπει να δει πώς θα μπορέσει να στηθεί στην πόλη μία βαλκανική  Tate Modern -ο χώρος του Αλλατίνη είναι απίστευτα κατάλληλος για κάτι τέτοιο- που θα επιδιώξει να προσελκύσει όλα τα ρεύματα της σύγχρονης τέχνης από τη Νοτιοδυτική Ευρώπη και την Τουρκία.

Νομίζω πως και ο Βίκτορ Κοέν θα συμφωνήσει με αυτό. Μόνον που η Θεσσαλονίκη και με το μέλλον δείχνει να έχει πρόβλημα. Την αγχώνει απελπιστικά. Ο Μόδης Γούναρης στο «Η συνέχεια που πήγαινε…» γράφει πως ο φόβος γεννιέται στη βάση της ανασφάλειας για το αύριο. «Απεναντίας απλώς δεν υπάρχει φόβος, αν δεν υπάρχει η έγνοια και η ελπίδα για το αύριο».

http://www.makthes.gr/news/reportage/69235/

 

Λεπτομέρειες
Δημοσιεύθηκε : 08 Φεβρουαρίου 2011

Αφιέρωμα της ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ για το Ολοκαύτωμα.

 03.1.11

 

     

                                                Αφιέρωμα της ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ για το Ολοκαύτωμα.

 

Λεπτομέρειες
Δημοσιεύθηκε : 30 Ιανουαρίου 2011

Ψυχρός Πόλεμος για το Αουσβιτς

ΤΟ ΒΗΜΑ Κυριακή 30 Ιανουαρίου 2011
Φωτεινή Τομαή 

Πώς, λίγα χρόνια μετά την αποκάλυψη της θηριωδίας των ναζιστών, η πρωτοβουλία εβραϊκών οργανώσεων να ζητήσουν από τις κυβερνήσεις όλων των χωρών να συνεισφέρουν οικονομικά στη συντήρηση του στρατοπέδου-μνημείου συνεθλίβη στους πάγους της διαμάχης ΗΠΑ - ΕΣΣΔ

Εβδομήντα χρόνια μετά την κήρυξη του πολέμου κατά της χώρας μας και εξήντα πέντε από την εκκένωση του στρατοπέδου του Αουσβιτς, όπου βρήκαν μαρτυρικό θάνατο πάνω από εξήντα χιλιάδες Ελληνες, εβραίοι το θρήσκευμα,αλλά και χριστιανοί,οι οποίοι συνελήφθησαν εξαιτίας της αντιστασιακής δράσης τους κατά των ναζιστών εισβολέων στη χώρα μας,η μνήμη των θυμάτων εκείνων εξακολουθεί να τιμάται κάθε χρόνο την 27η Ιανουαρίου,ημέρα κατά την οποία τα σοβιετικά στρατεύματα εισήλθαν από τη γνωστή ως «πύλη του θανάτου» του διαβόητου στρατοπέδου για να αντικρίσουν ιδίοις όμμασιν τη φρίκη που βρισκόταν παντού, με τις λιγοστές εξαϋλωμένες θαρρείς φιγούρες όσων επέζησαν, μεταξύ αυτών και αρκετών Ελλήνων που κινούνταν αργά και με αδειανό βλέμμα ανάμεσα στα σκοτεινά κτίρια του ειδεχθούς κολαστηρίου.

Με το άνοιγμα ενός ιστορικού φακέλου της δεκαετίας του 1960 που αποκαλύπτει το άγνωστο παρασκήνιο, αλλά και την υποκρισία των μεγάλων κρατών τα οποία σήμερα κόπτονται για την αποκατάσταση του ενάμισι εκατομμυρίου θυμάτων που μαρτύρησαν στα διαβόητα στρατόπεδα του θανάτου Αουσβιτς- Μπίρκεναου, η παρούσα έρευνα καταδεικνύει την αξία της ιστορικής φράσης που κάποτε διετύπωσε ο νομπελίστας αμερικανός φιλόσοφος και συγγραφέας Ελί Βιζέλ , επιζήσας και αυτός σε ηλικία μόλις δεκαεπτά ετών του ειρημένου στρατοπέδου: « Ας μην εκτελέσομε για δεύτερη φορά τα θύματα εκείνα εκτελώντας τη μνήμη τους,γιατί τότε ο θάνατός τους θα είναι οριστικός και αμετάκλητος » (σε ελεύθερη απόδοση).

Πρώτες κινήσεις
Η πύλη με τη χαρακτηριστική επιγραφή «Η εργασία απελευθερώνει» («Αrbeit macht frei») του διαβόητου στρατοπέδου Αουσβιτς-Μπίρκεναου όπου βρήκαν μαρτυρικό θάνατο από τους ναζιστές περισσότεροι από εξήντα χιλιάδες έλληνες εβραίοι (κυρίως) πολίτες αλλά και αντιστασιακοί

Η πρώτη προσπάθεια σε διεθνές επίπεδο για τη διατήρηση του στρατοπέδου του Αουσβιτς και την ανάδειξή του σε παγκόσμιο μνημείο ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1960. Μέχρι τότε, οι πολωνικές αρχές ελάχιστα είχαν κάνει. Δικαιολογημένα ίσως ως έναν βαθμό αφού οι λαοί της Ευρώπης πρώτη προτεραιότητά τους είχαν να επιζήσουν και να στήσουν τις ρημαγμένες οικονομίες τους.

Η πρωτοβουλία προήλθε από τη γαλλική Comite De Ρatronage D΄Αuschwitz, της οποίας προΐστατο η Οdette Εlina Crussy που εν έτει 1961 απηύθυνε επιστολές της σε 77 κυβερνήσεις, μεταξύ αυτών και στη χώρα μας, προκειμένου να συνεισφέρουν οικονομικά στη συντήρηση του στρατοπέδου και στην ανέγερση μνημείου, η καθεμιά για τα δικά της θύματα. Το συνολικό ύψος της δαπάνης ανήρχετο τότε σε 5 εκατ. νέα γαλλικά φράγκα, όπως αναφέρεται σε υπηρεσιακό σημείωμα της Β΄ Πολιτικής Διευθύνσεως ΥΠΕΞ στις 29 Μαρτίου 1965 (α.α.π.).

Ελάχιστες κυβερνήσεις, ωστόσο, πλην της Γαλλίας, με αποδέκτη τον ίδιο τον πρόεδρο Ντε Γκολ, φάνηκαν να ανταποκρίνονται θετικά στο αίτημα.

Μάλιστα η Γαλλία προσέφερε τότε ως πρώτη δόση 200 χιλιάδες νέα γαλλικά φράγκα (ΑΠ 214/014, 13 Ιανουαρίου 1962, πρέσβης Μ. Μελάς από ΜΑ ΝΑΤΟ στο Παρίσι).

Στο ίδιο έγγραφο αναφερόταν ότι ο βασικός λόγος για τον οποίο οι χώρες της Δύσης καθυστερούσαν να ανταποκριθούν αποδιδόταν σε «πληροφορίες του State Department» σύμφωνα με τις οποίες «η Γραμματεύς της Comite Ιnternational De Ρatronage D΄Αuschwitz θεωρείται ως συμπαθούσα τον κομμουνισμόν» προσθέτοντας ότι «η βρεταννική κυβέρνησις απέρριψετην ως άνω αίτησιν» για τον ίδιο λόγο.

Δάκτυλος κομμουνιστών!

 

Μετά τη διμερή συμφωνία που υπέγραψε η Ελλάδα το 2007 με την Πολωνία,βρίσκεται σε στάδιο υλοποίησης το πρόγραμμα μόνιμης έκθεσης του Ολοκαυτώματος των Ελλήνων στο κτίριο 18 του κρατικού Μουσείου Αουσβιτς (δεξιά και στη φωτογραφία αριστερά η ορειχάλκινη πλάκα που αναφέρεται σε ελληνική γραφή στα θύματα του Αουσβιτς και βρίσκεται στη βάση του κεντρικού μνημείου του στρατοπέδου),δέσμευση από την οποία η χώρα δεν παραιτείται,παρά τη δυσμενή δημοσιονομική της κατάσταση,για λόγους ιστορικούς και πρωτίστως ηθικούς έναντι των πολιτών της που σφαγιάστηκαν αποτρόπαια από τους ναζιστές

Την πληροφορία επιβεβαίωνε και ο έλληνας πρέσβης Α. Λιάτης από την Ουάσιγκτον, σημειώνοντας ότι «η κυρία Οdette Εlina Crussy τυγχάνει μέλος της φιλοκομμουνιστικής Οργανώσεως Combattants Volontaires De la Ρaix,είχε δε λάβει μέρος εις κομμουνιστικά ή κρυπτοκομμουνιστικά συνέδρια εις Πράγαν και Βιέννην» (ΑΠ 1628/Β/11, 29 Απριλίου 1961). Σε συνεδρίαση μάλιστα της Επιτροπής Πληροφοριών του ΝΑΤΟ που έγινε τον Ιανουάριο του 1962, ο νορβηγός αντιπρόσωπος, κατά πληροφορίες του έλληνα πρέσβη Μ. Μελά, ανακοίνωσε πως η χώρα του, και ειδικότερα το δημοτικό συμβούλιο του Οσλο, είχε δεχθεί αίτημα από τον Μάιο ήδη του 1959 και το είχε απορρίψει ακριβώς λόγω των κομμουνιστικών αποκλίσεων της συγκεκριμένης οργάνωσης.

Εξίσου με τη βρετανική, τη δανική, τη νορβηγική και την αμερικανική κυβέρνηση, που σφύριζε αδιάφορα υποκρινόμενη ότι δεν έλαβε ποτέ επιστολή με παρόμοιο αίτημα, παρέμενε και η ολλανδική κυβέρνηση, παρά τα δεκάδες χιλιάδες θύματα ολλανδούς εβραίους που στήριζαν προπολεμικά τη ραχοκοκαλιά της ολλανδικής οικονομίας. Σε σχετική μάλιστα επερώτηση που κατέθεσε στο ολλανδικό Κοινοβούλιο ο βουλευτής του Εργατικού Κόμματος Ρatijn, η ολλανδική κυβέρνηση έλαβε απροκάλυπτα αρνητική θέση (ΑΠ 3-476, 3 Απριλίου 1963, Π. Βερύκιος από Χάγη). Αντίστοιχο αίτημα πάντως φαίνεται πως δεν είχε περιέλθει στην Τουρκία (ΑΠ 2848/014, 23 Μαΐου 1962, Μ. Μελάς). Εύλογα ίσως αφού είχε όχι μόνο παραμείνει επιτηδείως ουδέτερη στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά, παρά τα μεμονωμένα δείγματα ανθρωπιάς που έδειξαν έναντι των κατατρεγμένων εβραίων μερικοί τούρκοι πρόξενοι, όπως εκείνος της Ρόδου, η Τουρκία κατεδίωξε τους εβραίους της με τον περίφημο κεφαλικό φόρο (varlik vergisi).

Το άκρον άωτον της υποκρισίας όμως, που ασφαλώς οφειλόταν στο ψυχροπολεμικό κλίμα της εποχής, ήταν ότι πρώτες έσπευσαν να συνεισφέρουν οι χώρες του κομμουνιστικού μπλοκ, ακόμη και η Αλβανία, με προεξάρχουσα και περισσότερο γενναιόδωρη την τότε Σοβιετική Ενωση, η οποία όπως είναι γνωστό έχει στηλιτευτεί για την πολιτική της καταδίωξης των εβραίων της ακόμα και μετά τη λήξη του πολέμου! Και ενώ η συνδρομή αυτή θα μπορούσε να εκτιμηθεί ως θετική, τελικά συνέβαλε κατά τελείως αρνητικό τρόπο, επιβεβαιώνοντας τις επιφυλάξεις της Δύσης περί κομμουνιστικού δακτύλου, με μόνους χαμένους τα θύματα του Αουσβιτς..

Η Ελλάδα πρώτη αποκατέστησε τους εβραίους
Παρά τις κατηγορίες που κατά καιρούς σπεύδουν οι άσπονδοι «φίλοι» της Ελλάδας να εξαπολύσουν εναντίον της, λίγοι- και παρά τα όσα έχουν γραφεί, μέσα και από επίσημες εκδόσεις του ΥΠΕΞ που στηρίζονται σε ιστορικά έγγραφα της εποχής- συγκρατούν ή θέλουν να συγκρατήσουν ότι η Ελλάδα ήταν η πρώτη χώρα της Ευρώπης που στις 24 Αυγούστου 1944 με απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου στο οποίο προήδρευε ο πρωθυπουργός της πρώτης μεταπολεμικής κυβερνήσεως Γεώργιος Παπανδρέου αποκατέστησε τις περιουσίες των ελλήνων εβραίων και ίδρυσε κοινό ταμείο (ΟΠΑΙΕ) για την περίθαλψη όσων επέζησαν, με εισφορές από εβραϊκές περιουσίες των οποίων δεν βρέθηκαν κληρονόμοι ως και τετάρτου βαθμού συγγενείας. Η απόφαση εκείνη, που παρέμεινε πρωτοποριακή στα ευρωπαϊκά χρονικά, έγινε νόμος (Ν 846) του ελληνικού κράτους το 1946. Παρά την τότε δύσκολη για την Ελλάδα περίοδο, ακόμη και όταν οι άλλες χώρες-εταίροι της στον δυτικό συνασπισμό αντιμετώπιζαν υποκριτικά το αίτημα για αποκατάσταση του μνημειακού χώρου στο Αουσβιτς, η τότε κυβέρνηση Κ.Καραμανλή αντιμετώπισε προσεκτικά το θέμα, ανταποκρινόμενη θετικά στο αίτημα των Ισραηλιτών Θεσσαλονίκης που υπέγραφαν ο πρόεδρος και η γενική γραμματέας της Ενωσης Περιθάλψεως και Αποκαταστάσεως Ισραηλιτών Θεσσαλονίκης Οσκαρ Φλωρεντίν και Λίζα Πίνχας, αντίστοιχα, προκειμένου να διεξαχθεί έρανος «δια την ανέγερσιν του εν Αουσβιτς Μαυσωλείου των σφαγιασμένων ομοθρήσκων» τους (ΑΠ 149, 8 Ιουνίου 1963). Την απόφαση (ΑΠ Α2/57801, 16 Ιανουαρίου 1964) υπέγραφε ο τότε νομάρχης Θεσσαλονίκης Α. Μανουσόπουλος. Σημειωτέον ότι οι περισσότερες εισφορές, πλην εκείνης της Γαλλίας και μεταγενέστερα του Βελγίου και της Αυστρίας, οφείλονταν σε ιδιωτικούς εράνους.

Η κυρία Φωτεινή Τομαή είναι ιστορικός, πρεσβευτής σύμβουλος Α' στο υπουργείο Εξωτερικών.


http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=2&artid=381293&dt=30/01/2011

Λεπτομέρειες
Δημοσιεύθηκε : 30 Ιανουαρίου 2011
  1. «Δεν είμαστε αφελείς να βοηθήσουμε την Τουρκία»
  2. Oι «ασυμβίβαστοι» καταστροφείς
  3. Την ανθρώπινη πτυχή της διπλωματίας αποκαλύπτουν τα Έγγραφα της Παλαιστίνης
  4. ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ

Σελίδα 5 από 6

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
Εγγραφή για την συγκεκριμένη κατηγορία.